← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 143-144 — με τον Whedon

Ψαλμοί 143-144Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στην ήσυχη πειθαρχία της καθημερινής Γραφής, στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Με ευλαβική σαφήνεια και Ουεσλεϊανή θέρμη, ο Whedon μας καθοδηγεί μέσα από τις μετανοητικές κραυγές και τις βασιλικές ευχαριστίες των Ψαλμών 143 και 144. Η έκθεσή του κρατά την καρδιά προσηλωμένη στην πιστότητα της διαθήκης του Θεού, ενώ μας υπενθυμίζει ότι κάθε αληθινή προσευχή πηγάζει από αναγνωρισμένη ανάγκη και καταλήγει σε σταθερή εμπιστοσύνη. Είθε το ίδιο Πνεύμα που οδήγησε τον ψαλμωδό να μας οδηγήσει καθώς μελετούμε μαζί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές Βίβλους και προσεκτικές καρδιές, ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 143 και 144. Ακούστε τον ειλικρινή θρήνο μιας ψυχής πιεσμένης από ενοχές και εχθρούς, και μετά το ευγνώμον τραγούδι ενός βασιλιά που σώθηκε από τον Κύριο. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να αντηχήσει στη συνείδηση και να αναζωπυρώσει την ανανεωμένη εξάρτηση από τον Θεό που ακούει και σώζει.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά τοποθετώντας τον ψαλμό στο πλαίσιο της φυγής του Δαβίδ μπροστά στον Αβεσσαλώμ. Εισαγωγή. Ψαλμός του Δαβίδ. Αυτός ο ψαλμός αποδίδεται στον Δαβίδ στη βαριά νύχτα που τον σκέπασε κατά τη φυγή του μπροστά στον Αβεσσαλώμ. Ενώ αυτή είναι σαφώς η περίσταση, δεν είναι τόσο σαφές ότι είναι η δική του έκφραση. Κάποιες λέξεις, όπως ישׁתומם , (Ψαλμοί 143:4,) είναι ιδιόμορφες στην ύστερη Εβραϊκή, και υποδηλώνουν ότι κάποιο ταραγμένο πνεύμα, σε μεταγενέστερους χρόνους, μπορεί να ένιωσε μια αληθινή συμπάθεια με το σκοτάδι και τη θλίψη του Δαβίδ, και να εκφράστηκε στο ύφος του· ή μπορεί να αντέγραψε αυτή τη Δαβιδική έκχυση ως έκφραση των δικών του συναισθημάτων και κατάστασης. Είναι σίγουρα η κραυγή κάποιου σε θλίψη και σκοτάδι. Πολλές από τις εκφράσεις χρησιμοποιούνται σε άλλους ψαλμούς, και εδώ δεν έχουν καμία καινοτομία νοήματος. Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την πικρή αναγνώριση της προσωπικής ενοχής που χρωματίζει την προσευχή. Στίχος 2. 2 . Μη εισέλθεις σε κρίση Ένα πικρό στοιχείο στην ταραχή του Δαβίδ με τον Αβεσσαλώμ, το οποίο δεν εμφανίζεται στις υποθέσεις του με τον Σαούλ, είναι η δική του ενοχή. Ο Δαβίδ είχε αμαρτήσει τόσο πολύ, και με τόσους πολλούς τρόπους, ώστε η συγχώρεση πρέπει να είναι η πρώτη του ανακούφιση. Αυτό δίνει στον ψαλμό μια ιδιαίτερα ανθρώπινη ποιότητα, γιατί οι περισσότερες από τις ταραχές μας, σίγουρα οι χειρότερες, είναι συνυφασμένες με παραπτώματα: και ποιος είναι ελεύθερος από παραπτώματα; Ο Whedon στη συνέχεια παρακολουθεί πώς ο ψαλμός καταλήγει στην ήρεμη διαβεβαίωση της πίστης. Στίχος 12. 12 . Είμαι ο δούλος σου Η αίτηση αυτού και του προηγούμενου στίχου βασίζεται τώρα στην βάση που δίνεται στην τελευταία πρόταση. Δεν είναι δίκαιο, όπως χρησιμοποιείται η λέξη σε αυτόν τον ψαλμό, να αποτύχει ο Θεός να προστατεύσει κάποιον που καταφεύγει σε αυτόν, ή να αφήσει τον δικό του δούλο να γίνει θύμα των εχθρών του. Έτσι, όπως πολλοί άλλοι, αυτός ο ψαλμός, με όλους τους πόνους και τους αγώνες του, τελειώνει στην ήρεμη και ξεκούραστη ηρεμία της πίστης.
Σκεφτείτε
Στρέφοντας στον επόμενο ψαλμό, ο Whedon προσδιορίζει την περίστασή του στην ήττα του Αβεσσαλώμ. Εισαγωγή. Ψαλμός του Δαβίδ. Η περίσταση αυτού του ψαλμού είναι η ήττα του Αβεσσαλώμ. Έχει υποτεθεί, από λίγους συγγραφείς, ότι είναι η νίκη επί του Γολιάθ, όπως σίγουρα υποδηλώνεται από 'την οδυνηρή σπάθη', 'ξένα παιδιά των οποίων το στόμα μιλάει ματαιότητα', και κάποιες άλλες φράσεις. Άλλοι συγγραφείς έχουν τοποθετήσει αυτόν τον ψαλμό μεταξύ των νικών μετά την αιχμαλωσία. Ωστόσο, θεωρείται ότι είναι η γλώσσα κάποιου που είναι ήδη βασιλιάς, και έχει λάβει 'σωτηρία' βασιλιά σε νίκη επί των εχθρών του βασιλείου του, και απελευθέρωση από την οδυνηρή τους σπάθη. Ο Αβεσσαλώμ ήταν ιδιαιτέρως ένα 'ξένο' παιδί, από ειδωλολάτρισσα μητέρα, και διαμορφώθηκε σύμφωνα με τον παππού του, με τον οποίο είχε περάσει πολύ χρόνο, παρά σύμφωνα με τον πατέρα του. Ιδιαίτερα πρέπει να σημειωθεί ότι το στοιχείο της τύψης και της αυτοταπείνωσης, που σημειώνεται στους Ψαλμούς 144:3-4, συμβαδίζει με τα συναισθήματα του Δαβίδ στην υπόθεση του Αβεσσαλώμ. Θεωρείται ότι ο ψαλμός αρχικά τελείωνε με τους Ψαλμούς 144:11. Δεν υπάρχει απαραίτητη σύνδεση των ακόλουθων στίχων με τους προηγούμενους, αλλά ταιριάζουν σε αυτόν τον ψαλμό όσο και σε οποιονδήποτε άλλο. Ολοκληρώνει υψώνοντας το βλέμμα στην υπέρτατη ευτυχία του λαού που γνωρίζει τον αληθινό Θεό. Στίχος 15. 15 . Μακάριος ο λαός αυτός Εδώ δίνεται ένα αποκορύφωμα. 'Μακάριος' είναι ο λαός που έχει τέτοια υλική ευημερία, αλλά πιο μακάριος ακόμα είναι ο λαός μεταξύ των οποίων είναι γνωστός ο αληθινός Θεός. Κάθε καλό δώρο είναι πράγματι από Αυτόν, και αυτοί με τους οποίους κατοικεί έχουν την σίγουρη πηγή του καλού. Επίσης, το να είναι ο εκλεκτός λαός του Κυρίου ήταν το στέμμα των ευλογιών του Ισραήλ.
Απαντήστε
1. Σε ποιες από τις παρούσες δοκιμασίες σας χρειάζεται περισσότερο να επαναλάβετε την έκκληση του Δαβίδ για έλεος αντί για κρίση; 2. Πώς η ανάμνηση των παρελθόντων σωτηριών του Θεού ενισχύει την ελπίδα σας όταν η ενοχή και ο φόβος σας πιέζουν; 3. Με ποιους τρόπους η ευτυχία του να γνωρίζετε τον αληθινό Θεό μπορεί να υπερβεί κάθε εξωτερική ευλογία που αναζητάτε αυτή τη στιγμή;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων και δίκαιε Κύριε, ερχόμαστε ενώπιόν Σου ως εκείνοι που δεν έχουν κανένα δικαίωμα παρά μόνο το έλεος της διαθήκης Σου. Δίδαξέ μας να καταφεύγουμε σε Σένα σε κάθε δυσκολία, ομολογώντας τις αμαρτίες μας και ρίχνοντας τον εαυτό μας στην πιστότητά Σου. Όπως άκουσες τον Δαβίδ στη νύχτα της θλίψης του, άκουσέ μας· οδήγησέ μας με το αγαθό Σου Πνεύμα στη γη της ευθύτητας. Δώσε να γνωρίσουμε τη χαρά της παρουσίας Σου βαθύτερα από κάθε επίγεια ευημερία, και ας μαρτυρούν οι ζωές μας ότι μακάριος είναι ο λαός του οποίου ο Θεός είναι ο Κύριος. Μέσω του Ιησού Χριστού του Σωτήρα μας, Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →