← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωήλ

Ιωήλ 1-2 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιωήλ 1-2Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ματθαίος Χένρι προσφέρει πλούσιες και διαχρονικές γνώσεις στο προφητικό βιβλίο του Ιωήλ. Το σχόλιό του στα κεφάλαια 1 και 2 φωτίζει την καταστροφική κρίση επί του Ιούδα και την επείγουσα πρόσκληση σε μετάνοια που ακολουθεί. Μέσα από προσεκτική ερμηνεία ο Χένρι βοηθά τους αναγνώστες να δουν τόσο τη σοβαρότητα της θείας πειθαρχίας όσο και το τρυφερό έλεος που προσκαλεί μια ταπεινωμένη επιστροφή στον Θεό. Αυτό το μάθημα αντλεί από τις σκέψεις του για να μας καθοδηγήσει στην κατανόηση του πώς ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει ακόμη και τα πιο ταπεινά πλάσματα για να αφυπνίσει τον λαό Του. Καθώς ακούμε τη φωνή του Χένρι ενθαρρυνόμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές και να ανταποκριθούμε με ειλικρινή συντριβή και ανανεωμένη αφοσίωση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 1 και 2 του Ιωήλ αργά και προσευχητικά. Αφήστε τις ζωηρές περιγραφές του προφήτη για την απώλεια και την πρόσκληση σε επίσημη σύναξη να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις σε θρήνο, σε νηστεία και σε κραυγή προς τον Κύριο. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Άγιο Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις αλήθειες που ο Ματθαίος Χένρι θα ξεδιπλώσει από αυτά τα αρχαία λόγια.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει συνοψίζοντας το συνολικό μήνυμα και τη δομή του κεφαλαίου. Αυτό το κεφάλαιο είναι η περιγραφή μιας θλιβερής καταστροφής που έγινε στη χώρα του Ιούδα από ακρίδες και κάμπιες. Κάποιοι νομίζουν ότι ο προφήτης μιλάει γι' αυτό ως κάτι που πρόκειται να έρθει και δίνει προειδοποίηση εκ των προτέρων, όπως συνήθως έκαναν οι προφήτες για τις επερχόμενες κρίσεις. Άλλοι νομίζουν ότι ήταν ήδη παρόν, και ότι το έργο του ήταν να επηρεάσει τον λαό με αυτό και να τον αφυπνίσει με αυτό σε μετάνοια. Ι. Μιλάται ως κρίση για την οποία δεν υπήρχε προηγούμενο σε προηγούμενες εποχές, εδ. 1-7. ΙΙ. Όλα τα είδη ανθρώπων που μοιράζονται την καταστροφή καλούνται να θρηνήσουν γι' αυτήν, εδ. 8-13. ΙΙΙ. Κατευθύνονται να κοιτάξουν προς τον Θεό στους θρήνους τους, και να ταπεινωθούν ενώπιόν Του, εδ. 14-20. Ο Χένρι στη συνέχεια υπογραμμίζει τον πρωτοφανή χαρακτήρα της κρίσης. Ι. Το μέγεθος της κρίσης, εκφρασμένο εδώ σε δύο πράγματα: 1. Ήταν τέτοια που δεν μπορούσε να παραλληλιστεί με τις εποχές που είχαν περάσει, στην ιστορία, ή στη μνήμη οποιουδήποτε ζωντανού, εδ. 2. Οι γέροντες καλούνται να μαρτυρήσουν, που μπορούσαν να θυμηθούν τι είχε συμβεί πριν πολύ καιρό. Ναι, και όλοι οι κάτοικοι της γης καλούνται να μαρτυρήσουν, αν κάποιος από αυτούς μπορούσε να θυμηθεί το όμοιο. Ας προχωρήσουν πέρα από τη μνήμη οποιουδήποτε ανθρώπου, και ας προετοιμαστούν για την έρευνα των πατέρων τους (Ιώβ η' 8), και δεν θα έβρισκαν λογαριασμό του ομοίου σε κανένα αρχείο. Σημείωση, Εκείνοι που ξεπερνούν τους προκατόχους τους στην αμαρτία μπορούν δικαίως να περιμένουν να πέσουν κάτω από μεγαλύτερες και σκληρότερες κρίσεις από ό,τι γνώριζαν οι προκάτοχοί τους. 2. Ήταν τέτοια που δεν θα ξεχαστεί στις εποχές που έρχονται (εδ. 3): 'Πείτε στα παιδιά σας γι' αυτό. Ας μάθουν τι θλιβερά σημάδια της οργής του Θεού έχετε υποστεί, ώστε να πάρουν προειδοποίηση, και να μάθουν υπακοή από τα πράγματα που έχετε υποφέρει, γιατί σχεδιάστηκε για προειδοποίηση και σε αυτούς επίσης. Ναι, ας πουν τα παιδιά σας στα παιδιά τους, και τα παιδιά τους σε άλλη γενιά. Ας το πουν όχι μόνο ως παράξενο πράγμα, που μπορεί να χρησιμεύσει για θέμα συζήτησης' (όπως τέτοια ασυνήθιστα ατυχήματα καταγράφονται στα ημερολόγιά μας — Πριν τόσο καιρό από την πανούκλα, και τη φωτιά — τόσο καιρό από τον μεγάλο παγετό, και τον μεγάλο άνεμο), 'αλλά ας το πουν για να διδάξουν τα παιδιά τους να στέκονται με δέος ενώπιον του Θεού και των κρίσεών Του, και να τρέμουν ενώπιόν Του.' Σημείωση, Οφείλουμε να μεταδώσουμε στην επόμενη γενιά το μνημόσυνο των κρίσεων του Θεού καθώς και των ελέων Του. Ο Χένρι προχωρά στην απεικόνιση των εισβολέων δυνάμεων και των καταστροφικών τους αποτελεσμάτων. ΙΙ. Η ίδια η κρίση. Είναι μια εισβολή στη χώρα της Ιουδαίας από μεγάλο στρατό. Πολλοί ερμηνευτές αρχαίοι και σύγχρονοι το κατανοούν ως στρατούς ανθρώπων, τις δυνάμεις των Ασσυρίων, που, υπό τον Σενναχειρείμ, κατέλαβαν όλες τις οχυρωμένες πόλεις του Ιούδα, και τότε, χωρίς αμφιβολία, έκαναν λεηλασία της χώρας και κατέστρεψαν τα προϊόντα της. Ναι, κάποιοι κάνουν τα τέσσερα είδη ζώων που ονομάζονται εδώ (εδ. 4) να σημαίνουν τις τέσσερις μοναρχίες που, με τη σειρά τους, ήταν καταπιεστικές για τον λαό των Ιουδαίων, η μία καταστρέφοντας ό,τι είχε διαφύγει από την οργή της άλλης. Πολλοί από τους Ιουδαίους ερμηνευτές νομίζουν ότι είναι παραβολική έκφραση της έλευσης εχθρών, και του πλήθους τους, για να καταστρέψουν τα πάντα. Έτσι ο Χαλδαίος παραφραστής αναφέρει αυτά τα ζώα (εδ. 4). Αλλά αργότερα (κεφ. β' 25) βάζει στη θέση τους, Έθνη, λαούς, γλώσσες, γλώσσες, δυνάστες, και εκδικητικά βασίλεια. Αλλά φαίνεται πολύ πιο σωστό να κατανοηθεί κυριολεκτικά ως στρατοί εντόμων που έρχονται στη γη και τρώνε τους καρπούς της. Οι ακρίδες ήταν μία από τις πληγές της Αιγύπτου. Για αυτές λέγεται, Δεν υπήρξαν ποτέ όμοιες με αυτές, ούτε θα υπάρξουν (Έξ. ι' 14), καμία τέτοια όπως εκείνες στην Αίγυπτο, καμία τέτοια όπως αυτές στον Ιούδα — καμία όμοια με εκείνες τις ακρίδες για το μέγεθος, καμία όμοια με αυτές για το πλήθος και τη βλάβη που έκαναν. Η πληγή των ακρίδων στην Αίγυπτο διήρκεσε μόνο λίγες ημέρες. Αυτή φαίνεται να συνεχίστηκε για τέσσερα χρόνια διαδοχικά (όπως νομίζουν κάποιοι), επειδή εδώ αναφέρονται τέσσερα είδη εντόμων (εδ. 4), το ένα καταστρέφοντας ό,τι άφησε το άλλο. Αλλά άλλοι νομίζουν ότι ήρθαν όλα σε ένα έτος. Δεν μας λέγεται, στην ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης, πότε συνέβη αυτό, αλλά είμαστε βέβαιοι ότι κανένα λόγος του Θεού δεν έπεσε στο έδαφος. Και, αν και μια καταστροφή από αυτά τα έντομα προορίζεται κυρίως εδώ, ωστόσο εκφράζεται με τέτοια γλώσσα που είναι πολύ εφαρμόσιμη στην καταστροφή της χώρας από ξένο εχθρό που εισβάλλει, επειδή, αν ο λαός δεν ταπεινωνόταν και δεν μεταρρυθμιζόταν από εκείνη τη μικρότερη κρίση που κατέτρωγε τη γη, ο Θεός θα έστελνε αυτή τη μεγαλύτερη επάνω τους, που θα κατέτρωγε τους κατοίκους. Και από την περιγραφή εκείνης καλούνται να την πάρουν ως προειδοποίηση. Αν αυτό το έθνος των σκουληκιών δεν τα υποτάξει, άλλο έθνος θα έρθει να τα καταστρέψει. Παρατηρήστε, 1. Τι είναι αυτά τα ζώα που στέλνονται εναντίον τους — ακρίδες και κάμπιες, παλμερόσκουληκες και κανκερόσκουληκες, εδ. 4. Δεν μπορούμε τώρα να περιγράψουμε πώς διέφεραν το ένα από το άλλο. Ήταν όλα μικρά έντομα, οποιοδήποτε από αυτά απαξιωτικό, και που ένας άνθρωπος μπορούσε εύκολα να συνθλίψει με το πόδι του ή με το δάχτυλό του. Αλλά όταν έρχονταν σε τεράστια σμήνη, ή κοπάδια, ήταν πολύ τρομερά και έτρωγαν τα πάντα μπροστά τους. Σημείωση, Ο Θεός είναι Κύριος των δυνάμεων, έχει όλα τα πλάσματα υπό την εντολή Του, και, όταν ευαρεστείται, μπορεί να ταπεινώσει και να νεκρώσει έναν υπερήφανο και επαναστατημένο λαό με τα πιο αδύναμα και πιο περιφρονητικά πλάσματα. Ο άνθρωπος λέγεται ότι είναι σκουλήκι. Και από αυτό φαίνεται ότι είναι λιγότερο από σκουλήκι, γιατί, όταν ο Θεός ευαρεστείται, τα σκουλήκια είναι πολύ δυνατά γι' αυτόν, λεηλατούν τη χώρα του, τρώνε ό,τι για το οποίο μόχθησε, καταστρέφουν την τροφή, και κόβουν τα μέσα διαβίωσης ενός ισχυρού έθνους. Όσο πιο αδύναμο είναι το όργανο που ο Θεός χρησιμοποιεί, τόσο περισσότερο μεγαλύνεται η δύναμή Του. 2. Με τι οργή και δύναμη ήρθαν. Εδώ ονομάζονται έθνος (εδ. 6), επειδή είναι ενσωματωμένοι, και ενεργούν με συναίνεση, και σαν με κοινό σχέδιο. Γιατί, αν και οι ακρίδες δεν έχουν βασιλιά, ωστόσο προχωρούν όλες τους κατά ομάδες (Παρ. λ' 27), και εκεί αναφέρεται ως παράδειγμα της σοφίας τους. Είναι φρόνιμο για εκείνους που είναι αδύναμοι ξεχωριστά να ενωθούν και να ενεργούν από κοινού. Είναι δυνατοί, γιατί είναι χωρίς αριθμό. Η μικρή σκόνη της ζυγαριάς είναι ελαφριά, και εύκολα φυσάει μακριά, αλλά ένας σωρός σκόνης είναι βαρύς. Έτσι ένα σκουλήκι μπορεί να κάνει λίγο (αλλά ένα σκουλήκι χρησίμευσε για να καταστρέψει την κολοκύθα του Ιωνά), αλλά αριθμοί από αυτά μπορούν να κάνουν θαύματα. Λέγεται ότι έχουν δόντια λιονταριού, μεγάλου λιονταριού, εξαιτίας της μεγάλης και τρομερής εκτέλεσης που κάνουν. Σημείωση, Οι ακρίδες γίνονται σαν λιοντάρια όταν έρχονται οπλισμένες με θεία αποστολή. Διαβάζουμε για τις ακρίδες από τον άβυσσο, ότι τα δόντια τους ήταν σαν δόντια λιονταριών, Απ. θ' 8. 3. Τι κακό κάνουν. Τρώνε τα πάντα μπροστά τους (εδ. 4). Ό,τι αφήνει το ένα το άλλο καταβροχθίζει. Καταστρέφουν όχι μόνο το χορτάρι και το σιτάρι, αλλά τα δέντρα (εδ. 7): Το αμπέλι ερημώνεται. Εκεί τα παράσιτα τρώνε τα φύλλα που πρέπει να είναι καταφύγιο για τον καρπό ενώ ωριμάζει, και έτσι και αυτός χάνεται και γίνεται τίποτα. Τρώνε ακόμη και τον φλοιό της συκιάς, και έτσι τη σκοτώνουν. Έτσι η συκιά δεν ανθίζει, ούτε υπάρχει καρπός στο αμπέλι.
Σκεφτείτε

Σκέψη

Ο Χένρι στρέφει τον θρήνο προς την εθνική μετάνοια και νηστεία. Έχουμε παρατηρήσει αφθονία δακρύων που χύθηκαν για την καταστροφή των καρπών της γης από τις ακρίδες. Τώρα εδώ έχουμε εκείνα τα δάκρυα στραμμένα στο σωστό κανάλι, εκείνο της μετάνοιας και της ταπείνωσης ενώπιον του Θεού. Η κρίση ήταν πολύ βαριά, και εδώ κατευθύνονται να αναγνωρίσουν το χέρι του Θεού σε αυτό, το ισχυρό χέρι Του, και να ταπεινωθούν κάτω από αυτό. Εδώ είναι, Ο Χένρι κλείνει το τμήμα μοντελοποιώντας μια προσωπική κραυγή προς τον Κύριο. 1. Το δικό του παράδειγμα (εδ. 19): Ω Κύριε! Σε Σένα θα κραυγάσω. Δεν θα τους έβαζε να κάνουν αυτό που ο ίδιος δεν θα αποφάσιζε να κάνει. Ναι, είτε θα το έκαναν είτε όχι, αυτός θα το έκανε. Σημείωση, Αν οι υπηρέτες του Θεού δεν μπορούν να επικρατήσουν για να επηρεάσουν τους άλλους με τις αποκαλύψεις της θείας οργής, ωστόσο οφείλουν να επηρεάζονται οι ίδιοι από αυτές. Αν δεν μπορούν να φέρουν τους άλλους να κραυγάσουν στον Θεό, ωστόσο οι ίδιοι ας είναι πολύ στην προσευχή. Σε καιρό θλίψης δεν πρέπει μόνο να προσευχόμαστε, αλλά να κραυγάζουμε, πρέπει να είμαστε θερμοί και επίμονοι στην προσευχή. Και προς τον Θεό, από τον οποίο τόσο η καταστροφή είναι όσο και η σωτηρία πρέπει να είναι, οφείλει πάντα να κατευθύνεται η κραυγή μας. Αυτό που τον έκανε να κραυγάσει στον Θεό δεν ήταν τόσο πολύ κάποια προσωπική θλίψη, όσο η εθνική καταστροφή: Η φωτιά κατέφαγε τα βοσκοτόπια της ερήμου, που φαίνεται να εννοεί κάποια ξηραντική καυτή θερμότητα του ήλιου, που ήταν σαν φωτιά στους καρπούς της γης. Τους κατανάλωσε όλους. Σημείωση, Όταν ο Θεός καλεί σε διαμάχη με φωτιά, αφορά εκείνους που έχουν κάποιο ενδιαφέρον στον ουρανό να κραυγάσουν δυνατά σε Αυτόν για ανακούφιση. Δες Αρ. ια' 2. Αμώς ζ' 4, 5.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Σε ποια περιοχή της ζωής μπορεί ο Θεός να χρησιμοποιεί τις παρούσες δυσκολίες για να αφυπνίσει βαθύτερη εξάρτηση από Αυτόν; 2. Πόσο έτοιμος είμαι να αφήσω στην άκρη τις συνήθεις ρουτίνες για γνήσια μετάνοια και προσευχή; 3. Τι παρηγοριά βρίσκω στο να γνωρίζω ότι ακόμη και μικρά όργανα μπορούν να υπηρετήσουν τους κυρίαρχους σκοπούς του Θεού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐνώπιον τῆς ἀπωλείας καὶ τῆς κρίσεως ποὺ περιγράφονται στὸν Ἰωήλ, δίδαξέ μας νὰ ἀναγνωρίζουμε τὸ κυρίαρχο χέρι Σου καὶ νὰ στραφοῦμε σὲ Σένα μὲ μετανοημένες καρδιές. Μὲ τὸ Πνεῦμά Σου, κίνησέ μας σὲ ἑνωμένη νηστεία καὶ προσευχή, γιὰ νὰ ζητήσουμε τὸ πρόσωπό Σου ἐνῷ ἀκόμη μπορεῖ νὰ βρεθεῖ ἔλεος, καὶ ἀποκατάστησε σὲ ἐμᾶς τὴ χαρὰ τῆς παρουσίας Σου διὰ τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →