Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Τοβίτ
Τωβίτ 1-2 — μὲ τὸ Καθολικὸν Σχόλιον τοῦ Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το μάθημα που αντλείται από το Σχόλιο της Καθολικής Βίβλου του Χέιντοκ στα εναρκτήρια κεφάλαια του Τωβίτ όπου το νοικοκυριό ενός πιστού Ισραηλίτη στην εξορία γίνεται σχολείο σωματικού ελέους και ήσυχης επιμονής ο Χέιντοκ συγκεντρώνει τις πατερικές και καθολικές παραδοσιακές φωνές που έχουν διαβάσει αυτά τα κεφάλαια από τις ημέρες του Αγίου Αμβροσίου ο οποίος συνέθεσε την πραγματεία του Περί Τωβία πάνω στην αφηγηματική τους ουσία και του Αγίου Αυγουστίνου ο οποίος στο Περί της φροντίδας για τους νεκρούς είδε στην ταφή των νεκρών από τον Τωβίτ μια διαρκή μαρτυρία για την αξιοπρέπεια του σώματος καθώς διαβάζετε προσέξτε την προσοχή με την οποία ο Τωβίτ τηρεί τους μωσαϊκούς δεκάτους τον κίνδυνο που περιβάλλει την ελεημοσύνη του υπό εχθρικούς βασιλείς και τη στιγμή κατά την οποία ο δίκαιος άνθρωπος χτυπημένος από τύφλωση ακριβώς κατά την πράξη του ελέους ανοίγει ενώπιον της Εκκλησίας την μακρά παράδοση του λυτρωτικού πάθους.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε τα κεφάλαια 1 και 2 του Τωβίτ από την Ντουέι Ρέιμς ή την Καθολική Έκδοση Δημοσίου Τομέα τις αποδόσεις πιο κοντινές στο κείμενο της Βουλγάτας πάνω στο οποίο βασίζεται το σχόλιο του Χέιδοκ. Προσέξτε τη αυτοβιογραφική φωνή που ανοίγει το βιβλίο την προσεκτική απαρίθμηση τριών κατηγοριών δεκάτης το προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ κατά τη νεότητα και την θαρραλέα ταφή σκοτωμένων Ισραηλιτών υπό τα μάτια εχθρικών αρχόντων. Διαβάστε αργά μέσα από τη σκηνή κλεισίματος του κεφαλαίου δύο όπου ο Τωβίτ κουρασμένος από ακόμα μία ταφή που έγινε σε ημέρα εορτής ξαπλώνει κάτω από έναν τοίχο και τυφλώνεται από τα ζεστά περιττώματα σπουργιτιών. Κρατήστε στο νου την αντίθεση μεταξύ του εξωτερικού σκότους του και της εσωτερικής σταθερότητας της πιστότητάς του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιγντοκ ανοίγει το σχόλιό του στον πρώτο στίχο συγκεντρώνοντας τις παραλλαγές παραδόσεις του ονόματος και της γενεαλογίας του Τωβίτ, ζυγίζοντας τους ελληνικούς και συριακούς μάρτυρες έναντι των λατινικών και εβραϊκών, και δείχνοντας την ουσιαστική συμφωνία της αφήγησης παρά τις μικρές κειμενικές αποκλίσεις.
Ο Τωβίας, «καλός Θεός», (Τιρίνου) ονομάζεται Τωβίς από την αρχαία λατινική μετάφραση και τον Άγιο Αμβρόσιο, και Τωβίτ από την ελληνική και συριακή. Αυτά τα αντίγραφα και το εβραϊκό δίνουν μια γενεαλογία που δεν συμφωνεί. (Καλμέ) --- Έκδοση του Γκράμπε, «Το βιβλίο των λόγων (ή συναλλαγών) του Τωβίτ, Υιού του Τωβιήλ, υιού του Ανανιήλ, υιού του Αδουήλ, (χειρόγραφο έχει Ναβέ) υιού του Γαλαήλ, (χειρόγραφο, Γαμαήλ) από το σπέρμα του Ασιήλ, της φυλής του Νεφθαλείμ, (2) ο οποίος αιχμαλωτίστηκε στις ημέρες του Ενεμεσσάρ, βασιλιά των Ασσυρίων, από τη Θίσβη, (χειρόγραφο, Θίβε) η οποία βρίσκεται στα δεξιά κατάλληλα (χειρόγραφο, του Κουδίς· Χέιγντοκ) ή Κάδες, πρωτεύουσα (Καλμέ) του Νεφθαλείμ στη Γαλιλαία, πάνω από τον Ασήρ. Εγώ, ο Τωβίτ, περπάτησα στους δρόμους της αλήθειας και της δικαιοσύνης όλες τις ημέρες της ζωής μου». (Χέιγντοκ) --- Ο Νεεμίας και οι προφήτες μιλούν συχνά για τον εαυτό τους σε πρώτο πρόσωπο. Η αλήθεια της ιστορίας είναι η ίδια. (Ντυ Αμέλ) --- Πέρα, ή πίσω· (ποστ· Χέιγντοκ) όπως μιλούν οι Εβραίοι με αναφορά σε άνθρωπο στραμμένο προς την ανατολή. Εξ αυτού αυτός ο δρόμος θα ήταν στα δυτικά, και το Σεφέτ στα βόρεια.Κατά την εγκαινίαση της ελεημοσύνης του Τωβίτ ως τέκνου της αιχμαλωσίας, ο Χέιγντοκ σημειώνει την ευθραυστότητα της πιστότητάς του μέσα σε διεφθαρμένο περιβάλλον.
Σαλμανασσάρ. Όταν ο Ωσηέ κατακτήθηκε, κατά το έτος του κόσμου 3283. Βλέπε Δ΄ Βασιλειών ιζ΄ 6. --- Αλήθεια. Η σταθερότητά του στην τήρηση της αληθινής θρησκείας ήταν τόσο πιο θαυμαστή, όσο ήταν πλούσιος και ζούσε ανάμεσα στους πονηρούς. (Καλμέ)Στο δεύτερο κεφάλαιο, όπου το σωματικό έργο ελέους που έχει ορίσει τη ζωή του Τωβίτ τον φέρνει σε ανανεωμένο κίνδυνο, ο Χέιγντοκ τονίζει την προσεκτική τήρηση της μωσαϊκής εορτής ακόμη και με κόστος προσωπικής θυσίας.
Οίκος. Ο νόμος επέτρεπε τέτοιες εορτές, Δευτερονόμιο ιβ΄ 12, και ιδ΄ 28. Ο Τωβίτ συμμορφώθηκε με αυτό, προσκαλώντας επίσης τους πτωχούς δούλους του Θεού. Ελληνικά, «Ξάπλωσα για να φάω». Αυτό το έθιμο επικρατούσε στην Ανατολή. (Καλμέ)Η θλίψη που κλείνει το δεύτερο κεφάλαιο λαμβάνει την μετρημένη προσοχή του Χέιγντοκ, αναδεικνύοντας την προνοιακή παιδαγωγία που οι Πατέρες έβλεπαν συνεχώς στις δοκιμασίες των δικαίων.
Τώρα. Αυτό παραλείπεται στα ελληνικά και εβραϊκά μέχρι τον στίχο 19. Ο Άγιος Αμβρόσιος λέει ωραία, ότι ο Τωβίτ «λυπόταν περισσότερο που δεν μπορούσε να προσφέρει βοήθεια σε άλλους, παρά για την απώλεια της όρασής του».
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Άγιος Αυγουστίνος, αναλογιζόμενος στο Περί της φροντίδος των νεκρών σχετικά με τη μαρτυρία του Τωβίτ, παρατηρεί ότι η ταφή των νεκρών δεν είναι απλώς μια φυσική ευσέβεια αλλά ένα σημάδι της αναστάσεως στην οποία συμμετέχει το σώμα· οι πιστοί που φροντίζουν τα σώματα των αποθανόντων μαρτυρούν μια ελπίδα που οι ειδωλολάτρες δεν κατέχουν. Σκέψου αν οι μικρές πράξεις ευλάβειας που προσφέρεις προς τα σώματα των νεκρών — η παρακολούθηση της κηδείας, η επίσκεψη στον τάφο, η προσευχή για τους πιστούς αποθανόντες — μετέχουν σε αυτή την ίδια εσχατολογική ελπίδα. Αναλογίσου επίσης την προσοχή με την οποία ο Τωβίτ διαχωρίζει τα δέκατά του σε τρεις κατηγορίες, διανέμοντας ένα στους Λευίτες, ένα για τη λατρεία στην Ιερουσαλήμ, και ένα στους πτωχούς και τον προσήλυτο. Η Καθολική παράδοση έχει από καιρό δει σε αυτό το τριπλό πρότυπο μια προεικόνιση της ολοκληρωμένης ζωής λατρείας και ελεημοσύνης που η Εκκλησία ενσαρκώνει στη λειτουργία της και στα έργα ελέους της. Ρώτα αν η δική σου προσφορά φέρει αυτό το λειτουργικό σχήμα, ή αν έχει μειωθεί σε περιστασιακή και κατά περίπτωση γενναιοδωρία. Σκέψου τέλος τη δοκιμασία που κλείνει το δεύτερο κεφάλαιο. Ο δίκαιος άνθρωπος, στην ίδια την πράξη της σωματικής ελεημοσύνης, γίνεται τελετουργικά ακάθαρτος από την επαφή με το πτώμα και τυφλώνεται κάτω από τον τοίχο. Οι Πατέρες το δέχθηκαν αυτό ως παράδειγμα: ο Σταυρός του Χριστού θα αποκάλυπτε αργότερα ότι η υψηλότερη αγάπη συχνά στεφανώνεται με την εμφάνιση της αποτυχίας, και η ταλαιπωρία του δικαίου γίνεται η ίδια το σπορείο της λύτρωσης.
Απαντήστε
Απόκριση
Επισκεφθείτε ένα καθολικό κοιμητήριο αυτή την εβδομάδα, έστω και σύντομα, και προσευχηθείτε για τους πιστούς αποθανόντες των οποίων τους τάφους περνάτε. Αν οι συνθήκες το επιτρέπουν, παρακολουθήστε μια λειτουργία κηδείας με την οποία έχετε μόνο ελαφρά προσωπική σχέση, ώστε να μαρτυρήσετε την αξιοπρέπεια του σώματος στον θάνατο. Ας είναι κρυφή η προσφορά της παρουσίας και της προσευχής σας, όπως ήταν του Τωβίτ.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ του Τωβίτ και κάθε πιστής ψυχής, ο οποίος στις ημέρες της ασσυριακής αιχμαλωσίας διατήρησες ένα νοικοκυριό στη δικαιοσύνη μέσα σε μια γενιά που είχε εγκαταλείψει τη διαθήκη σου, χάρισέ μας την ίδια κρυφή σταθερότητα στην άσκηση του ελέους. Καθώς θάβουμε τους νεκρούς και επισκεπτόμαστε τους τάφους τους, βάθυνε μέσα μας την ελπίδα της αναστάσεως που ο Υιός σου έχει επιτελέσει. Με τη μεσιτεία του Αγίου Αμβροσίου, ο οποίος δίδαξε τα μαθήματα του Τωβίτ στην Εκκλησία του Μιλάνου, και του Αγίου Ραφαήλ του αρχαγγέλου, του οποίου το όνομα σημαίνει Θεός θεραπεύει, στήριξέ μας στην υπομονή όταν τα έργα ελέους μας φαίνεται να φέρνουν πάνω μας μόνο αντίφαση και σκοτάδι. Διά του Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος ζει και βασιλεύει μαζί σου στην ενότητα του Αγίου Πνεύματος, ένας Θεός, εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →