← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους

Προς Εφεσίους 3 — με τον Ίηντι

Εφεσίους 3John Eadie — Υπομνήματα επί των Εφεσίων, Φιλιππησίων, Κολοσσαείς, Γαλατών, Θεσσαλονικείς20 λεπ
Άνοιγμα
Στην ήσυχη δύναμη της σκωτικής μεταρρυθμισμένης ευλαβείας στρεφόμαστε πάλιν εις το σχόλιον του Ιωάννου Έιντι επί του ελληνικού κειμένου. Με ευλαβική ακρίβεια ο λόγιος ερμηνευτής οδηγεί ημάς διά των αρχικών στίχων της προς Εφεσίους επιστολής κεφαλαίου γʹ ανιχνεύων τους δεσμούς του αποστόλου προς το μυστήριον νυν αποκαλυπτόμενον. Η προσεκτική προσοχή αυτού εις την γραμματικήν και την σύνδεσιν υπηρετεί την οικοδομήν της εκκλησίας προσκαλούσα ημάς να δεχθώμεν τον λόγον μετά της αυτής ταπεινώσεως ήτις εχαρακτήριζε τους πρώτους αναγνώστας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα προσεκτικό αυτί στο τρίτο κεφάλαιο της επιστολής προς τους Εφεσίους. Αναγνώστε το κεφάλαιο ολόκληρο μία φορά με μετρημένη και προσευχητική φωνή, επιτρέποντας στους μετρημένους ρυθμούς του αποστόλου να εγκατασταθούν στην καρδιά προτού ακολουθήσουμε την καθοδήγηση του Ίεντι στο κείμενο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Έιντι ανοίγει θέτοντας την προσωπική περίσταση της προσευχής που προτίθετο ο απόστολος. Εισαγωγή. Κεφάλαιο 3 Αφού εικονογράφησε με τόση εγκάρδια ικανοποίηση και εντυπωσιακή εικονοπλασία τα υψηλά προνόμια των εθνικών προσήλυτων ο απόστολος κατά το σύνηθες ήθος του αποφασίζει να προσφέρει υπέρ αυτών προσευχή. Αλλά άλλες σκέψεις εισβάλλουν στον νου του προερχόμενες από την προσωπική του κατάσταση. Ήταν δέσμιος και καθώς έγραφε τώρα προς εθνικούς ή τουλάχιστον απευθυνόταν εκείνη τη στιγμή στο εθνικό μέρος της Εφεσιακής εκκλησίας μια αναφορά στους δεσμούς του ήταν φυσική και φαίνεται ότι εισήχθη αμέσως ως απόδειξη της ειλικρίνειας των συγχαρητηρίων του και ως περίσταση που πρέπει να είχε προετοιμάσει τους αναγνώστες του να εισέλθουν στο πνεύμα της θερμής και περιεκτικής ικεσίας που επρόκειτο να προσφερθεί υπέρ αυτών. Εκείνος κατόπιν ιχνηλατεί την μακρά παρένθεση που προκύπτει από την μνεία των δεσμών του. Αλλά το εντυπωσιακό θέμα στο οποίο είχε επεκταθεί με τόση έκσταση εξακολουθούσε να δονείται στην καρδιά του και η μνεία της φυλάκισής του που προερχόταν από την προσήλωσή του προς τους εθνικούς υπέβαλε αναφορά στις ειδικές λειτουργίες του ως αποστόλου της ειδωλολατρίας. Οι ιδέες αυτές επήλθαν επάνω του με τέτοια δύναμη και έφεραν μαζί τους τόσες ενώσεις ώστε δεν μπορούσε εύκολα να αποχωρισθεί από αυτές. Ο κρότος της αλυσίδας του τον αφυπνίζει τελικά στην παρούσα πραγματικότητα και ολοκληρώνει την παρένθεση με αίτημα οι αναγνώστες του να μην θλίβονται και να μην απελπίζονται για τα παθήματά του που υπέστησαν για μια υπόθεση στην οποία είχαν τόσο τρυφερό και ευλογημένο ενδιαφέρον. Οι στίχοι 1 και 13 συνδέονται έτσι στενά και ο απόστολος σαν να περιγράφει κύκλο έρχεται τελικά στο σημείο από το οποίο ξεκίνησε αρχικά. Έπειτα ερμηνεύει την επίσημη αυτοπεριγραφή με την οποία ο απόστολος επαναλαμβάνει τη σκέψη του. Ο Ιερώνυμος παρέχει το εγνωρίσα το μυστήριον και ο Καμεράριος μας δίδει το τούτο γράφω. Η απόδοση του Μάγερ είναι ιδιότυπη γι’ αυτό τον σκοπό ώστε να οικοδομηθείτε γι’ αυτόν τον λόγο είμαι εγώ Παύλος ο δέσμιος του Χριστού Ιησού υπέρ υμών των εθνών. Αλλά η απλή υπόθεση μιας μακράς παρενθέσεως καθιστά όλα τα τέτοια συμπληρώματα περιττά. Εγώ Παύλος το ίδιο του το όνομα εισάγεται για να προσδώσει σαφήνεια προσωπικότητα και αυθεντία στην δήλωση όπως σε Α΄ Κορινθίους 1:12-13 Α΄ Κορινθίους 3:4-5 Α΄ Κορινθίους 3:22 Β΄ Κορινθίους 10:1 Γαλάτας 5:2 Κολοσσαείς 1:23 Α΄ Θεσσαλονικείς 2:18 Φιλήμονα 1:9. Το όνομα εκείνο ήταν σεβαστό σε εκείνες τις εκκλησίες και η επίσημη μνεία του πρέπει να είχε αγγίξει μια βαθιά και τρυφερή χορδή στον κόλπο τους. Άλλοτε Σαούλ συνώνυμο της αντιχριστιανικής μισαλλοδοξίας ήταν τώρα Παύλος όχι απλώς μαθητής ή δούλος αλλά ο δέσμιος του Χριστού Ιησού Β΄ Τιμόθεον 1:8 Φιλήμονα 1:9.
Σκεφτείτε
Ο Ίιντι καταλήγει ζυγίζοντας την πληρέστερη αποκάλυψη που παραχωρήθηκε στους αποστόλους έναντι της γνώσης των προηγούμενων γενεών. Ο απόστολος δεν φαίνεται να αρνείται κάθε γνώση του μυστηρίου στον αρχαίο κόσμο, αλλά μόνο συγκρίνει τη γνώση τους γι' αυτό, η οποία στην καλύτερη περίπτωση ήταν ένα είδος μπερδεμένης διορατικότητας, με την πληρέστερη αποκάλυψη των όρων και του περιεχομένου του που δόθηκε στους σύγχρονους αποστόλους και προφήτες· ή όπως το αντιπαραβάλλει ο Θεοδώρητος- οὐ γὰρ τὰ πράγματα εἶδον , ἀλλὰ τοὺς περὶ τῶν πραγμάτων προέγραψαν λόγους . In Vetere Testamento Novum latet, et in Novo Vetus patet. Το σχόλιο στον Ματθία «ότι οι άνθρωποι του παρελθόντος γνώριζαν ότι οι Εθνικοί θα κληθούν, αλλά όχι ότι θα είναι συγκληρονόμοι», περιέχει μια διάκριση πολύ οξεία και λεπτομερή. Οι υπαινιγμοί στην Παλαιά Διαθήκη για την κλήση των Εθνικών είναι συχνοί, αλλά όχι πλήρεις· αποκαλύπτοντας το γεγονός, αλλά κρατώντας τη μέθοδο στη σκιά. Ο απόστολος Ιάκωβος αναφέρεται σε αυτό στις Πράξεις 15:14 .
Απαντήστε
Πώς η γνώση της φυλάκισης του Παύλου για τους Εθνικούς διαμορφώνει τη δική σας ετοιμότητα να υποφέρετε για το ευαγγέλιο; Με ποιους τρόπους η αντίθεση μεταξύ των προηγούμενων εποχών και της παρούσας αποκάλυψης προκαλεί ευγνωμοσύνη για το έργο του Πνεύματος στην εκκλησία; Πού μπορεί ο Κύριος να σας καλεί να εκτιμήσετε το μυστήριο του Χριστού πιο βαθιά στην καθημερινή ζωή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Πατέρα, που αποκάλυψες το μυστήριο του Χριστού στους αποστόλους σου μέσω του Πνεύματος, δώσε μας την ίδια ταπεινή και σταθερή διάνοια. Κράτησέ μας από την απογοήτευση όταν δεσμά ή δοκιμασίες συνοδεύουν το ευαγγέλιο, και στερέωσε τις καρδιές μας στον ανεξερεύνητο πλούτο που τώρα έγινε γνωστός στους Εθνικούς. Είθε η εκκλησία στις μέρες μας να δεχτεί τον λόγο με την ίδια ευλάβεια που χαρακτήριζε την Έφεσο, και είθε να περπατήσουμε άξιοι της κλήσης με την οποία καλούμαστε, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

John Eadie — Υπομνήματα επί των Εφεσίων, Φιλιππησίων, Κολοσσαείς, Γαλατών, Θεσσαλονικείς · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →