Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεση 15-16 — με τον Brown
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το μάθημα του Eterniseed, αντλημένο από το Σχόλιο σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown. Η συνοπτική, στίχο προς στίχο επεξεργασία της Γένεσης 15-16 μας οδηγεί στην εμβάθυνση της εμπιστοσύνης του Άβραμ και στις πρώτες συνέπειες της ανθρώπινης σκοπιμότητας. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να μας χαρίσει την ίδια υποτακτική πίστη που κλήθηκε να ασκήσει ο πατριάρχης.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στη Γένεση κεφάλαια 15 και 16. Διαβάστε τα δύο κεφάλαια αργά, σημειώνοντας την υπόσχεση της διαθήκης του Κυρίου στον Άβραμ και τις άμεσες οικογενειακές εντάσεις που ακολουθούν. Αφήστε το ίδιο το κείμενο να διαμορφώσει τις προσδοκίες σας πριν στραφούμε στο σχόλιο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Jamieson ανοίγει το κεφάλαιο καταγράφοντας τον λόγο του Κυρίου σε έναν φοβισμένο Άβραμ.
Στίχος 1. 1. Μετά ταύτα —την κατάκτηση των εισβολέων βασιλέων. ο λόγος του Κυρίου —μια φράση που χρησιμοποιείται, όταν συνδέεται με όραμα, για να δηλώσει ένα προφητικό μήνυμα. Μη φοβάσαι, Άβραμ —Όταν τελείωσε ο ενθουσιασμός της επιχείρησης, είχε γίνει θύμα απελπισίας και τρόμου για την πιθανή εκδίκηση που μπορεί να σχεδιαζόταν εναντίον του. Για να διαλύσει τον φόβο του, ευνοήθηκε με αυτή την ευγενική ανακοίνωση. Έχοντας μια τέτοια υπόσχεση, πόσο καλά του ταίριαζε (και σε όλο τον λαό του Θεού που έχει την ίδια υπόσχεση) να αποβάλει τους φόβους και να ρίξει όλα τα βάρη στον Κύριο ( :- ).Στη συνέχεια δείχνει πώς η ανανεωμένη ερώτηση για έναν κληρονόμο λαμβάνει την άμεση απάντησή της.
Στίχος 4. 4. Αυτός δεν θα είναι ο κληρονόμος σου —Στο πρώτο μέρος της ομιλίας του δεν δόθηκε απάντηση· αλλά αφού την ανανέωσε με πνεύμα πιο αρμόζουσας υποταγής, 'με τι θα γνωρίσω ότι θα το κληρονομήσω' [ :- ], ευχαριστήθηκε από μια πολύ σαφή υπόσχεση για τη Χαναάν, η οποία επιβεβαιώθηκε αμέσως με μια αξιοσημείωτη τελετή.Ο Fausset στη συνέχεια αναπτύσσει την τελετή της διαθήκης και τη διαρκή της σημασία.
Στίχος 9. 9-21. Πάρε μου μια δαμάλα, κ.λπ.—Σε περιπτώσεις μεγάλης σημασίας, όταν δύο ή περισσότερα μέρη συνάπτουν συμφωνία, είτε τηρούν ακριβώς τα ίδια τελετουργικά όπως ο Άβραμ, είτε, όπου δεν το κάνουν, επικαλούνται τη λάμπα ως μάρτυρά τους. Σύμφωνα με αυτές τις ιδέες, οι οποίες έχουν χαραχθεί από αμνημονεύτων χρόνων στο μυαλό των Ανατολικών λαών, ο ίδιος ο Κύριος συγκατατέθηκε να συνάψει διαθήκη με τον Άβραμ. Ο πατριάρχης δεν πέρασε ανάμεσα στη θυσία και ο λόγος ήταν ότι σε αυτή τη συναλλαγή δεν δεσμευόταν σε τίποτα. Ζήτησε ένα σημείο, και ο Θεός ευχαριστήθηκε να του δώσει ένα σημείο, με το οποίο, σύμφωνα με τις Ανατολικές ιδέες, δέσμευσε τον εαυτό Του. Κατά τον ίδιο τρόπο ο Θεός έχει συνάψει διαθήκη με εμάς και στη δόξα του μονογενούς Υιού, ο οποίος πέρασε ανάμεσα στον Θεό και εμάς, όλοι όσοι πιστεύουν έχουν, όπως ο Άβραμ, ένα σημείο ή ενέχυρο στο δώρο του Πνεύματος, με το οποίο μπορούν να γνωρίζουν ότι θα κληρονομήσουν την ουράνια Χαναάν.Στρέφοντας στο κεφάλαιο 16, εξετάζει την πρόταση της Σάρρας και τα άμεσα αποτελέσματά της.
Στίχος 3. 3. Η Σάρρα . . . την έδωσε στον . . . Άβραμ για να γίνει η γυναίκα του —Η 'γυναίκα' χρησιμοποιείται εδώ για να περιγράψει μια κατώτερη, αν και όχι υποτιμητική, σχέση, σε χώρες όπου επικρατεί η πολυγαμία. Στην περίπτωση αυτών των γυναικών σκλάβων, οι οποίες είναι προσωπική ιδιοκτησία της κυρίας του, έχοντας αγοραστεί πριν από τον γάμο της ή δοθεί ως ειδικό δώρο σε αυτήν, καμία δεν μπορεί να γίνει δευτερεύουσα σύζυγος του συζύγου χωρίς τη συγκατάθεση ή την άδεια της κυρίας της. Αυτή η συνήθεια φαίνεται να επικρατούσε στους πατριαρχικούς χρόνους· και η Άγαρ, η σκλάβα της Σάρρας, της οποίας είχε το πλήρες δικαίωμα διάθεσης, δόθηκε από την αυθόρμητη προσφορά της κυρίας της, για να γίνει η δευτερεύουσα σύζυγος του Άβραμ, με την ελπίδα να αποκτήσει τον πολυαναμενόμενο κληρονόμο. Ήταν ένα λάθος βήμα—που υποδήλωνε έλλειψη απλής εμπιστοσύνης στον Θεό—και η Σάρρα ήταν η πρώτη που θέρισε τους πικρούς καρπούς του σχεδίου της.
Σκεφτείτε
Ο Fausset ολοκληρώνει την ενότητα της διαθήκης πιέζοντας τον παραλληλισμό με το ενέχυρο του Πνεύματος στους πιστούς.
Στίχος 9. 9-21. Πάρε μου μια δαμάλα, κ.λπ.—Σε περιπτώσεις μεγάλης σημασίας, όταν δύο ή περισσότερα μέρη συνάπτουν συμφωνία, είτε τηρούν ακριβώς τα ίδια τελετουργικά όπως ο Άβραμ, είτε, όπου δεν το κάνουν, επικαλούνται τη λάμπα ως μάρτυρά τους. Σύμφωνα με αυτές τις ιδέες, οι οποίες έχουν χαραχθεί από αμνημονεύτων χρόνων στο μυαλό των Ανατολικών λαών, ο ίδιος ο Κύριος συγκατατέθηκε να συνάψει διαθήκη με τον Άβραμ. Ο πατριάρχης δεν πέρασε ανάμεσα στη θυσία και ο λόγος ήταν ότι σε αυτή τη συναλλαγή δεν δεσμευόταν σε τίποτα. Ζήτησε ένα σημείο, και ο Θεός ευχαριστήθηκε να του δώσει ένα σημείο, με το οποίο, σύμφωνα με τις Ανατολικές ιδέες, δέσμευσε τον εαυτό Του. Κατά τον ίδιο τρόπο ο Θεός έχει συνάψει διαθήκη με εμάς και στη δόξα του μονογενούς Υιού, ο οποίος πέρασε ανάμεσα στον Θεό και εμάς, όλοι όσοι πιστεύουν έχουν, όπως ο Άβραμ, ένα σημείο ή ενέχυρο στο δώρο του Πνεύματος, με το οποίο μπορούν να γνωρίζουν ότι θα κληρονομήσουν την ουράνια Χαναάν.Κλείνει την αφήγηση ανιχνεύοντας την προφητική περιγραφή του Ισμαήλ και των απογόνων του.
Στίχος 12. 12. θα είναι άγριος άνθρωπος —κυριολεκτικά, 'άνθρωπος άγριος όνος', εκφράζοντας πώς η αγριότητα του Ισμαήλ και των απογόνων του μοιάζει με αυτή του άγριου όνου. το χέρι του θα είναι εναντίον κάθε ανθρώπου —περιγραφικό του αγροίκου, ταραχώδους και ληστρικού χαρακτήρα των Αράβων. θα κατοικεί ενώπιον όλων των αδελφών του —θα κατοικεί, δηλαδή, θα στήνει σκηνές· και η σημασία είναι ότι διατηρούν την ανεξαρτησία τους παρά όλες τις προσπάθειες να τους εξοντώσουν ή να τους υποτάξουν.
Απαντήστε
1. Πού μπαίνω στον πειρασμό να προχωρήσω πριν από τον χρόνο του Θεού, όπως έκαναν ο Άβραμ και η Σάρρα;
2. Πώς το σημείο της διαθήκης που δόθηκε στον Άβραμ ενισχύει τη δική μου βεβαιότητα κληρονομιάς;
3. Σε ποια παρούσα περίσταση καλούμαι να αποβάλω τον φόβο και να αναπαυθώ στην υπόσχεση του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Κύριε φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὴν διαθήκην ἣν ὤμοσας τῷ Ἀβραάμ, λογιζόμενος τὴν πίστιν αὐτοῦ εἰς δικαιοσύνην καὶ ὑποσχόμενος σπέρμα καὶ κληρονομίαν, τὰ ὁποῖα εὑρίσκουν τὸ «ναί» τους ἐν Χριστῷ. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου νὰ περιμένωμεν ἐν ὑποτακτικῇ ἐμπιστοσύνῃ τὸν λόγον Σου καὶ τὸν χρόνον Σου μόνον, φυλάττοντες τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ πάσης βιαστικῆς ἐπινοίας ἡ ὁποία φέρει λύπην. Σφράγισον εἰς ἡμᾶς τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ ἰδίου Πνεύματος ἕως οὗ κληρονομήσωμεν τὴν οὐράνιον Χαναάν, ρίπτοντες πάντα φόβον ἐπὶ τῆς ἀκαταλύτου ὑποσχέσεως τῆς χάριτός Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →