← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 5-6 — με τον Μακλάρεν

Ιερεμίας 5-6Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για τα κεφάλαια 5 και 6 του Ιερεμία, ο Μακλάρεν θέτει το διεισδυτικό ερώτημα για το τέλος της ζωής και τις αιώνιες συνέπειές του. Η μετρημένη έκθεσή του προσκαλεί σε νηφάλιο στοχασμό για το πώς οι παρούσες επιλογές διαμορφώνουν ένα ατελείωτο μέλλον. Στα επόμενα λίγα λεπτά θα ακούσουμε τα λόγια του, θα εξετάσουμε τη δύναμή τους και θα απαντήσουμε με προσευχή και προσωπική εξέταση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 5 και 6 του Ιερεμία. Διαβάστε τα δύο κεφάλαια αργά, επιτρέποντας στις προειδοποιήσεις του προφήτη να εγκατασταθούν. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες εκκλήσεις να εξετάσετε την έκβαση των τρόπων ενός έθνους και του ατομικού μονοπατιού. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει την καρδιά σας για την έκθεση του Μακλάρεν που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν πρώτα παραμερίζει το άμεσο εθνικό πλαίσιο. Στην αρχική τους εφαρμογή αυτά τα λόγια αναφέρονταν σε μια κατάσταση θρησκευτικής και ηθικής διαφθοράς στην οποία εμπλεκόταν ολόκληρο το έθνος. Οι άνθρωποι που έπρεπε να μιλήσουν για τον Θεό «προφήτευαν ψέματα». Οι ιερείς συναινούσαν σε επικερδή ψεύδη επειδή με αυτά επιβεβαιωνόταν η εξουσία τους. Και ο παραπλανημένος λαός, όπως συμβαίνει πάντα, προτιμούσε ομαλά ψεύδη από αυστηρές αλήθειες. Έτσι ο προφήτης στρέφεται αγανακτισμένος και ρωτά τι μπορεί να είναι το τέλος μιας τέτοιας αναταραχής και πανηγυριού κακίας και ανηθικότητας, και ικετεύει τους συγχρόνους του να διορθώσουν τους τρόπους τους σκεπτόμενοι προς τι οδηγεί η πορεία τους. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια εκθέτει την υποκείμενη αρχή της σοφής ζωής. Αλλά μπορούμε να παραμερίσουμε την άμεση εφαρμογή των λόγων για χάρη της εξέτασης της γενικής αρχής που τα υποβαστάζει. Είναι μια πολύ οικεία και πολυχρησιμοποιημένη. Είναι απλώς αυτό, ότι ένα μεγάλο μέρος της σοφής διαγωγής της ζωής εξαρτάται από σοβαρή εξέταση των συνεπειών. Είναι ένα αιχμηρό ερώτημα, που τρυπά πολλές φούσκες και φέρνει πολλή σοφία στην κατηγορία της ανοησίας. Θα υπήρχε λιγότερη δυστυχία στον κόσμο, και λιγότερες νέες ζωές ριγμένες σε άγριους βράχους, αν το ερώτημα του κειμένου μου ρωτιόταν και απαντιόταν συχνότερα. Ο Μακλάρεν έπειτα δείχνει πώς το ερώτημα εφαρμόζεται στην καθημερινή διαγωγή. Πάρτε την κατώτερη εφαρμογή του ερωτήματος σε πλησιέστερους σκοπούς της ζωής. Τώρα αυτή η φοβερή ζωή που ζούμε είναι τόσο παράξενα συνδεδεμένη από αιτίες και αποτελέσματα, και κάθε μικρή πράξη σέρνει πίσω της μια τέτοια ακολουθία αιώνιων και διαρκώς διευρυνόμενων συνεπειών, ώστε ένας άνθρωπος πρέπει να είναι ηλίθιος αν ποτέ δεν κοιτάζει μια ίντσα πέρα από τη μύτη του για να δει τη σχέση των πράξεών του. Πιστεύω ότι, μακροπρόθεσμα και γενικά, η κατάσταση είναι αποτέλεσμα χαρακτήρα και διαγωγής· και ότι, οποιεσδήποτε αφαιρέσεις μπορεί να είναι αναγκαίες, όμως, μιλώντας γενικά και ως επί το πλείστον, οι άνθρωποι είναι οι αρχιτέκτονες της δικής τους κατάστασης, και ότι φτιάχνουν τα σπίτια που κατοικούν ώστε να ταιριάζουν με τις περιελίξεις του σώματος που κατοικεί μέσα τους. Και, όντας έτσι, όντας βέβαιο ότι «ό,τι σπείρει άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει», και ότι καμία πράξη, όσο μικρή κι αν είναι, όσο φευγαλέα κι αν είναι, όσο εντελώς περιορισμένη κι αν είναι μέσα στη δική μας εσωτερική φύση, και ποτέ δεν ταξιδεύει έξω σε ορατότητα σε ό,τι οι άνθρωποι ονομάζουν πράξεις—ότι καθεμία από αυτές παράγει ένα αιώνιο, αν και μπορεί να είναι σχεδόν ανεπαίσθητο αποτέλεσμα, πάνω στον εαυτό μας· ω, σίγουρα δεν μπορεί να υπάρχει τίποτα πιο γελοίο από το να απέχει ένας άνθρωπος από το να προβλέπει την έκβαση της διαγωγής του, και να λέει στον εαυτό του; «Τι θα κάνω στο τέλος;» Ο Μακλάρεν προχωρεί να παρουσιάσει το τέλος ως αρχή. Αλλά η κύρια εφαρμογή που θα σας ζητούσα να κάνετε των λόγων του κειμένου μου είναι σε σχέση με το τελικό τέλος, το πέρασμα από τη ζωή. Ο θάνατος, το τέλος, είναι επίσης θάνατος, η αρχή. Αν ήταν απόλυτο τέλος, όπως προσποιείται να πιστεύει η χονδροειδής απιστία ότι είναι, τότε, φυσικά, ένα τέτοιο ερώτημα όπως το κείμενό μου δεν θα είχε καμία σχέση. «Τι θα κάνετε στο τέλος;» «Τίποτα! γιατί θα είμαι τίποτα. Θα επιστρέψω απλώς στη μη ύπαρξη που ήμουν. Δεν χρειάζεται να ενοχλώ τον εαυτό μου.» Αχ, αλλά ο Ιανός έχει δύο πρόσωπα, ένα στραμμένο στο παρόν και ένα στο μέλλον. Ο ναός του έχει δύο πύλες, μία που δέχεται από αυτό το κατώτερο επίπεδο, και μία, στο πίσω μέρος, που μας εκτοξεύει σε υψηλότερο επίπεδο. Το τέλος είναι αρχή, και η αρχή είναι ανταπόδοση. Το τέλος της σποράς είναι η αρχή του θερισμού. Ο άνθρωπος τελειώνει το έργο του και αρχίζει να ζει από τους μισθούς του. Η ζύμωση τελείωσε, και η πόση του ζυμωμένου αρχίζει.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν κατευθύνει την προσοχή σε αυτόν που μόνο επιτρέπει μια απάντηση. IV. Και αυτό με οδηγεί να πω, τελευταίο από όλα, και μόνο μια λέξη, ότι εδώ είναι ένα ερώτημα που ο Ιησούς Χριστός μόνο επιτρέπει σε έναν άνθρωπο να απαντήσει με ήρεμη εμπιστοσύνη. Ο Μακλάρεν κλείνει αντιπαραβάλλοντας τα δύο δυνατά αποτελέσματα. «Τι θα κάνετε στο τέλος;» Αν εμπιστεύομαι σε Αυτόν· αν έχω φέρει τη φτωχή, αδύναμη φύση μου και την αμαρτωλή ψυχή μου σε Αυτόν, και τις έχω ρίξει στη φιλεύσπλαχνη θυσία Του και στη δυνατή μεσιτεία και στο ζωοποιό Πνεύμα Του, τότε μπορώ να πω: «Εγώ δε εν δικαιοσύνη θέλω να ιδώ το πρόσωπόν Σου· θα χορτασθώ όταν εξεγερθώ με την ομοίωσίν Σου.» Ναι, και τι για εκείνους που δεν παίρνουν Αυτόν για τον Άρχοντα και τον Σωτήρα τους; «Τι θα κάνετε στο τέλος;» Όταν οι ψευδαισθήσεις της ζωής τελειώσουν, όταν όλες οι φούσκες της σκάσουν, όταν η συνείδηση ξυπνήσει, και όταν σταθείτε να δώσετε λογαριασμό για τον εαυτό σας στον Θεό, «Τι θα κάνετε στο τέλος» που είναι αρχή; «Μπορεί η καρδιά σου να υπομείνει και το χέρι σου να είναι ισχυρό την ημέρα που θα ασχοληθώ μαζί σου;» Ω αδελφέ, μην αποστρέφεσαι από εκείνον τον Χριστό που είναι το Άλφα και το Ωμέγα, η αρχή και το τέλος! Αν προσκολληθείτε σε Αυτόν, τότε μπορείτε να αφήσετε τα χρόνια και τις εβδομάδες να περάσουν χωρίς μετάνοια· και είτε το τέλος είναι μακριά είτε κοντά, ο θάνατος θα στερηθεί όλων των τρόμων του, και το μέλλον θα γεμίσει τόσο με μακαριότητα, ώστε για εσάς το παράδοξο του σοφού θα είναι αληθινό: «Καλύτερο είναι το τέλος ενός πράγματος παρά η αρχή, και η ημέρα του θανάτου παρά η ημέρα της γέννησης.»
Απαντήστε

Απόκριση

Πόσο συχνά σταματάτε για να ρωτήσετε τι θα σημαίνουν οι παρούσες επιλογές σας στο τέλος της ζωής; Σε ποια περιοχή της καθημερινής διαγωγής μπορεί αυτό το ερώτημα να αποκαλύψει ανοησία που έχετε παραβλέψει; Ποιο βήμα μπορείτε να κάνετε σήμερα για να ζήσετε με εκείνη την τελική αρχή εν όψει;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε όλων των ημερών μας, χάρισέ μας τη σοφία να ρωτάμε τι θα κάνουμε στο τέλος. Φύλαξέ μας από το να παρασυρόμαστε στη ζωή χωρίς στοχασμό. Δίδαξέ μας να ζυγίζουμε τις πράξεις μας υπό το φως της αιωνιότητας. Έλκυσέ μας στον μόνο Σωτήρα που μπορεί να μας σταθεροποιήσει για εκείνη την ημέρα. Κάθε επιλογή τώρα ας διαμορφώνεται από τη βεβαιότητα της συνάντησης μαζί Σου. Ενίσχυσε νέους και γέρους παρόμοια να ζουν με το τέλος εν όψει. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →