Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 61-62 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 61 και 62 μας προσκαλεί στον σταθερό ρυθμό μιας ψυχής που μαθαίνει να περιμένει. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Χένρι περιγράφει πώς ο Δαβίδ μεταβαίνει από την άκρη της υπερβολικής πίεσης στην εδραιωμένη πεποίθηση ότι ο Θεός μόνος είναι καταφύγιο και βράχος. Τα λόγια του μας υπενθυμίζουν ότι η προσευχή δεν χάνεται ποτέ και ότι η εμπιστοσύνη βαθαίνει όταν δοκιμάζεται. Καθώς ακούμε σήμερα τον Χένρι, ωθούμαστε να εξετάσουμε τα δικά μας πρότυπα κραυγής και έπειτα ανάπαυσης. Οι σκέψεις του ανοίγουν χώρο για να φέρουμε κάθε εποχή πίεσης ενώπιον του ίδιου πιστού Θεού. Ας αφήσουμε τις γνώσεις του να σταθεροποιήσουν τις καρδιές μας για την ανάγνωση που ακολουθεί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε πλήρως τους Ψαλμούς 61 και 62. Παρατηρήστε τη μετάβαση από τις επείγουσες κραυγές στα άκρα της γης στην ήρεμη διακήρυξη ότι ο Θεός μόνος είναι βράχος και σωτηρία. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν χωρίς βιασύνη, επιτρέποντας στην εμπιστοσύνη του ψαλμωδού να γίνει δική σας πρόσκληση για αναμονή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει τη μελέτη του Ψαλμού 61 σκιαγραφώντας τη συνολική του πορεία από τη θλίψη στον αίνο.
Ο Δαβίδ σε αυτόν τον ψαλμό, όπως και σε πολλούς άλλους, αρχίζει με θλιμμένη καρδιά αλλά καταλήγει με αέρα ευχαρίστησης· αρχίζει με προσευχές και δάκρυα αλλά τελειώνει με ύμνους αίνου. Έτσι η ψυχή, υψούμενη προς τον Θεό, επιστρέφει στην απόλαυση του εαυτού της. Φαίνεται ότι ο Δαβίδ ήταν εξόριστος και διωγμένος όταν συνέταξε αυτόν τον ψαλμό, είτε από τον Σαούλ είτε από τον Αβεσσαλώμ είναι αβέβαιο· μερικοί νομίζουν από τον Αβεσσαλώμ επειδή αυτοαποκαλείται 'ο βασιλιάς' (εδ. 6), αλλά αυτό αναφέρεται στον Βασιλιά Μεσσία. Ο Δαβίδ σε αυτόν τον ψαλμό αποφασίζει να επιμείνει στο καθήκον του, ενθαρρυνόμενος τόσο από την εμπειρία του όσο και από τις προσδοκίες του. Ι. Θα επικαλεστεί τον Θεό επειδή ο Θεός τον προστάτευσε, εδ. 1-3. ΙΙ. Θα επικαλεστεί τον Θεό επειδή ο Θεός τον προμήθευσε καλά, εδ. 4, 5. ΙΙΙ. Θα αινέσει τον Θεό επειδή είχε βεβαιότητα για τη συνέχεια της εύνοιας του Θεού προς αυτόν, εδ. 6-8. Έτσι, ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό, μπορούμε να βρούμε αυτό που εκφράζει πολύ τόσο την πίστη μας όσο και την ελπίδα μας, τις προσευχές μας και τους αίνους μας· και μερικά αποσπάσματα σε αυτόν τον ψαλμό είναι πολύ ιδιαίτερα.Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στην ικεσία του Δαβίδ για θεία οδήγηση προς τον βράχο που είναι υψηλότερος από αυτόν.
ΙΙ. Η ιδιαίτερη ικεσία που απηύθυνε στον Θεό όταν η καρδιά του ήταν καταβεβλημένη και ήταν έτοιμος να βυθιστεί: Οδήγησέ με στον βράχο που είναι υψηλότερος από εμένα· δηλαδή, 1. 'Στον βράχο που είναι πολύ ψηλός για να ανέβω αν δεν με βοηθήσεις εσύ. Κύριε, δώσε μου τέτοια βεβαιότητα και ικανοποίηση για την ασφάλειά μου που δεν μπορώ ποτέ να αποκτήσω παρά μόνο με την ειδική χάρη σου που εργάζεται τέτοια πίστη μέσα μου.' 2. 'Στον βράχο στην κορυφή του οποίου θα τεθώ πιο μακριά από την εμβέλεια των θλίψεών μου και πιο κοντά στην γαλήνια και ήσυχη περιοχή, από ό,τι μπορώ με οποιαδήποτε δύναμη ή σοφία δική μου.' Η δύναμη και η υπόσχεση του Θεού είναι βράχος υψηλότερος από εμάς. Αυτός ο βράχος είναι ο Χριστός· όσοι είναι εν αυτώ είναι ασφαλείς. Δεν μπορούμε να ανέβουμε σε αυτόν τον βράχο αν ο Θεός με τη δύναμή του δεν μας οδηγήσει. Θα σε βάλω στην σχισμή του βράχου, Έξοδος λγ΄ 22. Πρέπει λοιπόν με πίστη και προσευχή να θέσουμε τους εαυτούς μας υπό τη θεία διαχείριση, ώστε να τεθούμε υπό τη θεία προστασία.Ο Χένρι εισάγει έπειτα τον Ψαλμό 62 περιγράφοντας την εδραιωμένη ομολογία του Δαβίδ για εξάρτηση από τον Θεό μόνο.
Αυτός ο ψαλμός δεν έχει τίποτα άμεσα ούτε προσευχής ούτε αίνου, ούτε φαίνεται με ποια αφορμή συντάχθηκε, ούτε αν με κάποια ιδιαίτερη αφορμή, είτε πένθιμη είτε χαρούμενη. Αλλά σε αυτόν, Ι. Ο Δαβίδ με μεγάλη ευχαρίστηση ομολογεί τη δική του εμπιστοσύνη στον Θεό και εξάρτηση από αυτόν, και ενθαρρύνει τον εαυτό του να συνεχίσει να περιμένει αυτόν, εδ. 1-7. ΙΙ. Με μεγάλη σοβαρότητα παροτρύνει και ενθαρρύνει άλλους να εμπιστευθούν επίσης στον Θεό και όχι σε κανένα πλάσμα, εδ. 8-12. Ψάλλοντας τον πρέπει να διεγείρουμε τους εαυτούς μας να περιμένουμε στον Θεό.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι αργότερα αναστοχάζεται για τη βεβαιότητα ότι η ζωή του βασιλιά θα παραταθεί δια μέσου γενεών.
ΙΙ. Με ποια βεβαιότητα προσβλέπει στη συνέχεια της ζωής του (εδ. 6): Θα παρατείνεις τη ζωή του βασιλιά. Αυτό μπορεί να νοηθεί είτε, 1. Για τον ίδιο. Αν συντάχθηκε πριν ανέλθει στον θρόνο, όμως, έχοντας χρισθεί από τον Σαμουήλ και γνωρίζοντας τι είχε μιλήσει ο Θεός στην αγιότητά του, μπορούσε με πίστη να αυτοαποκαλείται ο βασιλιάς, αν και τώρα διωκόταν ως παράνομος· ή ίσως συντάχθηκε όταν ο Αβεσσαλώμ επιχείρησε να τον εκθρονίσει και να τον εξαναγκάσει σε εξορία. Υπήρχαν εκείνοι που στόχευαν να συντομεύσουν τη ζωή του, αλλά αυτός εμπιστεύθηκε τον Θεό να παρατείνει τη ζωή του, την οποία παρέτεινε μέχρι την ηλικία του ανθρώπου που όρισε ο Μωυσής (δηλαδή εβδομήντα χρόνια), η οποία, δαπανηθείσα υπηρετώντας τη γενιά του σύμφωνα με το θέλημα του Θεού (Πράξεις ιγ΄ 36), μπορούσε να λογισθεί ως πολλές γενεές, επειδή πολλές γενεές θα ωφελούνταν από αυτόν. Η απόφασή του ήταν να παραμείνει στη σκηνή του Θεού για πάντα (εδ. 4), κατά τρόπο καθήκοντος· και τώρα η ελπίδα του είναι ότι θα παραμείνει ενώπιον του Θεού για πάντα, κατά τρόπο παρηγοριάς. Όσοι παραμένουν με καλό σκοπό σε αυτόν τον κόσμο παραμένουν ενώπιον του Θεού, τον υπηρετούν και περπατούν στον φόβο του· και όσοι το κάνουν αυτό θα παραμείνουν ενώπιον του για πάντα. Μιλάει για τον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο, επειδή ο ψαλμός παραδόθηκε στον αρχιμουσικό για χρήση της εκκλησίας, και ήθελε ο λαός, ψάλλοντάς τον, να ενθαρρυνθεί με τη βεβαιότητα ότι, παρά την κακία των εχθρών του, ο βασιλιάς τους, όπως ευχόντουσαν, θα ζούσε για πάντα. Ή, 2. Για τον Μεσσία, τον Βασιλιά του οποίου ήταν τύπος. Ήταν παρηγοριά για τον Δαβίδ να σκέφτεται, ό,τι κι αν συνέβαινε σε αυτόν, ότι τα χρόνια του Χρισμένου του Κυρίου θα ήταν ως πολλές γενεές, και ότι της αυξήσεως της κυβερνήσεώς του και της ειρήνης δεν θα υπήρχε τέλος. Ο Μεσίτης θα παραμείνει ενώπιον του Θεού για πάντα, επειδή πάντοτε εμφανίζεται στην παρουσία του Θεού για εμάς, και ζει πάντοτε, κάνοντας μεσιτεία· και, επειδή αυτός ζει, θα ζήσουμε και εμείς.Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα παροτρύνοντας άλλους να θέσουν την εμπιστοσύνη τους στον Θεό όπως έκανε ο Δαβίδ.
Εδώ έχουμε την προτροπή του Δαβίδ προς άλλους να εμπιστευθούν στον Θεό και να περιμένουν επάνω του, όπως είχε κάνει αυτός. Όσοι βρήκαν την παρηγοριά των οδών του Θεού οι ίδιοι θα προσκαλέσουν άλλους σε αυτές τις οδούς· υπάρχει αρκετό στον Θεό για όλους τους αγίους να αντλήσουν, και δεν θα έχουμε λιγότερο επειδή άλλοι μοιράζονται μαζί μας.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιο σημείο της τωρινής σας περιόδου αισθάνεστε την ανάγκη να οδηγηθείτε σε βράχο υψηλότερο από τον εαυτό σας; Πώς μπορεί οι παρελθούσες εμπειρίες του καταφυγίου του Θεού να σας ενθαρρύνουν να συνεχίσετε να περιμένετε επάνω του σήμερα; Πώς θα έμοιαζε να χύνετε την καρδιά σας ενώπιον του Θεού χωρίς να κρατάτε τίποτα πίσω;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Θεέ, βράχε καὶ καταφύγιόν μας, ἄκουσε τὴν κραυγή μας ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς γῆς καὶ ὁδήγησέ μας στὸ καταφύγιο τῶν πτερύγων σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐνίσχυσε τὶς καρδιές μας νὰ ἐμπιστευθοῦμε στὴν ἀκλόνητη ἔλεος καὶ ἀλήθειά σου, ὥστε νὰ ἀναπαυόμαστε ἀσφαλεῖς ἀκόμη καὶ ὅταν ἐχθροὶ πιέζουν καὶ οἱ περιστάσεις ἀλλάζουν. Δημιούργησε μέσα μας μία ἀκλόνητη ἐλπίδα ποὺ περιμένει ἐσένα μόνον, μέχρι νὰ ἀποκαλυφθεῖ ἡ σωτηρία σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →