Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 12 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση της προτεσταντικής υποτροφίας του δεκάτου ενάτου αιώνα, οι Σημειώσεις επί της Βίβλου του Άλμπερτ Μπάρνς προσφέρουν στίχο προς στίχο έκθεση που χαρακτηρίζεται από προσεκτική προσοχή στο ελληνικό κείμενο, το ιστορικό πλαίσιο και την πρακτική εφαρμογή. Το σημερινό μάθημα αντλεί από την επεξεργασία του στο δωδέκατο κεφάλαιο του Λουκά, όπου ο Κύριος Ιησούς προειδοποιεί κατά της λεπτής αλλά θανατηφόρας αμαρτίας της πλεονεξίας. Τα σχόλια του Μπάρνς καθοδηγούν τους αναγνώστες μέσα από την παραβολή του πλουσίου άφρονα και τα σοβαρά συμπεράσματά της, κατευθύνοντας πάντοτε την καρδιά προς την αιώνια ετοιμότητα και την ειλικρινή πίστη. Το έργο του παραμένει έμπιστος σύντροφος για όσους επιθυμούν να ακούσουν την Γραφή με ευλάβεια και κατανόηση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψου τώρα στο δωδέκατο κεφάλαιο του Λουκά και διάβασε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά και προσευχητικά. Άκουσε την επανειλημμένη πρόσκληση του Σωτήρος προς την επαγρύπνηση, την ειλικρίνεια και την ελευθερία από την άγχωδη απληστία. Σημείωσε ιδιαιτέρως την παραβολή που αρχίζει στον στίχο 16 και τα οξυδερκή συμπεράσματα που ακολουθούν. Ζήτησε από το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά σου ώστε να δεχθεί τόσο την προειδοποίηση όσο και την παρηγοριά που περιέχονται σε αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει την έκθεση της πλεονεξίας με:
Στίχος 15. Προσέχετε από την πλεονεξία - Ένας από αυτούς τους αδελφούς, αναμφίβολα, ήταν ένοχος αυτής της αμαρτίας· και ο Σωτήρας μας, κατά το έθιμό του, βρήκε την ευκαιρία να προειδοποιήσει τους μαθητές του για τον κίνδυνο της. Πλεονεξία - Μια παράνομη επιθυμία για την περιουσία άλλου· επίσης επιθυμία για κέρδος ή πλούτη πέρα από ό,τι είναι αναγκαίο για τις ανάγκες μας. Είναι παράβαση της δεκάτης εντολής Έξοδος 20:17, και ονομάζεται ρητώς ειδωλολατρία Κολοσσαείς 3:5. Συγκρίνετε επίσης Εφεσίους 5:3 και Εβραίους 13:5. Η ζωή ενός ανθρώπου - Η λέξη 'ζωή' λαμβάνεται μερικές φορές με την έννοια της ευτυχίας ή της μακαριότητας, και μερικοί υπέθεσαν ότι αυτό είναι το νόημα εδώ, και ότι ο Ιησούς εννοούσε να πει ότι η παρηγοριά ενός ανθρώπου δεν εξαρτάται από τον πλούτο - δηλαδή από περισσότερα από όσα είναι αναγκαία για τις καθημερινές του ανάγκες· αλλά αυτό το νόημα δεν ταιριάζει με την παραβολή που ακολουθεί, η οποία σχεδιάστηκε για να δείξει ότι η περιουσία δεν θα παρατείνει τη ζωή ενός ανθρώπου, και επομένως δεν πρέπει να επιδιώκεται με υπερβολικό ζήλο, και είναι μικρής αξίας. Η λέξη 'ζωή', επομένως, πρέπει να ληφθεί 'κυριολεκτικά'. Δεν συνίσταται - Μάλλον, 'δεν εξαρτάται' από τα υπάρχοντά του. Τα υπάρχοντά του δεν θα την παρατείνουν. Το χωρίο, λοιπόν, σημαίνει: Μην ανησυχείτε για την απόκτηση πλούτου, διότι, όσο πολύ κι αν αποκτήσετε, δεν θα παρατείνει τη ζωή σας. 'Αυτό' εξαρτάται από το θέλημα του Θεού, και απαιτεί κάτι πέρα από τον πλούτο για να μας καταστήσει έτοιμους να τον συναντήσουμε. Αυτό το συναίσθημα προχωρεί να το εικονοποιήσει με μια ωραία παραβολή.Για την αιφνίδια κλήση του πλουσίου, πιέζει:
Στίχος 20. Άφρονε - Αν υπάρχει κάποια υπέρτατη αφροσύνη, είναι αυτή. Σαν να μπορούσαν τα πλούτη να παρατείνουν τη ζωή, ή να αποτρέψουν για μια στιγμή την προσέγγιση του πόνου και του θανάτου. Αυτή τη νύχτα ... - Πόσο φοβερή καταδίκη για έναν άνθρωπο που, όπως νόμιζε, είχε μόλις ετοιμαστεί να ζήσει και να απολαύσει τον εαυτό του! Σε μια μόνο στιγμή όλες οι ελπίδες του καταστράφηκαν, και η ψυχή του κλήθηκε ενώπιον του μακροχρόνια λησμονημένου Θεού του. Έτσι, πολλοί εκπλήσσονται εξίσου αιφνίδια και απροετοίμαστοι. Αρπάζονται από τις απολαύσεις τους, και οδηγούνται βιαστικά σε έναν κόσμο όπου δεν υπάρχει απόλαυση, και όπου όλος ο πλούτος τους δεν μπορεί να αγοράσει ούτε μια στιγμή ανακούφισης από τα δαγκώματα του σκώληκα που δεν πεθαίνει ποτέ. Θα απαιτηθεί από σένα - Θα απαιτηθεί να πεθάνεις, να πας στον Θεό, και να δώσεις λογαριασμό. Τότε τίνος ... - Τίνος μπορεί να είναι έχει μικρή σημασία για τον άνθρωπο που έχασε την ψυχή του για να τα κερδίσει· αλλά συχνά αφήνονται σε κληρονόμους που τα διασκορπίζουν πολύ γρηγορότερα από ό,τι ο πατέρας τα απέκτησε, και έτσι εξασφαλίζουν 'την' καταστροφή τους καθώς και τη δική του. Δες Ψαλμούς 39:6· Εκκλησιαστής 2:18-19.Ο Μπάρνς απαριθμεί έπειτα τα μαθήματα της παραβολής:
Στίχος 21. Έτσι είναι αυτός - Αυτό είναι το μερίδιο ή η μοίρα. Θησαυρίζει για τον εαυτό του - Αποκτά πλούτη για δική του χρήση - για 'τον εαυτό του'. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό του πλεονέκτη ανθρώπου. Είναι όλα για 'τον εαυτό του'. Τα σχέδιά του τελειώνουν εκεί. Ζει μόνο για τον εαυτό του, και ενεργεί μόνο με γνώμονα το δικό του συμφέρον. Πλούσιος προς τον Θεό - Δεν έχει κληρονομιά στη βασιλεία του Θεού - κανένα θησαυρό αποταμιευμένο στον ουρανό. Οι στοργές του είναι όλες προσηλωμένες σε αυτόν τον κόσμο, και δεν έχει καμία για τον Θεό. Από αυτήν την διδακτική παραβολή μαθαίνουμε: 1. Ότι οι πονηροί άνθρωποι συχνά ευημερούν κατά τρόπο αξιοσημείωτο - η γη τους φέρνει άφθονα καρπούς. Ο Θεός τους δίνει την επιθυμία τους, αλλά στέλνει αδυναμία στις ψυχές τους. 2. Ότι ο πλούτος φέρνει πάντοτε μαζί του ένα αυξανόμενο φορτίο φροντίδων και ανησυχιών. 3. Ότι αποσπούν τις στοργές από τον Θεό - είναι ύπουλοι, διεισδυτικοί και επικίνδυνοι για την ψυχή. 4.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Στα βαρυσήμαντα συμπεράσματά του, ο Μπάρνς διακηρύττει:
Ότι η ανησυχία του πλεονέκτη ανθρώπου δεν είναι τι 'καλό' μπορεί να κάνει με τον πλούτο του, αλλά πού μπορεί να τον θησαυρίσει, και να τον κρατήσει ασφαλή από το να κάνει οποιοδήποτε καλό. 5. Ότι ο πλούτος δεν μπορεί να προστατεύσει τους υπερήφανους ιδιοκτήτες του από τον τάφο. Ο θάνατος θα έρθει επάνω τους αιφνίδια, απροσδόκητα, φοβερά. Στη μέση ακριβώς των λαμπρότερων προσδοκιών - σε μια στιγμή - εν ριπή οφθαλμού μπορεί να έρθει, και όλος ο πλούτος που έχει συσσωρευτεί δεν μπορεί να ανακουφίσει ούτε μια οδύνη, ή να διώξει έναν φόβο, ή να παρατείνει τη ζωή για μια στιγμή. 6. Ότι ο άνθρωπος που εμπιστεύεται έτσι τον πλούτο του είναι άφρων ενώπιον του Θεού. Σύντομα, επίσης, θα είναι άφρων 'στα ίδια του τα μάτια', και θα πάει στην κόλαση με τη συνείδηση ότι η ζωή του υπήρξε μια εξέχουσα αφροσύνη. 7. Ότι ο δρόμος της αληθινής σοφίας είναι να ζητάς πρώτα τη βασιλεία του Θεού, και να είσαι έτοιμος να πεθάνεις· και 'τότε' έχει μικρή σημασία ποιο είναι το μερίδιό μας εδώ, ή πόσο αιφνίδια ή σύντομα καλούμαστε να συναντήσουμε τον Κριτή μας.Τελικά κατευθύνει την καρδιά προς τον ουρανό:
Αν οι στοργές μας δεν είναι προσηλωμένες στα πλούτη μας, θα τα αφήσουμε χωρίς λύπη. Αν οι θησαυροί μας είναι αποταμιευμένοι στον ουρανό, ο θάνατος θα είναι απλώς 'επιστροφή στο σπίτι', και ευτυχισμένη θα είναι εκείνη η στιγμή όταν καλούμαστε στην ανάπαυσή μας.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στους καθημερινούς μου σχεδιασμούς θησαυρίζω ήσυχα για τον εαυτό μου αντί να είμαι πλούσιος προς τον Θεό;
2. Πώς η αιφνιδιότητα του θανάτου του πλουσίου άφρονα με διεγείρει να κρατώ τους λογαριασμούς μου σύντομους με τον Κύριο κάθε βράδυ;
3. Με ποιον πρακτικό τρόπο αυτή την εβδομάδα μπορώ να ανταλλάξω την επίγεια ασφάλεια με αιώνια επένδυση μέσω της γενναιοδωρίας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ουράνιε Πατέρα, φύλαξε τις καρδιές μας από την πλεονεξία που θησαυρίζει επίγεια αγαθά και δίδαξέ μας αντ’ αυτού να ζητούμε τη Βασιλεία Σου πάνω απ’ όλα, αποθησαυρίζοντας πλούτη που δεν μπορούν να φθαρούν. Με το Πνεύμα Σου κράτα τις οσφύς μας περιζωσμένες και τους λύχνους μας αναμμένους, ώστε να ζούμε άγρυπνοι και έτοιμοι για τον Υιό του Ανθρώπου όποτε επιστρέψει. Σταθεροποίησε τις αγάπες μας στην κληρονομιά που δεν μπορεί να αφαιρεθεί, και χάρισέ μας χάρη να Σε υπηρετούμε με ειλικρινείς και χαρούμενες καρδιές μέχρι εκείνη την ημέρα. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →