← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους

Βʹ Κορ 11 — με τον Ματθαίο Χένρι

Β' Κορινθίους 11Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα Αιωνοσπόρου που αντλείται από το κλασικό σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στη Δεύτερη προς Κορινθίους επιστολή κεφάλαιο έντεκα. Ο Χένρι προσεκτικά αναλύει την υπεράσπιση του αποστόλου Παύλου ενάντια σε ψευδοδιδασκάλους που επιδίωξαν να υπονομεύσουν τη διακονία του μεταξύ των Κορινθίων. Οι γνώσεις του αναδεικνύουν την ένταση μεταξύ ταπεινότητας και αναγκαίας αυτοδικαίωσης ενώ υπογραμμίζουν την καθαρότητα των κινήτρων του ευαγγελίου. Καθώς διανύουμε αυτές τις σκέψεις καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές σχετικά με την ακεραιότητα στην υπηρεσία και την σταθερότητα εν μέσω αντιπολίτευσης. Ας καθοδηγήσει η μετρημένη έκθεση του Χένρι σε βαθύτερη εκτίμηση για το παράδειγμα του Παύλου και την αμετάβλητη αλήθεια του Χριστού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμάστε την καρδιά σας καθώς στρεφόμαστε στη Δεύτερη προς Κορινθίους επιστολή κεφάλαιο έντεκα. Αφήστε τα λόγια της Γραφής να μιλήσουν πρώτα, σημειώνοντας την παθιασμένη υπεράσπιση του Παύλου, την άρνησή του για μισθούς και τον κατάλογο των παθημάτων του. Διαβάστε αργά και προσευχητικά, ζητώντας από το Πνεύμα να φωτίσει το κείμενο πριν ακούσουμε τις παρατηρήσεις του Ματθαίου Χένρι σε αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας την απολογία του αποστόλου και τους λόγους για αυτοσύσταση. Εδώ μπορούμε να παρατηρήσουμε, 1. Την απολογία που κάνει ο απόστολος για το ότι πρόκειται να συστήσει τον εαυτό του. Διστάζει να εισέλθει σε αυτό το θέμα της αυτοσύστασης: Μακάρι να μπορούσατε να ανεχθείτε λίγο την αφροσύνη μου, εδ. 1. Ονομάζει αυτό αφροσύνη, επειδή πολύ συχνά δεν είναι πραγματικά καλύτερο. Στην περίπτωσή του ήταν αναγκαίο· όμως, βλέποντας ότι άλλοι μπορεί να το θεωρήσουν αφροσύνη σε αυτόν, επιθυμεί να το ανεχθούν. Σημείωση, Όσο αντίθετο προς τη φύση είναι για έναν υπερήφανο άνθρωπο να ομολογεί τις αδυναμίες του, τόσο αντίθετο προς τη φύση είναι για έναν ταπεινό άνθρωπο να μιλά για τον εαυτό του με έπαινο. Δεν είναι ευχαρίστηση για έναν καλό άνθρωπο να μιλά καλά για τον εαυτό του, όμως σε ορισμένες περιπτώσεις είναι νόμιμο, δηλαδή όταν είναι προς όφελος άλλων, ή για την αναγκαία δικαίωσή μας· όπως ακριβώς ήταν εδώ. Διότι, 2. Έχουμε τους λόγους για ό,τι έκανε ο απόστολος. (1.) Για να διαφυλάξει τους Κορινθίους από το να διαφθαρούν από τις υπαινιγμούς των ψευδαποστόλων, εδ. 2, 3. Τους λέει ότι ήταν ζηλότυπος για αυτούς με θεϊκή ζηλοτυπία· φοβόταν μήπως η πίστη τους αποδυναμωθεί ακούγοντας τέτοιες υποδείξεις που τείνουν να μειώσουν την εκτίμησή τους προς τη διακονία του, με την οποία οδηγήθηκαν στην χριστιανική πίστη. Τους είχε αρραβωνιάσει με έναν σύζυγο, δηλαδή τους είχε μεταστρέψει στον χριστιανισμό (και η μεταστροφή μιας ψυχής είναι ο γάμος της με τον Κύριο Ιησού)· και επιθυμούσε να τους παρουσιάσει ως αγνή παρθένο—καθαρή, και άσπιλη, και πιστή, χωρίς να έχουν το νου τους διεφθαρμένο με ψευδείς διδασκαλίες από ψευδοδιδασκάλους, όπως η Εύα εξαπατήθηκε από την πονηριά του όφεως. Αυτή η θεϊκή ζηλοτυπία στον απόστολο ήταν μείγμα αγάπης και φόβου· και οι πιστοί υπηρέτες δεν μπορούν παρά να φοβούνται και να ενδιαφέρονται για τον λαό τους, μήπως χάσουν αυτό που έχουν λάβει, και απομακρυνθούν από ό,τι έχουν αγκαλιάσει, ιδιαίτερα όταν απατεώνες έχουν εξαπλωθεί, ή έχουν εισχωρήσει μεταξύ τους. (2.) Για να δικαιώσει τον εαυτό του ενάντια στους ψευδαποστόλους, εφόσον δεν μπορούσαν να ισχυριστούν ότι είχαν άλλον Ιησού, ή άλλο Πνεύμα, ή άλλο ευαγγέλιο, να κηρύξουν σε αυτούς, εδ. 4. Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει λεπτομερώς την ισότητα του Παύλου με τους ψευδαποστόλους στο να κηρύττει το ευαγγέλιο δωρεάν. ΙΙ. Η ισότητά του με τους ψευδαποστόλους σε αυτό το ιδιαίτερο σημείο—το κήρυγμα του ευαγγελίου σε αυτούς δωρεάν, χωρίς μισθούς. Σε αυτό ο απόστολος επιμένει εκτενώς, και δείχνει ότι, όπως δεν μπορούσαν παρά να τον αναγνωρίσουν ως υπηρέτη του Χριστού, έτσι όφειλαν να παραδεχθούν ότι υπήρξε καλός φίλος για αυτούς. Διότι, 1. Είχε κηρύξει το ευαγγέλιο σε αυτούς δωρεάν, εδ. 7-10. Είχε αποδείξει εκτενώς, στην προηγούμενη επιστολή του προς αυτούς, τη νομιμότητα των υπηρετών να λαμβάνουν συντήρηση από τον λαό, και το καθήκον του λαού να τους δίνει έντιμη συντήρηση· και εδώ λέει ότι ο ίδιος είχε λάβει μισθούς από άλλες εκκλησίες (εδ. 8), ώστε είχε δικαίωμα να ζητήσει και να λάβει από αυτούς· όμως παραιτήθηκε από το δικαίωμά του, και προτίμησε να ταπεινώσει τον εαυτό του, δουλεύοντας με τα χέρια του στο επάγγελμα της σκηνοποιίας για να συντηρεί τον εαυτό του, παρά να γίνει βάρος σε αυτούς, ώστε αυτοί να υψωθούν, ή να ενθαρρυνθούν να δεχθούν το ευαγγέλιο, το οποίο έλαβαν τόσο φθηνά· ναι, προτίμησε να εφοδιάζεται από τη Μακεδονία παρά να επιβαρύνει αυτούς. 2. Τους πληροφορεί για τον λόγο αυτής της συμπεριφοράς του μεταξύ τους. Δεν ήταν επειδή δεν τους αγαπούσε (εδ. 11), ή δεν ήταν πρόθυμος να δεχθεί σημεία της αγάπης τους (διότι η αγάπη και η φιλία εκδηλώνονται με αμοιβαία δόση και λήψη), αλλά ήταν για να αποφύγει σκάνδαλο, ώστε να κόψει αφορμή από εκείνους που επιθυμούσαν αφορμή. Ο Χένρι στη συνέχεια κατηγορεί τους ψευδαποστόλους ως δόλιους εργάτες και εξηγεί τη μεταμόρφωσή τους. ΙΙΙ. Οι ψευδαπόστολοι κατηγορούνται ως δόλιοι εργάτες (εδ. 13), και αυτό για τον λόγο ότι θα μεταμόρφωναν τον εαυτό τους σε ομοίωση των αποστόλων του Χριστού, και, αν και ήταν υπηρέτες του Σατανά, θα φαίνονταν ως υπηρέτες δικαιοσύνης. Θα ήταν τόσο επιμελείς και γενναιόδωροι στην προώθηση της πλάνης όσο οι απόστολοι στο κήρυγμα της αλήθειας· θα προσπαθούσαν εξίσου να υπονομεύσουν τη βασιλεία του Χριστού όσο οι απόστολοι έκαναν για να την εδραιώσουν. Υπήρχαν ψευδοπροφήτες στην Παλαιά Διαθήκη, που φορούσαν το ένδυμα και μάθαιναν τη γλώσσα των προφητών του Κυρίου. Έτσι υπήρχαν ψευδαπόστολοι στην Καινή Διαθήκη, που έμοιαζαν σε πολλές απόψεις με τους αληθινούς αποστόλους του Χριστού. Και δεν είναι θαύμα (λέει ο απόστολος)· η υποκρισία είναι κάτι που δεν πρέπει να θαυμάζεται πολύ σε αυτόν τον κόσμο, ιδιαίτερα όταν λάβουμε υπόψη τη μεγάλη επιρροή που έχει ο Σατανάς στους νόες πολλών, ο οποίος βασιλεύει στις καρδιές των τέκνων της απειθείας. Όπως μπορεί να μετατρέψει τον εαυτό του σε οποιοδήποτε σχήμα, και να φορέσει σχεδόν οποιαδήποτε μορφή, και να μοιάζει μερικές φορές με άγγελο φωτός, για να προωθήσει τη βασιλεία του σκότους, έτσι θα διδάξει τους υπηρέτες και τα όργανά του να κάνουν το ίδιο. Αλλά ακολουθεί, Το τέλος τους είναι σύμφωνα με τα έργα τους (εδ. 15)· το τέλος θα τους αποκαλύψει ως δόλιους εργάτες, και το έργο τους θα καταλήξει σε καταστροφή και όλεθρο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει αφηγούμενος τα εξαιρετικά παθήματα του Παύλου και τη χάρη που τον στήριξε. ΙΙΙ. Επιμένει κυρίως σε αυτό, ότι υπήρξε εξαιρετικός πάσχων για τον Χριστό· και αυτό ήταν που καυχιόταν, ή μάλλον καυχιόταν στη χάρη του Θεού που τον είχε καταστήσει ικανό να είναι πιο άφθονος στους κόπους, και να υπομένει πολύ μεγάλα παθήματα, όπως πληγές υπερβολικά, συχνές φυλακίσεις, και συχνά τους κινδύνους του θανάτου, εδ. 23. Σημείωση, Όταν ο απόστολος ήθελε να αποδείξει ότι ήταν εξαιρετικός υπηρέτης, αποδεικνύει ότι υπήρξε εξαιρετικός πάσχων. Ο Παύλος ήταν ο απόστολος των εθνών, και γι' αυτό τον λόγο μισήθηκε από τους Ιουδαίους. Έκαναν ό,τι μπορούσαν εναντίον του· και μεταξύ των εθνών επίσης συνάντησε σκληρή μεταχείριση. Δεσμά και φυλακίσεις του ήταν οικεία· ποτέ δεν υπήρξε ο πιο διαβόητος κακοποιός πιο συχνά στα χέρια της δημόσιας δικαιοσύνης από ό,τι ο Παύλος για χάρη της δικαιοσύνης. Η φυλακή και ο ιστός μαστίγωσης, και όλες οι άλλες σκληρές μεταχειρίσεις εκείνων που θεωρούνται οι χειρότεροι των ανθρώπων, ήταν ό,τι είχε συνηθίσει. Όσον αφορά τους Ιουδαίους, όποτε έπεφτε στα χέρια τους, δεν τον λυπήθηκαν ποτέ. Πέντε φορές έπεσε κάτω από το μαστίγιό τους, και έλαβε σαράντα πληγές πλην μίας, εδ. 24. Σαράντα πληγές ήταν το ανώτατο που επέτρεπε ο νόμος τους (Δευτ. κεʹ 3), αλλά ήταν συνήθεια σε αυτούς, για να μην υπερβούν, να αφαιρούν τουλάχιστον μία από αυτόν τον αριθμό. Και να έχει την αφαίρεση μόνο μίας ήταν όλη η εύνοια που έλαβε ποτέ ο Παύλος από αυτούς. Τα έθνη δεν ήταν δεμένα σε αυτή τη μετριοπάθεια, και μεταξύ αυτών χτυπήθηκε τρεις φορές με ράβδους, από τις οποίες μπορούμε να υποθέσουμε μία φορά ήταν στη Φιλίππους, Πράξ. ιστʹ 22. Μία φορά λιθοβολήθηκε σε λαϊκή ταραχή, και σηκώθηκε για νεκρός, Πράξ. ιδʹ 19. Λέει ότι τρεις φορές υπέστη ναυάγιο· και μπορούμε να τον πιστέψουμε, αν και η ιερή ιστορία δίνει σχέση μόνο για ένα. Μία νύχτα και μία ημέρα είχε μείνει στο βάθος (εδ. 25), σε κάποιο βαθύ μπουντρούμι ή άλλο, κλεισμένος ως φυλακισμένος. Έτσι ήταν όλες τις ημέρες του σταθερός ομολογητής· ίσως σπάνια περνούσε ένα έτος της ζωής του, μετά τη μεταστροφή του, χωρίς να υποφέρει κάποια δυσκολία ή άλλη για τη θρησκεία του· όμως αυτό δεν ήταν όλο, διότι, όπου πήγαινε, πήγαινε εν κινδύνοις· ήταν εκτεθειμένος σε κινδύνους κάθε είδους.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

1. Πού στη δική σας ζωή μπορεί η θεϊκή ζηλοτυπία για την πίστη άλλων να απαιτήσει ταπεινή τόλμη όπως του Παύλου; 2. Πώς η άρνηση προσωπικού οφέλους για χάρη του ευαγγελίου προκαλεί τα τωρινά σας κίνητρα; 3. Με ποιους τρόπους μπορείτε να ταυτιστείτε με την προθυμία του Παύλου να υποφέρει για τις εκκλησίες υπό τη φροντίδα του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ουράνιε Πατέρα, φύλαξε τις καρδιές μας με άγια ζήλια για την απλότητα του ευαγγελίου, ώστε να μην παρασυρθούμε από την αγνότητα της αφοσίωσης στον Χριστό. Με το Πνεύμα Σου ενδυνάμωσέ μας να απορρίπτουμε την ιδιοτελή φιλοδοξία, να υπομένουμε δοκιμασίες για χάρη Του, και να υπηρετούμε με ακεραιότητα και αγάπη. Κράτησέ μας να καυχόμαστε μόνο στη χάρη Σου, ώστε οι ζωές μας να αντανακλούν την επάρκεια του σταυρού. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →