← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ

Δανιήλ 1 — με τον Ματθαίο Χένρι

Δανιήλ 1Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ ανοίγει ένα παράθυρο στην πρώιμη διαμόρφωση ενός από τους πιο πιστούς υπηρέτες της Γραφής. Σε αυτό το μάθημα έξι κινήσεων παρακολουθούμε πώς ο Θεός προετοίμασε τον Δανιήλ μέσα στη αιχμαλωσία, διαμορφώνοντας τον νου και τη συνείδησή του για εξαιρετική υπηρεσία. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι αποκαλύπτει τόσο το ιστορικό πλαίσιο όσο και τις πνευματικές αρχές που ενεργούν. Καθώς ακούμε, βλέπουμε το χέρι του Θεού να καθοδηγεί κάθε λεπτομέρεια, από βασιλικά διατάγματα μέχρι προσωπικές πεποιθήσεις. Αυτή η μελέτη μας καλεί να σκεφτούμε πώς η συνηθισμένη πιστότητα στη νεότητα μπορεί να μας προετοιμάσει για ισόβια μαρτυρία. Ας μας οδηγήσουν οι γνώσεις του Ματθαίου Χένρι βαθύτερα στο κείμενο και πιο κοντά στον Θεό που ακόμη εκπαιδεύει τον λαό του για τους σκοπούς του σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Τώρα στρεφόμαστε στο εναρκτήριο κεφάλαιο του Δανιήλ. Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά, παρατηρώντας τις συνθήκες των νέων ανδρών, τις επιλογές τους και τα απροσδόκητα αποτελέσματα. Αφήστε την αφήγηση να κατασταλάξει πριν ακούσουμε τις σκέψεις του Ματθαίου Χένρι πάνω στους ίδιους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά αφηγούμενος την πρώτη βαβυλωνιακή εισβολή στον Ιούδα. Ι. Για την πρώτη κάθοδο που ο Ναβουχοδονόσορ, βασιλιάς της Βαβυλώνας, κατά το πρώτο έτος της βασιλείας του, έκανε στον Ιούδα και την Ιερουσαλήμ, κατά το τρίτο έτος της βασιλείας του Ιωακείμ, και την επιτυχία του σε εκείνη την εκστρατεία (εδ. 1, 2): Πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ, σύντομα έγινε κύριός της, συνέλαβε τον βασιλιά, πήρε όποιον και ό,τι ήθελε μαζί του, και μετά άφησε τον Ιωακείμ να βασιλεύει ως υποτελής του, κάτι που έκανε για περίπου οκτώ χρόνια ακόμη, αλλά μετά επαναστάτησε, και αυτό ήταν η καταστροφή του. Από αυτή την πρώτη αιχμαλωσία οι περισσότεροι ερμηνευτές θεωρούν ότι χρονολογούνται τα εβδομήντα χρόνια, αν και η Ιερουσαλήμ δεν καταστράφηκε, ούτε η αιχμαλωσία ολοκληρώθηκε, παρά περίπου δεκαεννέα χρόνια αργότερα. Εκείνο το πρώτο έτος ο Δανιήλ μεταφέρθηκε στη Βαβυλώνα, και παρέμεινε εκεί ολόκληρα τα εβδομήντα χρόνια (βλ. εδ. 21), κατά τη διάρκεια των οποίων όλα τα έθνη θα υπηρετήσουν τον Ναβουχοδονόσορ, και τον γιο του, και τον γιο του γιου του, Ιερ. κε΄ 11. Αυτός ο ένας προφήτης λοιπόν είδε μέσα στα όρια του δικού του χρόνου την άνοδο, τη βασιλεία και την πτώση εκείνης της μοναρχίας· έτσι ώστε ήταν υπόθεση μιας μόνο εποχής, τόσο βραχύβια είναι τα βασίλεια της γης· αλλά η βασιλεία των ουρανών είναι αιώνια. Οι δίκαιοι, που τους βλέπουν να ριζώνουν, θα δουν την πτώση τους, Ιώβ ε΄ 3· Παρ. κθ΄ 16. Ο κ. Μπρότον παρατηρεί την αναλογία των χρόνων στη διακυβέρνηση του Θεού από την έξοδο από την Αίγυπτο: από εκεί μέχρι την είσοδό τους στη Χαναάν σαράντα χρόνια, από εκεί επτά χρόνια μέχρι τη διαίρεση της γης, από εκεί επτά Ιωβηλαία μέχρι το πρώτο έτος του Σαμουήλ, στον οποίο άρχισε η προφητεία, από εκεί μέχρι αυτό το πρώτο έτος της αιχμαλωσίας επτά εβδομήντα χρόνια, 490 (δέκα Ιωβηλαία), από εκεί μέχρι την επιστροφή ένα εβδομήντα, από εκεί μέχρι τον θάνατο του Χριστού επτά εβδομήντα ακόμη, από εκεί μέχρι την καταστροφή της Ιερουσαλήμ σαράντα χρόνια. Ο Χένρι στη συνέχεια δείχνει την ακλόνητη απόφαση του Δανιήλ να μην μολυνθεί. ΙΙ. Ότι ο Δανιήλ παρέμεινε σταθερός στη θρησκεία του. Άλλαξαν το όνομά του, αλλά δεν μπορούσαν να αλλάξουν τη φύση του. Ό,τι και αν ευχαριστήθηκαν να τον αποκαλούν, αυτός διατήρησε πάντα το πνεύμα ενός αληθινού Ισραηλίτη. Θα αφιέρωνε τον νου του τόσο στενά όσο οποιοσδήποτε από αυτούς στα βιβλία του, και κατέβαλε προσπάθειες για να γίνει κύριος της μάθησης και της γλώσσας των Χαλδαίων, αλλά ήταν αποφασισμένος ότι δεν θα μολυνόταν με τη μερίδα του βασιλικού φαγητού, δεν θα ανακατευόταν μαζί του, ούτε με το κρασί που έπινε, εδ. 8. Και αφού κοινοποίησε τον σκοπό του, με τους λόγους του, στους συντρόφους του, αυτοί συμφώνησαν στην ίδια απόφαση, όπως φαίνεται στο εδ. 11. Αυτό δεν οφειλόταν σε κακία, ή ιδιοτροπία, ή πνεύμα αντίθεσης, αλλά από αρχή συνείδησης. Ίσως δεν ήταν από μόνο του παράνομο γι' αυτούς να τρώνε από το βασιλικό φαγητό ή να πίνουν από το κρασί του. Αλλά, 1. Ήταν επιφυλακτικοί σχετικά με το φαγητό, μήπως ήταν αμαρτωλό. Μερικές φορές τέτοιο φαγητό θα τους σερβιριζόταν που απαγορευόταν ρητά από τον νόμο τους, όπως χοιρινό· ή φοβούνταν μήπως είχε προσφερθεί σε θυσία σε είδωλο, ή ευλογηθεί στο όνομα ειδώλου. Οι Ιουδαίοι διακρίνονταν από άλλα έθνη πολύ με τα φαγητά τους (Λευιτ. ια΄ 45, 46), και αυτοί οι ευσεβείς νέοι άνδρες, όντας σε ξένη χώρα, θεωρούσαν ότι ήταν υποχρεωμένοι να διατηρήσουν την τιμή του ότι ήταν ιδιαίτερος λαός. Αν και δεν μπορούσαν να διατηρήσουν την αξιοπρέπειά τους ως πρίγκιπες, δεν θα την έχαναν ως Ισραηλίτες· γιατί σε αυτό έδιναν τη μεγαλύτερη αξία στον εαυτό τους. Σημείωσε, Όταν ο λαός του Θεού είναι στη Βαβυλώνα χρειάζεται να προσέχει ιδιαίτερα ώστε να μην μετέχει στις αμαρτίες της. Η Πρόνοια φαινόταν να θέτει αυτό το φαγητό μπροστά τους· όντας αιχμάλωτοι έπρεπε να τρώνε ό,τι μπορούσαν να πάρουν και δεν έπρεπε να δυσαρεστούν τους κυρίους τους· όμως, αν η εντολή είναι εναντίον του, πρέπει να μείνουν σε αυτό. Αν και η Πρόνοια λέει, Σκότωσε και φάε, η συνείδηση λέει, Όχι έτσι, Κύριε, γιατί τίποτα κοινό ή ακάθαρτο δεν έχει μπει στο στόμα μου. 2. Ήταν ζηλότυποι για τον εαυτό τους, μήπως, αν και δεν ήταν αμαρτωλό από μόνο του, γινόταν αφορμή αμαρτίας γι' αυτούς, μήπως, επιτρέποντας στις ορέξεις τους αυτές τις λιχουδιές, γίνονταν αμαρτωλοί, φιλήδονοι, και ερωτευμένοι με τις απολαύσεις της Βαβυλώνας. Είχαν μάθει την προσευχή του Δαβίδ, Ας μη φάω από τις λιχουδιές τους (Ψαλμ. ρμα΄ 4), και την εντολή του Σολομώντα, Μην επιθυμείς λιχουδιές, γιατί είναι απατηλό φαγητό (Παρ. κγ΄ 3), και ανάλογα διαμορφώνουν την απόφασή τους. Σημείωσε, Είναι πολύ μεγάλος έπαινος για όλους, και ιδιαίτερα για τους νέους, να είναι νεκροί στις απολαύσεις των αισθήσεων, να μην τις επιθυμούν, να μην τις απολαμβάνουν, αλλά να τις βλέπουν με αδιαφορία. Εκείνοι που θα υπερέχουν στη σοφία και την ευσέβεια πρέπει να μάθουν νωρίς να υποτάσσουν το σώμα και να το φέρνουν σε υποταγή. 3. Ωστόσο, το θεωρούσαν ακατάλληλο τώρα, όταν η Ιερουσαλήμ ήταν σε θλίψη, και αυτοί οι ίδιοι σε αιχμαλωσία. Δεν είχαν καρδιά να πίνουν κρασί σε κύπελλα, τόσο πολύ λυπούνταν για τη θλίψη του Ιωσήφ. Αν και είχαν βασιλικό αίμα στις φλέβες τους, δεν θεωρούσαν σωστό να έχουν βασιλικές λιχουδιές στο στόμα τους όταν είχαν ταπεινωθεί έτσι. Σημείωσε, Μας ταιριάζει να είμαστε ταπεινοί κάτω από ταπεινωτικές Πρόνοιες. Μην με αποκαλείς Ναομί· αποκάλεσέ με Μαρά. Δες το όφελος της θλίψης· από την περιγραφή που δίνει ο Ιερεμίας για τους άρχοντες και τους μεγάλους άνδρες τώρα στην Ιερουσαλήμ φαίνεται ότι ήταν πολύ διεφθαρμένοι και πονηροί, και μολύνονταν με πράγματα προσφερόμενα σε είδωλα, ενώ αυτοί οι νέοι κύριοι που ήταν στην αιχμαλωσία δεν θα μολύνονταν, ούτε με τη μερίδα του βασιλικού φαγητού τους. Πόσο καλύτερα είναι με εκείνους που διατηρούν την ακεραιότητά τους στα βάθη της θλίψης παρά με εκείνους που διατηρούν την ανομία τους στα ύψη της ευημερίας! Παρατήρησε, Το μεγάλο πράγμα που απέφυγε ο Δανιήλ ήταν να μολυνθεί με τις ρυπώσεις της αμαρτίας· αυτό είναι το πράγμα από το οποίο πρέπει να φοβόμαστε περισσότερο παρά από οποιαδήποτε εξωτερική δυσκολία. Ο Δανιήλ, αφού πήρε αυτή την απόφαση, ζήτησε από τον αρχιευνούχο να μην μολυνθεί, όχι μόνο για να μην αναγκαστεί να το κάνει, αλλά για να μην πειραστεί να το κάνει, ώστε το δόλωμα να μην τεθεί μπροστά του, ώστε να μην δει τη μερίδα που του όρισε το βασιλικό φαγητό, ούτε να κοιτάξει το κρασί όταν ήταν κόκκινο. Θα είναι ευκολότερο να κρατήσουμε τον πειρασμό σε απόσταση παρά να τον αφήσουμε να πλησιάσει και μετά να αναγκαστούμε να βάλουμε μαχαίρι στον λαιμό μας. Σημείωσε, Δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε καλύτερα την επιρροή μας σε οποιονδήποτε με τον οποίο βρήκαμε εύνοια παρά χρησιμοποιώντας τους για να μας κρατήσουν από την αμαρτία. Στη συνέχεια ο Χένρι καταγράφει πώς ο Θεός θαυματουργικά υποστήριξε την πιστότητα του Δανιήλ. ΙΙΙ. Ότι ο Θεός τον υποστήριξε θαυματουργικά σε αυτό. Όταν ο Δανιήλ ζήτησε να μην του σερβιριστεί κανένα από το βασιλικό φαγητό ή κρασί, ο αρχιευνούχος αντέτεινε ότι, αν αυτός και οι σύντροφοί του δεν βρεθούν σε τόσο καλή κατάσταση όσο οποιοσδήποτε από τους συντρόφους τους, θα κινδύνευε να υποστεί οργή και να χάσει το κεφάλι του, εδ. 10. Ο Δανιήλ, για να τον ικανοποιήσει ότι δεν θα υπήρχε κίνδυνος κακής συνέπειας, ζητά να τεθεί το θέμα σε δοκιμασία. Απευθύνεται περαιτέρω στον υφιστάμενο αξιωματούχο, τον Μελζάρ, ή τον επιστάτη: «Δοκίμασέ μας για δέκα ημέρες· κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου ας έχουμε μόνο όσπρια να φάμε, μόνο βότανα και φρούτα, ή ψημένα μπιζέλια ή φακές, και μόνο νερό να πιούμε, και δες πώς μπορούμε να ζήσουμε με αυτό, και προχώρα ανάλογα», εδ. 13. Οι άνθρωποι δεν θα πιστέψουν το όφελος της εγκράτειας και της λιτής δίαιτας, ούτε πόσο συμβάλλει στην υγεία του σώματος, εκτός αν το δοκιμάσουν. Η δοκιμασία έγινε ανάλογα. Ο Δανιήλ και οι σύντροφοί του έζησαν για δέκα ημέρες με όσπρια και νερό, σκληρή τροφή για νέους άνδρες ευγενούς καταγωγής και εκπαίδευσης, και την οποία μάλλον θα περίμενε κανείς ότι θα είχαν αρνηθεί παρά θα ζητούσαν· αλλά στο τέλος των δέκα ημερών συγκρίθηκαν με τα άλλα παιδιά, και βρέθηκαν πιο όμορφοι και παχύτεροι στη σάρκα, με πιο υγιή εμφάνιση και καλύτερη επιδερμίδα, από όλους εκείνους που έτρωγαν τη μερίδα του βασιλικού φαγητού, εδ. 15. Αυτό ήταν εν μέρει φυσικό αποτέλεσμα της εγκράτειάς τους, αλλά πρέπει να αποδοθεί στην ειδική ευλογία του Θεού, που θα κάνει λίγο να φτάσει πολύ μακριά, ένα γεύμα από βότανα καλύτερο από παχυνόμενο βόδι. Από αυτό φαίνεται ότι ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με ψωμί· όσπρια και νερό θα είναι η πιο θρεπτική τροφή αν ο Θεός πει τον λόγο. Δες τι σημαίνει να κρατάμε τον εαυτό μας καθαρό από τις ρυπώσεις της αμαρτίας· είναι ο τρόπος να έχουμε εκείνη την παρηγοριά και ικανοποίηση που θα είναι υγεία στον ομφαλό και μυελός στα οστά, ενώ οι απολαύσεις της αμαρτίας είναι σαπίλα στα οστά.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει ιχνηλατώντας τη θεία πηγή της αξιοσημείωτης σοφίας τους. Ι. Τα μεγάλα επιτεύγματά τους στη μάθηση, εδ. 17. Ήταν πολύ νηφάλιοι και επιμελείς, και μελετούσαν σκληρά· και μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι δάσκαλοί τους, βρίσκοντάς τους με ασυνήθιστη ικανότητα, κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια μαζί τους, αλλά, μετά από όλα, τα επιτεύγματά τους αποδίδονται μόνο στον Θεό. Ήταν αυτός που τους έδωσε γνώση και δεξιότητα σε όλη τη μάθηση και τη σοφία· γιατί κάθε καλό και τέλειο δώρο είναι από πάνω, από τον Πατέρα των φώτων. Είναι ο Κύριος ο Θεός μας που δίνει στους ανθρώπους δύναμη να αποκτήσουν αυτόν τον πλούτο· ο νους εφοδιάζεται μόνο από αυτόν που τον διαμόρφωσε. Η μεγάλη μάθηση που ο Θεός έδωσε σε αυτά τα τέσσερα παιδιά ήταν, 1. Ισορροπία για τις απώλειές τους. Είχαν, για την ανομία των πατέρων τους, στερηθεί τις τιμές και τις απολαύσεις που θα συνόδευαν την ευγενή καταγωγή τους· αλλά, για να τους αποζημιώσει γι' αυτό, ο Θεός, δίνοντάς τους μάθηση, τους έδωσε καλύτερες τιμές και απολαύσεις από εκείνες που τους είχαν στερηθεί. 2. Ανταπόδοση για την ακεραιότητά τους. Έμειναν στη θρησκεία τους, ακόμη και στις πιο μικρές περιπτώσεις της, και δεν θα μολύνονταν ούτε με το βασιλικό φαγητό ή κρασί, αλλά έγιναν, στην ουσία, Ναζιραίοι· και τώρα ο Θεός τους αντάμειψε γι' αυτό με εξοχότητα στη μάθηση· γιατί ο Θεός δίνει σε έναν άνθρωπο που είναι καλός στα μάτια του, σοφία, και γνώση, και χαρά μαζί τους, Εκκλ. β΄ 26. Στον Δανιήλ έδωσε διπλή μερίδα· είχε κατανόηση σε οράματα και όνειρα· ήξερε πώς να ερμηνεύει όνειρα, όπως ο Ιωσήφ, όχι με κανόνες τέχνης, όπως προσποιούνται ότι δίνονται από τους ονειροκρίτες, αλλά με θεία οξυδέρκεια και σοφία που του έδωσε ο Θεός. Μάλιστα, προικίστηκε με προφητικό πνεύμα, με το οποίο μπορούσε να συνομιλεί με τον Θεό, και να λαμβάνει τις ειδήσεις των θείων πραγμάτων σε όνειρα και οράματα, Αρ. ιβ΄ 6. Σύμφωνα με αυτό το χάρισμα που δόθηκε στον Δανιήλ, τον βρίσκουμε, σε αυτό το βιβλίο, συνεχώς απασχολημένο με όνειρα και οράματα, ερμηνεύοντάς τα ή ασχολούμενος με αυτά· γιατί, όπως ο καθένας έχει λάβει το χάρισμα, έτσι θα έχει και ευκαιρία, και έτσι πρέπει να έχει καρδιά, να υπηρετήσει το ίδιο, Α΄ Πέτρ. δ΄ 10.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στο τωρινό σας περιβάλλον μπορεί ο Θεός να σας καλεί σε ήσυχη πιστότητα όπως του Δανιήλ; 2. Πώς η ιστορία αμφισβητεί οποιονδήποτε συμβιβασμό με τον οποίο έχετε συνηθίσει; 3. Ποιο βήμα εμπιστοσύνης θα μπορούσατε να κάνετε αυτή την εβδομάδα, πιστεύοντας ότι ο Θεός θα το τιμήσει;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το παράδειγμα του Δανιήλ και των φίλων του, νέων ανδρών που σε τίμησαν ακόμη και στην εξορία. Μόρφωσε σε εμάς τον ίδιο σταθερό σκοπό καρδιάς. Φύλαξέ μας από κάθε μόλυνση που θα θόλωνε τον νου μας ή θα αποδυνάμωνε τη μαρτυρία μας. Δώσε μας σοφία από πάνω, ώστε να υπηρετήσουμε τη γενιά μας με σαφήνεια και θάρρος. Ευλόγησε κάθε προσπάθεια να εκπαιδεύσουμε την επόμενη γενιά στους δρόμους σου. Ας προετοιμάσουν οι μικρές πράξεις υπακοής μας σήμερα για ό,τι έχεις ετοιμάσει για εμάς αύριο. Το ζητάμε στο ισχυρό όνομα του Ιησού. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →