← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 7 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ρωμαίους 7Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα στρεφόμαστε στην προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου για το κεφάλαιο 7 της Προς Ρωμαίους, όπου ο απόστολος αναπτύσσει την ελευθερία του πιστού από την κυριαρχία του νόμου. Το σχόλιο του Καλβίνου ανιχνεύει υπομονετικά πώς ο νόμος, αν και άγιος, δεν μπορεί να παράγει δικαιοσύνη στη πεσμένη σάρκα και πώς η ένωση με τον αναστημένο Χριστό μόνο φέρνει νέα ζωή. Οι γνώσεις του μας βοηθούν να κατανοήσουμε τόσο την διαρκή αξία των εντολών του Θεού όσο και την ελευθερία που αγοράστηκε για εμάς στον σταυρό. Καθώς ακούμε τη φωνή του Καλβίνου, ας ανοίξει το Πνεύμα τις καρδιές μας για να δεχθούμε αυτές τις αλήθειες με ταπεινοφροσύνη και χαρά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το κεφάλαιο 7 της Προς Ρωμαίους, ακούγοντας το επιχείρημα του αποστόλου ότι πεθάναμε στον νόμο μέσω του σώματος του Χριστού. Προσέξτε την εικόνα του γάμου και την ένταση μεταξύ της καλοσύνης του νόμου και της δύναμης της αμαρτίας. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο κείμενο να προετοιμάσει τον νου σας για την κατά στίχο ανάπτυξη αυτών των μεγάλων αληθειών από τον Καλβίνο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει το λεπτομερές σχόλιό του αντιμετωπίζοντας τη βεβαιότητα της πρότασης σχετικά με την κυριαρχία του νόμου. 1. Δεν γνωρίζετε, κ.λπ. Ας είναι η γενική πρόταση ότι ο νόμος δόθηκε στους ανθρώπους για κανέναν άλλο σκοπό παρά για να ρυθμίζει την παρούσα ζωή, και ότι δεν ανήκει σε εκείνους που είναι νεκροί: σε αυτό προσθέτει αργότερα αυτή την αλήθεια -- ότι είμαστε νεκροί σε αυτόν μέσω του σώματος του Χριστού. Κάποιοι κατανοούν ότι η κυριαρχία του νόμου συνεχίζει να μας δεσμεύει όσο παραμένει σε ισχύ. Αλλά καθώς αυτή η άποψη είναι μάλλον ασαφής και δεν εναρμονίζεται τόσο καλά με την πρόταση που ακολουθεί αμέσως, προτιμώ να ακολουθήσω εκείνους που θεωρούν όσα λέγονται ως αναφερόμενα στη ζωή του ανθρώπου και όχι στον νόμο. Η ερώτηση έχει πράγματι ιδιαίτερη δύναμη, καθώς επιβεβαιώνει τη βεβαιότητα όσων λέγονται· διότι δείχνει ότι δεν ήταν κάτι νέο ή άγνωστο σε κανέναν από αυτούς, αλλά αναγνωριζόταν εξίσου από όλους. Ο Καλβίνος προχωρά χρησιμοποιώντας την ομοιότητα του γάμου για να απεικονίσει την απελευθέρωση από τον νόμο. 2. Διότι μια γυναίκα υποκείμενη σε άνδρα, κ.λπ. Φέρνει μια ομοιότητα, με την οποία αποδεικνύει ότι είμαστε τόσο λυμένοι από τον νόμο, ώστε αυτός δεν διατηρεί πλέον, ορθώς και με το δικό του δικαίωμα, καμία εξουσία πάνω μας: και αν και θα μπορούσε να το αποδείξει αυτό με άλλους λόγους, όμως καθώς το παράδειγμα του γάμου ήταν πολύ κατάλληλο για να απεικονίσει το θέμα, εισήγαγε αυτή τη σύγκριση αντί για απόδειξη για να υποστηρίξει το σημείο του. Αλλά για να μην απορεί κανείς, επειδή τα διαφορετικά μέρη της σύγκρισης δεν αντιστοιχούν απόλυτα, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι ο Απόστολος σκόπιμα, με μια μικρή αλλαγή, απέφυγε την δυσάρεστη επίδραση μιας ισχυρότερης έκφρασης. Θα μπορούσε να πει, για να ολοκληρώσει τη σύγκριση, «Μια γυναίκα μετά τον θάνατο του συζύγου της λύνεται από τον δεσμό του γάμου: ο νόμος, που είναι στη θέση συζύγου για εμάς, είναι νεκρός για εμάς· τότε είμαστε ελεύθεροι από τη δύναμή του.» Αλλά για να μην προσβάλει τους Ιουδαίους με την τραχύτητα των εκφράσεών του, αν έλεγε ότι ο νόμος ήταν νεκρός, υιοθέτησε μια παρέκβαση και είπε ότι είμαστε νεκροί στον νόμο [202]. Σε κάποιους πράγματι φαίνεται να συλλογίζεται από το λιγότερο στο μεγαλύτερο: ωστόσο, καθώς φοβάμαι ότι αυτό είναι υπερβολικά τεταμένο, εγκρίνω περισσότερο την πρώτη σημασία, η οποία είναι απλούστερη. Το όλο επιχείρημα λοιπόν διαμορφώνεται με αυτόν τον τρόπο «Η γυναίκα δεσμεύεται στον ζωντανό σύζυγό της από τον νόμο, ώστε να μην μπορεί να είναι σύζυγος άλλου· αλλά μετά τον θάνατο του συζύγου της λύνεται από τον δεσμό του νόμου του, ώστε να είναι ελεύθερη να παντρευτεί όποιον θέλει.» Στο εδάφιο 4, ο Καλβίνος εξηγεί την απελευθέρωση μέσω του σώματος του Χριστού. 4. Μέσω του σώματος του Χριστού. Ο Χριστός, με την ένδοξη νίκη του σταυρού, πρώτα θριάμβευσε επί της αμαρτίας· και για να το κάνει αυτό, ήταν απαραίτητο να ακυρωθεί το χειρόγραφο με το οποίο κρατιόμασταν δεμένοι. Αυτό το χειρόγραφο ήταν ο νόμος, ο οποίος, ενώ παρέμενε σε ισχύ, μας καθιστούσε δεμένους να υπηρετούμε [203] την αμαρτία· και γι' αυτό ονομάζεται η δύναμη της αμαρτίας. Ήταν λοιπόν με την ακύρωση αυτού του χειρογράφου που απελευθερωθήκαμε μέσω του σώματος του Χριστού -- μέσω του σώματός του ως καρφωμένου στον σταυρό. [204] Αλλά ο Απόστολος προχωρά περισσότερο και λέει ότι ο δεσμός του νόμου καταστράφηκε· όχι για να ζούμε σύμφωνα με τη δική μας θέληση, όπως μια χήρα που ζει όπως θέλει ενώ είναι ανύπαντρη· αλλά για να δεθούμε τώρα σε άλλον σύζυγο· μάλιστα, για να περάσουμε από χέρι σε χέρι, όπως λένε, δηλαδή από τον νόμο στον Χριστό. Ταυτόχρονα απαλύνει την τραχύτητα της έκφρασης, λέγοντας ότι ο Χριστός, για να μας ενώσει με το δικό του σώμα, μας έκανε ελεύθερους από τον ζυγό του νόμου. Διότι αν και ο Χριστός υποτάχθηκε για ένα διάστημα εκουσίως στον νόμο, δεν είναι ακόμη σωστό να πούμε ότι ο νόμος κυριαρχούσε επάνω του. Επιπλέον, μεταδίδει στα δικά του μέλη την ελευθερία που ο ίδιος κατέχει. Δεν είναι λοιπόν θαύμα ότι απαλλάσσει από τον ζυγό του νόμου εκείνους τους οποίους ενώνει με ιερό δεσμό με τον εαυτό του, ώστε να είναι ένα σώμα εν αυτώ.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος παρέχει πρώτα μια επισκόπηση της κατάργησης του νόμου. Αν και είχε, με σύντομο τρόπο, εξηγήσει επαρκώς το ζήτημα σχετικά με την κατάργηση του νόμου· όμως καθώς ήταν δύσκολο και θα μπορούσε να δώσει αφορμή για πολλές άλλες ερωτήσεις, δείχνει τώρα πιο εκτενώς πώς ο νόμος, όσον αφορά εμάς, έχει καταργηθεί· και έπειτα εκθέτει τι καλό γίνεται έτσι για εμάς: διότι ενώ μας κρατά χωρισμένους από τον Χριστό και δεμένους στον εαυτό του, δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο παρά να μας καταδικάζει. Και για να μην κατηγορήσει κανείς εξαιτίας αυτού τον ίδιο τον νόμο, αναλαμβάνει και αντικρούει τις αντιρρήσεις της σάρκας, και χειρίζεται, με εντυπωσιακό τρόπο, το μεγάλο ζήτημα σχετικά με τη χρήση του νόμου. [201] Ο Καλβίνος ολοκληρώνει το τμήμα τονίζοντας τον σκοπό της παραγωγής καρπού προς τον Θεό. Για να παράγουμε καρπό προς τον Θεό. Πάντοτε προσθέτει την τελική αιτία, για να μην επιτρέψει κανείς την ελευθερία της σάρκας του και των δικών του επιθυμιών, με το πρόσχημα ότι ο Χριστός τον απελευθέρωσε από τη δουλεία του νόμου· διότι μας πρόσφερε, μαζί με τον εαυτό του, ως θυσία στον Πατέρα, και μας αναγεννά για αυτόν τον σκοπό -- ώστε με την καινότητα της ζωής να παράγουμε καρπό προς τον Θεό: και γνωρίζουμε ότι οι καρποί που απαιτεί από εμάς ο επουράνιος Πατέρας μας είναι εκείνοι της αγιότητας και της δικαιοσύνης. Πράγματι δεν αποτελεί μείωση της ελευθερίας μας το ότι υπηρετούμε τον Θεό· μάλιστα, αν επιθυμούμε να απολαύσουμε τόσο μεγάλο όφελος όσο υπάρχει στον Χριστό, δεν θα είναι πλέον σωστό σε εμάς να έχουμε καμία άλλη σκέψη παρά εκείνη της προαγωγής της δόξας του Θεού· για τον οποίο σκοπό ο Χριστός μας συνέδεσε με τον εαυτό του. Διαφορετικά θα παραμείνουμε δούλοι, όχι μόνο του νόμου, αλλά και της αμαρτίας και του θανάτου.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη δική σας ζωή αισθάνεστε ακόμη την κατηγορία του νόμου αντί για την καθοδήγησή του; Πώς η ένωση με τον αναστημένο Χριστό αλλάζει την άποψή σας για την υπακοή; Ποιος καρπός προς τον Θεό ζητάτε από το Πνεύμα να παράγει μέσω σας σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ τῶν οἰκτιρμῶν, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν σωτηρίαν τὴν ἐπιτελεσθεῖσαν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, ὅστις ἔρρωσεν ἡμᾶς ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου καὶ τῆς καταδίκης τοῦ νόμου. Διὰ τῆς κυριαρχικῆς δυνάμεως τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος, γράψον τὸν νόμον σου ἐπὶ τὰς καρδίας ἡμῶν καὶ δώρησαι ἡμῖν περιπατεῖν ἐν καινότητι ζωῆς, φέροντες καρπὸν εἰς δόξαν σου κατὰ τὴν ἐλευθερίαν τῆς διαθήκης τῆς χάριτος. Στήριξον ἡμᾶς ἐν ταύτῃ τῇ χάριτι ἕως ἂν σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →