Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 13 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στη σοφία του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ερμηνεύει το κεφάλαιο 13 του Λουκά. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου μας καθοδηγεί μέσα από την επείγουσα πρόσκληση του Ιησού σε μετάνοια και τους απροσδόκητους τρόπους με τους οποίους η υπομονή του Θεού συναντά την ανθρώπινη σκληρότητα. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές αντί για τα σφάλματα των άλλων. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε πώς ο Κύριος χρησιμοποιεί τόσο την προειδοποίηση όσο και το έλεος για να αφυπνίσει τον λαό του. Οι γνώσεις του Καλβίνου παραμένουν φρέσκες για κάθε γενιά που επιδιώκει να περπατήσει πιστά με τον Χριστό. Ας μας οδηγήσει η ερμηνεία του βαθύτερα στην ζωντανή αλήθεια της Γραφής σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου για να ακούσεις το κεφάλαιο 13 του Λουκά. Διάβασε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά, παρατηρώντας τα λόγια του Ιησού για την αιφνίδια κρίση, τη συκιά που υπομένει και τη θεραπεία του Σαββάτου. Άφησε το κείμενο να μιλήσει πρώτα πριν στραφείς στην ερμηνεία του Καλβίνου. Παρατήρησε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση σε μετάνοια και τις προειδοποιήσεις κατά της αυταπάτης. Αφιέρωσε χρόνο για να παραμείνεις σε κάθε σκηνή που καταγράφει ο ευαγγελιστής.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει την ερμηνεία του αποσπάσματος στρεφόμενος στον στίχο 2.
2. Φαντάζεσαι; κ.λπ. Αυτό το απόσπασμα είναι ιδιαίτερα χρήσιμο, αν όχι για κανέναν άλλο λόγο, επειδή αυτή η ασθένεια είναι σχεδόν φυσική σε εμάς, να είμαστε υπερβολικά αυστηροί και σκληροί στην κρίση των άλλων και υπερβολικά διατεθειμένοι να κολακεύουμε τα δικά μας σφάλματα. Το αποτέλεσμα είναι ότι όχι μόνο κατακρίνουμε με υπερβολική αυστηρότητα τα παραπτώματα των αδελφών μας, αλλά όποτε αυτοί συναντούν κάποια συμφορά, τους καταδικάζουμε ως πονηρούς και αποδοκιμασμένους ανθρώπους. Από την άλλη πλευρά, κάθε άνθρωπος που δεν πιέζεται σκληρά από το χέρι του Θεού νυστάζει με άνεση μέσα στις αμαρτίες του, σαν ο Θεός να είναι ευνοϊκός και συμφιλιωμένος μαζί του. Αυτό περιλαμβάνει διπλό σφάλμα· γιατί όταν ο Θεός παιδεύει κάποιον μπροστά στα μάτια μας, μας προειδοποιεί για τις κρίσεις του, ώστε ο καθένας μας να εξετάσει τον εαυτό του και να σκεφτεί τι του αξίζει. Αν μας λυτρώσει για λίγο, είμαστε τόσο μακριά από το να έχουμε δικαίωμα να θεωρήσουμε αυτή την καλοσύνη και την ανεκτικότητα ως ευκαιρία για νύστα, ώστε οφείλουμε να τη θεωρήσουμε ως πρόσκληση σε μετάνοια.Στο επόμενο τμήμα ο Καλβίνος συνεχίζει την ερμηνεία του.
Για να διορθώσει την ψευδή και σκληρή κρίση που συνηθίζουμε να περνάμε στους ταλαίπωρους πάσχοντες και, ταυτόχρονα, να αποτινάξει την επιείκεια που κάθε άνθρωπος τρέφει προς τον εαυτό του, δείχνει πρώτα ότι όσοι αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα δεν είναι οι πιο πονηροί από όλους τους ανθρώπους· επειδή ο Θεός διοικεί τις κρίσεις του με τέτοιο τρόπο, ώστε κάποιοι συλλαμβάνονται και τιμωρούνται αμέσως, ενώ άλλοι επιτρέπεται να παραμένουν για πολύ καιρό στην απόλαυση της άνεσης και της πολυτέλειας. Δεύτερον, δηλώνει ότι όλες οι συμφορές που συμβαίνουν στον κόσμο είναι τόσες πολλές αποδείξεις της οργής του Θεού· και από αυτό μαθαίνουμε ποια τρομερή καταστροφή μας περιμένει, αν δεν την αποτρέψουμε.Ο Καλβίνος προχωρά αμέσως στην αφήγηση που αφορά τους Σαμαρείτες.
Η άμεση αφορμή για αυτή την προτροπή ήταν ότι κάποιοι του είπαν ότι ο Πιλάτος είχε αναμίξει ανθρώπινο αίμα με θυσίες, ώστε ένα τόσο φρικτό γεγονός να φέρει τις θυσίες σε αποστροφή. Καθώς είναι πιθανό αυτή η ωμότητα να διαπράχθηκε στους Σαμαρείτες, που είχαν απομακρυνθεί από την καθαρή υπηρεσία του Νόμου, οι Ιουδαίοι θα ήταν εύκολα και πρόθυμα διατεθειμένοι να καταδικάσουν τους Σαμαρείτες και με αυτό να επαινέσουν τον εαυτό τους. Αλλά ο Κύριός μας το εφαρμόζει σε διαφορετικό σκοπό. Καθώς ολόκληρο αυτό το έθνος ήταν μισητό και απεχθές από αυτούς εξαιτίας της ασεβείας, θέτει το ερώτημα: «Φαντάζεσαι ότι εκείνοι οι ταλαίπωροι που θανατώθηκαν από τον Πιλάτο ήταν χειρότεροι από τους άλλους; Γνωρίζεις τέλεια ότι εκείνη η χώρα είναι γεμάτη ασεβείς ανθρώπους και ότι πολλοί που άξιζαν την ίδια τιμωρία είναι ακόμη ζωντανοί. Είναι τυφλός και πονηρός κριτής αυτός που αποφασίζει για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων από τις τιμωρίες που υπομένουν τώρα. Δεν είναι πάντα ο πιο πονηρός άνθρωπος που σύρεται πρώτος στην τιμωρία· αλλά όταν ο Θεός επιλέγει λίγους από έναν μεγάλο αριθμό για να τιμωρηθούν, προβάλλει στο πρόσωπό τους μια απειλή ότι θα εκδικηθεί τους υπόλοιπους, ώστε όλοι να φοβηθούν.»
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος αργότερα συνδέει αυτά τα θέματα με την παραβολή της συκιάς.
Είναι γνωστό ότι τα δέντρα μερικές φορές διατηρούνται, όχι επειδή οι ιδιοκτήτες τους τα βρίσκουν χρήσιμα και παραγωγικά, αλλά επειδή ο προσεκτικός και επιμελής γεωργός κάνει κάθε δυνατή δοκιμή και πείραμα πριν αποφασίσει να τα αφαιρέσει από το χωράφι ή τον αμπελώνα. Αυτό μας διδάσκει ότι, όταν ο Κύριος δεν εκδικείται αμέσως τους αποδοκιμασμένους, αλλά καθυστερεί να τους τιμωρήσει, υπάρχουν οι καλύτεροι λόγοι για την ανεκτικότητά του. Τέτοιες σκέψεις χρησιμεύουν για να συγκρατήσουν την ανθρώπινη προπέτεια, ώστε κανείς να μην τολμά να γογγύζει κατά του υπέρτατου Κριτή όλων, αν δεν εκτελεί πάντα τις κρίσεις του με έναν ομοιόμορφο τρόπο. Μια σύγκριση γίνεται εδώ μεταξύ του ιδιοκτήτη και του αμπελουργού: όχι επειδή οι διάκονοι του Θεού υπερβαίνουν αυτόν σε πραότητα και ανεκτικότητα, αλλά επειδή ο Κύριος όχι μόνο παρατείνει τη ζωή των αμαρτωλών, αλλά επίσης τους καλλιεργεί με ποικίλους τρόπους, ώστε να αποδώσουν καλύτερο καρπό.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου είμαι γρήγορος να κρίνω τους άλλους ενώ δικαιολογώ τον εαυτό μου; Πώς η υπομονή του Θεού προς εμένα με καλεί σε βαθύτερη μετάνοια σήμερα; Ποιος καρπός ζητά ο Κύριος στον αμπελώνα της δικής μου καρδιάς;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Πατέρα, ἐν τῇ δικαίᾳ κρίσει σου μᾶς προειδοποιεῖς ὅτι ἐὰν δὲν μετανοήσωμεν, πάντες ὁμοίως θὰ ἀπολεσθῶμεν, ἐνῷ ἐν τῇ διαθηκικῇ σου ἐλέει παρέχεις καιρὸν μετανοίας καὶ καρποφορίας. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ὑπόταξε τὴν αὐταπάτη μας, ἄνοιξε τὴν στενὴ πύλη σὲ μᾶς, καὶ κάνε μας νὰ φέρωμεν καρπὸν σύμφωνον μὲ τὴν ἐκλεκτικὴν χάριν σου. Κράτησέ μας ἀπὸ τὸ νὰ ἐκμεταλλευώμεθα τὴν ὑπομονήν σου καὶ στερέωσέ μας ἐν ὑπομονετικῇ πίστει μέχρι νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν βασιλείαν σου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →