← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 13 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ματθαίος 13Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα εισερχόμαστε στην πλούσια έκθεση του Ιωάννη Καλβίνου στο κεφάλαιο 13 του Ματθαίου, όπου ο Ιησούς σπέρνει τον λόγο μέσω παραβολών. Η κατά στίχο πραγματεία του Καλβίνου φωτίζει γιατί κάποιοι δέχονται τα μυστήρια της βασιλείας ενώ άλλοι παραμένουν στο σκοτάδι. Η προσεκτική προσοχή του στο κείμενο μας οδηγεί στην καρδιά της διδασκαλίας του Χριστού για την ακοή και την κατανόηση. Καθώς ακολουθούμε το σχόλιό του, καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας ανταπόκριση στον σπόρο του ευαγγελίου. Είθε αυτή η μελέτη να βαθύνει την ευλάβειά μας για τον λόγο και την εξάρτησή μας από το Πνεύμα που ανοίγει αυτιά για να ακούσουν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 13 του Ματθαίου. Ακούστε τον ρυθμό των παραβολών και την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να ακούσετε. Προσέξτε πώς ο Ιησούς εξηγεί τον σκοπό της ομιλίας με παραβολές στα πλήθη και την ειδική χάρη που δίνεται στους μαθητές. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν πριν στραφείτε στο σχόλιο του Καλβίνου για το απόσπασμα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει περιγράφοντας τη συγκέντρωση του πλήθους. Ματθαίος 13:2. Και συγκεντρώθηκαν γύρω του μεγάλα πλήθη. Δεν είναι χωρίς καλό λόγο που οι Ευαγγελιστές αρχίζουν ενημερώνοντάς μας ότι είχε συγκεντρωθεί ένα τεράστιο πλήθος, και ότι όταν ο Χριστός το είδε, οδηγήθηκε να συγκρίνει τη διδασκαλία του με σπόρο. Εκείνο το πλήθος είχε συγκεντρωθεί από διάφορα μέρη: όλοι ήταν σε αγωνία· όλοι ήταν εξίσου πρόθυμοι να ακούσουν, αλλά όχι εξίσου επιθυμητοί να δεχτούν διδασκαλία. Ο σκοπός της παραβολής ήταν να τους πληροφορήσει ότι ο σπόρος της διδασκαλίας, που σκορπίζεται ευρέως, δεν είναι παντού παραγωγικός· επειδή δεν βρίσκει πάντα γόνιμο και καλά καλλιεργημένο έδαφος. Ο Χριστός δήλωσε ότι ήταν εκεί με την ιδιότητα του γεωργού, που πήγαινε έξω να σπείρει σπόρο, αλλά ότι πολλοί από τους ακροατές του έμοιαζαν με ακαλλιέργητο και ξεραμένο έδαφος, ενώ άλλοι έμοιαζαν με ακανθώδες έδαφος· έτσι ώστε ο κόπος και ο ίδιος ο σπόρος να πετιούνται. Αποφεύγω να κάνω περαιτέρω έρευνα για το νόημα της παραβολής, μέχρι να φτάσουμε στην εξήγησή της· η οποία, όπως θα δούμε, δίνεται λίγο αργότερα από τον Κύριό μας. Μπορεί μόνο να είναι απαραίτητο, προς το παρόν, να υπενθυμίσω στον αναγνώστη ότι αν εκείνοι που έτρεξαν από μακρινά μέρη στον Χριστό, σαν πεινασμένοι, συγκρίνονται με άγονο και στείρο έδαφος, δεν χρειάζεται να απορούμε αν, στην εποχή μας, το Ευαγγέλιο δεν αποδίδει καρπό σε πολλούς, από τους οποίους κάποιοι είναι τεμπέληδες και νωθροί, άλλοι ακούν με αδιαφορία, και άλλοι δύσκολα τραβιούνται ακόμα και να ακούσουν. Στην ερώτηση των μαθητών, ο Καλβίνος γράφει: 10. Πλησιάζοντας οι μαθητές του είπαν σε αυτόν. Από τα λόγια του Ματθαίου είναι φανερό ότι οι μαθητές δεν κοίταζαν μόνο τον εαυτό τους, αλλά ήθελαν επίσης να συμβουλευτούν το όφελος των άλλων. Μη μπορώντας να κατανοήσουν την παραβολή, συμπέραναν ότι θα γινόταν εξίσου λίγο κατανοητή από τον λαό· και, επομένως, παραπονιούνται ότι ο Χριστός χρησιμοποίησε γλώσσα από την οποία οι ακροατές του δεν μπορούσαν να αντλήσουν κανένα όφελος. Τώρα, αν και οι παραβολές γενικά βρίσκονται να φωτίζουν το θέμα που πραγματεύονται, ωστόσο η αδιάκοπη πορεία μιας μεταφοράς μπορεί να οδηγήσει σε ασάφεια. [175] Έτσι λοιπόν ο Χριστός, παραδίδοντας αυτή την παραβολή, σκόπευε να τυλίξει, σε μια αλληγορία, αυτό που θα μπορούσε να πει πιο απλά και πλήρως, χωρίς σχήμα. [176] Αλλά τώρα που προστίθεται η εξήγηση, ο εικονικός λόγος έχει μεγαλύτερη ενέργεια και δύναμη από ό,τι αν ήταν απλός: με το οποίο εννοείται ότι δεν είναι μόνο κατάλληλος να παράγει πιο ισχυρή εντύπωση στο νου, αλλά είναι επίσης πιο σαφής. Τόσο σημαντικός είναι ο τρόπος με τον οποίο λέγεται οτιδήποτε. [177] Ο Καλβίνος εξηγεί στη συνέχεια το δώρο που δόθηκε στους μαθητές. Για να διαπιστώσουμε πλήρως το νόημα του παρόντος αποσπάσματος, πρέπει να εξετάσουμε πιο προσεκτικά τον σκοπό του Χριστού, τον λόγο για τον οποίο, και τον σκοπό για τον οποίο, ειπώθηκαν αυτά τα λόγια. Πρώτον, η σύγκριση σκοπεύει αναμφίβολα από τον Χριστό να δείξει το μέγεθος της χάρης που δόθηκε στους μαθητές του, στο ότι έλαβαν ειδικά αυτό που δεν δόθηκε αδιακρίτως σε όλους. Αν ρωτηθεί γιατί αυτό το προνόμιο ήταν ιδιαίτερο στους αποστόλους, [181] ο λόγος σίγουρα δεν θα βρεθεί στους ίδιους, και ο Χριστός, δηλώνοντας ότι δόθηκε σε αυτούς, αποκλείει κάθε αξία. [182] Ο Χριστός δηλώνει ότι υπάρχουν ορισμένοι και εκλεκτοί άνθρωποι, στους οποίους ο Θεός χορηγεί ειδικά αυτή την τιμή να τους αποκαλύπτει τα μυστικά του, και ότι άλλοι στερούνται αυτή τη χάρη. Κανένας άλλος λόγος δεν θα βρεθεί για αυτή τη διάκριση, εκτός από το ότι ο Θεός καλεί στον εαυτό του εκείνους που έχει εκλέξει δωρεάν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος εφαρμόζει αυτή την αρχή στη συνεχιζόμενη αύξηση στη χάρη. Και αυτός που δεν έχει, ακόμα και αυτό που έχει θα του αφαιρεθεί. Αυτό μπορεί να φαίνεται σκληρή έκφραση· αλλά αντί να λέει ότι αυτό που δεν έχουν οι ασεβείς αφαιρείται από αυτούς, ο Λουκάς απαλύνει τη σκληρότητα και αφαιρεί την ασάφεια με μια μικρή αλλαγή των λέξεων: και όποιος δεν έχει, ακόμα και αυτό που νομίζει ότι έχει θα του αφαιρεθεί. Και πράγματι συμβαίνει συχνά ότι οι αποδοκιμασμένοι είναι προικισμένοι με εξέχοντα χαρίσματα, και φαίνονται να μοιάζουν με τα παιδιά του Θεού: αλλά δεν υπάρχει τίποτα πραγματικά πολύτιμο σε αυτούς· γιατί ο νους τους στερείται ευσέβειας, και έχει μόνο τη λάμψη μιας κενής επίδειξης. Ο Ματθαίος επομένως δικαιολογείται λέγοντας ότι δεν έχουν τίποτα· γιατί αυτό που έχουν δεν έχει αξία ενώπιον του Θεού, και δεν έχει μονιμότητα μέσα. Εξίσου κατάλληλη είναι η δήλωση του Λουκά, ότι τα χαρίσματα, με τα οποία έχουν προικιστεί, διαφθείρονται από αυτούς, έτσι ώστε λάμπουν μόνο στα μάτια των ανθρώπων, αλλά δεν έχουν τίποτα περισσότερο από λαμπρότητα και κενή επίδειξη. Ως εκ τούτου, ας μάθουμε επίσης να στοχεύουμε στην πρόοδο σε όλη τη ζωή μας· γιατί ο Θεός μας χορηγεί τη γεύση της ουράνιας διδασκαλίας του με τον ρητό όρο ότι τρεφόμαστε από αυτήν άφθονα από μέρα σε μέρα, μέχρι να φτάσουμε να χορτάσουμε πλήρως από αυτήν.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς η πραγματεία του Καλβίνου για την ανταπόκριση του πλήθους αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο ακούω επί του παρόντος τον λόγο; 2. Με ποιους τρόπους θησαυρίζω την ειδική χάρη που δόθηκε για να γνωρίσω τα μυστήρια της βασιλείας; 3. Πού αισθάνομαι την ανάγκη για συνεχιζόμενη αύξηση ώστε αυτό που έχω να αυξηθεί αντί να μειωθεί;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Πατέρα, χάριτι του Πνεύματός Σου κάνε τον σπόρο της βασιλείας Σου να πέσει σε καλό έδαφος στις καρδιές μας, ώστε να ακούσουμε τον λόγο Σου με κατανόηση και να καρποφορήσουμε σύμφωνα με την κυρίαρχη ευαρέσκειά Σου. Κράτησέ μας από τη σκληρότητα, την επιπολαιότητα και τις πνιγηρές μέριμνες αυτού του αιώνα, και άσε τον λόγο της διαθήκης Σου να επιτελέσει όλο τον άγιο σκοπό Σου σε εμάς μέσω του Ιησού Χριστού. Αμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →