Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 25-26 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed βασισμένο στην Ειδική Βαπτιστική Εξήγηση της Αγίας Γραφής από τον Ιωάννη Γκιλ. Η προσεκτική κατά στίχο ερμηνεία του Γκιλ για το Λευιτικόν 25-26 αποκαλύπτει τις αρχαίες διατάξεις για τα σαββατικά έτη και το έτος της αφέσεως, δείχνοντας πώς διαμόρφωσαν τη ζωή του Ισραήλ στη γη. Η ερμηνεία του τονίζει την κυριότητα του Κυρίου επί του εδάφους, τους ρυθμούς της αναπαύσεως και την αποκατάσταση της ελευθερίας και της κληρονομίας. Καθώς ακολουθούμε τον Γκιλ μέσα από αυτά τα κεφάλαια, καλούμαστε να ιχνηλατήσουμε τις ίδιες αρχές στην εποχή του ευαγγελίου, όπου η ανάπαυση και η απελευθέρωση βρίσκουν την εκπλήρωσή τους στον Χριστό. Ας καθοδηγήσει το Πνεύμα τον στοχασμό μας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 25 και 26 του Λευιτικού. Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο αργά, σημειώνοντας τις εντολές για το σαββατικό έτος, τη σάλπιγγα της αφέσεως, την επιστροφή των κτημάτων και τις ευλογίες και τις προειδοποιήσεις της διαθήκης που κλείνουν το τμήμα. Αφήστε τον ρυθμό των έξι ετών εργασίας ακολουθούμενων από ανάπαυση να διαμορφώσει την ακρόασή σας. Σταθείτε σε κάθε αναφορά στην ελευθερία και την κληρονομία, ζητώντας από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά σας στους ευρύτερους σκοπούς της απολυτρώσεώς του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ξεκινά εντοπίζοντας τη δόση του σαββατικού νόμου κοντά στο όρος Σινά.
Στίχος 1. Και ο Κύριος μίλησε στον Μωυσή στο όρος Σινά, .... Όχι όταν ο Μωυσής ήταν με τον Κύριο σε εκείνο το όρος σαράντα ημέρες, αλλά αφού κατέβηκε από εκεί, ακόμη και αφού στήθηκε η σκηνή, ενώ τα παιδιά του Ισραήλ ήταν στρατοπεδευμένα γύρω από εκείνο το βουνό, και πριν κάνουν το ταξίδι τους από εκεί· διότι παρέμειναν κάποιο διάστημα στην έρημο του Σινά, και εδώ μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή· διότι τα λόγια μπορούν να αποδοθούν «παρά» ή «κοντά στο όρος Σινά» g· και έτσι ο Ιώσηπος h λέει, οι ακόλουθοι νόμοι παραδόθηκαν στον Μωυσή, όταν ο Ισραήλ ήταν στρατοπεδευμένος υπό το όρος Σινά: λέγοντας· ως εξής. g בהר «apud seu juxta montem», Piscator· έτσι Ainsworth, Patrick, κ.ά. h Antiqu. l. 3. c. 12. sect. 3. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γκιλ εξηγεί στη συνέχεια την απαίτηση η γη να τηρεί σάββατο προς τον Κύριο.
Στίχος 2. Μίλησε στα παιδιά του Ισραήλ και πες τους, .... Ό,τι ακολουθεί, επειδή ολόκληρο το σώμα του λαού θα ήταν υποχρεωμένο να το τηρήσει, και επομένως πρέπει να παραδοθεί σε όλους, τουλάχιστον στους αρχηγούς και τους πρεσβυτέρους του λαού, και από αυτούς στους υπόλοιπους: όταν έλθετε στη γη που σας δίνω· τη γη Χαναάν, και μέχρι να έλθουν εκεί, ο ακόλουθος νόμος σχετικά με το σαββατικό έτος δεν μπορούσε να τεθεί σε ισχύ· και όπως λέει ο Μαϊμονίδης i, χρησιμοποιούνταν μόνο στη γη του Ισραήλ, και πουθενά αλλού, σύμφωνα με αυτό το κείμενο, και αυτό τόσο πριν όσο και μετά την οικοδόμηση του ναού: τότε η γη θα τηρεί σάββατο προς τον Κύριο· ανάπαυση από την καλλιέργεια, όπως εξηγείται αργότερα· και αυτό σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, όταν τηρηθεί θα είναι προς τιμήν και δόξα του, και θα δείξει ότι αυτός ήταν ο ιδιοκτήτης της γης· και ότι οι Ισραηλίτες την κατείχαν υπό αυτόν με αυτή την ιδιοκτησία, ότι κάθε έβδομο έτος θα την αφήνουν να αναπαύεται, το οποίο θα ήταν προς όφελος της γης, και θα την προστάτευε από την εξάντληση λόγω συνεχούς χρήσεως· και έτσι θα μάθαιναν να εξαρτώνται από την πρόνοια του Θεού, και να παρατηρούν ότι κάθε αύξηση προέρχεται από αυτόν· και να σκέφτονται τις στενοχώριες και τις δυσκολίες στις οποίες ζουν συνεχώς οι φτωχοί, όπως αυτοί σε αυτό το έβδομο έτος· και με αυτόν τον τρόπο θα είχαν ελεύθερο χρόνο για να έχουν ευκαιρία να διαβάσουν τον νόμο, όπως έκαναν αυτή την εποχή, Δευτερονόμιο 31:10· και να στοχαστούν επ' αυτού, και να αφιερωθούν σε θρησκευτικές ασκήσεις, καθώς και με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαν να οδηγηθούν στην τυπική χρήση για να προσδοκούν και να περιμένουν εκείνη τη σαββατισμό ή ανάπαυση, που παραμένει για τον λαό του Θεού.Ο Γκιλ στη συνέχεια περιγράφει τον ήχο της σάλπιγγας της αφέσεως την ημέρα του εξιλασμού.
Στίχος 9. Τότε θα κάνεις να ηχήσει η σάλπιγγα της αφέσεως, .... Στο τέλος σαράντα εννέα ετών, ή στην αρχή του πεντηκοστού· ή «η σάλπιγγα δυνατού ήχου»· διότι εδώ η λέξη «αφέσεως» δεν υπάρχει, η οποία, σύμφωνα με μερικούς, ονομάστηκε έτσι από τον ιδιαίτερο ήχο της σάλπιγγας αυτή την ημέρα, διαφορετικό από όλους τους άλλους· αν και άλλοι, όπως ο Μπεν Μελέχ, νομίζουν, και οι Ιουδαίοι συνήθως, ότι πήρε το όνομά της από την ίδια τη σάλπιγγα, την οποία υποθέτουν ότι ήταν φτιαγμένη από κέρας κριού, «jobel», στην αραβική γλώσσα, που σημαίνει κριός· αλλά ο πρώτος λόγος είναι ο καλύτερος· αν και ίσως είναι καλύτερο από όλα να το αντλήσουμε από הוביל, «να φέρεις πίσω, να αποκαταστήσεις, να επιστρέψεις», επειδή αυτή την εποχή οι άνθρωποι επέστρεφαν στην ελευθερία τους, τα κτήματά τους και τις οικογένειές τους, όπως εκφράζεται αργότερα: τη δέκατη [ημέρα] του έβδομου μηνός· τον μήνα Τισρί ή Σεπτέμβριο, η πρώτη ημέρα του οποίου ήταν η αρχή του έτους για «αφέσεις» s· διότι ο υπολογισμός του έτους της αφέσεως γινόταν από την πρώτη ημέρα του μηνός, αν και η σάλπιγγα δεν ηχούσε, και τα δικαιώματα του έτους δεν άρχιζαν μέχρι τη δέκατη, όπως παρατηρεί ο Μαϊμονίδης t: την ημέρα του εξιλασμού θα κάνετε να ηχήσει η σάλπιγγα σε όλη τη γη σας· η οποία ημέρα του εξιλασμού ήταν τη δέκατη ημέρα του εν λόγω μηνός, και πολύ κατάλληλη εποχή ήταν να ηχήσει η σάλπιγγα, ώστε αφού είχαν θλίψει τον εαυτό τους, τότε να έχουν χαρά και παρηγοριά· και όταν έγινε εξιλασμός για όλες τις αμαρτίες τους, τότε να ακούσουν τον χαρμόσυνο ήχο· και όταν μπορούσε να υποτεθεί ότι ήταν σε καλή διάθεση να απελευθερώσουν τους δούλους τους, και να αποκαταστήσουν τους φτωχούς στα κτήματά τους, όταν οι ίδιοι ευνοήθηκαν με τη συγχώρεση όλων των αμαρτιών τους.Ο Γκιλ προχωρά στη συνέχεια να λεπτομερώσει την απελευθέρωση των δούλων και την επιστροφή κάθε ανθρώπου στην κτήση του.
και να κηρύξετε ελευθερία σε όλη τη γη στους δούλους, τόσο σε εκείνους των οποίων τα αυτιά είχαν τρυπηθεί, και επρόκειτο να υπηρετούν για πάντα, ακόμη και μέχρι το έτος της αφέσεως, και τότε να απελευθερωθούν· και σε εκείνους των οποίων τα έξι χρόνια δεν είχαν τελειώσει, από τον χρόνο που αγοράστηκαν· διότι το έτος της αφέσεως έθετε τέλος στη δουλεία τους, ας ήταν ό,τι και αν ήταν ο χρόνος που είχαν υπηρετήσει· διότι αυτό το έτος ήταν γενική απελευθέρωση δούλων, εκτός από τους δούλους και τις δούλες, οι οποίοι δεν απελευθερώνονταν ποτέ· εξ ου και ονομάζεται «έτος ελευθερίας», Ιεζεκιήλ 46:17· και ο Ιώσηπος w λέει, η λέξη «jobel» ή «αφέσεως» σημαίνει «ελευθερία»: σε όλους τους κατοίκους αυτής· που ήταν σε δουλεία ή φτώχεια, εκτός από τους προαναφερθέντες· από εδώ οι Ιουδαίοι συμπεραίνουν, ότι όταν οι φυλές του Ρουβήν και του Γαδ, και η μισή φυλή του Μανασσή, πήγαν στην αιχμαλωσία, οι αφέσεις έπαυσαν x, αφού όλοι οι κάτοικοι δεν ήταν τότε σε αυτήν· αλλά αυτό είναι λάθος, διότι οι αφέσεις συνεχίστηκαν μέχρι την έλευση του Μεσσία, και ίσως δεν παραλείφθηκαν ποτέ παρά μόνο μία φορά, την εποχή της Βαβυλωνιακής αιχμαλωσίας: θα είναι αφέσεως για εσάς· για τους Ισραηλίτες, και μόνο για αυτούς, όπως παρατηρεί ο Άμπεν Έζρα· ήταν εποχή χαράς και ευφροσύνης για αυτούς, ιδιαίτερα για τους δούλους, που τώρα ήταν ελεύθεροι, και για τους φτωχούς, που απολάμβαναν πάλι τα κτήματά τους: και θα επιστρέψετε κάθε άνθρωπος στην κτήση του· η οποία είχε πωληθεί ή υποθηκευτεί σε άλλον, αλλά τώρα επέστρεφε στον αρχικό ιδιοκτήτη: και θα επιστρέψετε κάθε άνθρωπος στην οικογένειά του· ο οποίος λόγω φτώχειας είχε πουλήσει τον εαυτό του για δούλο, και είχε ζήσει σε άλλη οικογένεια.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει ξεδιπλώνοντας την τυπική σημασία της ελευθερίας της αφέσεως στον Χριστό.
Η ελευθερία που κηρύχθηκε αυτή την ημέρα ήταν τυπική εκείνης της ελευθερίας από τη δουλεία της αμαρτίας, του Σατανά και του νόμου, της οποίας ο Χριστός είναι ο αυτουργός, και η οποία κηρύσσεται από αυτόν στο Ευαγγέλιο, Γαλάτας 5:1· ελευθερία χάριτος και δόξας, ή η ένδοξη ελευθερία των τέκνων του Θεού: η επιστροφή σε κτήσεις και κληρονομιές μπορεί να είναι έμβλημα της απολαύσεως της ουράνιας κληρονομίας από τους αγίους· αν και ο άνθρωπος με την αμαρτία έχασε έναν επίγειο παράδεισο, και υστέρησε της δόξας του Θεού, όμως μέσω του Χριστού ο λαός του αποκαθίσταται σε καλύτερη κληρονομία, άφθαρτη· στην οποία γεννιούνται από το Πνεύμα του, έχουν δικαίωμα σε αυτήν μέσω της δικαιοσύνης του, και καταλληλότητα για αυτήν από τη χάρη του, και της οποίας το Άγιο Πνεύμα είναι ο αρραβώνας και η εγγύηση, και στην οποία ο ίδιος ο Χριστός θα τους εισαγάγει.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στους παρόντες ρυθμούς μου αισθάνομαι τον Κύριο να με προσκαλεί να εμπιστευθώ την πρόνοιά του μέσα από εποχές αναπαύσεως;
2. Πώς η υπόσχεση της τελικής αποκαταστάσεως στον Χριστό διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο κρατώ ή απελευθερώνω επίγεια κτήματα;
3. Ποια συγκεκριμένη πράξη απελευθερώσεως ή αποκαταστάσεως μπορεί να με προτρέπει το Πνεύμα προς αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ἐλεήμον, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ σαββάτου τὴν ὁποίαν διώρισας, καὶ διὰ τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἰωβηλαίας τὴν ἐξασφαλισθεῖσαν δι' ἡμᾶς διὰ τοῦ τετελεσμένου ἔργου τοῦ Χριστοῦ. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν φροντίδα σου ὅταν οἱ ἀγροὶ μένουν ἀκαλλιέργητοι, καὶ νὰ χαιρώμεθα διὰ τὴν κληρονομίαν τὴν ὁποίαν ἀποκαθιστᾷς διὰ χάριτος. Εἴθε ὁ ἦχος τῆς σάλπιγγος τοῦ εὐαγγελίου νὰ ἀντηχῇ ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, καλῶν ἡμᾶς πρὸς σέ, ἕως ὅτου εἰσέλθωμεν εἰς τὴν αἰώνιον ἀνάπαυσιν τὴν ἀπομένουσαν διὰ τὸν λαόν σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →