Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιουδίθ
Ιουδίθ 7-8 — βασισμένο στον Ακινάτη (Σούμμα ΙΙ-ΙΙ ερ.123-127 ανδρεία + ερ.136 υπομονή + ερ.137 επιμονή)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην αφήγηση της Ιουδίθ ο λαός της Βαιτυλούα αντιμετωπίζει μια συντριπτική στρατιωτική απειλή που δοκιμάζει την αποφασιστικότητά τους να παραμείνουν πιστοί. Ο άγιος Θωμάς Ακινάτης εξετάζει την ανδρεία στη Σύνοψη της Θεολογίας Β-Β ερώτηση 123 ως την αρετή που σταθεροποιεί την οργίλη όρεξη ενάντια στον φόβο θανάσιμου κινδύνου επιτρέποντας σε κάποιον να επιδιώκει το αγαθό ακόμη και όταν ο θάνατος απειλεί. Αυτό το μάθημα αντλεί από αυτή την ανάλυση μαζί με την πραγματεία του για την υπομονή στην ερώτηση 136 και την καρτερία στην ερώτηση 137 για να φωτίσει πώς η Ιουδίθ 7-8 παρουσιάζει μια συγκεκριμένη άσκηση αυτών των έξεων. Η πολιορκία και η ταλαντευόμενη αντίδραση της κοινότητας προσκαλούν σε περισυλλογή πάνω στη διαφορά μεταξύ απελπισμένης παράδοσης και ταγμένης αντοχής προσανατολισμένης προς τη θεία εμπιστοσύνη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε τα κεφάλαια 7 και 8 της Ιουδίθ στην εκδοχή Ντουέι Ρέιμς, ή στην Καθολική Δημόσια Έκδοση Τομέα. Παρατηρήστε τη σταδιακή σύσφιξη του ασσυριακού αποκλεισμού, την εξάντληση της παροχής νερού της πόλης και την αυξανόμενη τάση των πρεσβυτέρων να διαπραγματευτούν όρους παράδοσης. Παρατηρήστε την άφιξη της Ιουδίθ και την μετρημένη επίπληξή της προς τους ηγέτες για την υπόθεση ότι θέτουν προθεσμία για την ενέργεια του Θεού. Προσέξτε τη δήλωσή της ότι σκοπεύει να φύγει από το στρατόπεδο με την υπηρέτριά της και τον τρόπο με τον οποίο προετοιμάζεται τόσο πνευματικά όσο και πρακτικά για το έργο που αναλαμβάνει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ακουίνας ορίζει την ανδρεία στο II-II q.123 a.1 ως καρδινάλια αρετή της οποίας η κύρια πράξη είναι η αντοχή, μετριάζοντας τον φόβο ώστε ο λόγος να παραμένει ελεύθερος να επιλέγει το δύσκολο αγαθό. Στην Ιουδίθ 7 οι Βαιθυλουαίοι βιώνουν ακριβώς αυτόν τον φόβο όταν η δίψα τους ωθεί προς την παράδοση· η πρότασή τους να παραδοθούν πριν παρέλθουν οι πέντε ημέρες αποκαλύπτει αποτυχία αυτής της μετριάζουσας συνήθειας. Η Ιουδίθ αντιτάσσει έκκληση σε εμπιστοσύνη που αρνείται να πειράξει τον Θεό, επιδεικνύοντας έτσι την ίδια αρετή που αναλύει ο Ακουίνας. Η υπομονή, που πραγματεύεται στο q.136, είναι η υποδεέστερη συνήθεια που παρατείνει την αντοχή χωρίς παράπονο· η προθυμία της χήρας να εισέλθει μόνη στο εχθρικό στρατόπεδο ενσαρκώνει αυτήν την σταθερή υπομονή του κακού για χάρη ανώτερου σκοπού. Η επιμονή, που εξετάζεται στο q.137 και ιδίως q.137 a.1, τελειοποιεί τη θέληση ώστε να συνεχίζει στο αγαθό παρά τη διάρκεια ή τη δυσκολία· το σχέδιο της Ιουδίθ, που απαιτεί τόσο μυστικότητα όσο και διαρκές θάρρος μέχρι την αποφασιστική στιγμή, απεικονίζει αυτήν την σταθερότητα. Τα μέρη της ανδρείας που απαριθμούνται στο q.128, ιδίως η μεγαλοψυχία και η εμπιστοσύνη, διευκρινίζουν περαιτέρω την αποφασιστικότητά της να αναλάβει μεγάλο έργο πέρα από τη συνήθη ανθρώπινη ικανότητα. Όταν διορθώνει τους πρεσβυτέρους, ασκεί την πράξη της αδελφικής διόρθωσης που περιγράφεται στο q.33, προσανατολίζοντάς την προς το κοινό αγαθό αντί για προσωπική επίδειξη. Τέλος, η σύνδεση μεταξύ μνήμης και συμβουλής που σημειώνεται στο q.49 a.1 εμφανίζεται στην ανάμνηση της Ιουδίθ παλαιότερων απελευθερώσεων, η οποία παρέχει την πρακτική κρίση που απαιτείται για να ενεργήσει συνετά εν μέσω κινδύνου.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η πολιορκία της Βαιθυλούας δραματοποιεί πόσο γρήγορα ο κοινοτικός φόβος μπορεί να διαβρώσει τη συνήθεια της ανδρείας όταν οι εξωτερικές πιέσεις αυξάνονται χωρίς φαινομενική ανακούφιση. Η παρέμβαση της Ιουδίθ δείχνει ότι η αληθινή επιμονή δεν συνίσταται σε παθητική αναμονή αλλά σε ενεργητική τακτοποίηση μέσων προς τον σκοπό που η θεία πρόνοια δεν έχει ακόμη αποκαλύψει. Η επίπληξή της προς τους πρεσβυτέρους, θεμελιωμένη στον σεβασμό για την ελευθερία του Θεού, εμποδίζει την κοινότητα να μετατρέψει την υπομονή σε αλαζονεία ή απελπισία. Οι σύγχρονοι πιστοί επίσης αντιμετωπίζουν παρατεταμένες δοκιμασίες που προσκαλούν σε διαπραγμάτευση με τη συνείδηση· οι αρετές που διακρίνει ο Ακουίνας παρέχουν κριτήρια για να διακρίνει κανείς πότε η αντοχή παραμένει λογική και πότε καταρρέει είτε σε δειλία είτε σε προπέτεια. Η αφήγηση λοιπόν λειτουργεί ως μελέτη περίπτωσης στην ολοκλήρωση της ανδρείας, της υπομονής και της επιμονής υπό τον κανόνα της φρονήσεως.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια συγκεκριμένη περίσταση έχετε βιώσει πίεση να εγκαταλείψετε μια ηθική δέσμευση πριν το αποτέλεσμα γίνει σαφές; Πώς μπορεί η διάκριση που κάνει ο Ακουίνας μεταξύ υπομονή και επιμονή να καθοδηγήσει την απόκρισή σας σε παρατεταμένη δυσκολία σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ, που ενίσχυσες την Ιουδίθ να εμπιστευτεί στο έλεός σου μέσα στον τρόμο της πολιορκίας και τη σκιά του θανάτου, χύσε το δώρο της ανδρείας που σταθεροποιεί την ψυχή μπροστά σε θανάσιμο κίνδυνο. Διαμόρφωσε μέσα μας την υπομονή που υπομένει το κακό χωρίς παράπονο και την επιμονή που προσκολλάται στις υποσχέσεις σου μέχρι το τέλος, ώστε οι κρίσεις μας να φωτίζονται από τη μνήμη των παρελθόντων ελέων σου. Μέσα από τη μεσιτεία της Υπεραγίας Θεοτόκου και όλων των αγίων, φύλαξέ μας από την αλαζονεία και διατήρησέ μας σταθερούς στη χάρη σου.
Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →