Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησαΐας 39-40 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανονικά)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις τελευταίες ημέρες του λειτουργικού έτους η Εκκλησία στρέφεται για άλλη μια φορά στον προφήτη που αναγγέλλει τόσο την κρίση όσο και την παρηγοριά. Τα κεφάλαια τριάντα εννέα και σαράντα του Ησαΐα βρίσκονται στο κατώφλι όπου η βασιλική έπαρση συναντά τη θεία υπόσχεση. Η επίδειξη των θησαυρών του Εζεκία σε ξένους από τη Βαβυλώνα ανοίγει μια πληγή που δεν θα κλείσει μέχρι η εξορία να γίνει η οδός της κάθαρσης. Αμέσως η φωνή αλλάζει: ο ίδιος Κύριος που επιτρέπει την τιμωρία διατάζει τώρα τους κήρυκές του να μιλήσουν τρυφερά στην Ιερουσαλήμ. Αυτή η κίνηση από την έκθεση στην παρηγοριά ανήκει στον μυστηριακό ρυθμό της Εκκλησίας, όπου η ομολογία της αδυναμίας προηγείται της ανανέωσης που δίνεται στη Θεία Ευχαριστία και στη συγχώρεση των αμαρτιών. Οι πιστοί καλούνται να ακούσουν το αρχαίο κείμενο ως ζωντανό λόγο που ακόμη προετοιμάζει τις καρδιές για την έλευση του Λόγου που έγινε σάρκα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε τον Ησαΐα 39 έως 40 αργά και χωρίς βιασύνη. Προσέξτε την αντίθεση ανάμεσα στη βασιλική ανήσυχη φιλοξενία και την ξαφνική εντολή να παρηγορηθεί ο λαός. Προσέξτε τις εικόνες του μαραμένου χορταριού και του αιώνιου λόγου, των υψωμένων κοιλάδων και των χαμηλωμένων βουνών. Παρακολουθήστε πώς ο προφήτης μετακινείται από την αναγγελία της αιχμαλωσίας στην κήρυξη της έλευσης του Κυρίου με δύναμη και τρυφερότητα. Αφήστε τις επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις για την ταυτότητα του Θεού και την αδυναμία των εθνών να βυθιστούν σε προσευχητική σιωπή ενώπιον του Ευλογημένου Μυστηρίου.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο τριάντα εννέα καταγράφει τη στιγμή που ο Εζεκίας, αφού αποκαταστάθηκε στην υγεία, δέχεται απεσταλμένους από τη Βαβυλώνα και τους δείχνει κάθε θησαυρό. Ο προφήτης τον αντιμετωπίζει με τη μελλοντική απομάκρυνση των ίδιων θησαυρών και τη μεταφορά των απογόνων του. Η απάντηση του βασιλιά αποκαλύπτει μια καρδιά που ακόμη μαθαίνει να θέτει την τιμή του Θεού πάνω από την προσωπική κληρονομιά. Αμέσως ο τόνος αλλάζει. Το κεφάλαιο σαράντα ανοίγει με τη θεία προσταγή να παρηγορηθεί η Ιερουσαλήμ και να δηλωθεί ότι ο πόλεμός της τελείωσε. Ο κήρυκας διατάσσεται να φωνάξει την παροδικότητα κάθε σάρκας ενώ επιβεβαιώνει τη μονιμότητα του θείου λόγου. Το κείμενο στη συνέχεια παρουσιάζει τον ασύγκριτο Θεό που μετρά τα νερά στο χέρι του, ζυγίζει τα βουνά και μειώνει τους άρχοντες σε τίποτα. Ωστόσο αυτός ο ίδιος Θεός είναι εκείνος που συγκεντρώνει τα αρνιά και οδηγεί τα πρόβατα μητέρες. Η παράδοση διαβάζει αυτό το απόσπασμα ως την αναγγελία της νέας εξόδου που πραγματοποιήθηκε στον Χριστό. Η οδός που προετοιμάζεται στην έρημο είναι το ευθύ μονοπάτι που ανοίγεται από τα μυστήρια της μύησης· η δόξα που αποκαλύπτεται είναι η δόξα που σκηνώνει ανάμεσά μας στη λειτουργία. Το μαραμένο χορτάρι γίνεται εικόνα του παλαιού ανθρώπου που πρέπει να αποβληθεί ώστε ο άφθαρτος σπόρος του λόγου να καρποφορήσει στους βαπτισμένους. Οι ερωτήσεις που τίθενται για την ομοιότητα με τον Θεό βρίσκουν την απάντησή τους στην Ενσάρκωση, όπου ο αόρατος Θεός παίρνει ορατή μορφή και η παρηγοριά που μιλήθηκε στην Ιερουσαλήμ γίνεται σάρκα στην κοιλιά της Παρθένου. Έτσι το απόσπασμα μετακινεί την Εκκλησία από τη μνήμη της εξορίας στην παρούσα πραγματικότητα της λύτρωσης που προσφέρεται σε κάθε θυσιαστήριο.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η ίδια φωνή που φωνάζει στην έρημο επανεμφανίζεται όταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής αναγγέλλει τον Αμνό που αφαιρεί την αμαρτία του κόσμου. Η παρηγοριά που υποσχέθηκε στην Ιερουσαλήμ λαμβάνεται στην Εκκλησία κάθε φορά που τελείται η Θεία Ευχαριστία, γιατί εκεί ο Κύριος συγκεντρώνει το διασκορπισμένο ποίμνιό του και το τρέφει με την ίδια τη ζωή του. Η έμφαση στην υπερβατικότητα και την εγγύτητα του Θεού μαζί απηχεί τον έπαινο της σοφίας για τον Δημιουργό που τακτοποιεί όλα τα πράγματα με πραότητα, ένα θέμα που προχωρεί στα δευτεροκανονικά βιβλία που εορτάζουν τη θεία πρόνοια. Το λειτουργικό έτος τοποθετεί αυτά τα κεφάλαια κοντά στην Παρουσία ακριβώς ώστε οι πιστοί να μάθουν να προετοιμάζουν την οδό του Κυρίου όχι μόνο με ηθική προσπάθεια αλλά με τη λήψη της μυστηριακής χάριτος που μόνη μπορεί να υψώσει κοιλάδες και να χαμηλώσει βουνά. Υπό αυτό το φως το απόσπασμα γίνεται γέφυρα ανάμεσα στον πόθο της παλαιάς διαθήκης και στην εκπλήρωση της νέας διαθήκης στα μυστήρια της Εκκλησίας.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην καθημερινή ζωή εξακολουθώ να επιδεικνύω θησαυρούς ενώπιον του κόσμου αντί να τους εμπιστεύομαι στον Κύριο που μόνος εξασφαλίζει το μέλλον; Πώς καλούμαι αυτή την περίοδο της Παρουσίας να αφήσω τον λόγο του Θεού, ζωντανό και αιώνιο, να αποβάλει ό,τι μαραίνεται ώστε ο Χριστός να διαμορφωθεί πληρέστερα μέσα μου; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορώ να λάβω την παρηγοριά που μιλήθηκε στην Ιερουσαλήμ μέσω των μυστηρίων και στη συνέχεια να επεκτείνω την ίδια τρυφερότητα σε εκείνους που μου έχουν εμπιστευθεί;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε των δυνάμεων, που μίλησες παρηγοριά στην Ιερουσαλήμ και που ακόμη τη μιλάς στην Εκκλησία σου, δέξου την προσφορά της αδυναμίας μας. Διά της μεσιτείας της Υπεραγίας Παρθένου, πύλης του ουρανού, προετοίμασε μέσα μας την οδό του Υιού σου. Ας ριζώσει ο λόγος που διαμένει αιώνια στις καρδιές μας ώστε κάθε κοιλάδα θλίψης να υψωθεί και κάθε βουνό υπερηφάνειας να ταπεινωθεί. Χάρισε να επισκιάσει το ίδιο Πνεύμα που επισκίασε τη Μαρία και εμάς στο θυσιαστήριο, μεταμορφώνοντας τις προσφορές μας σε σώμα και αίμα του Χριστού. Ας γίνει η παρηγοριά που κάποτε πρόσταξες τους προφήτες σου να κηρύξουν ο καθημερινός άρτος με τον οποίο ζει ο λαός σου, μέχρι να αντικρύσουμε τη δόξα σου πρόσωπο με πρόσωπο. Διά Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.