Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 3-4 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση των Σημειώσεων επί της Βίβλου του Άλμπερτ Μπάρνς, στρεφόμαστε σήμερα στον εναρκτήριο θρήνο του Ιώβ. Τα κεφάλαια τρία και τέσσερα παρουσιάζουν την αγωνιώδη έκρηξη του πατριάρχη ακολουθούμενη από την πρώτη απάντηση του φίλου του Ελιφάζ. Ο Μπάρνς μας οδηγεί μέσα από το εβραϊκό κείμενο με ευλαβική φροντίδα, βοηθώντας την εκκλησία να ακούσει τόσο την ωμή ειλικρίνεια του πόνου όσο και το σταθερό φως της θείας κυριαρχίας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες από το Πνεύμα, ας διαβάσουμε τα κεφάλαια τρία και τέσσερα του Ιώβ. Ακούστε το βάρος της λύπης που ωθεί τον Ιώβ να καταραστεί την ημέρα της γέννησής του, και έπειτα προσέξτε τη μετρημένη συμβουλή που αρχίζει να αναδύεται σε απάντηση. Είθε ο Κύριος να ανοίξει τα αυτιά μας για να δεχθούμε τον λόγο του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ξεκινά εξετάζοντας τον συνήθη εβραϊκό τύπο που σηματοδοτεί την έναρξη επίσημου λόγου.
Εδάφιο 1. Μετά από αυτό - Ο Δρ. Γκουντ το αποδίδει 'τελικά'. Σημαίνει μετά τη μακρά σιωπή των φίλων του, και αφού είδε ότι δεν υπήρχε προοπτική ανακούφισης ή παρηγοριάς. Άνοιξε ο Ιώβ το στόμα του - Ο συνήθης τύπος στα εβραϊκά για να δηλώσει την έναρξη ομιλίας· βλέπε Ματθαίος 5:2. Ο Σχούλτενς υποστηρίζει ότι σημαίνει τόλμη και σφοδρότητα λόγου, παρρησία, ή άνοιγμα του στόματος για τον σκοπό της κατηγορίας, της διαμαρτυρίας ή του παραπόνου· ή για να αρχίσει να εκφέρει κάποια γνωμική, βαθιά ή υψηλή ρήση· και προς υποστήριξη αυτού επικαλείται Ψαλμοί 78:2 και Παροιμίαι 8:6. Πιθανότατα όμως δεν εννοείται τίποτε περισσότερο από το να αρχίσει να ομιλεί. Είναι σύμφωνο με τις ανατολικές αντιλήψεις, όπου η πράξη της ομιλίας θεωρείται σοβαρό και σημαντικό ζήτημα και γίνεται με πολλή περίσκεψη. Μπλάκγουελ (Βίος του Ομήρου, σελ.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη δύναμη της κατάρας που ξεσπά από τα χείλη του Ιώβ.
Εδάφιο 3. Ας χαθεί η ημέρα - 'Ας χαθεί η ημέρα! Είθε να μην υπήρχε ποτέ τέτοια ημέρα! Ας σβηστεί από τη μνήμη του ανθρώπου! Υπάρχει κάτι ιδιαιτέρως τολμηρό, υψηλό και 'άγριο' σε αυτή την έκκληση. Είναι μια έκρηξη συναισθήματος όπου υπήρξε μακρά συγκράτηση, και όπου τώρα ξεσπά με τον πιο σφοδρό και παθιασμένο τρόπο. Η λέξη 'χαθεί' εδώ yo'bad εκφράζει την ευκτική και δείχνει ισχυρή επιθυμία. Έτσι η Εβδομήκοντα, Απολοίτο, 'είθε να χαθεί', ή να καταστραφεί· συγκρίνετε Ιώβ 10:18. 'Είθε να είχα παραδώσει το πνεύμα μου.' Ο Δρ. Γκουντ λέει για αυτή την έκκληση, 'Δεν υπάρχει τίποτε που να γνωρίζω, στην αρχαία ή σύγχρονη ποίηση, ίσο με ολόκληρη την έκρηξη, είτε στην αγριότητα και τον τρόμο των καταρών είτε στην τρομερή υψηλότητα της εικόνας της.' Οι τολμηρότεροι και πιο ζωηροί από τους εβραίους ποιητές την μιμήθηκαν και εκφράστηκαν σχεδόν με την ίδια γλώσσα σε σκηνές θλίψης.Ο Μπάρνς τοποθετεί έπειτα αυτή την κραυγή δίπλα στον παρόμοιο θρήνο του Ιερεμία.
Μια αξιοσημείωτα παρόμοια έκφραση συναισθήματος γίνεται από τον Ιερεμία. Καταραμένη ας είναι η ημέρα κατά την οποία γεννήθηκα· ας μη μακαρισθεί η ημέρα κατά την οποία με γέννησε η μητέρα μου! Καταραμένος ας είναι ο άνθρωπος που έφερε τα νέα στον πατέρα μου, λέγοντας, 'Γεννήθηκε σε σένα αρσενικό παιδί', κάνοντάς τον πολύ χαρούμενο. Ας γίνει εκείνος ο άνθρωπος ως οι πόλεις που ο Γιαχβέ κατέστρεψε και δεν μετενόησε! Ναι, ας ακούσει την κραυγή το πρωί, και τον θρήνο το μεσημέρι! Ιερεμίας 20:14-16. Η έννοια αυτής της έκφρασης στον Ιώβ είναι σαφής. Ευχόταν να μην υπήρχε ποτέ τέτοια ημέρα, και τότε δεν θα είχε γεννηθεί. Είναι αδύνατο να δικαιολογηθούν αυτές οι εκφράσεις στον Ιώβ και τον Ιερεμία, εκτός αν υποτεθεί ότι πρόκειται για υψηλά επεξεργασμένη ποιητική γλώσσα, προκαλούμενη από τόσο οξεία λύπη που δεν μπορούσε να εκφραστεί σε πεζό λόγο.Στη συνέχεια ζυγίζει το περιορισμένο φως που ήταν διαθέσιμο στον Ιώβ έναντι της πληρέστερης αποκάλυψης που δόθηκε στους πιστούς σήμερα.
Πρέπει όμως να θυμόμαστε, αν αυτό μας φαίνεται ασυμβίβαστο με την ύπαρξη αληθινής ευσέβειας, ότι ο Ιώβ είχε πολύ λιγότερο φως από εμάς· ότι έζησε σε πρώιμη περίοδο του κόσμου, όταν οι αντιλήψεις για τη θεία διακυβέρνηση ήταν ασαφείς, και ότι δεν στηριζόταν από τις ελπίδες και τις υποσχέσεις που κατέχει τώρα ο χριστιανός. Το φως που είχε ήταν πιθανότατα αυτό της παράδοσης και του αποτελέσματος προσεκτικής παρατήρησης στην πορεία των γεγονότων. Τα θέματα παρηγοριάς του πρέπει να ήταν συγκριτικά λίγα. Είχε λίγες ή καθόλου υποσχέσεις για να τον στηρίξουν. Δεν είχε ενώπιόν του, όπως εμείς, το παράδειγμα του υπομονετικού Λυτρωτή. Η πίστη του δεν στηριζόταν από εκείνες τις ισχυρές διαβεβαιώσεις που έχουμε για την τέλεια ορθότητα της θείας διακυβέρνησης. Πριν τον κατηγορήσουμε υπερβολικά αυστηρά, πρέπει να τοποθετηθούμε φανταστικά στις περιστάσεις του και να ρωτήσουμε τι θα έκανε η ευσέβειά μας υπό τις δοκιμασίες που τον θλιβαν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς επιμένει στο σημείο ότι ακόμη και η ισχυρότερη ποιητική γλώσσα δεν μπορεί να δικαιολογήσει πλήρως την έλλειψη υποταγής.
Πρέπει όμως να θυμόμαστε, αν αυτό μας φαίνεται ασυμβίβαστο με την ύπαρξη αληθινής ευσέβειας, ότι ο Ιώβ είχε πολύ λιγότερο φως από εμάς· ότι έζησε σε πρώιμη περίοδο του κόσμου, όταν οι αντιλήψεις για τη θεία διακυβέρνηση ήταν ασαφείς, και ότι δεν στηριζόταν από τις ελπίδες και τις υποσχέσεις που κατέχει τώρα ο χριστιανός. Το φως που είχε ήταν πιθανότατα αυτό της παράδοσης και του αποτελέσματος προσεκτικής παρατήρησης στην πορεία των γεγονότων. Τα θέματα παρηγοριάς του πρέπει να ήταν συγκριτικά λίγα. Είχε λίγες ή καθόλου υποσχέσεις για να τον στηρίξουν. Δεν είχε ενώπιόν του, όπως εμείς, το παράδειγμα του υπομονετικού Λυτρωτή. Η πίστη του δεν στηριζόταν από εκείνες τις ισχυρές διαβεβαιώσεις που έχουμε για την τέλεια ορθότητα της θείας διακυβέρνησης. Πριν τον κατηγορήσουμε υπερβολικά αυστηρά, πρέπει να τοποθετηθούμε φανταστικά στις περιστάσεις του και να ρωτήσουμε τι θα έκανε η ευσέβειά μας υπό τις δοκιμασίες που τον θλιβαν.Σχετικά με το σκοτάδι που επικαλείται ο Ιώβ, επιμένει στην επιθυμία ο ίδιος ο Θεός να μην θεωρεί πλέον εκείνη την ημέρα.
Εδάφιο 4. Ας γίνει εκείνη η ημέρα σκοτάδι - Ας μην είναι ημέρα· ή, είθε να μην ήταν ημέρα, να μην είχε ανατείλει ο ήλιος, και να ήταν νύχτα. Ας μην τη θεωρήσει ο Θεός από πάνω - Η λέξη που αποδίδεται εδώ 'θεωρήσει' darash σημαίνει κυρίως να ζητώ ή να ερευνώ, να ζητώ ή να απαιτώ. Ο Δρ. Γκουντ το αποδίδει εδώ, 'Ας μην την εγκλείσει ο Θεός', αλλά αυτή η σημασία δεν βρίσκεται στα εβραϊκά. Ο Νόυς το αποδίδει κυριολεκτικά, 'Ας μην τη ζητήσει ο Θεός.' Ο Χέρντερ, 'Ας μην ερευνήσει ο Θεός γι' αυτήν.' Η έννοια μπορεί να είναι είτε ότι ο Ιώβ ευχόταν η ημέρα να βυθιστεί κάτω από τον ορίζοντα, είτε στα βαθιά νερά με τα οποία αντιλαμβανόταν ότι περιβάλλεται η γη, και προσεύχεται ο Θεός να μην τη ζητήσει και να μην την φέρει από τη σκοτεινή κατοικία της· ή επιθυμούσε ο Θεός να μην ερευνήσει ποτέ γι' αυτήν, ώστε να περάσει από τη μνήμη του και να λησμονηθεί. Αυτό που εκτιμούμε, θα θέλαμε ο Θεός να το θυμάται και να το ευλογεί· αυτό που δεν μας αρέσει, θα θέλαμε να το λησμονήσει. Αυτό φαίνεται να είναι η ιδέα εδώ. Ο Ιώβ μισούσε εκείνη την ημέρα, και ευχόταν όλα τα άλλα όντα να την λησμονήσουν. Ευχόταν να σβηστεί, ώστε ακόμη και ο Θεός να μην ερευνήσει ποτέ γι' αυτήν, αλλά να τη θεωρήσει σαν να μην υπήρξε ποτέ. Ούτε ας λάμψει το φως επάνω της - Ας είναι απόλυτο σκοτάδι· ας μην αποκαλύψει ποτέ μια ακτίνα. Θα φανεί εδώ ότι ο Ιώβ καταριέται πρώτα 'την ημέρα'. Η επέκταση της κατάρας με την οποία ξεκίνησε στο πρώτο μέρος του Ιώβ 3:3 συνεχίζεται μέσα από τον Ιώβ 3:4-5· και έπειτα επιστρέφει στη 'νύχτα', την οποία επίσης (στο δεύτερο μέρος του Ιώβ 3:3) ευχόταν να καταραστεί. Οι επιθυμίες του σχετικά με εκείνη τη δυστυχή νύχτα τις εκφράζει στον Ιώβ 3:6-10.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην παρούσα δοκιμασία σας αισθάνεστε την ίδια επιθυμία να σβήσετε μια οδυνηρή αρχή; Πώς το μεγαλύτερο φως του Χριστού και οι υποσχέσεις του στηρίζουν την καρδιά σας όταν η λύπη πιέζει σκληρά; Με ποιους τρόπους μπορεί η εκκλησία σήμερα να μιλήσει τόσο ειλικρινή θρήνο όσο και υπομονετική εμπιστοσύνη σε εκείνους που υποφέρουν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν τῇ ἀγωνίᾳ ἣν ἐξέφρασεν ὁ Ἰώβ ἐνώπιόν σου, δίδαξον ἡμᾶς νὰ φέρωμεν τὰς ἰδικάς μας λύπας εἰλικρινῶς εἰς τὸν θρόνον σου ἄνευ ἀπογνώσεως ἢ ἀνταρσίας. Στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τὸν Χριστόν, ὅστις ἐβάστασε τὰς ἀσθενείας ἡμῶν καὶ ἐβάστασε τὰς λύπας ἡμῶν, ἵνα ἐμπιστευώμεθα τὴν κυρίαρχον χεῖρά σου ἀκόμη καὶ ὅταν δὲν δυνάμεθα νὰ ἐννοήσωμεν τὰς ὁδούς σου. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου νὰ ἀριθμῶμεν τὰς ἡμέρας ἡμῶν ὀρθῶς μέχρι τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν πᾶν δάκρυον θὰ ἐξαλειφθῇ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →