← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 103-104 — με τον Brown

Ψαλμοί 103-104Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής18 λεπ
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη την Αγία Γραφή μας καθοδηγεί στους Ψαλμούς 103 και 104 με τη χαρακτηριστική του σαφήνεια και ευλάβεια. Αυτοί οι ψαλμοί υψώνουν την καρδιά από την προσωπική ευχαριστία στο μεγαλείο του ελέους του Θεού και της δημιουργικής του δύναμης. Η στίχο προς στίχο επεξεργασία τους βοηθά τους πιστούς να δουν πώς ο έπαινος πηγάζει φυσικά από την αναγνώριση τόσο της θείας συμπόνιας όσο και της κυρίαρχης πρόνοιας. Σήμερα ακούμε προσεκτικά τις ιδέες τους, ώστε η δική μας λατρεία να εμβαθυνθεί και να διευρυνθεί.
Διαβάστε
Με προετοιμασμένες καρδιές, διαβάστε τους Ψαλμούς 103 και 104 αργά και προσευχόμενοι. Παρατηρήστε την κίνηση από την προσωπική ευλογία στον καθολικό έπαινο στον πρώτο ψαλμό και το σαρωτικό όραμα της εξάρτησης της δημιουργίας στον δεύτερο. Αφήστε το Πνεύμα να διεγείρει την ευγνωμοσύνη καθώς τα λόγια αποκαλύπτουν τα τρυφερά ελέη του Θεού και το χέρι που συντηρεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Robert Jamieson, ο A.R. Fausset και ο David Brown αρχίζουν την επεξεργασία τους του Ψαλμού 103 δηλώνοντας την εισαγωγή του. Εισαγωγή. ΨΑΛΜΟΣ 103 :- . Ένας ψαλμός χαρούμενου επαίνου, στον οποίο ο συγγραφέας ανεβαίνει από μια ευγνώμονα αναγνώριση προσωπικών ευλογιών σε μια ζωηρή εξύμνηση των χαρισματικών ιδιοτήτων του Θεού, ως όχι μόνο εγγενώς άξιων επαίνου, αλλά και ως ιδιαίτερα κατάλληλων για την αδυναμία του ανθρώπου. Ολοκληρώνει επικαλούμενος όλα τα πλάσματα να ενωθούν στο τραγούδι του. Στη συνέχεια παρέχουν την εισαγωγή στον Ψαλμό 104. Εισαγωγή. ΨΑΛΜΟΣ 104 :- . Ο Ψαλμωδός υμνεί τη δόξα του Θεού στα έργα της δημιουργίας και της πρόνοιάς Του, διδάσκοντας την εξάρτηση όλων των ζωντανών πλασμάτων· και αντιπαραβάλλοντας την ευτυχία εκείνων που Τον υμνούν με το φοβερό τέλος των ασεβών. Στο θέμα της θείας διατήρησης τονίζουν το σημείο που βρίσκεται στα εδάφια 31-34. Εδάφιο 31. 31-34. Ενώ ο Θεός θα μπορούσε εξίσου να δοξάσει τη δύναμή Του στην καταστροφή, το ότι το κάνει στη διατήρηση είναι από την πλούσια αγαθότητα και το έλεός Του, ώστε να μπορούμε κάλλιστα να περάσουμε τη ζωή μας σε ευγνώμονα έπαινο, τιμητικό προς Αυτόν, και ευχάριστο στις ευσεβείς καρδιές (Ψαλμοί 147:1).
Σκεφτείτε
Κλείνουν την έκθεση υπογραμμίζοντας το τελευταίο εδάφιο του Ψαλμού 104. Εδάφιο 35. 35. Εκείνοι που αρνούνται έναν τέτοιο προστάτη και αρνούνται μια τέτοια υπηρεσία αμαυρώνουν την ομορφιά των έργων Του, και πρέπει να χαθούν από την παρουσία Του. Αινείτε τον Κύριο —Ο Ψαλμός κλείνει με μια επίκληση επαίνου, τη μετάφραση μιας εβραϊκής φράσης, η οποία χρησιμοποιείται ως αγγλική λέξη, 'Αλληλούια', και μπορεί να έχει χρησιμεύσει ως ρεφρέν, όπως συχνά στην ψαλμωδία μας, ή για να δώσει πληρέστερη έκφραση στα συναισθήματα του συγγραφέα. Είναι ιδιαιτέρως χαρακτηριστικό των Ψαλμών που συντέθηκαν μετά την αιχμαλωσία, όπως το 'Σελάχ' είναι για εκείνους παλαιότερης εποχής.
Απαντήστε
Πώς η ανάμνηση των προσωπικών ευεργεσιών του Θεού διεγείρει τον δικό σας έπαινο σήμερα; Με ποιους τρόπους ο διαλογισμός στην εξάρτηση της δημιουργίας εμβαθύνει την εμπιστοσύνη σας στην καθημερινή Του φροντίδα; Πού θα μπορούσατε να ενωθείτε με την έκκληση του ψαλμωδού για όλη τη δημιουργία να ευλογήσει τον Κύριο;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, κίνησον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἵνα εὐλογῶμεν τὸ ἅγιόν Σου ὄνομα μὲ ὅλην τὴν ὕπαρξιν ἡμῶν καὶ νὰ ἐνθυμούμεθα πᾶσαν εὐεργεσίαν τὴν ὁποίαν ἐπλούτισας ἐφ’ ἡμᾶς ἐν Χριστῷ. Καθὼς ἀτενίζομεν τὴν ἀμετάβλητον ἀγάπην Σου τὴν συγχωροῦσαν, ἰωμένην καὶ λυτρουμένην, καὶ τὰ κραταιὰ ἔργα Σου ἐν τῇ κτίσει τὰ συντηροῦντα τὰ πάντα, κίνησον ἡμᾶς εἰς συνεχή αἶνον μέχρις οὗ πᾶν κτίσμα ἑνωθῇ εἰς τὸν ὕμνον τὸν τιμῶντα Σὲ μόνον. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →