← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μεγάλος Κατηχισμός του Ουεστμίνστερ

Ο Μεγάλος Κατηχισμός — Ερωτήσεις 71–77

Μεγάλος Κατηχισμός του Ουεστμίνστερ 11Τα Ομολογιακά Κείμενα του Westminster15 λεπ
Άνοιγμα
Ο Μεγάλος Κατηχισμός του Ουεστμίνστερ συνεχίζει την έκθεσή του για τη σωτηρία κατά χάρη στις ερωτήσεις 71–77. Αυτές οι παράγραφοι ομολογούν τον ακριβή τρόπο με τον οποίο ο Θεός δικαιώνει, υιοθετεί, αγιάζει και καλεί τον λαό του σε μετάνοια. Προστατεύουν τον κεντρικό ισχυρισμό του ευαγγελίου ότι η σωτηρία είναι εξ ολοκλήρου δωρεάν δώρο του Θεού ενώ διακρίνουν προσεκτικά τα οφέλη που πηγάζουν από την ένωση με τον Χριστό. Καθώς προετοιμάζεστε να διαβάσετε, θυμηθείτε ότι αυτές οι δηλώσεις διαμορφώθηκαν για να προστατεύσουν τους πιστούς τόσο από τον νομικισμό όσο και από τον αντινομισμό. Ας σας οδηγήσει η προσεκτική διατύπωση της εκκλησίας βαθύτερα στην ευγνωμοσύνη για το ολοκληρωμένο έργο του Υιού και το συνεχές έργο του Πνεύματος.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Διαβάστε το ίδιο το άρθρο της ομολογίας στις ερωτήσεις 71–77 του Μεγάλου Κατηχισμού. Αυτές οι παράγραφοι στηρίζονται στη διδασκαλία των αποστόλων που βρίσκεται στην Προς Ρωμαίους 3–5, Εφεσίους 2, Τίτο 3 και Α' Ιωάννου 3. Αφήστε τη σαφή γλώσσα του κατηχισμού να καθοδηγήσει τον στοχασμό σας για τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός εφαρμόζει τη λύτρωση στον λαό του.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Ομολογία ανοίγει δηλώνοντας πώς η δικαίωση είναι πράξη της ελεύθερης χάρης του Θεού. Ε71. Πώς είναι η δικαίωση πράξη της ελεύθερης χάρης του Θεού; Α. Αν και ο Χριστός με την υπακοή και τον θάνατό του έκανε ικανοποίηση δίκαιη, πραγματική και πλήρη στη δικαιοσύνη του Θεού υπέρ εκείνων που δικαιώνονται, όμως επειδή ο Θεός δέχεται την ικανοποίηση από έναν εγγυητή, την οποία θα μπορούσε να απαιτήσει από αυτούς, και επειδή παρείχε αυτόν τον εγγυητή, τον μονογενή Υιό του, λογίζοντας τη δικαιοσύνη του σε αυτούς και απαιτώντας τίποτε άλλο από αυτούς για τη δικαίωσή τους παρά μόνο πίστη, η οποία επίσης είναι δώρο του, η δικαίωσή τους είναι γι' αυτούς εκ ελεύθερης χάρης. Στη συνέχεια ορίζει τη φύση της δικαιωτικής πίστης. Ε72. Τι είναι η δικαιωτική πίστη; Α. Η δικαιωτική πίστη είναι σωτήρια χάρη, που ενεργείται στην καρδιά του αμαρτωλού από το Πνεύμα και τον Λόγο του Θεού, με την οποία αυτός, έχοντας πειστεί για την αμαρτία και τη δυστυχία του και για την αδυναμία του ιδίου και όλων των άλλων πλασμάτων να τον ανακτήσει από τη χαμένη κατάστασή του, όχι μόνο συγκατατίθεται στην αλήθεια της υπόσχεσης του ευαγγελίου, αλλά δέχεται και στηρίζεται στον Χριστό και τη δικαιοσύνη του, που εκεί προβάλλονται, για άφεση αμαρτίας και για την αποδοχή και λογισμό του προσώπου του ως δικαίου ενώπιον του Θεού προς σωτηρία. Έπειτα εξηγεί τον ακριβή μηχανισμό με τον οποίο η πίστη δικαιώνει. Ε73. Πώς δικαιώνει η πίστη τον αμαρτωλό ενώπιον του Θεού; Α. Η πίστη δικαιώνει τον αμαρτωλό ενώπιον του Θεού, όχι εξαιτίας εκείνων των άλλων χαρισμάτων που πάντοτε τη συνοδεύουν, ή των καλών έργων που είναι οι καρποί της, ούτε σαν να λογιζόταν η χάρη της πίστης ή οποιαδήποτε πράξη της σε αυτόν για τη δικαίωσή του, αλλά μόνο ως όργανο με το οποίο δέχεται και εφαρμόζει τον Χριστό και τη δικαιοσύνη του. Τέλος διακρίνει τη δικαίωση από τον αγιασμό. Ε77. Σε τι διαφέρουν η δικαίωση και ο αγιασμός; Α. Αν και ο αγιασμός είναι αχώριστα συνδεδεμένος με τη δικαίωση, όμως διαφέρουν στο ότι ο Θεός στη δικαίωση λογίζει τη δικαιοσύνη του Χριστού· στον αγιασμό το Πνεύμα του εμφυσά χάρη και τον καθιστά ικανό να την ασκεί· στο πρώτο η αμαρτία συγχωρείται· στο άλλο καταστέλλεται· το ένα απαλλάσσει εξίσου όλους τους πιστούς από την εκδικητική οργή του Θεού, και μάλιστα τέλεια σε αυτή τη ζωή, ώστε να μην πέσουν ποτέ σε καταδίκη· το άλλο δεν είναι ίσο σε όλους, ούτε τέλειο σε κανέναν σε αυτή τη ζωή, αλλά αυξάνεται προς την τελειότητα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Κλείνοντας, η Ομολογία αντιπαραβάλλει τα αχώριστα αλλά διακριτά έργα της δικαίωσης και του αγιασμού. Ε77. Σε τι διαφέρουν η δικαίωση και ο αγιασμός; Α. Αν και ο αγιασμός είναι αχώριστα συνδεδεμένος με τη δικαίωση, όμως διαφέρουν στο ότι ο Θεός στη δικαίωση λογίζει τη δικαιοσύνη του Χριστού· στον αγιασμό το Πνεύμα του εμφυσά χάρη και τον καθιστά ικανό να την ασκεί· στο πρώτο η αμαρτία συγχωρείται· στο άλλο καταστέλλεται· το ένα απαλλάσσει εξίσου όλους τους πιστούς από την εκδικητική οργή του Θεού, και μάλιστα τέλεια σε αυτή τη ζωή, ώστε να μην πέσουν ποτέ σε καταδίκη· το άλλο δεν είναι ίσο σε όλους, ούτε τέλειο σε κανέναν σε αυτή τη ζωή, αλλά αυξάνεται προς την τελειότητα.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού ξεχνάτε πιο εύκολα ότι η δικαίωσή σας στηρίζεται αποκλειστικά στη λογισμένη δικαιοσύνη του Χριστού; Πώς διαμορφώνει το δώρο της υιοθεσίας τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε τον Θεό στην καθημερινή προσευχή; Σε ποια περιοχή της ζωής σας διεγείρει επί του παρόντος το Πνεύμα μετάνοια και νέα υπακοή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμον Πάτερ, σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία της εκκλησίας σου σχετικά με τα πλούτη του Χριστού. Φύλαξέ μας από το να προσθέσουμε οτιδήποτε στη δικαιοσύνη που μας δικαιώνει. Χάρισε ώστε η πίστη που μας έδωσες να στηρίζεται μόνο στον Υιό σου. Ας μας βεβαιώσει το Πνεύμα της υιοθεσίας για τη θέση μας στην οικογένειά σου και ας μας κινήσει να περπατούμε ως παιδιά σου. Κατάστειλε την εναπομείνασα αμαρτία, αύξησε κάθε χάρη και φέρε μας τελικά στην κληρονομιά που ετοιμάστηκε για εκείνους που δικαιώθηκαν και αγιάστηκαν εν Ιησού. Αμήν.

Τα Ομολογιακά Κείμενα του Westminster · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →