Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες
Προς Γαλάτας 4 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στο τέταρτο κεφάλαιο της προς Γαλάτας προσφέρει βαθιά εξερεύνηση της μετάβασης από την κηδεμονία του νόμου στην Παλαιά Διαθήκη στην ελευθερία που βρίσκεται στον Χριστό. Η προσεκτική ανάλυσή του στίχο προς στίχο φωτίζει πώς οι πιστοί μεταβαίνουν από την πνευματική παιδική ηλικία στην ώριμη υιοθεσία. Στο σημερινό μάθημα ακολουθούμε τον Καλβίνο καθώς αναλύει τις εικόνες του Παύλου για την κηδεμονία, την υιοθεσία και την πληρότητα του χρόνου. Οι γνώσεις του μας βοηθούν να κατανοήσουμε γιατί το ευαγγέλιο μας απελευθερώνει από την τελετουργική δουλεία ενώ διατηρεί την ενότητα του απολυτρωτικού σχεδίου του Θεού και στις δύο διαθήκες. Προετοιμαστείτε να καθοδηγηθείτε από την ακριβή και ποιμαντική έκθεση του Καλβίνου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στο τέταρτο κεφάλαιο της προς Γαλάτας και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη έμφαση του Παύλου στην υιοθεσία, τον ορισμένο χρόνο και την αντίθεση μεταξύ δούλων και υιών. Προσέξτε πώς ο απόστολος μεταβαίνει από την εικόνα ενός παιδιού υπό κηδεμόνες στην αποστολή του Υιού του Θεού και στο δώρο του Πνεύματος. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει την καρδιά σας για το σχόλιο του Καλβίνου σε αυτά τα θέματα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά διευκρινίζοντας τη σύγκριση μεταξύ της ισραηλιτικής εκκλησίας και της χριστιανικής εκκλησίας.
Ας εξετάσουμε τώρα τις ξεχωριστές προτάσεις. Μερικοί εφαρμόζουν τη σύγκριση με διαφορετικό τρόπο στην περίπτωση οποιουδήποτε ανθρώπου, ενώ ο Παύλος μιλά για δύο έθνη. Αυτό που λένε, το αναγνωρίζω, είναι αληθές· αλλά δεν έχει σχέση με το παρόν χωρίο. Οι εκλεκτοί, αν και είναι τέκνα του Θεού από τη μήτρα, ωστόσο, μέχρι να έρθουν με την πίστη στην κατοχή της ελευθερίας, παραμένουν σαν δούλοι υπό τον νόμο· αλλά, από τη στιγμή που γνώρισαν τον Χριστό, δεν χρειάζονται πλέον αυτό το είδος κηδεμονίας. Παραχωρώντας όλα αυτά, αρνούμαι ότι ο Παύλος εδώ πραγματεύεται άτομα, ή κάνει διάκριση μεταξύ του χρόνου της απιστίας και της κλήσης με πίστη. Τα ζητήματα που αμφισβητούνταν ήταν αυτά. Αφού η εκκλησία του Θεού είναι μία, πώς γίνεται η κατάστασή μας να είναι διαφορετική από αυτή των Ισραηλιτών; Αφού είμαστε ελεύθεροι με την πίστη, πώς γίνεται αυτοί, που είχαν πίστη κοινή με εμάς, να μην μετέχουν μαζί μας στην ίδια ελευθερία; Αφού είμαστε όλοι εξίσου τέκνα του Θεού, πώς γίνεται εμείς σήμερα να είμαστε απαλλαγμένοι από ζυγό που εκείνοι ήταν υποχρεωμένοι να φέρουν; Σε αυτά τα σημεία στρεφόταν η διαμάχη, και όχι στον τρόπο με τον οποίο ο νόμος βασιλεύει σε καθέναν από εμάς πριν απελευθερωθούμε με την πίστη από τη δουλεία του. Ας διευθετηθεί πρώτα απ' όλα αυτό το σημείο, ότι ο Παύλος εδώ συγκρίνει την ισραηλιτική εκκλησία, που υπήρχε υπό την Παλαιά Διαθήκη, με την χριστιανική εκκλησία, ώστε έτσι να αντιληφθούμε σε ποια σημεία συμφωνούμε και σε ποια διαφέρουμε. Αυτή η σύγκριση παρέχει άφθονη και ωφελιμότατη διδασκαλία.Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξηγεί τη φράση «στοιχεία του κόσμου».
3. Υπό τα στοιχεία του κόσμου. Στοιχεία μπορεί να σημαίνουν, κυριολεκτικά, εξωτερικά και σωματικά πράγματα, ή, μεταφορικά, αρχικά στοιχεία. Προτιμώ την τελευταία ερμηνεία. Αλλά γιατί λέει ότι εκείνα τα πράγματα που είχαν πνευματική σημασία ήταν του κόσμου; Δεν απολαμβάναμε, λέει, την αλήθεια σε απλή μορφή, αλλά εμπλεγμένη σε γήινες μορφές· και συνεπώς, αυτό που ήταν εξωτερικό πρέπει να ήταν «του κόσμου», αν και κρυβόταν κάτω από αυτό ένα ουράνιο μυστήριο.Στο εδάφιο 5, ο Καλβίνος πραγματεύεται τον καρπό της υιοθεσίας.
5. Για να λάβουμε την υιοθεσία. Οι πατέρες, υπό την Παλαιά Διαθήκη, ήταν βέβαιοι για την υιοθεσία τους, αλλά δεν απολάμβαναν ακόμη τόσο πλήρως το προνόμιό τους. Η υιοθεσία, όπως η φράση, «η απολύτρωση του σώματός μας», (Προς Ρωμαίους 8:23), τίθεται εδώ για την πραγματική κατοχή. Όπως, την τελευταία ημέρα, λαμβάνουμε τον καρπό της απολύτρωσής μας, έτσι τώρα λαμβάνουμε τον καρπό της υιοθεσίας, του οποίου οι άγιοι πατέρες δεν μετείχαν πριν από την έλευση του Χριστού· και επομένως εκείνοι που τώρα επιβαρύνουν την εκκλησία με υπερβολικές τελετές, της στερούν το δίκαιο δικαίωμα της υιοθεσίας.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος καταλήγει αντιπαραβάλλοντας την κατάσταση των πιστών υπό την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη.
7. Γι' αυτό δεν είσαι πλέον δούλος. Στην χριστιανική εκκλησία δεν υπάρχει πλέον δουλεία, αλλά η κατάσταση των τέκνων είναι ελεύθερη. Σε ποια έννοια οι πατέρες υπό τον νόμο ήταν δούλοι, το έχουμε ήδη ερευνήσει· γιατί η ελευθερία τους δεν είχε ακόμη αποκαλυφθεί, αλλά ήταν κρυμμένη κάτω από τα καλύμματα και τον ζυγό του νόμου. Η προσοχή μας κατευθύνεται πάλι στη διάκριση μεταξύ της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Οι αρχαίοι ήταν επίσης υιοί του Θεού, και κληρονόμοι μέσω του Χριστού, αλλά εμείς κατέχουμε τον ίδιο χαρακτήρα με διαφορετικό τρόπο· γιατί έχουμε τον Χριστό παρόντα μαζί μας, και με αυτόν τον τρόπο απολαμβάνουμε τις ευλογίες του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η αναγνώριση της κοινής υιοθεσίας της εκκλησίας με τους πατέρες βαθαίνει την ευγνωμοσύνη σας για το ευαγγέλιο; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειράζεστε ακόμη να ζείτε σαν να ήσασταν υπό την προηγούμενη κηδεμονία; Πού βλέπετε το Πνεύμα να σας δίνει τη δυνατότητα να κράζετε «Αββά, Πατέρα» με φρέσκια εμπιστοσύνη σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διότι ἐν τῷ πληρώματι τοῦ χρόνου ἀπέστειλας τὸν Υἱόν σου ἵνα ἐξαγοράσῃ τοὺς ὑπὸ νόμον, ἵνα λάβωμεν τὴν υἱοθεσίαν καὶ κράζωμεν, «Ἀββᾶ, ὁ Πατήρ,» διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Υἱοῦ σου. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ ἐπιστρέψωμεν εἰς οἱονδήποτε ζυγὸν δουλείας, καὶ δὸς ἡμῖν τοῖς τέκνοις τῆς ἐλευθέρας γυναικὸς νὰ περιπατῶμεν ὡς κληρονόμοι κατὰ τὴν ἐπαγγελίαν, ἀναπαυόμενοι ἐν τῇ διαθηκικῇ πιστότητι τῆς χάριτός σου. Ἐνίσχυσον τὴν ἐκκλησίαν σου νὰ ἀγαπᾷ ταύτην τὴν ἐλευθερίαν καὶ νὰ σὲ ὑπηρετῇ μὲ προθύμους καρδίας ἕως οὗ ὁ Χριστὸς μορφωθῇ ἐν ἡμῖν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →