← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 15 — με τον Clarke

Ρωμαίους 15Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με το πνεύμα της θερμής Γουεσλεϊανής χάριτος στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή. Η απλή, πρακτική ερμηνεία του Clarke ανοίγει την καρδιά του Ρωμαίους 15, δείχνοντας πώς το Ευαγγέλιο καλεί κάθε πιστό σε υπομονετική αγάπη και άγια ενότητα. Τα λόγια του μας προσκαλούν να ζήσουμε την Γραφή που διαβάζουμε, φέροντας ο ένας τα βάρη του άλλου κατά το πρότυπο του Χριστού και δοξάζοντας τον Θεό της ελπίδας που μας γεμίζει με χαρά και ειρήνη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους επιστολής αργά και με προσευχή, ακούγοντας τη φωνή του Πνεύματος που καλεί τους δυνατούς να υποστηρίξουν τους αδύναμους και όλους να δοξάσουν τον Θεό με ένα νου και ένα στόμα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Clarke ξεκινάει αναφερόμενος στην ευθύνη των δυνατών. Εδάφιο 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΕ'. Οι δυνατοί πρέπει να φέρουν τις αδυναμίες των αδύναμων, και ο καθένας να προσπαθεί να ευχαριστεί, όχι τον εαυτό του, αλλά τον πλησίον του, κατά το παράδειγμα του Χριστού, 1-3. Ό,τι γράφτηκε στους παλιούς καιρούς γράφτηκε για τη δική μας μάθηση, 4. Πρέπει να είμαστε ομόφρονες, ώστε με ένα στόμα να δοξάζουμε τον Θεό, 5, 6. Πρέπει να δεχόμαστε ο ένας τον άλλον όπως ο Χριστός μας δέχτηκε, 7. Βιβλικές αποδείξεις ότι ο Ιησούς Χριστός δεν ήταν μόνο ο διάκονος της περιτομής, αλλά ήρθε και για τη σωτηρία των Εθνικών, 8-12. Ο Θεός της ελπίδας μπορεί να μας γεμίσει με κάθε ειρήνη και χαρά πιστεύοντας, 13. Χαρακτήρας της Εκκλησίας της Ρώμης, 14. Ο λόγος για τον οποίο ο απόστολος έγραψε τόσο τολμηρά στην Εκκλησία αυτής της πόλης—τι είχε επιτελέσει ο Θεός μέσω αυτού, και τι σκόπευε να κάνει, 15-24. Τους λέει για το προγραμματισμένο του ταξίδι στην Ιερουσαλήμ, με μια συνεισφορά στους φτωχούς αγίους—ένα σκίτσο αυτού του ταξιδιού, 25-29. Τους συστήνει τον εαυτό του στις προσευχές τους, 30-33. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΦ. ΙΕ'. Εδάφιο Ρωμαίους 15:1. Εμείς λοιπόν οι δυνατοί — Το νόημα αυτού του εδαφίου υποτίθεται ότι είναι το εξής: Εμείς, οι Χριστιανοί των Εθνών, που κατανοούμε τέλεια τη φύση της ευαγγελικής μας ελευθερίας, όχι μόνο νομίμως μπορούμε, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να υποστούμε οποιεσδήποτε δυσκολίες μπορεί να προκύψουν από τις ενδοιασμούς των ασθενέστερων αδελφών, και να ανακουφίσουμε τις συνειδήσεις τους απέχοντας συνετά από τέτοια αδιάφορα πράγματα που μπορεί να τους προσβάλλουν και να τους προβληματίσουν· και να μην εκμεταλλευόμαστε την ανώτερη γνώση μας για να τους αναγκάσουμε να υποταχθούν στην κρίση μας. Στη συνέχεια στρέφεται στο παράδειγμα του ίδιου του Χριστού. Εδάφιο 3. Εδάφιο Ρωμαίους 15:3. Διότι ούτε ο Χριστός ευχαρίστησε τον εαυτό του — Ο Χριστός ποτέ δεν ενήργησε ως κάποιος που αναζητούσε την άνεση ή το κέρδος του· όχι μόνο υπέμεινε την αδυναμία, αλλά και τις προσβολές των πλασμάτων του· όπως είναι γραμμένο στους Ψαλμούς 69:9: 'Οι ονειδισμοί των ονειδιζόντων σε έπεσαν επάνω μου' — όχι μόνο υπέμεινα τις προσβολές τους, αλλά υπέμεινα και την τιμωρία που τους οφειλόταν για την κακή και απεχθή τους συμπεριφορά. Ότι αυτός ο Ψαλμός αναφέρεται στον Μεσσία και στα πάθη του για την ανθρωπότητα είναι φανερό, όχι μόνο από το απόσπασμα εδώ, αλλά και από το Ιωάννης 19:28, Ιωάννης 19:29, όταν η λήψη του ξιδιού από τον Κύριό μας κατά τη διάρκεια του εξιλαστήριου πάθους του λέγεται ότι είναι εκπλήρωση της γραφής, δηλαδή του εδαφίου Ρωμαίους 15:21 αυτού του ίδιου Ψαλμού· Ψαλμοί 69:21 και ο καθαρισμός του ναού από αυτόν, Ιωάννης 2:15-17, λέγεται ότι είναι εκπλήρωση του Ψαλμοί 69:9: 'Διότι ο ζήλος του οίκου σου με κατέφαγε', το πρώτο μέρος του οποίου εδαφίου παραθέτει ο απόστολος εδώ. Ο Clarke συνεχίζει προτρέποντας σε αμοιβαία αποδοχή στο σώμα του Χριστού. Εδάφιο 7. Εδάφιο Ρωμαίους 15:7. Διότι προσλαμβάνεσθε αλλήλους — Προσλαμβάνεσθε. Να έχετε την πιο στοργική εκτίμηση ο ένας για τον άλλον, και να αναγνωρίζετε ο ένας τον άλλον ως δούλους και παιδιά του Παντοδύναμου Θεού. Καθώς και ο Χριστός προσέλαβε ημάς — Καθώς και ο Χριστός προσέλαβε ημάς· Με τον ίδιο τρόπο, και με την ίδια εγκάρδια στοργή, όπως ο Χριστός μας δέχτηκε σε κοινωνία με τον εαυτό του, και μας έκανε μετόχους τέτοιων ανεκτίμητων ευλογιών, συγκαταβαίνοντας να είναι παρών σε όλες μας τις συνάξεις. Και όπως ο Χριστός μας δέχτηκε έτσι προς δόξα Θεού, έτσι πρέπει και εμείς, Ιουδαίοι και Εθνικοί, να δεχόμαστε εγκάρδια ο ένας τον άλλον, ώστε η δόξα του Θεού να προωθείται από την αρμονία και την αδελφική μας αγάπη.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Clarke πιέζει την προσευχή για άφθονη ελπίδα. Εδάφιο 13. Εδάφιο Ρωμαίους 15:13. Ο δε Θεός της ελπίδος, κ.λπ.] Ο δε Θεός της ελπίδος, Είθε ο Θεός αυτής της ελπίδας — ο Θεός που έκανε τόσο τους Ιουδαίους όσο και τους Εθνικούς να ελπίζουν ότι οι ευλογημένες υποσχέσεις που τους έδωσε θα εκπληρωθούν και ο οποίος, αναλόγως, τις εκπλήρωσε με τον πιο ακριβή και λεπτομερή τρόπο· Να σας γεμίσει με κάθε χαρά — Να σας δώσει αληθινή πνευματική ευτυχία· ειρήνη στις καρδιές σας, και ενότητα μεταξύ σας· πιστεύοντας όχι μόνο τις υποσχέσεις που σας έχει δώσει, αλλά πιστεύοντας στον Ιησού Χριστό, στον οποίο όλες οι υποσχέσεις είναι 'ναι' και 'αμήν'. Ώστε να αφθονείτε στην ελπίδα — Ώστε να παρακινηθείτε να λάβετε πιο διευρυμένες απόψεις της σωτηρίας που ο Θεός έχει προετοιμάσει για εσάς, και να εκπληρωθούν όλες οι προσδοκίες σας με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, επιτρέποντάς σας να ελπίζετε και να πιστεύετε· και στη συνέχεια να σφραγίσει την εκπλήρωση των υποσχέσεων στις καρδιές σας. Ολοκληρώνει με μια έκκληση για αμοιβαία ανεκτικότητα μεταξύ των πιστών. Εδάφιο 33. Εδάφιο Ρωμαίους 15:33. Ο Θεός της ειρήνης είθε να είναι μαζί σας — Ολόκληρος ο σκοπός της επιστολής είναι να εδραιώσει την ειρήνη μεταξύ των πιστών Ιουδαίων και Εθνικών, και να τους δείξει τις αμοιβαίες υποχρεώσεις τους, και το άπειρο έλεος του Θεού και προς τους δύο· και τώρα καταλήγει προσευχόμενος ο Θεός της ειρήνης — αυτός από τον οποίο προέρχεται, και από τον οποίο διατηρείται — να είναι για πάντα μαζί τους. Η λέξη 'Αμήν', στο τέλος, δεν φαίνεται να έχει γραφτεί από τον απόστολο: λείπει σε ορισμένα από τα αρχαιότερα χειρόγραφα. 1. Στα προηγούμενα κεφάλαια ο απόστολος επιβάλλει ένα πολύ δύσκολο, αλλά πολύ σημαντικό και αναγκαίο καθήκον — αυτό του να υπομένουμε ο ένας τον άλλον, και να προσπαθούμε να σκεφτόμαστε και να αφήνουμε τον άλλον να σκέφτεται, σε εκείνα τα θρησκευτικά ζητήματα που ομολογουμένως δεν είναι ουσιώδη για τη σωτηρία της ψυχής. Οι περισσότερες από τις διαφωνίες μεταξύ των Χριστιανών αφορούσαν μη ουσιώδη σημεία.
Απαντήστε

Απάντησε

Πού μπορεί ο Κύριος να σε καλεί να υπομείνεις την αδυναμία κάποιου άλλου με υπομονετική αγάπη σήμερα; Πώς το παράδειγμα του Χριστού αναδιαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο δέχεσαι τους συνανθρώπους σου πιστούς που διαφέρουν από εσένα; Σε ποιον τομέα της ζωής σου ο Θεός της ελπίδας σου ζητά να αφθονήσεις πληρέστερα σε χαρά και ειρήνη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Θεέ της ελπίδας, σε ευχαριστούμε για την απλή μαρτυρία της Γραφής που μας ανοίχτηκε μέσω πιστών υπηρετών. Γέμισέ μας με την ίδια υπομονή και παρηγοριά που χαρακτήριζε την πρώιμη εκκλησία, ώστε να φέρουμε ο ένας τα βάρη του άλλου με χαρά και να δεχόμαστε ο ένας τον άλλον όπως ο Χριστός μας δέχτηκε. Είθε η αγάπη του Πνεύματος να ενώσει τις καρδιές μας ώστε με ένα νου και ένα στόμα να σε δοξάζουμε. Χάρισέ μας χάρη να ζούμε με πρακτική αγιότητα, αναζητώντας πάντα την οικοδομή των πλησίον μας και την ενότητα του λαού σου. Είθε ο Θεός της ειρήνης να είναι μαζί μας όλους. Αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →