← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 13 — με τον Brown

Ιωάννης 13Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για την επεξεργασία του 13ου κεφαλαίου του Ιωάννη. Η έκθεσή τους κινείται σταθερά μέσα από τα γεγονότα του Υπερώου, ανιχνεύοντας τις πράξεις και τα λόγια του Σωτήρα με χαρακτηριστική σαφήνεια και ευλάβεια. Ακούμε καθώς ξεδιπλώνουν το νόημα του νιψίματος των ποδιών, την αποκάλυψη του προδότη και την καινούργια εντολή της αγάπης. Τα σχόλιά τους μας προσκαλούν να σταθούμε σε κάθε στίχο, ώστε η σκηνή να διαμορφώσει τη δική μας μαθητεία. Ας ετοιμάσουμε τις καρδιές μας να δεχτούμε όσα έχουν γράψει αυτοί οι έμπιστοι οδηγοί.
Διαβάστε
Διαβάζουμε τώρα ολόκληρο το 13ο κεφάλαιο του Ιωάννη. Καθώς αρχίζει η αφήγηση, ο Ιησούς γνωρίζει ότι έχει έρθει η ώρα του. Σηκώνεται από το δείπνο, ζώνεται με μια πετσέτα και πλένει τα πόδια των μαθητών. Το κεφάλαιο καταγράφει στη συνέχεια τα επίσημα λόγια του για τον καθαρισμό, την προδοσία και την εντολή να αγαπάμε ο ένας τον άλλον. Διαβάστε αργά, αφήνοντας κάθε στίχο να μιλήσει.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Brown αρχίζει εκθέτοντας την αγάπη που οδήγησε τον Χριστό μέχρι το τέλος. Στίχος 1. 1. όταν ο Ιησούς γνώριζε ότι είχε έρθει η ώρα του να αναχωρήσει από αυτόν τον κόσμο προς τον Πατέρα —Για αυτούς τους όμορφους ευφημισμούς, βλέπε στο :- ; :- . αφού αγάπησε τους δικούς του που ήταν στον κόσμο, τους αγάπησε μέχρι τέλους —Το νόημα είναι ότι στην άκρη των τελευταίων του παθών, όταν θα μπορούσε να υποτεθεί ότι θα απορροφούνταν στις δικές του τρομερές προοπτικές, απείχε τόσο πολύ από το να ξεχάσει 'τους δικούς του', οι οποίοι επρόκειτο να μείνουν να αγωνίζονται 'στον κόσμο' αφού αυτός είχε 'αναχωρήσει από αυτόν προς τον Πατέρα' ( :- ), ώστε στη φροντίδα του γι' αυτούς φαινόταν να σκέφτεται τον εαυτό του σχεδόν μόνο σε σχέση με αυτούς: 'Εδώ είναι αγάπη', όχι μόνο 'που διαρκεί μέχρι τέλους', αλλά εκδηλώνεται με τον πιο συγκινητικό τρόπο όταν, κρίνοντας με ανθρώπινα μέτρα, είναι λιγότερο αναμενόμενη. Ο Fausset στη συνέχεια καταγράφει την εσκεμμένη πράξη υπηρεσίας του Κυρίου στο τραπέζι. Στίχος 4. 4, 5. Σηκώνεται από το δείπνο, και έβγαλε τα ρούχα του —τα εξωτερικά ρούχα που θα εμπόδιζαν την πράξη του νιψίματος. και πήρε μια πετσέτα και ζώστηκε —υιοθετώντας την ενδυμασία ενός υπηρέτη. Ο Jamieson στη συνέχεια ακολουθεί την διαμαρτυρία του Πέτρου και την ερευνητική απάντηση του Κυρίου. Στίχος 8. 8. Ο Πέτρος του λέει, Δεν θα μου πλύνεις ποτέ, κ.λπ.—πιο εμφατικά, 'Ποτέ δεν θα μου πλύνεις τα πόδια': δηλαδή, 'Αυτό είναι μια ασυμφωνία στην οποία δεν μπορώ ποτέ να υποταχθώ.' Πόσο μοιάζει με τον άνθρωπο! Αν δεν σε πλύνω, δεν έχεις μέρος μαζί μου —Αυτό στο οποίο ο Πέτρος δεν μπορούσε να υποταχθεί ήταν ότι ο Διδάσκαλος θα υπηρετούσε τον υπηρέτη του. Αλλά ολόκληρο το σωτήριο έργο του Χριστού ήταν μια συνεχής σειρά τέτοιων υπηρεσιών, που τελείωσε και ολοκληρώθηκε με την πιο αυτοθυσιαστική και υπερβατική από όλες τις υπηρεσίες: Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΕΝ ΗΛΘΕ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΗΘΕΙ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ, ΚΑΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΛΥΤΡΟ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ. (Βλέπε στο :- ). Αν ο Πέτρος λοιπόν δεν μπορούσε να υποταχθεί στο να αφήσει τον Διδάσκαλό του να κατέβει τόσο χαμηλά ώστε να του πλύνει τα πόδια, πώς θα επέτρεπε στον εαυτό του να υπηρετηθεί από Αυτόν καθόλου; Αυτό εκφράζεται με την μία περιεκτική λέξη 'πλύσιμο', η οποία αν και εφαρμόζεται στην κατώτερη πράξη στην οποία ο Πέτρος αντιστάθηκε, είναι το οικείο βιβλικό σύμβολο αυτού του ανώτερου καθαρισμού, τον οποίο ο Πέτρος λίγο σκέφτηκε ότι ταυτόχρονα απέρριπτε ουσιαστικά. Δεν είναι ταπεινοφροσύνη να αρνείσαι αυτό που ο Κύριος αξιώνει να κάνει για εμάς, ή να αρνείσαι αυτό που έχει κάνει, αλλά είναι αυθαίρετη υπεροψία—όχι σπάνια, ωστόσο, σε αυτούς τους εσωτερικούς κύκλους υψηλής θρησκευτικής διακήρυξης και παραδοσιακής πνευματικότητας, που βρίσκονται όπου η χριστιανική αλήθεια έχει απολαύσει μακρά και αδιάκοπη κατοχή. Η αληθινότερη ταπεινοφροσύνη είναι να δέχεσαι με ευλάβεια, και να αναγνωρίζεις με ευγνωμοσύνη, τα δώρα της χάριτος. Ο σχολιασμός προχωράει για να διακρίνει τους δύο καθαρισμούς που περιγράφει ο Χριστός. Στίχος 10. 10. Αυτός που έχει πλυθεί —με αυτή την πλήρη έννοια, για να εκφραστεί η οποία η λέξη αλλάζει προσεκτικά σε μία που σημαίνει να πλένεις όπως σε λουτρό. δεν χρειάζεται —να πλυθεί έτσι πια. παρά μόνο να πλύνει τα πόδια του —δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα περισσότερο από το να πλύνει τα πόδια του (και εδώ επαναλαμβάνεται η προηγούμενη λέξη, που σημαίνει να πλένεις τα χέρια ή τα πόδια). αλλά είναι καθαρός ολόκληρος —ως σύνολο. Αυτή η πρόταση είναι εξαιρετικά διδακτική. Από τους δύο καθαρισμούς, ο ένας αναφέρεται σε αυτόν που λαμβάνει χώρα στην αρχή της χριστιανικής ζωής, περιλαμβάνοντας πλήρη άφεση από την αμαρτία ως ένοχη κατάσταση, και πλήρη απελευθέρωση από αυτήν ως μολυσμένη ζωή (Αποκάλυψη 1:5· 1 Κορινθίους 6:11) —ή, στη γλώσσα της θεολογίας, Δικαίωση και Αναγέννηση. Αυτός ο καθαρισμός πραγματοποιείται μια για πάντα, και δεν επαναλαμβάνεται ποτέ. Ο άλλος καθαρισμός, που περιγράφεται ως αυτός των 'ποδιών', είναι τέτοιος που χρειάζεται ακόμα κάποιος που περπατάει από ένα λουτρό εντελώς καθαρός, λόγω της επαφής του με τη γη.
Σκεφτείτε
Ο Brown τονίζει το νόημα της νέας εντολής που δόθηκε μετά την αναχώρηση του Ιούδα. Στίχος 34. 34. μια νέα εντολή σας δίνω, Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον· όπως εγώ σας αγάπησα, να αγαπάτε και εσείς ο ένας τον άλλον —Αυτό ήταν το νέο χαρακτηριστικό της. Η αγάπη του Χριστού προς τον λαό του δίνοντας τη ζωή του λύτρο γι' αυτούς ήταν εντελώς νέα, και συνεπώς ως Πρότυπο και Κανόνας για τη δική τους αγάπη ο ένας προς τον άλλον. Δεν είναι, ωστόσο, κάτι που υπερβαίνει τον μεγάλο ηθικό νόμο, ο οποίος είναι 'η παλαιά εντολή' ( :- , και βλέπε στο :- ), αλλά αυτός ο νόμος σε μια νέα και ιδιαίτερη μορφή. Ως εκ τούτου λέγεται ότι είναι και νέα και παλαιά (1 Ιωάννου 2:7· 1 Ιωάννου 2:8). Ο Fausset καταλήγει σημειώνοντας τη δόξα που τώρα αναδύεται στα λόγια του Σωτήρα. Στίχος 31. 31. όταν βγήκε, ο Ιησούς είπε, Τώρα δοξάζεται ο Υιός του ανθρώπου —Αυτά τα αξιοσημείωτα λόγια υποδηλώνουν σαφώς ότι μέχρι αυτή τη στιγμή ο Κύριος μας είχε μιλήσει υπό μια οδυνηρή συγκράτηση, η παρουσία ενός προδότη μέσα στον μικρό κύκλο της αγιότερης κοινωνίας του στη γη εμπόδιζε την ελεύθερη και πλήρη εκχύλιση της καρδιάς του· όπως είναι εμφανές, πράγματι, από αυτές τις συχνά επαναλαμβανόμενες φράσεις, 'Δεν είστε όλοι καθαροί', 'Δεν μιλώ για όλους εσάς', κ.λπ. 'Τώρα' η συγκράτηση έχει αρθεί, και το ανάχωμα που κρατούσε τον ογκώδη όγκο των ζωντανών υδάτων έχοντας καταρρεύσει, αυτά ξεχύνονται σε έναν χείμαρρο που σταματά μόνο όταν φεύγει από την αίθουσα του δείπνου και εισέρχεται στο επόμενο στάδιο του μεγάλου του έργου—τη σκηνή στον Κήπο. Αλλά με ποια λόγια σπάει πρώτα η σιωπή κατά την αναχώρηση του Ιούδα; Όχι με σκέψεις για τον προδότη, και, τι είναι ακόμα πιο θαυμαστό, όχι με αναφορά στον τρομερό χαρακτήρα των δικών του επικείμενων παθών. Δεν τα ονομάζει καν, παρά μόνο ανακοινώνοντας, σαν με έκρηξη θριάμβου, ότι έφτασε η ώρα της δόξας του! Και τι είναι πολύ αξιοσημείωτο, σε πέντε σύντομες φράσεις επαναλαμβάνει αυτή τη λέξη 'δοξάζω' πέντε φορές, σαν να έπαιζε στην άποψή του μια λάμψη δόξας εκείνη τη στιγμή γύρω από τον Σταυρό. (Βλέπε στο :- ). Ο Θεός δοξάζεται σε αυτόν —η δόξα του καθενός φτάνει στο ζενίθ της στον Θάνατο του Σταυρού!
Απαντήστε
1. Πού εξακολουθώ να αντιστέκομαι στην ταπεινή υπηρεσία του Κυρίου προς εμένα; 2. Πώς η διάκριση μεταξύ του καθαρισμού που γίνεται μια για πάντα και του καθημερινού νιψίματος των ποδιών μιλάει στην παρούσα μου πορεία; 3. Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο θα υπακούσω στην καινούργια εντολή να αγαπώ όπως ο Χριστός με αγάπησε;
Προσευχηθείτε
Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε για την αγάπη που έσκυψε να πλύνει τα πόδια μας και που σε οδήγησε μέχρι τον σταυρό. Χάρισε μας τη χάρη να δεχτούμε τον καθαρισμό σου χωρίς διαμαρτυρία και να περπατάμε κάθε μέρα στον καθημερινό καθαρισμό που έχεις παράσχει. Κράτησέ μας από την υπερηφάνεια που αρνείται την υπηρεσία σου και από τη σκληρότητα που αρουνείται την αγάπη ο ένας στον άλλον. Είθε η νέα εντολή να χαρακτηρίζει την κοινωνία μας ώστε ο κόσμος να γνωρίζει ότι είμαστε δικοί σου. Ενδυνάμωσέ μας να σε ακολουθούμε ακόμα και όταν ο δρόμος οδηγεί μέσα από δοκιμασίες, και ας λάμψει η δόξα σου μέσα από την υπακοή μας. Στο όνομά σου προσευχόμαστε. Αμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →