Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 31-32 — Eterniseed (ευαγγελικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Ιεζεκιήλ 31 και 32 φτάνουν σαν προσωπική επιστολή από τον Κύριο, γραμμένη ανάμεσα στους αιώνες κατευθείαν στις δικές μας καρδιές. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Θεός κρατά τον καθρέφτη της ιστορίας ώστε να δούμε τι κάνει η ανεξέλεγκτη υπερηφάνεια ακόμα και στους ισχυρότερους. Η Αίγυπτος στέκεται υπερήφανη, βέβαιη ότι η δύναμή της δεν θα ξεθωριάσει ποτέ, όμως ο Κύριος δείχνει πίσω στην Ασσυρία, κάποτε έναν υψωμένο κέδρο που σκίαζε έθνη, μόνο και μόνο για να ταπεινωθεί σε μία μόνο ημέρα. Το μήνυμα δεν αφορά μόνο αρχαίους βασιλείς· αφορά τους ήσυχους τρόπους με τους οποίους κι εμείς υψώνουμε τον εαυτό μας και ξεχνούμε το χέρι που δίνει κάθε ανάσα. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να ιχνηλατήσουμε την ιστορία της σωτηρίας που διατρέχει από την Εδέμ μέχρι τον σταυρό, όπου ο μόνος αληθινά μεγάλος απέθεσε κάθε αξίωση δόξας ώστε εμείς να ζήσουμε. Αυτό δεν είναι μακρινή κρίση· είναι η ευγενική προειδοποίηση του Πατέρα και η τρυφερή πρόσκληση να περπατήσουμε ταπεινά με τον Ιησού σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε αυτά τα δύο κεφάλαια αργά, ίσως δυνατά, και παρατηρήστε πώς ο Κύριος ζωγραφίζει με την εικόνα ενός μεγαλοπρεπούς κέδρου που φτάνει στα σύννεφα αλλά καταρρέει κάτω από το ίδιο του το βάρος. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη επωδό ότι κανένα έθνος, όσο λαμπρό κι αν είναι, δεν στέκεται πέρα από την εμβέλεια της δίκαιης κυριαρχίας του Θεού. Δώστε προσοχή στην κάθοδο στον λάκκο και στη συγκέντρωση των εθνών που βρίσκονται ήδη εκεί· αφήστε την ποίηση να πιέσει την καρδιά σας με την σοβαρή πραγματικότητα ότι η υπερηφάνεια πάντα καταλήγει στο ίδιο μέρος. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας δείξει πού αγγίζει η ιστορία της Ασσυρίας και της Αιγύπτου τη δική σας ζωή και να κρατήσει τα μάτια σας στραμμένα στον αναστημένο Χριστό που μόνο αυτός υψώνει τους ταπεινούς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κύριος αρχίζει συγκρίνοντας την Αίγυπτο με την Ασσυρία, κάποτε το μεγαλύτερο δέντρο στον κήπο των εθνών. Οι ρίζες του έπιναν από βαθιά νερά, τα κλαδιά του απλώνονταν πλατιά, και κάθε πουλί έβρισκε καταφύγιο στη σκιά του. Όμως το ίδιο το ύψος που το έκανε εντυπωσιακό έγινε ο λόγος της πτώσης του· η καρδιά υψώθηκε πάνω από Εκείνον που το φύτεψε. Όταν το τσεκούρι χτύπησε, ο κρότος ακούστηκε σε όλη τη γη και τα έθνη έτρεμαν. Στην Αίγυπτο λέγεται ότι θα συναντήσει το ίδιο τέλος. Η εικόνα είναι τρυφερή και τρομερή ταυτόχρονα: το δέντρο που κάποτε έδινε ζωή τώρα κείτεται σπασμένο, τα κομμάτια του σκορπισμένα, η πρώην δόξα του γυρισμένη σε στάχτη. Αυτό που μας δείχνει ο Κύριος δεν είναι απλώς η μοίρα των αυτοκρατοριών αλλά το πρότυπο κάθε ανθρώπινης καρδιάς που ξεχνά τη θέση της ως πλάσματος. Η υπερηφάνεια υπόσχεται ασφάλεια και λαμπρότητα· παραδίδει απομόνωση και καταστροφή. Στη ροή της ιστορίας της σωτηρίας αυτή η προειδοποίηση βρίσκεται ανάμεσα στον κήπο όπου ο Αδάμ άπλωσε το χέρι για δόξα και στον λόφο όπου ο Ιησούς αρνήθηκε κάθε συντόμευση προς την εξουσία. Ο ίδιος Κύριος που έριξε την Ασσυρία και την Αίγυπτο είναι Εκείνος που, στο πλήρωμα του χρόνου, κατέβηκε ο Ίδιος, παίρνοντας τη μορφή δούλου ώστε οι υπερήφανοι να σκορπιστούν και οι ταπεινοί να υψωθούν. Όταν διαβάζουμε αυτά τα κεφάλαια προοριζόμαστε να νιώσουμε το βάρος των δικών μας μικρών επαναστάσεων και έπειτα να ακούσουμε την πρόσκληση του ευαγγελίου: αφήστε κάτω το τσεκούρι της αυτοεξύψωσης και αναπαυθείτε στη σκιά της αληθινής Αμπέλου της οποίας τα κλαδιά δεν σπάνε ποτέ.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτά τα κεφάλαια αντηχούν την ίδια μελωδία που ακούμε στην αφήγηση του Δανιήλ για τον Ναβουχοδονόσορ και στην σταθερή επωδό της σοφίας ότι ο Θεός αντιτάσσεται στους υπερήφανους. Δείχνουν επίσης μπροστά στα λόγια του Ιησού, που προειδοποίησε ότι όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί. Η πρώτη εκκλησία διάβαζε τέτοιες προφητείες ως ζωντανές υπενθυμίσεις ότι τα βασίλεια αυτού του κόσμου ήδη παρέρχονται ενώ η βασιλεία του Υιού διαμένει. Στη δική μας παράδοση έχουμε δει από καιρό αυτούς τους χρησμούς ως ποιμαντικές επιστολές που προορίζονται να εμποδίσουν τον λαό του Θεού να ζηλεύει τη λαμπρότητα του κόσμου ή να εμπιστεύεται τη δύναμή του. Η πτώση του κέδρου γίνεται πρόσκληση να προσκολληθούμε πιο σφιχτά στον σταυρό, όπου ο μόνος αθώος έφερε την κρίση που εμείς άξιζαμε. Έτσι το απόσπασμα ενώνεται με τη μεγάλη ιστορία που κινείται από τη δημιουργία μέσα από τη διαθήκη, την εξορία και την επιστροφή, μέχρι τον κενό τάφο, όπου κάθε καύχημα σιωπά εκτός από το καύχημα στον Κύριο.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην καθημερινή σας ζωή αισθάνεστε την ήσυχη άνοδο της υπερηφάνειας που λέει ότι μπορείτε να τα καταφέρετε χωρίς να στηρίζεστε σκληρά στον Ιησού αυτή τη στιγμή; Πώς μπορεί η ανάμνηση της γρήγορης πτώσης της Ασσυρίας και της Αιγύπτου να σας βοηθήσει να απελευθερώσετε κάθε μυστικό ανταγωνισμό με άλλους και να αναπαυθείτε αντίθετα στο τελειωμένο έργο του Χριστού; Με ποιον έναν συγκεκριμένο τρόπο αυτή την εβδομάδα θα μπορούσατε να επιλέξετε τον χαμηλό τόπο, εμπιστευόμενοι ότι ο Κύριος που υψώνει τους ταπεινούς θα σας φυλάξει επίσης από τον λάκκο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, Σε ευχαριστούμε που μιλάς τόσο καθαρά μέσω του Ιεζεκιήλ ώστε να μην χρειαστεί να μάθουμε το κόστος της υπερηφάνειας με τον δύσκολο τρόπο. Ομολογούμε τους πολλούς μικρούς τρόπους με τους οποίους ακόμα απλώνουμε το χέρι για τον ψηλότερο κλάδο και ξεχνούμε ότι είμαστε μόνο κλαδιά. Κράτα τα μάτια μας σε Σένα, Εκείνον που έσκυψε πιο χαμηλά ώστε να υψωθούμε. Όταν νιώθουμε την παλιά πείνα να είμαστε εντυπωσιακοί, θύμισέ μας τον κέδρο που έπεσε και τον σταυρό που στέκεται για πάντα. Φύτεψέ μας αντίθετα δίπλα σε ζωντανά νερά ώστε όποια σκιά δίνουμε σε άλλους να προέρχεται από τη ζωή Σου που ρέει μέσα μας. Σε εμπιστευόμαστε με τις μικρές ιστορίες μας και με τα έθνη, γιατί Εσύ μόνο είσαι υψηλός και υψωμένος, και όμως σκύβεις να κατοικήσεις με τους ταπεινούς. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.