Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Έξοδος 9-10 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής διδασκαλίας στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon. Η προσεκτική έκθεση του Whedon για τα κεφάλαια εννέα και δέκα της Εξόδου ξεδιπλώνει τα διαδοχικά χτυπήματα της θείας κρίσης στην Αίγυπτο, αποκαλύπτοντας την υπεροχή του Ιεχωβά έναντι κάθε ψεύτικου θεού. Η Αρμινιανή-Γουεσλεϋανή ανάγνωσή του μας κρατά μπροστά μας τόσο το έλεος που προειδοποιεί όσο και τη δικαιοσύνη που δεν θα χλευαστεί. Καθώς ακούμε, είθε οι καρδιές μας να σταθεροποιηθούν στην ίδια ζωντανή πίστη που στήριξε τον Ισραήλ στην έρημο.
Διαβάστε
Με ευλάβεια ας ακούσουμε την ιερή καταγραφή της πέμπτης έως της όγδοης πληγής. Καθώς η αφήγηση κινείται από την πανώλη στα έλκη, από το χαλάζι στις ακρίδες, καλούμαστε να παρακολουθήσουμε τον υπομονετικό αλλά αδυσώπητο σκοπό του Κυρίου. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε κρίση να πιέσει τη συνείδηση την αμετάβλητη αλήθεια ότι μόνο ο Θεός του Ισραήλ βασιλεύει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ανοίγει την ενότητα τοποθετώντας τις πληγές μέσα στη μεγάλη διαμάχη μεταξύ του Ιεχωβά και των θεών της Αιγύπτου.
Εδάφια 1-35. ΟΙ ΔΕΚΑ ΠΛΗΓΕΣ, Έξοδος 7:8 έως Έξοδος 12:30. Ο Μωυσής και ο Ααρών στέκονται τώρα ενώπιον του Φαραώ ως υπουργοί κρίσης, και η σύγκρουση ανοίγει μεταξύ του Ιεχωβά και των θεών της Αιγύπτου. Η πρώτη διαμάχη μεταξύ των αγγελιοφόρων του Ιεχωβά και των μάγων, ή γοητευτών, οι οποίοι θεωρούνται υπηρέτες των ψεύτικων θεών, που δίνεται στην Έξοδο 7:8-13, είναι ουσιαστικά η εναρκτήρια σκηνή του αγώνα, και επομένως περιλαμβάνεται εδώ στην ενότητα μαζί της. Αρκετές γενικές παρατηρήσεις για ολόκληρο το θέμα εισάγονται εδώ με τον πιο βολικό τρόπο για μελλοντική αναφορά. (1.) Ο μεγάλος και άξιος σκοπός αυτών των 'σημείων και θαυμάτων' πρέπει να διατηρείται προσεκτικά στο μυαλό καθ' όλη τη διάρκεια. Υπήρχαν διάφοροι δευτερεύοντες σκοποί που επιτεύχθηκαν, αλλά ο κύριος στόχος δεν ήταν να επιβληθεί τιμωρία στην Αίγυπτο, αν και το έκαναν αυτό ως κρίσεις, ούτε να δοθεί ανεξαρτησία στον Ισραήλ, αν και το πέτυχαν αυτό συντρίβοντας τον καταπιεστή, αλλά να διδάξουν στον κόσμο τη φύση του Θεού.Στη συνέχεια εξετάζει τα όπλα και τις τακτικές που επιλέχθηκαν για αυτόν τον πόλεμο.
Τα όπλα και οι τακτικές αυτού του πολέμου δεν ήταν τέτοια ώστε να φλογίσουν την υπερηφάνεια του λαού του Ισραήλ, ή να αφυπνίσουν σε μεταγενέστερες γενιές μια δίψα για στρατιωτική δόξα, αλλά τέτοια ώστε να στρέψουν τις παλίρροιες της πίστης και της ελπίδας τους εντελώς μακριά από τους εαυτούς τους προς τον Θεό τους. Ως εκ τούτου, οι εβραϊκοί εθνικοί ύμνοι δοξάζουν τον Ιεχωβά μάλλον παρά τον Ισραήλ. Όχι το βάπτισμα ενός πολέμου εθνικής ανεξαρτησίας, αλλά αυτό της λύτρωσης της Ερυθράς Θάλασσας, ήταν η μεγάλη εθνική τους ανάμνηση. Ο ενθουσιασμός για τον Ιεχωβά έγινε έτσι το εθνικό πάθος. Πόσο κατάλληλο ήταν αυτό στην εκπαίδευση ενός έθνους που επρόκειτο να διδάξει στον κόσμο την αληθινή θρησκεία! Ο πραγματικός χαρακτήρας αυτών των πληγών, ή χτυπημάτων κρίσης, θα εμφανιστεί, ως γενικός κανόνας, από μια προσεκτική μελέτη της αιγυπτιακής γεωγραφίας και φυσικής ιστορίας. Προκύπτουν, όπως συνήθως μπορεί να φανεί στην όψη της αφήγησης, από φυσικές αιτίες υπερφυσικά εντατικοποιημένες και κατευθυνόμενες.Ο Whedon στη συνέχεια παρακολουθεί τη σταθερά αυξανόμενη σοβαρότητα των διαδοχικών κρίσεων.
Υπάρχει από την αρχή μια σταδιακά αυξανόμενη ένταση σε αυτές τις υπερφυσικές εκδηλώσεις μέχρι οι μάγοι να ηττηθούν εντελώς, όλοι οι θεοί της Αιγύπτου να ντροπιαστούν, και ο Φαραώ να αναγκαστεί να υποχωρήσει με απροθυμία. Αρχικά οι μάγοι φαίνεται να επιδεικνύουν την ίδια δύναμη με τον Μωυσή, (Έξοδος 7:11· Έξοδος 7:22,) τότε έρχονται σημεία πέρα από τη δύναμή τους. (Έξοδος 8:18·) σύντομα ο προφήτης του Ιεχωβά τους χτυπά τόσο που δεν μπορούν να εμφανιστούν καθόλου, (Έξοδος 9:11·) και τότε εξαφανίζονται εντελώς. Έτσι το βάρος των κρίσεων αυξάνεται καθώς με αυξανόμενο φως το έγκλημα της ανυπακοής αυξάνεται σε μέγεθος ξεκινώντας με απλές αν και οδυνηρές ενοχλήσεις, όπως αίμα, βάτραχοι και μύγες· στη συνέχεια προχωρώντας στην καταστροφή τροφίμων και ζώων χτυπώντας πρώτα τον τόπο κατοικίας τους και το περιβάλλον τους, και στη συνέχεια τους ίδιους· μέχρι οι ακρίδες να σαρώσουν τη γη και το σκοτάδι να γεμίσει τον ουρανό, και μόνο το θανατηφόρο χτύπημα να απομείνει να πέσει.Σημειώνει την αποφασιστική στιγμή που λέγεται ότι ο Κύριος σκλήρυνε την καρδιά του Φαραώ.
Εδάφιο 12. 12. Και ο Κύριος σκλήρυνε την καρδιά του Φαραώ. Δηλαδή, στέλνοντας αυτή την εκδήλωση της οργής του έκανε την καρδιά του πιο σκληρή. Η τιμωρία πάντα σκληραίνει αν δεν μαλακώνει. Αξίζει να σημειωθεί ότι τώρα, για πρώτη φορά στην ιστορία, λέγεται ότι 'ο Κύριος σκλήρυνε', αν και αυτό το αποτέλεσμα της αμαρτίας του είχε προβλεφθεί, Έξοδος 4:21. Έξοδος 7:13· Έξοδος 7:13 δεν αποτελεί εξαίρεση· βλέπε τη σημείωση. Εδώ, λοιπόν, είναι ένα άλλο σημαντικό στάδιο στην ιστορία αυτών των κρίσεων. Με επίμονη ανυπακοή ο Φαραώ έχει τώρα τόσο αμβλύνει την ηθική του αίσθηση ώστε είναι ηθικά βέβαιο ότι δεν θα μετανοήσει· δηλαδή, έχει φτάσει σε αυτή την κατάσταση όπου η τιμωρία θα σκληρύνει μόνο. Ωστόσο ο Θεός τιμωρεί ακόμα. Αφού δεν θα τον τιμήσει με υπακοή, πρέπει να το κάνει μέσω τιμωρίας.
Σκεφτείτε
Ο Whedon πιέζει την επίσημη αλήθεια ότι οι αγνοημένες κρίσεις οδηγούν μόνο σε μεγαλύτερη σκληρότητα.
Εδάφιο 12. 12. Και ο Κύριος σκλήρυνε την καρδιά του Φαραώ. Δηλαδή, στέλνοντας αυτή την εκδήλωση της οργής του έκανε την καρδιά του πιο σκληρή. Η τιμωρία πάντα σκληραίνει αν δεν μαλακώνει. Αξίζει να σημειωθεί ότι τώρα, για πρώτη φορά στην ιστορία, λέγεται ότι 'ο Κύριος σκλήρυνε', αν και αυτό το αποτέλεσμα της αμαρτίας του είχε προβλεφθεί, Έξοδος 4:21. Έξοδος 7:13· Έξοδος 7:13 δεν αποτελεί εξαίρεση· βλέπε τη σημείωση. Εδώ, λοιπόν, είναι ένα άλλο σημαντικό στάδιο στην ιστορία αυτών των κρίσεων. Με επίμονη ανυπακοή ο Φαραώ έχει τώρα τόσο αμβλύνει την ηθική του αίσθηση ώστε είναι ηθικά βέβαιο ότι δεν θα μετανοήσει· δηλαδή, έχει φτάσει σε αυτή την κατάσταση όπου η τιμωρία θα σκληρύνει μόνο. Ωστόσο ο Θεός τιμωρεί ακόμα. Αφού δεν θα τον τιμήσει με υπακοή, πρέπει να το κάνει μέσω τιμωρίας.Ολοκληρώνει δείχνοντας το κενό της απλής εξωτερικής ομολογίας αμαρτίας του Φαραώ.
Εδάφιο 27. 27. Αμάρτησα αυτή τη φορά. Τώρα βλέπω και ομολογώ την αμαρτία μου. Για πρώτη φορά ο Φαραώ ομολογεί αμαρτία, και βεβαιώνει τη δικαιοσύνη του Ιεχωβά, αλλά είναι απλώς μια ομολογία των χειλιών. Ομολογεί το βάρος του χεριού του Θεού μάλλον παρά τη δικαιοσύνη των εντολών του. Ο πόνος μπορεί να αποκαλύψει ότι ο νόμος παραβιάζεται, αλλά δεν μπορεί να μεταστρέψει, δεν μπορεί να κάνει μετανοούσα, την καρδιά που επιλέγει να επαναστατήσει.
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου έχω αντιμετωπίσει τις θείες προειδοποιήσεις ως απλές ενοχλήσεις αντί για κλήσεις σε μετάνοια;
2. Πώς το πρότυπο της σκλήρυνσης του Φαραώ με προειδοποιεί ενάντια στην καθυστέρηση της υπακοής στο γνωστό θέλημα του Θεού;
3. Με ποιους τρόπους μπαίνω στον πειρασμό να προσφέρω μόνο εξωτερική αναγνώριση της αμαρτίας ενώ η καρδιά παραμένει αμετάβλητη;
Προσευχηθείτε
Ω Κύριε Θεέ του Ισραήλ, που άπλωσες το χέρι σου ενάντια στα είδωλα της Αιγύπτου, χάρισέ μας χάρη να φοβόμαστε το όνομά σου πάνω από κάθε αντίπαλο θρόνο. Κράτησέ μας από την αργή σκλήρυνση που έρχεται με το να παίζουμε με τον λόγο σου. Είθε κάθε προειδοποίηση που λαμβάνουμε να μας οδηγήσει σε γνήσια μετάνοια και ζωντανή πίστη. Μέσω του ίδιου Πνεύματος που οδήγησε τον λαό σου παλιά, συμμορφώσου τις θελήσεις μας με τη δική σου μέχρι να σταθούμε πλήρεις εν Χριστώ. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →