Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμ 3 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο ταξίδι μας μέσα από την Αγία Γραφή στρεφόμαστε στον διορατικό σχολιασμό του Ματθαίου Χένρι για το τρίτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Οι στοχασμοί του φωτίζουν τα βαθιά επιχειρήματα του αποστόλου Παύλου σχετικά με τη δικαίωση και την ανθρώπινη αμαρτωλότητα. Καθώς εμβαθύνουμε σε αυτές τις αρχαίες αλήθειες η σοφία του Χένρι βοηθά να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στο βιβλικό κείμενο και την καθημερινή μας ζωή προσκαλώντας μας να στοχαστούμε τη δικαιοσύνη του Θεού και την ανάγκη μας για χάρη. Αυτό το μάθημα προσφέρει μια δομημένη πορεία για βαθιά ενασχόληση με αυτά τα θέματα προάγοντας την πνευματική ανάπτυξη και κατανόηση μέσα από προσεκτική μελέτη και προσευχητική ανταπόκριση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου για να συναντήσεις το τρίτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους διαβάζοντας ολόκληρο το απόσπασμα αργά και προσεκτικά. Άφησε τα λόγια του Παύλου να εγκατασταθούν στο πνεύμα σου καθώς συλλογίζεσαι την καθολική ανάγκη για τη δικαιοσύνη του Θεού. Ας αφυπνίσει αυτή η ανάγνωση μια φρέσκια επίγνωση της χάριτος και ας σε προετοιμάσει για τον σχολιασμό που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά σημειώνοντας πώς προκύπτουν αντιρρήσεις ενάντια σε σαφείς αλήθειες.
Ι. Εδώ ο απόστολος απαντά σε αρκετές αντιρρήσεις που θα μπορούσαν να διατυπωθούν για να καθαρίσει τον δρόμο του. Καμία αλήθεια δεν είναι τόσο σαφής και προφανής ώστε να μην έχουν να πουν κάτι εναντίον της οι πονηροί νόες και οι διεφθαρμένες σαρκικές καρδιές αλλά οι θεϊκές αλήθειες πρέπει να καθαριστούν από την αμφισβήτηση.Στη συνέχεια περιγράφει λεπτομερώς το κύριο πλεονέκτημα που είχαν οι Ιουδαίοι.
Απάντηση. Οι Ιουδαίοι παρά ταύτα αποτελούν λαό πολύ προνομιακό και τιμημένο έχουν μεγάλα μέσα και βοήθειες αν και αυτά δεν είναι αλάνθαστα σωτήρια (εδ. 2): Πολύ κατά πάντα τρόπο. Η πόρτα είναι ανοιχτή και για τους εθνικούς όπως και για τους Ιουδαίους αλλά οι Ιουδαίοι έχουν πιο ευνοϊκό δρόμο προς αυτή την πόρτα εξαιτίας των εκκλησιαστικών προνομίων τους τα οποία δεν πρέπει να υποτιμώνται αν και πολλοί που τα έχουν χάνονται αιωνίως επειδή δεν τα αξιοποιούν. Απαριθμεί πολλά από τα προνόμια των Ιουδαίων Ρωμ. θ' 4 5 εδώ αναφέρει μόνο ένα (που είναι πράγματι ισοδύναμο με όλα) ότι σε αυτούς εμπιστεύθηκαν τα λόγια του Θεού δηλαδή τις γραφές της Παλαιάς Διαθήκης ιδίως τον νόμο του Μωυσή ο οποίος ονομάζεται τα ζωντανά λόγια (Πράξ. ζ' 38) και εκείνους τους τύπους τις υποσχέσεις και τις προφητείες που σχετίζονται με τον Χριστό και το ευαγγέλιο. Οι γραφές είναι τα λόγια του Θεού είναι θεία αποκάλυψη έρχονται από τον ουρανό είναι αλάνθαστης αλήθειας και αιώνιας σημασίας ως λόγια. Οι Εβδομήκοντα ονομάζουν το Ουρίμ και Θουμμίμ τα λόγια. Η γραφή είναι η θωράκιση της κρίσεώς μας. Πρέπει να καταφεύγουμε στον νόμο και στη μαρτυρία ως προς ένα λόγιο. Το ευαγγέλιο ονομάζεται τα λόγια του Θεού Εβρ. ε' 12 Α' Πέτρ. δ' 11. Τώρα αυτά τα λόγια εμπιστεύθηκαν στους Ιουδαίους η Παλαιά Διαθήκη γράφτηκε στη γλώσσα τους ο Μωυσής και οι προφήτες ήταν του έθνους τους έζησαν ανάμεσά τους κήρυξαν και έγραψαν κυρίως προς και για τους Ιουδαίους. Εμπιστεύθηκαν σε αυτούς ως θεματοφύλακες για τις επόμενες γενιές και εκκλησίες. Η Παλαιά Διαθήκη κατατέθηκε στα χέρια τους για να διατηρηθεί προσεκτικά καθαρή και αδιάφθορη και έτσι να μεταδοθεί στους απογόνους. Οι Ιουδαίοι ήταν οι βιβλιοθηκάριοι των χριστιανών εμπιστεύθηκαν αυτόν τον ιερό θησαυρό για δική τους χρήση και ωφέλεια πρώτα και μετά για το πλεονέκτημα του κόσμου και στη διατήρηση του γράμματος της γραφής υπήρξαν πολύ πιστοί στην εμπιστοσύνη τους δεν έχασαν ούτε ένα ιώτα ή κεραία στο οποίο πρέπει να αναγνωρίσουμε τη φιλάνθρωπη φροντίδα και πρόνοια του Θεού. Οι Ιουδαίοι είχαν τα μέσα της σωτηρίας αλλά δεν είχαν το μονοπώλιο της σωτηρίας. Τώρα το αναφέρει αυτό με ένα κυρίως πρώτον μεν γαρ αυτό ήταν το πρωταρχικό και κύριο προνόμιό τους. Η απόλαυση του λόγου και των διατάξεων του Θεού είναι η κύρια ευτυχία ενός λαού πρέπει να τίθεται στα πρώτα των πλεονεκτημάτων τους Δευτ. δ' 8 λγ' 3 Ψαλμ. ρμζ' 20.Ο Χένρι προχωρεί για να επιβεβαιώσει την καθολική διαφθορά της ανθρωπότητας.
ΙΙ. Ο Παύλος αφού απομάκρυνε αυτές τις αντιρρήσεις αναζωογονεί στη συνέχεια την επιβεβαίωσή του για τη γενική ενοχή και διαφθορά της ανθρωπότητας γενικά τόσο των Ιουδαίων όσο και των εθνικών εδ. 9-18. 'Είμαστε καλύτεροι από αυτούς εμείς οι Ιουδαίοι στους οποίους εμπιστεύθηκαν τα λόγια του Θεού Σας συστήνει αυτό στον Θεό ή θα μας δικαιώσει αυτό Όχι με κανέναν τρόπο.' Ή 'Είμαστε εμείς οι χριστιανοί (Ιουδαίοι και εθνικοί) τόσο πολύ καλύτεροι προηγουμένως από το άπιστο μέρος ώστε να έχουμε αξιοποιήσει τη χάρη του Θεού Αλίμονο όχι πριν η ελεύθερη χάρη κάνει τη διαφορά όσοι από εμάς ήμασταν Ιουδαίοι και όσοι ήμασταν εθνικοί ήμασταν όλοι εξίσου διεφθαρμένοι.' Είναι όλοι υπό την αμαρτία. Υπό την ενοχή της αμαρτίας υπό αυτήν ως υπό μια καταδίκη υπό αυτήν ως υπό ένα δεσμό με τον οποίο δεσμεύονται για αιώνια καταστροφή και καταδίκη υπό αυτήν ως υπό ένα βάρος (Ψαλμ. λη' 4) που θα τους βυθίσει στον κατώτατο άδη είμαστε ένοχοι ενώπιον του Θεού εδ. 19. Υπό την κυβέρνηση και κυριαρχία της αμαρτίας υπό αυτήν ως υπό έναν τύραννο και σκληρό επιστάτη υποδουλωμένοι σε αυτήν υπό αυτήν ως υπό έναν ζυγό υπό τη δύναμή της πωλημένοι για να εργαστούν την ανομία. Και αυτό το είχε αποδείξει προετιασάμεθα. Είναι νομικός όρος τους έχουμε κατηγορήσει γι' αυτό και έχουμε αποδείξει την κατηγορία μας έχουμε αποδείξει την κατηγορία έχουμε καταδικάσει αυτούς με την προφανή απόδειξη του γεγονότος. Αυτή η κατηγορία και η καταδίκη την απεικονίζει εδώ περαιτέρω με αρκετές γραφές από την Παλαιά Διαθήκη οι οποίες περιγράφουν την διεφθαρμένη διεστραμμένη κατάσταση όλων των ανθρώπων μέχρις ότου η χάρη τους συγκρατήσει ή τους αλλάξει έτσι ώστε εδώ ως σε καθρέφτη μπορούμε όλοι μας να δούμε το φυσικό μας πρόσωπο. Οι στίχοι 10ος 11ος και 12ος λαμβάνονται από τον Ψαλμ. ιδ' 1-3 οι οποίοι επαναλαμβάνονται ως περιέχοντες μια πολύ βαρυσήμαντη αλήθεια Ψαλμ. νγ' 1-3. Τα υπόλοιπα που ακολουθούν εδώ βρίσκονται στη μετάφραση των Εβδομήκοντα του 14ου Ψαλμού την οποία κάποιοι νομίζουν ότι ο απόστολος επιλέγει να ακολουθήσει ως πιο γνωστή αλλά μάλλον νομίζω ότι ο Παύλος πήρε αυτά τα αποσπάσματα από άλλα μέρη της γραφής που αναφέρονται εδώ αλλά σε μεταγενέστερα αντίγραφα των Εβδομήκοντα προστέθηκαν όλα στον Ψαλμ. ιδ' από αυτή τη συζήτηση του Παύλου. Είναι αξιοσημείωτο ότι για να αποδείξει την γενική διαφθορά της φύσης παραθέτει κάποιες γραφές που μιλούν για τις ιδιαίτερες διαφθορές ιδιαίτερων προσώπων όπως του Δωήκ (Ψαλμ. ρμ' 3) των Ιουδαίων (Ησ. νθ' 7 8) το οποίο δείχνει ότι οι ίδιες αμαρτίες που διαπράττονται από έναν είναι στη φύση όλων. Οι εποχές του Δαβίδ και του Ησαΐα ήταν μερικές από τις καλύτερες εποχές και όμως στις ημέρες τους αναφέρεται. Αυτό που λέγεται στον Ψαλμ. ιδ' λέγεται ρητά για όλα τα τέκνα των ανθρώπων και αυτό μετά από ιδιαίτερη θέα και εξέταση που έκανε ο ίδιος ο Θεός. Ο Κύριος έσκυψε κάτω όπως στον παλαιό κόσμο Γεν. στ' 5. Και αυτή η κρίση του Θεού ήταν σύμφωνα με την αλήθεια. Αυτός που όταν ο ίδιος είχε κάνει τα πάντα είδε κάθε πράγμα που είχε κάνει και ιδού όλα ήταν πολύ καλά τώρα που ο άνθρωπος είχε χαλάσει τα πάντα είδε και ιδού όλα ήταν πολύ κακά. Ας πάρουμε μια θέα των λεπτομερειών. Παρατήρησε
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρυ καταλήγει εξάγοντας τις συνέπειες για τη δικαίωση.
Από όλα αυτά ο Παῦλος συμπεραίνει ότι είναι μάταιο να αναζητούμε τη δικαίωση από τα έργα του νόμου, και ότι μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την πίστη, που είναι το σημείο που αποδεικνύει σε όλη τη διάρκεια, από το κεφ. α΄. 17, και που θέτει (εδ. 28) ως σύνοψη του λόγου του, με ένα το οποίο έπρεπε να αποδειχθεί. Συμπεραίνουμε ότι ο άνθρωπος δικαιώνεται με την πίστη, χωρίς τα έργα του νόμου· όχι από τα έργα του πρώτου νόμου της καθαρής αθωότητας, που δεν άφηνε χώρο για μετάνοια, ούτε από τα έργα του νόμου της φύσης, όσο υψηλά κι αν βελτιώθηκε, ούτε από τα έργα του τελετουργικού νόμου (το αίμα των ταύρων και των τράγων δεν μπορούσε να αφαιρέσει την αμαρτία), ούτε από τα έργα του ηθικού νόμου, που σίγουρα περιλαμβάνονται, γιατί μιλάει για εκείνον τον νόμο με τον οποίο είναι η γνώση της αμαρτίας και εκείνα τα έργα που θα μπορούσαν να είναι θέμα καυχήματος. Ο άνθρωπος, στην διεφθαρμένη του κατάσταση, υπό την εξουσία μιας τέτοιας διαφθοράς, δεν μπορούσε ποτέ, με οποιαδήποτε έργα δικά του, να κερδίσει αποδοχή από τον Θεό· αλλά πρέπει να αποδοθεί καθαρά στη δωρεάν χάρη του Θεού, που δίνεται μέσω του Ἰησοῦ Χριστοῦ σε όλους τους αληθινούς πιστούς που την λαμβάνουν ως δωρεάν δώρο. Αν δεν είχαμε ποτέ αμαρτήσει, η υπακοή μας στον νόμο θα ήταν η δικαιοσύνη μας: «Κάνε αυτό, και ζήσε.» Αλλά έχοντας αμαρτήσει, και όντας διεφθαρμένοι, τίποτα από όσα μπορούμε να κάνουμε δεν θα εξιλεώσει την προηγούμενη ενοχή μας. Ήταν με την υπακοή τους στον ηθικό νόμο που οι Φαρισαῖοι περίμεναν τη δικαίωση, Λουκ. ιη΄. 11. Τώρα υπάρχουν δύο πράγματα από τα οποία ο απόστολος εδώ επιχειρηματολογεί: την ενοχή του ανθρώπου, για να αποδείξει ότι δεν μπορούμε να δικαιωθούμε από τα έργα του νόμου, και τη δόξα του Θεού, για να αποδείξει ότι πρέπει να δικαιωθούμε με την πίστη.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πώς διαμορφώνει την άποψή σου για τη χάρη του Θεού η αναγνώριση της καθολικής ενοχής Με ποιους τρόπους μπορείς να πειρασθείς να καυχηθείς στις δικές σου προσπάθειες αντί για την πίστη Πού σε προσκαλεί ο Θεός να αναπαυθείς πληρέστερα σήμερα στη λύτρωση του Χριστού
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ πολυεύσπλαχνε, ὁ λόγος σου διακηρύττει ὅτι πάντες ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης σου, ἐν τούτοις ἔθου τὸν Χριστὸν ἱλαστήριον περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως μόνης. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, σίγα πᾶσαν καύχησιν ἐν ἡμῖν καὶ ῥίζωσε τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν τῇ δικαιοσύνῃ τῇ ἐκ σοῦ, οὐκ ἐκ νόμου. Διατήρει ἡμᾶς ἀεὶ ἐξηρτημένους ἐκ τοῦ ἐλέους σου, ἵνα περιπατῶμεν ταπεινῶς καὶ ζῶμεν εἰς τὸν ἔπαινόν σου μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →