← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 1 — με τον Μάθιου Χένρι

Ιωάννης 1Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το κλασικό υπόμνημα του Μάθιου Χένρι έχει καθοδηγήσει γενιές μέσα από τα βαθιά νερά της Γραφής με σαφήνεια και ευλάβεια. Σήμερα στρεφόμαστε μαζί του στο πρώτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Ιωάννη, όπου η αιώνια ταυτότητα του Χριστού εκτίθεται ακριβώς στο κατώφλι. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας προσκαλεί να παραμείνουμε σε κάθε φράση, επιτρέποντας στο μεγαλείο του Λόγου να ξεδιπλωθεί. Καθώς ακούμε τη φωνή του, ας ενισχυθεί η δική μας πίστη και ας πλουτιστεί η λατρεία μας από τις αλήθειες που αυτός ξεδιπλώνει από αυτό το θεμελιώδες κείμενο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το πρώτο κεφάλαιο του Ιωάννη και διαβάστε το αργά, επιτρέποντας στους εναρκτήριους στίχους να εγκατασταθούν στην καρδιά σας. Παρατηρήστε πώς ο ευαγγελιστής παρουσιάζει αμέσως τον αιώνιο Λόγο που ήταν με τον Θεό και ήταν Θεός. Αφήστε τον ρυθμό του χωρίου να σας οδηγήσει σε θεωρία της προαιώνιας ύπαρξης του Χριστού, της δημιουργικής του δύναμης και της έλευσής του στον κόσμο. Διαβάστε χωρίς βιασύνη, προσκαλώντας το Πνεύμα να φωτίσει κάθε δήλωση.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ματθαίος Χένρι ξεκινά αποσυσκευάζοντας το νόημα της αποκλήσεως του Χριστού ως Λόγου. Ι. Περί του οποίου ομιλεί — Ο Λόγος — ο λόγος. Ιδιωματισμός ιδιάζων εις τα συγγράμματα του Ιωάννου. Βλέπε Α' Ιωάννου α'. 1· ε'. 7· Αποκ. ιθ'. 13. Πλην τινες νομίζουσιν ότι ο Χριστός εννοείται υπό του Λόγου εν Πράξ. κ'. 32· Εβρ. δ'. 12· Λουκ. α'. 2. Η Χαλδαϊκή παράφρασις πολύ συχνάς αποκαλεί τον Μεσσίαν Μέμρα — τον Λόγον του Ιεχωβά, και ομιλεί περί πολλών πραγμάτων εν τη Παλαιά Διαθήκη, λεγομένων ότι εγένοντο υπό του Κυρίου, ως γενομένων υπό του Λόγου εκείνου του Κυρίου. Ακόμη και οι κοινοί Ιουδαίοι εδιδάσκοντο ότι ο Λόγος του Θεού ήτο ο αυτός μετά του Θεού. Ο ευαγγελιστής, εις το τέλος της ομιλίας αυτού (εδ. 18), σαφώς ημίν λέγει διατί αποκαλεί τον Χριστόν Λόγον — διότι είναι ο μονογενής Υιός, ο ων εις τον κόλπον του Πατρός, και ούτος απεκάλυψεν αυτόν. Ο λόγος είναι διττός· λόγος ενδιάθετος — λόγος συλληφθείς· και λόγος προφορικός — λόγος εκφωνηθείς. Ο λόγος ο έσω και ο έξω, η αναλογία και η ομιλία — η νόησις και η έκφρασις. 1. Υπάρχει ο λόγος συλληφθείς, τουτέστιν η σκέψις, ήτις είναι το πρώτον και μόνον άμεσον προϊόν και σύλληψις της ψυχής (πάσαι αι ενέργειαι της οποίας εκτελούνται διά της σκέψεως), και είναι εν μετ' αυτής. Και ούτως το δεύτερον πρόσωπον της Τριάδος καλείται καταλλήλως ο Λόγος· διότι είναι ο πρωτότοκος του Πατρός, η αιωνία ουσιώδης Σοφία την οποίαν ο Κύριος εκέκτητο, ως η ψυχή την σκέψιν αυτής, εν τη αρχή της οδού αυτού, Παρ. η'. 22. Ουδέν εσμέν βεβαιότεροι ή ότι σκεπτόμεθα, πλην ουδέν εσμέν εν σκότει μάλλον περί του πώς σκεπτόμεθα· τις δύναται να δηλώση την γένεσιν της σκέψεως εν τη ψυχή; Βεβαίως λοιπόν αι γενεαί και αι γεννήσεις του αιωνίου νου δύνανται καλώς να θεωρηθώσιν ως μεγάλα μυστήρια ευσεβείας, ων το βάθος ου δυνάμεθα να εξιχνιάσωμεν, ενώ όμως προσκυνούμεν το βάθος. 2. Υπάρχει ο λόγος εκφωνηθείς, και ούτος είναι ο λόγος, η κυριωτέρα και φυσικωτέρα ένδειξις του νου. Και ούτω ο Χριστός είναι ο Λόγος, διότι δι' αυτού ο Θεός εν ταύταις ταις εσχάταις ημέραις ελάλησεν ημίν (Εβρ. α'. 2), και ημάς κατηύθυνεν να ακούωμεν αυτόν, Ματθ. ιζ'. 5. Ούτος εφανέρωσεν ημίν τον νουν του Θεού, ως ο λόγος ή η ομιλία ανθρώπου φανερώνει τας σκέψεις αυτού, καθ' όσον ευαρεστείται, και ουχί περαιτέρω. Ο Χριστός καλείται ο θαυμάσιος ομιλητής (βλέπε σημειώσεις επί Δαν. η'. 13), ο ομιλητής πραγμάτων κεκρυμμένων και ξένων. Είναι ο Λόγος ομιλών από του Θεού προς ημάς, και προς τον Θεόν υπέρ ημών. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήτο η φωνή, ο δε Χριστός ο Λόγος· ων ο Λόγος, είναι η Αλήθεια, το Αμήν, ο πιστός Μάρτυς του νου του Θεού. Ο Ματθαίος Χένρι εν συνεχεία επιβεβαιώνει την συνύπαρξιν του Χριστού μετά του Πατρός από της αιωνιότητος. 2. Η συνύπαρξις αυτού μετά του Πατρός· Ο Λόγος ήτο μετά του Θεού, και ο Λόγος ήτο Θεός. Μηδείς λεγέτω ότι όταν προσκαλούμεν αυτούς εις τον Χριστόν θέλομεν να αποσπάσωμεν αυτούς από του Θεού, διότι ο Χριστός είναι μετά του Θεού και είναι Θεός· επαναλαμβάνεται εν εδ. 2· ο αυτός, ο αυτός ακριβώς τον οποίον πιστεύομεν και κηρύττομεν, ήτο εν τη αρχή μετά του Θεού, τουτέστιν ήτο ούτως από της αιωνιότητος. Εν τη αρχή ο κόσμος ήτο εκ του Θεού, ως εκτίσθη υπ' αυτού· αλλ' ο Λόγος ήτο μετά του Θεού, ως αεί μετ' αυτού. Ο Λόγος ήτο μετά του Θεού, (1.) Ως προς την ουσίαν και την υπόστασιν· διότι ο Λόγος ήτο Θεός· διάφορον πρόσωπον ή υπόστασις, διότι ήτο μετά του Θεού· και όμως ο αυτός εν τη ουσία, διότι ήτο Θεός, Εβρ. α'. 3. (2.) Ως προς την ευαρέσκειαν και την μακαριότητα. Υπήρχε δόξα και ευδαιμονία την οποίαν ο Χριστός είχεν μετά του Θεού προ του να γίνη ο κόσμος (Ιω. ιζ'. 5), ο Υιός απείρως μακάριος εν τη απολαύσει του κόλπου του Πατρός αυτού, και ουχ ήττον η ευαρέσκεια του Πατρός, ο Υιός της αγάπης αυτού, Παρ. η'. 30. (3.) Ως προς την βουλήν και τον σκοπόν. Το μυστήριον της απολυτρώσεως του ανθρώπου υπό του Λόγου τούτου σεσαρκωμένου ήτο κεκρυμμένον εν τω Θεώ προ πάντων των αιώνων, Εφ. γ'. 9. Ο αναλαβών να φέρη ημάς εις τον Θεόν (Α' Πέτρ. γ'. 18) ήτο αυτός από της αιωνιότητος μετά του Θεού· ώστε το μέγα τούτο ζήτημα της συμφιλιώσεως του ανθρώπου προς τον Θεόν συνεζητήθη μεταξύ του Πατρός και του Υιού από της αιωνιότητος, και αλληλοεννοούνται τελείως εν αυτώ, Ζαχ. στ'. 13· Ματθ. ια'. 27. Ήτο παρ' αυτώ ως τις ανατεθραμμένος μετ' αυτού διά την υπηρεσίαν ταύτην, Παρ. η'. 30. Ήτο μετά του Θεού, και διά τούτο λέγεται ότι εξήλθεν εκ του Πατρός. Ο Ματθαίος Χένρι έπειτα δείχνει πώς η ζωή και το φως προέρχονται εξ αυτού. 4. Η αρχή της ζωής και του φωτός του εν αυτώ· Εν αυτώ ήτο ζωή, εδ. 4. Τούτο περαιτέρω αποδεικνύει ότι είναι Θεός, και καθ' όλα κατάλληλος διά το έργον αυτού· διότι, (1.) Έχει ζωήν εν εαυτώ· ουχί μόνον ο αληθινός Θεός, αλλά ο ζων Θεός. Ο Θεός είναι ζωή· ομνύει καθ' εαυτού όταν λέγη, Ως ζώ εγώ. (2.) Πάντα τα ζώντα κτίσματα έχουσι την ζωήν αυτών εν αυτώ· ουχί μόνον πάσα η ύλη της κτίσεως εγένετο υπ' αυτού, αλλά και πάσα η ζωή η εν τη κτίσει προέρχεται εξ αυτού και υποστηρίζεται υπ' αυτού. Ήτο ο Λόγος του Θεού ο παράγων τα κινούμενα κτίσματα τα έχοντα ζωήν, Γεν. α'. 20· Πράξ. ιζ'. 25. Ούτος είναι ο Λόγος δι' ου ο άνθρωπος ζη μάλλον ή διά άρτου, Ματθ. δ'. 4. (3.) Τα λογικά κτίσματα έχουσι το φως αυτών εξ αυτού· η ζωή εκείνη ήτις είναι το φως των ανθρώπων προέρχεται εξ αυτού. Η ζωή εν τω ανθρώπω είναι τι μείζον και ευγενέστερον ή ό,τι είναι εν τοις άλλοις κτίσμασιν· είναι λογική, και ουχί απλώς ζωώδης. Ότε ο άνθρωπος εγένετο ψυχή ζώσα, η ζωή αυτού ήτο φως, αι ικανότητες αυτού τοιαύται ώστε διέκρινον αυτόν εκ, και εδόξαζον αυτόν υπέρ, των κτηνών των απολλυμένων. Το πνεύμα του ανθρώπου είναι ο λύχνος του Κυρίου, και ήτο ο αιώνιος Λόγος ο ανάψας τον λύχνον τούτον. Το φως της λογικής, ως και η ζωή της αισθήσεως, προέρχεται εξ αυτού, και εξαρτάται εξ αυτού. Τούτο αποδεικνύει αυτόν κατάλληλον να αναλάβη την σωτηρίαν ημών· διότι η ζωή και το φως, η πνευματική και αιωνία ζωή και φως, είναι τα δύο μεγάλα πράγματα τα οποία ο πεπτωκώς άνθρωπος, ο κείμενος τόσον υπό την εξουσίαν του θανάτου και του σκότους, έχει ανάγκην. Παρά τίνος δυνάμεθα κάλλιον να προσδοκώμεν το φως της θείας αποκαλύψεως ή παρά του δόντος ημίν το φως της ανθρωπίνης λογικής; Και εάν, όταν ο Θεός εδώκεν ημίν φυσικήν ζωήν, η ζωή εκείνη ήτο εν τω Υιώ αυτού, πόσον προθύμως δέον να δεχώμεθα την ευαγγελικήν μαρτυρίαν, ότι ούτος εδώκεν ημίν αιωνίαν ζωήν, και ότι η ζωή εκείνη επίσης είναι εν τω Υιώ αυτού!
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι επιστρέφει για να περιγράψει τον Χριστό ως το αληθινό Φως που φωτίζει κάθε άνθρωπο. 1. Ο Χριστός ήταν το αληθινό Φως (εδ. 9)· όχι σαν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής να ήταν ψευδές φως, αλλά, σε σύγκριση με τον Χριστό, ήταν πολύ μικρό φως. Ο Χριστός είναι το μεγάλο φως που αξίζει να ονομάζεται έτσι. Άλλα φώτα ονομάζονται έτσι μόνο μεταφορικά και αμφιλεγόμενα: ο Χριστός είναι το αληθινό φως. Η πηγή όλης της γνώσεως και όλης της παρηγορίας πρέπει οπωσδήποτε να είναι το αληθινό φως. Είναι το αληθινό φως, για απόδειξη του οποίου δεν παραπεμπόμαστε στις εκπορεύσεις της δόξας του στον αόρατο κόσμο (τις ακτίνες με τις οποίες φωτίζει εκείνον), αλλά σε εκείνες τις ακτίνες του φωτός του που ρίχνονται προς τα κάτω, και με τις οποίες αυτός ο σκοτεινός κόσμος μας φωτίζεται. Αλλά πώς φωτίζει ο Χριστός κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο; (1.) Με τη δημιουργική του δύναμη φωτίζει κάθε άνθρωπο με το φως της λογικής· εκείνη η ζωή που είναι το φως των ανθρώπων είναι από αυτόν· όλες οι ανακαλύψεις και οι κατευθύνσεις της λογικής, όλη η παρηγορία που μας δίνει, και όλη η ομορφιά που βάζει επάνω μας, είναι από τον Χριστό. (2.) Με τη δημοσίευση του ευαγγελίου του σε όλα τα έθνη φωτίζει στην ουσία κάθε άνθρωπο. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν φως, αλλά φώτισε μόνο την Ιερουσαλήμ και την Ιουδαία, και την περιοχή γύρω από τον Ιορδάνη, σαν ένα κερί που φωτίζει ένα δωμάτιο· αλλά ο Χριστός είναι το αληθινό φως, διότι είναι φως για να φωτίσει τους εθνικούς. Το αιώνιο ευαγγέλιό του πρέπει να κηρυχθεί σε κάθε έθνος και γλώσσα, Αποκ. 14:6. Σαν τον ήλιο που φωτίζει κάθε άνθρωπο που θα ανοίξει τα μάτια του, και θα δεχθεί το φως του (Ψαλμ. 19:6), με το οποίο συγκρίνεται το κήρυγμα του ευαγγελίου. Βλέπε Ρωμ. 10:18. Η θεία αποκάλυψη δεν πρέπει τώρα να περιορίζεται, όπως ήταν, σε έναν λαό, αλλά να διαχέεται σε όλους τους λαούς, Ματθ. 5:15. (3.) Με την ενέργεια του Πνεύματός του και της χάριτός του φωτίζει όλους εκείνους που φωτίζονται προς σωτηρία· και εκείνοι που δεν φωτίζονται από αυτόν χάνονται στο σκότος. Το φως της γνώσεως της δόξας του Θεού λέγεται ότι είναι στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, και συγκρίνεται με εκείνο το φως που στην αρχή διατάχθηκε να λάμψει από το σκότος, και που φωτίζει κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο. Όποιο φως κι αν έχει οποιοσδήποτε άνθρωπος, είναι υπόχρεος στον Χριστό γι' αυτό, είτε είναι φυσικό είτε υπερφυσικό.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς η αναγνώριση του Χριστού ως αιωνίου Λόγου μεταμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε τη Γραφή σήμερα; 2. Σε ποια περιοχή της ζωής σας χρειάζεστε περισσότερο το φως και τη ζωή που ο Χένρι δείχνει ότι ρέουν μόνο από τον Χριστό; 3. Πού μπορεί να πειρασθείτε να δεχθείτε τον Χριστό μόνο με τους δικούς σας όρους αντί για όπως είναι πραγματικά;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ αΐδιε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὸν αΐδιον Λόγον, ὅστις ἦν μετὰ σοῦ ἐν ἀρχῇ, ὅστις ἐστὶ φῶς καὶ ζωή, καὶ ὅστις ἦλθεν κατοικῆσαι ἐν ἡμῖν πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας. Λάμψον τὸ φῶς τοῦτο εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα δεχθῶμεν τὸν Χριστὸν μετὰ πίστεως καὶ γίνωμεν τέκνα σου, περιπατοῦντες ὡς ἐκ σκότους λελυτρωμένοι. Κράτησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν τῷ εὐαγγελίῳ, μαρτυροῦντας περὶ τοῦ Υἱοῦ σου καὶ φυλάττοντας τὴν δόξαν αὐτοῦ ἀπὸ πάσης ψευδοῦς ἐννοίας, ἕως ἂν ἴδωμεν αὐτὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →