← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ

Δανιήλ 10 — με τον Ματθαίο Χένρι

Δανιήλ 10Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ μας προσκαλεί σε μια βαθιά συνάντηση με το θείο. Σε αυτό το όραμα, που δόθηκε κατά τη βασιλεία του Κύρου, παρατηρούμε την βαθιά αφοσίωση του Δανιήλ και την επιβλητική εμφάνιση του Υιού του Θεού. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας βοηθά να κατανοήσουμε τόσο το ιστορικό πλαίσιο όσο και το πνευματικό βάρος αυτών των γεγονότων. Καθώς προχωρούμε μέσα από τις γνώσεις του, μας υπενθυμίζεται ότι ο Θεός αποκαλύπτει τους σκοπούς Του σε εκείνους που Τον αναζητούν με ταπεινοφροσύνη και επιμονή. Αυτό το μάθημα μας ενθαρρύνει να προσεγγίζουμε την Γραφή με ευλάβεια και προσδοκία, εμπιστευόμενοι ότι ο ίδιος Κύριος που ενίσχυσε τον Δανιήλ θα ενισχύσει και εμάς σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ. Προσέξτε τις τρεις εβδομάδες πένθους και νηστείας του Δανιήλ, το συντριπτικό όραμα δίπλα στον ποταμό και τον ουράνιο αγγελιαφόρο που φέρνει τόσο τρόμο όσο και παρηγοριά. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφείτε στους στοχασμούς του Χένρι πάνω στο απόσπασμα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη δομή και τον σκοπό ολόκληρου του οράματος. Αυτό το κεφάλαιο και τα δύο επόμενα (που ολοκληρώνουν αυτό το βιβλίο) αποτελούν ένα ενιαίο όραμα και προφητεία, που κοινοποιήθηκε στον Δανιήλ για χρήση της εκκλησίας, όχι με σημεία και σχήματα, όπως προηγουμένως (κεφ. ζ΄ και η΄), αλλά με σαφή λόγια· και αυτό έγινε περίπου δύο χρόνια μετά το όραμα στο προηγούμενο κεφάλαιο. Ο Δανιήλ προσευχόταν καθημερινά, αλλά είχε όραμα μόνο περιστασιακά. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε ορισμένα εισαγωγικά στοιχεία για την προφητεία, στο ενδέκατο κεφάλαιο τις συγκεκριμένες προβλέψεις, και στο δωδέκατο κεφάλαιο το συμπέρασμά της. Αυτό το κεφάλαιο μας δείχνει, Ι. Τη σοβαρή νηστεία και ταπείνωση του Δανιήλ, πριν λάβει αυτό το όραμα, εδ. 1-3. ΙΙ. Μια ένδοξη εμφάνιση του Υιού του Θεού σε αυτόν, και τη βαθιά εντύπωση που του προκάλεσε, εδ. 4-9. ΙΙΙ. Την ενθάρρυνση που του δόθηκε να προσδοκά μια τέτοια αποκάλυψη μελλοντικών γεγονότων που θα ήταν ικανοποιητική και χρήσιμη τόσο για άλλους όσο και για τον ίδιο, και ότι θα ήταν σε θέση να κατανοήσει το νόημα αυτής της αποκάλυψης, αν και δύσκολης, και να αντέξει τη λάμψη της, αν και εκτυφλωτικής και τρομερής, εδ. 10-21. Στη συνέχεια ο Χένρι εξετάζει την παρατεταμένη περίοδο πένθους και αυταπάρνησης του Δανιήλ. ΙΙ. Μια περιγραφή της αυτοθυσίας του Δανιήλ πριν λάβει αυτό το όραμα, όχι με προσδοκία αυτού, ούτε, όταν προσευχόταν εκείνη την επίσημη προσευχή στο κεφ. θ΄, φαίνεται ότι είχε κάποια προσδοκία του οράματος ως απάντηση σε αυτό, αλλά καθαρά από αρχή αφοσίωσης και ευσεβούς συμπόνιας προς τον θλιμμένο λαό του Θεού. Πενθούσε επί τρεις εβδομάδες (εδ. 2), για τις δικές του αμαρτίες και τις αμαρτίες του λαού του, και τις θλίψεις τους. Κάποιοι νομίζουν ότι η συγκεκριμένη αφορμή του πένθους του ήταν η νωθρότητα και η αδιαφορία πολλών από τους Ιουδαίους, οι οποίοι, αν και είχαν την ελευθερία να επιστρέψουν στη δική τους γη, παρέμεναν ακόμη στη γη της αιχμαλωσίας τους, μη γνωρίζοντας πώς να εκτιμήσουν τα προνόμια που τους προσφέρονταν· και ίσως τον ενοχλούσε περισσότερο επειδή εκείνοι που το έκαναν αυτό δικαιολογούνταν με το παράδειγμα του Δανιήλ, αν και δεν είχαν εκείνον τον λόγο να μείνουν πίσω που είχε αυτός. Άλλοι νομίζουν ότι ήταν επειδή άκουσε για το εμπόδιο που δόθηκε στην οικοδόμηση του ναού από τους εχθρούς των Ιουδαίων, οι οποίοι προσέλαβαν συμβούλους εναντίον τους, για να ματαιώσουν τον σκοπό τους (Έσδρας δ΄ 4, 5), όλες τις ημέρες του Κύρου, και πέτυχαν τον σκοπό τους από τον γιο του Καμβύση, ή Αρταξέρξη, ο οποίος κυβερνούσε ενώ ο Κύρος απουσίαζε στον Σκυθικό πόλεμο. Σημείωσε, οι καλοί άνθρωποι δεν μπορούν παρά να πενθούν βλέποντας πόσο αργά προχωρά το έργο του Θεού στον κόσμο και τι αντίσταση συναντά, πόσο αδύναμοι είναι οι φίλοι του και πόσο δραστήριοι οι εχθροί του. Κατά τις ημέρες του πένθους του Δανιήλ δεν έτρωγε ευχάριστο ψωμί· δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς τροφή, αλλά έτρωγε λίγο, και πολύ φειδωλά, και αυτοθυσιαζόταν στην ποιότητα καθώς και στην ποσότητα αυτού που έτρωγε, το οποίο μπορεί αληθινά να θεωρηθεί νηστεία, και ένδειξη ταπείνωσης και λύπης. Δεν έτρωγε το ευχάριστο ψωμί που συνήθιζε να τρώει, αλλά εκείνο που ήταν χονδροειδές και άνοστο, το οποίο δεν θα δελεαζόταν να φάει περισσότερο από όσο ήταν απαραίτητο για να στηρίξει τη φύση. Όπως τα στολίδια, έτσι και οι λιχουδιές είναι πολύ δυσάρεστες σε μια ημέρα ταπείνωσης. Ο Δανιήλ δεν έτρωγε κρέας, δεν έπινε κρασί, ούτε χριόταν, για εκείνες τις τρεις εβδομάδες, εδ. 3. Αν και ήταν τώρα πολύ γέρος, και μπορούσε να ισχυριστεί ότι η φθορά της φύσης του απαιτούσε ό,τι ήταν θρεπτικό, αν και ήταν πολύ μεγάλος άνθρωπος, και μπορούσε να ισχυριστεί ότι, έχοντας συνηθίσει σε νόστιμα φαγητά, δεν μπορούσε να τα κάνει χωρίς αυτά, θα έβλαπτε την υγεία του αν ήταν, όμως, όταν ήταν και για να μαρτυρήσει και να βοηθήσει την αφοσίωσή του, μπορούσε έτσι να αρνηθεί τον εαυτό του· ας σημειωθεί αυτό προς ντροπή πολλών νέων ανθρώπων στις κοινές τάξεις της ζωής που δεν μπορούν να πείσουν τον εαυτό τους να αρνηθούν έτσι τον εαυτό τους. Στη συνέχεια, ο Χένρι περιγράφει την ένδοξη εμφάνιση εκείνου που είδαν στο όραμα. ΙΙΙ. Μια περιγραφή εκείνου του ένδοξου προσώπου που είδε ο Δανιήλ σε όραμα, το οποίο, γενικά συμφωνείται, δεν μπορούσε να είναι άλλο από τον ίδιο τον Χριστό, τον αιώνιο Λόγο. Ήταν δίπλα στον ποταμό Χιδέκελ (εδ. 4), πιθανώς περπατώντας εκεί, όχι για διασκέδαση, αλλά για αφοσίωση και περισυλλογή, όπως περπατούσε ο Ισαάκ στο χωράφι, για να μελετήσει· και, όντας πρόσωπο διακεκριμένο, είχε τους υπηρέτες του να τον παρακολουθούν σε κάποια απόσταση. Εκεί κοίταξε ψηλά, και είδε έναν άνθρωπο, τον Χριστό Ιησού. Πρέπει να είναι αυτός, γιατί εμφανίζεται στην ίδια ομοιότητα στην οποία εμφανίστηκε στον Άγιο Ιωάννη στη νήσο Πάτμο, Αποκ. α΄ 13-15. Η ενδυμασία του ήταν ιερατική, γιατί είναι ο αρχιερέας της ομολογίας μας, ντυμένος με λινό, όπως ήταν ο ίδιος ο αρχιερέας την ημέρα του εξιλασμού, εκείνη τη μεγάλη ημέρα· οι οσφύες του ήταν ζωσμένες (στο όραμα του Αγίου Ιωάννη οι μαστοί του ήταν ζωσμένοι) με χρυσή ζώνη από τον καλύτερο χρυσό, εκείνον της Ουφάζ, γιατί όλα γύρω από τον Χριστό είναι τα καλύτερα στο είδος τους. Η ζώνωση των οσφύων δηλώνει την έτοιμη και επιμελή εφαρμογή Του στο έργο Του, ως υπηρέτη του Πατέρα Του, στο έργο της λύτρωσής μας. Η μορφή Του ήταν ευχάριστη, το σώμα Του σαν βήρυλλος, ένας πολύτιμος λίθος ουράνιου χρώματος. Η όψη Του ήταν φοβερή, και αρκετή για να προκαλέσει τρόμο στους θεατές, γιατί το πρόσωπό Του ήταν σαν την εμφάνιση αστραπής, που θαμπώνει τα μάτια, και φωτίζει και απειλεί. Τα μάτια Του ήταν φωτεινά και αστραφτερά, σαν λάμπες πυρός. Τα χέρια και τα πόδια Του έλαμπαν σαν γυαλισμένος χαλκός, εδ. 6. Η φωνή Του ήταν δυνατή, και ισχυρή, και πολύ διαπεραστική, σαν τη φωνή πλήθους. Η φωνή του Θεού μπορεί να υπερνικήσει τη φωνή του λαού. Έτσι ένδοξα εμφανίστηκε ο Χριστός, και αυτό πρέπει να μας ωθήσει, 1. Να σκεφτόμαστε υψηλά και τιμητικά γι' Αυτόν. Τώρα σκέψου πόσο μεγάλος είναι αυτός ο άνθρωπος, και σε όλα ας έχει την υπεροχή. 2. Να θαυμάζουμε την συγκατάβασή Του για εμάς και τη σωτηρία μας. Πάνω από όλη αυτή τη λαμπρότητα τράβηξε ένα πέπλο όταν πήρε τη μορφή υπηρέτη, και κενώθηκε.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει υπογραμμίζοντας τη διαβεβαίωση που δόθηκε σχετικά με την απαντημένη προσευχή. 4. Τον διαβεβαίωσε ότι οι νηστείες και οι προσευχές του είχαν ανέβει για μνημόσυνο ενώπιον του Θεού, όπως είπε ο άγγελος στον Κορνήλιο (Πράξ. ι΄ 4): Μη φοβάσαι, Δανιήλ, εδ. 12. Είναι φυσικό για τον πεσμένο άνθρωπο να φοβάται έναν έκτακτο αγγελιαφόρο από τον ουρανό, φοβούμενος να ακούσει κακές ειδήσεις από εκεί· αλλά ο Δανιήλ δεν χρειάζεται να φοβάται, γιατί με τις τρεις εβδομάδες ταπείνωσης και ικεσίας του έστειλε έκτακτους αγγελιαφόρους στον ουρανό, τους οποίους μπορεί να περιμένει να επιστρέψουν με κλάδο ελιάς ειρήνης: «Από την πρώτη ημέρα που έθεσες την καρδιά σου να κατανοήσεις τον λόγο του Θεού, ο οποίος είναι να είναι ο κανόνας των προσευχών σου, και να ταπεινώσεις τον εαυτό σου ενώπιον του Θεού σου, ώστε να βάλεις μια ακμή στις προσευχές σου, τα λόγια σου ακούστηκαν», όπως, προηγουμένως, στην αρχή της ικεσίας σου, κεφ. θ΄ 23. Σημείωσε, Όπως η είσοδος του λόγου του Θεού είναι φωτιστική για τους ευθείς, έτσι η είσοδος των προσευχών τους είναι ευάρεστη στον Θεό, Ψαλμ. ριθ΄ 130. Από την πρώτη ημέρα που αρχίζουμε να στρεφόμαστε προς τον Θεό με τρόπο καθήκοντος είναι έτοιμος να μας συναντήσει με τρόπο ελέους. Έτσι έτοιμος είναι ο Θεός να ακούσει προσευχή. Είπα, θα εξομολογηθώ, και συ συγχώρησες.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Σε ποιους τομείς της ζωής μπορεί ο Κύριος να σας προσκαλεί σε μια βαθύτερη περίοδο ταπεινής αναζήτησης; 2. Πώς διαμορφώνει η συντριπτική δόξα του Χριστού στο όραμα την άποψή σας για τη μεγαλειότητά Του; 3. Πού χρειάζεστε φρέσκια διαβεβαίωση ότι οι προσευχές σας έχουν ακουστεί;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, καθώς ο Δανιήλ είδε τη δόξα Σου και άκουσε τον λόγο Σου, ενδυνάμωσέ μας με το Πνεύμα Σου να επιμένουμε στην προσευχή ακόμα και όταν είμαστε καταβεβλημένοι. Υπενθύμισέ μας ότι είμαστε πολύ αγαπητοί, ότι οι κραυγές μας ανεβαίνουν ενώπιόν Σου, και ότι η δύναμή Σου τελειοποιείται στην αδυναμία μας. Χάρισέ μας ταπεινές καρδιές να είμαστε έτοιμοι για όποιον λόγο Σου μιλήσεις, εμπιστευόμενοι ότι η παρουσία Σου μας συντηρεί μέχρι τέλους. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →