← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Δραπέτευσε για τη Ζωή Σου

Γένεσις 19-20Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα20 λεπ
Άνοιγμα
Στα γραπτά της για τη Γένεση 19-20, η Έλεν Γ. Γουάιτ ξεδιπλώνει την επίσημη ιστορία της τελευταίας νύχτας των Σοδόμων και της διάσωσης του Λωτ. Τα λόγια της ανιχνεύουν το έλεος που ικετεύει μέχρι να φτάσει το όριο, και μετά δείχνουν πέρα από την κρίση στον Λυτρωτή που ακόμα καλεί τον λαό Του έξω από κάθε διαφθορική επιρροή. Ακούμε σήμερα με την ίδια ελπίδα που στήριζε τους πατριάρχες—την ευλογημένη διαβεβαίωση μιας κληρονομιάς που δεν μπορεί να μαραθεί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές ανοιχτές στη φωνή του Πνεύματος, ας διαβάσουμε τη Γένεση 19-20. Προσέξτε την αντίθεση ανάμεσα στη μεσιτεία του Αβραάμ και τον δισταγμό του Λωτ, την επείγουσα εντολή των αγγέλων και την ταχεία κρίση που έπεσε. Ζητήστε από τον Κύριο να σας εντυπώσει τη σοβαρότητα των προειδοποιήσεών Του και το μέγεθος της σωτήριας χάρης Του.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Γουάιτ πρώτα μας παρουσιάζει την πολυτέλεια που προετοίμασε τα Σόδομα για την καταστροφή: Η αφθονία που βασίλευε παντού γέννησε πολυτέλεια και υπερηφάνεια. Η αργία και ο πλούτος σκληραίνουν την καρδιά που δεν έχει ποτέ καταπιεστεί από ανάγκη ή βαρυνθεί από λύπη. Η αγάπη για την ηδονή καλλιεργήθηκε από τον πλούτο και τον ελεύθερο χρόνο, και ο λαός παραδόθηκε σε σαρκικές απολαύσεις. 'Ιδού,' λέει ο προφήτης, 'αυτή ήταν η ανομία της αδελφής σου Σοδόμας, υπερηφάνεια, χορτασμός άρτου και αφθονία αργίας υπήρχε σε αυτήν και στις θυγατέρες της, ούτε ενίσχυσε το χέρι του πτωχού και του ενδεούς. Και υπήρξαν υπερήφανοι και διέπραξαν βδέλυγμα ενώπιόν Μου· γι' αυτό τους αφαίρεσα όπως είδα καλό.' Ιεζεκιήλ 16:49, 50. Δεν υπάρχει τίποτε πιο επιθυμητό μεταξύ των ανθρώπων από τον πλούτο και την αργία, και όμως αυτά γέννησαν τις αμαρτίες που έφεραν καταστροφή στις πόλεις της πεδιάδας. Η άχρηστη, αργόσχολη ζωή τους τους έκανε λεία στους πειρασμούς του Σατανά, και παραμόρφωσαν την εικόνα του Θεού, και έγιναν σατανικοί παρά θείοι. Η αργία είναι η μεγαλύτερη κατάρα που μπορεί να πέσει στον άνθρωπο, γιατί η κακία και το έγκλημα ακολουθούν στο πέρασμά της. Εξασθενεί τον νου, διαστρέφει την κατανόηση και εξευτελίζει την ψυχή. Ο Σατανάς κρύβεται σε ενέδρα, έτοιμος να καταστρέψει εκείνους που είναι απροφύλακτοι, των οποίων ο ελεύθερος χρόνος του δίνει ευκαιρία να εισχωρήσει με κάποια ελκυστική μεταμφίεση. Δεν είναι ποτέ πιο επιτυχής από όταν έρχεται στους ανθρώπους στις αργόσχολες ώρες τους. Έπειτα δείχνει την ήσυχη πιστότητα που ακόμα άνοιξε πόρτα για έλεος: Στο λυκόφως δύο ξένοι πλησίασαν την πύλη της πόλης. Ήταν φαινομενικά ταξιδιώτες που έρχονταν για να διανυκτερεύσουν. Κανείς δεν μπορούσε να διακρίνει σε αυτούς τους ταπεινούς οδοιπόρους τους ισχυρούς κήρυκες της θείας κρίσης, και λίγο ονειρευόταν το χαρούμενο, αμέριμνο πλήθος ότι με τη συμπεριφορά τους προς αυτούς τους ουράνιους αγγελιαφόρους εκείνη ακριβώς τη νύχτα θα έφταναν στο αποκορύφωμα της ενοχής που καταδίκασε την υπερήφανη πόλη τους. Αλλά υπήρχε ένας άνθρωπος που έδειξε φιλική προσοχή προς τους ξένους και τους προσκάλεσε στο σπίτι του. Ο Λωτ δεν γνώριζε τον αληθινό χαρακτήρα τους, αλλά η ευγένεια και η φιλοξενία ήταν συνήθειά του· αποτελούσαν μέρος της θρησκείας του—μαθήματα που είχε μάθει από το παράδειγμα του Αβραάμ. Αν δεν είχε καλλιεργήσει πνεύμα ευγένειας, θα μπορούσε να είχε αφεθεί να χαθεί με τους υπόλοιπους των Σοδόμων. Πολλά νοικοκυριά, κλείνοντας τις πόρτες τους ενάντια σε έναν ξένο, έχουν αποκλείσει τον αγγελιαφόρο του Θεού, ο οποίος θα έφερνε ευλογία και ελπίδα και ειρήνη. Η Γουάιτ στη συνέχεια ανιχνεύει τον μοιραίο δισταγμό που κόστισε τόσο πολύ: Ο Λωτ επέστρεψε λυπημένος στο σπίτι του και διηγήθηκε την ιστορία της αποτυχίας του. Τότε οι άγγελοι τον πρόσταξαν να σηκωθεί και να πάρει τη γυναίκα του και τις δύο θυγατέρες που ήταν ακόμα στο σπίτι του και να φύγει από την πόλη. Αλλά ο Λωτ δίστασε. Αν και καθημερινά στενοχωριόταν βλέποντας πράξεις βίας, δεν είχε αληθινή αντίληψη της εξευτελιστικής και βδελυρής ανομίας που ασκούνταν σε εκείνη την άθλια πόλη. Δεν συνειδητοποιούσε την τρομερή ανάγκη για τις κρίσεις του Θεού να βάλουν φρένο στην αμαρτία. Μερικά από τα παιδιά του προσκολλήθηκαν στα Σόδομα, και η γυναίκα του αρνήθηκε να φύγει χωρίς αυτά. Η σκέψη να αφήσει εκείνους που κρατούσε πιο αγαπητούς στη γη φαινόταν περισσότερο από ό,τι μπορούσε να αντέξει. Ήταν δύσκολο να εγκαταλείψει το πολυτελές σπίτι του και όλο τον πλούτο που αποκτήθηκε με τους κόπους όλης της ζωής του, για να βγει έξω άπορος περιπλανώμενος. Μουδιασμένος από τη λύπη, καθυστερούσε, απρόθυμος να φύγει. Αλλά για τους αγγέλους του Θεού, όλοι θα είχαν χαθεί στην καταστροφή των Σοδόμων. Οι ουράνιοι αγγελιαφόροι τον πήραν αυτόν και τη γυναίκα του και τις θυγατέρες του από το χέρι και τους οδήγησαν έξω από την πόλη. Τέλος καταγράφει το ένα βλέμμα προς τα πίσω που σφράγισε τη μοίρα μιας ψυχής: Πάλι δόθηκε η επίσημη εντολή να σπεύσουν, γιατί η πύρινη καταιγίδα θα καθυστερούσε λίγο μόνο. Αλλά ένας από τους φυγάδες τόλμησε να ρίξει ένα βλέμμα προς τα πίσω στην καταδικασμένη πόλη, και έγινε μνημείο της κρίσης του Θεού. Αν ο ίδιος ο Λωτ δεν είχε δείξει κανέναν δισταγμό να υπακούσει στην προειδοποίηση των αγγέλων, αλλά είχε σπεύσει με ζήλο προς τα βουνά, χωρίς μία λέξη ικεσίας ή αντίρρησης, η γυναίκα του επίσης θα είχε διαφύγει. Η επιρροή του παραδείγματός του θα την είχε σώσει από την αμαρτία που σφράγισε τη μοίρα της. Αλλά ο δισταγμός και η καθυστέρησή του την έκαναν να θεωρήσει ελαφρά τη θεία προειδοποίηση. Ενώ το σώμα της ήταν στην πεδιάδα, η καρδιά της προσκολλήθηκε στα Σόδομα, και χάθηκε μαζί τους. Επαναστάτησε εναντίον του Θεού επειδή οι κρίσεις Του ενέπλεξαν τα υπάρχοντά της και τα παιδιά της στην καταστροφή. Αν και τόσο πολύ ευνοήθηκε με το να κληθεί έξω από την πονηρή πόλη, ένιωσε ότι της φέρθηκαν αυστηρά, επειδή ο πλούτος που είχε πάρει χρόνια να συσσωρευτεί έπρεπε να αφεθεί στην καταστροφή. Αντί να δεχτεί με ευγνωμοσύνη τη διάσωση, κοίταξε με θράσος προς τα πίσω για να επιθυμήσει τη ζωή εκείνων που είχαν απορρίψει τη θεία προειδοποίηση. Η αμαρτία της έδειξε ότι ήταν ανάξια ζωής, για τη διατήρηση της οποίας ένιωθε τόσο λίγη ευγνωμοσύνη.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Η Γουάιτ υψώνει τα μάτια μας από την καταστροφή των Σοδόμων στην υπομονετική ικεσία του Σωτήρα: Είπε ο Αληθινός Μάρτυρας στην εκκλησία της Εφέσου: 'Έχω κάτι εναντίον σου, επειδή άφησες την πρώτη σου αγάπη. Θυμήσου λοιπόν από πού έχεις πέσει, και μετανόησε, και κάνε τα πρώτα έργα· αλλιώς θα έρθω σε σένα γρήγορα, και θα μετακινήσω τη λυχνία σου από τη θέση της, εκτός αν μετανοήσεις.' Αποκάλυψη 2:4,5. Ο Σωτήρας παρακολουθεί για απάντηση στις προσφορές αγάπης και συγχώρεσής Του, με πιο τρυφερή συμπόνια από εκείνη που κινεί την καρδιά ενός επίγειου γονέα να συγχωρήσει έναν παραστρατημένο, πάσχοντα γιο. Φωνάζει μετά τον πλανημένο, 'Επιστρέψτε σε Εμένα, και θα επιστρέψω σε εσάς.' Μαλαχίας 3:7. Αλλά αν ο πλανημένος αρνείται επίμονα να προσέξει τη φωνή που τον καλεί με ελεήμονα, τρυφερή αγάπη, θα αφεθεί τελικά στο σκοτάδι. Η καρδιά που έχει για καιρό περιφρονήσει το έλεος του Θεού, σκληραίνει στην αμαρτία, και δεν είναι πλέον δεκτική στην επιρροή της χάρης του Θεού. Φοβερή θα είναι η μοίρα εκείνης της ψυχής για την οποία ο ικετεύων Σωτήρας θα διακηρύξει τελικά, αυτός 'είναι προσκολλημένος στα είδωλα· άφησέ τον μόνο.' Ωσηέ 4:17. Θα είναι πιο ανεκτό την ημέρα της κρίσης για τις πόλεις της πεδιάδας παρά για εκείνους που γνώρισαν την αγάπη του Χριστού, και όμως στράφηκαν για να διαλέξουν τις ηδονές ενός κόσμου αμαρτίας. Κλείνει αγκυρώνοντας κάθε τρέμουσα καρδιά στην πόλη της οποίας ο οικοδόμος είναι ο Θεός: Για τους απογόνους του Αβραάμ είναι γραμμένο, 'Όλοι αυτοί πέθαναν με πίστη, χωρίς να λάβουν τις υποσχέσεις, αλλά αφού τις είδαν από μακριά, και πείστηκαν γι' αυτές, και τις αγκάλιασαν, και ομολόγησαν ότι ήταν ξένοι και παρεπίδημοι στη γη.' Εδάφιο 13. Πρέπει να κατοικούμε ως παρεπίδημοι και ξένοι εδώ αν θέλουμε να κερδίσουμε 'μια καλύτερη χώρα, δηλαδή ουράνια.' Εδάφιο 16. Εκείνοι που είναι παιδιά του Αβραάμ θα ζητούν την πόλη που εκείνος αναζητούσε, 'της οποίας ο οικοδόμος και δημιουργός είναι ο Θεός.'
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στις καθημερινές μου επιλογές διστάζω κοντά σε επιρροές που λυπούν το Πνεύμα; 2. Πώς η άπειρη θυσία του Χριστού με κινεί να εκτιμώ τις προειδοποιήσεις Του πάνω από κάθε επίγειο δεσμό; 3. Ποιο ένα βήμα άμεσης υπακοής θα κάνω σήμερα ώστε άλλοι να οδηγηθούν προς το βουνό της ασφάλειας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν τῇ ἐπείγουσῃ ἐντολῇ Σου νὰ διαφύγωμεν διὰ τὰς ζωάς μας, λύτρωσον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἐπιμενοῦς ἀγάπης πρὸς τὸν κόσμον τοῦτον καὶ τὴν κρίσιν αὐτοῦ. Στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τῆς μακαρίας ἐλπίδος τῆς ταχείας ἐπανόδου τοῦ Χριστοῦ, ἵνα δυνηθῶμεν νὰ προχωρήσωμεν ἐν ταχείᾳ ὑπακοῇ πρὸς τὴν αἰώνιον ἀνάπαυσιν τοῦ Σαββάτου, τὴν ὁποίαν ἑτοίμασας. Κράτησον ἡμᾶς πιστοὺς εἰς τὴν παροῦσαν ἀλήθειάν Σου μέχρι τῆς ἐνδόξου ἐμφανίσεως ἐκείνης. Ἀμήν.

Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →