Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους
Προς Φιλιππησίους 2 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η επιστολή προς τους Φιλιππησίους εκθέτει τον νου που πρέπει να διέπει εκείνους τους οποίους ο Θεός έχει καλέσει σε κοινωνία διαθήκης. Στο δεύτερο κεφάλαιο ο απόστολος κατευθύνει την εκκλησία των Φιλίππων προς το μοναδικό πρότυπο με το οποίο η κοινή τους ζωή πρέπει να ρυθμίζεται. Ο ίδιος Κύριος που έχει αρχίσει καλό έργο σε αυτούς θα το ολοκληρώσει μέχρι την ημέρα του Ιησού Χριστού, και ο τρόπος αυτής της ολοκλήρωσης αποκαλύπτεται εδώ. Το χωρίο δεν παρουσιάζει ένα ιδεώδες ανθρώπινης συνεργασίας αλλά την έκφραση της θείας κυριαρχίας στη διαμόρφωση ενός λαού που συμμορφώνεται με τον Υιό. Κάθε προτροπή στηρίζεται σε ό,τι ο Θεός έχει ήδη επιτελέσει στην ταπείνωση και την εξύψωση του Χριστού. Οι άγιοι επομένως καλούνται να συμπεριφέρονται με τρόπο άξιο του ευαγγελίου ακριβώς επειδή ο Πατέρας έχει δώσει στον Υιό το όνομα πάνω από κάθε όνομα. Αυτό το κεφάλαιο λοιπόν λειτουργεί ως συνεχής έκθεση του τρόπου με τον οποίο ο λαός της διαθήκης διαφυλάσσεται και ρυθμίζεται από την ίδια δύναμη που ανέστησε τον Χριστό από τους νεκρούς.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε το κεφάλαιο μία φορά χωρίς διακοπή. Προσέξτε την ακολουθία που μεταβαίνει από την έκκληση για ομοφροσύνη στην περιγραφή της αυτοκένωσης του Χριστού και έπειτα στην εντολή να εργάζεστε τη σωτηρία σας με φόβο και τρόμο. Σημειώστε πώς η ταπείνωση του Υιού παρουσιάζεται όχι απλώς ως παράδειγμα προς μίμηση αλλά ως η αποφασιστική πράξη με την οποία ο Θεός έχει εξασφαλίσει την υπακοή του λαού του. Παρατηρήστε επίσης τη σύνδεση μεταξύ του ονόματος που δόθηκε στον Ιησού και της παγκόσμιας ομολογίας που πρέπει να ακολουθήσει. Σημειώστε την αντίθεση μεταξύ εκείνων που γογγύζουν και φιλονικούν και εκείνων που προβάλλουν τον λόγο της ζωής εν μέσω διεστραμμένης γενεάς.
Μελετήστε
Μελέτη
Το επιχείρημα ανοίγει με έκκληση θεμελιωμένη στις πραγματικότητες που έχουν ήδη δοθεί στην εκκλησία. Η παρηγοριά εν Χριστώ, η κοινωνία του Πνεύματος και τα σπλάγχνα ελέους δεν είναι μελλοντικές ελπίδες αλλά παρούσες κτήσεις που χορηγήθηκαν από τον Πατέρα. Αυτά τα δώρα παρέχουν τη μόνη επαρκή βάση για ενότητα νου και αγάπης. Όπου αυτά είναι παρόντα, οι άγιοι μπορούν να θεωρούν τους άλλους ανώτερους από τον εαυτό τους χωρίς προσποίηση. Το φάρμακο για τη φιλονικία και την κενοδοξία δεν είναι επομένως προτροπή για μεγαλύτερη προσπάθεια αλλά η αναγνώριση ότι ο Θεός τους έχει ήδη ενώσει σε ένα Πνεύμα. Το κείμενο στη συνέχεια εκθέτει τον νου του Χριστού ως μέτρο κάθε αληθινής ταπεινότητας. Αυτός που υπήρχε εν μορφή Θεού δεν θεώρησε την ισότητα με τον Θεό ως κάτι που πρέπει να αρπάξει. Αντίθετα εαυτού εκένωσε, λαβών μορφή δούλου και γενόμενος εν ομοιώματι ανθρώπων. Αυτή η κάθοδος δεν επιβλήθηκε από εξωτερική ανάγκη αλλά προήλθε από την κυρίαρχη απόφαση του Υιού σε συμφωνία με το θέλημα του Πατέρα. Αφού έγινε υπήκοος μέχρι θανάτου, και θανάτου σταυρού, έλαβε από τον Πατέρα το όνομα που είναι πάνω από κάθε όνομα. Η εξύψωση είναι επομένως η άμεση συνέπεια της ταπείνωσης που ο Πατέρας όρισε. Κάθε γόνατο στον ουρανό, στη γη και κάτω από τη γη πρέπει να κάμψει, και κάθε γλώσσα πρέπει να ομολογήσει ότι Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, προς δόξαν Θεού Πατρός. Το χωρίο στη συνέχεια εφαρμόζει αυτό το πρότυπο στη ζωή της εκκλησίας. Οι άγιοι διατάσσονται να εργάζονται τη δική τους σωτηρία με φόβο και τρόμο. Αυτή η εργασία είναι δυνατή μόνο επειδή ο Θεός ο ίδιος εργάζεται εντός τους και το θέλειν και το ενεργείν κατά την ευδοκία του. Η ίδια κυριαρχία που καθόρισε την πορεία του Υιού καθορίζει τώρα την υπακοή εκείνων που ενώθηκαν με αυτόν. Ο γογγυσμός και η φιλονικία αποκλείονται επειδή αντιφάσκουν προς τον νου που έχει δοθεί. Το κεφάλαιο κλείνει με έπαινο του Τιμοθέου και του Επαφροδίτου, ανδρών των οποίων η συμπεριφορά ήδη εμφανίζει το πρότυπο που εκτέθηκε. Η προθυμία τους να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους για το έργο του Χριστού δείχνει ότι ο νους του Κυρίου δεν είναι αφηρημένο ιδεώδες αλλά παρούσα πραγματικότητα που παράγεται από το Πνεύμα σε εκείνους τους οποίους ο Πατέρας έχει εκλέξει.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το ίδιο πρότυπο εμφανίζεται σε όλη την αποστολική γραφή. Στην επιστολή προς Ρωμαίους ο απόστολος δηλώνει ότι αν συμπάσχουμε με τον Χριστό θα συνοδοξασθούμε μαζί του, το πάθος είναι ο ορισμένος δρόμος προς τη δόξα που έχει ήδη εξασφαλιστεί. Το δεύτερο κεφάλαιο των Φιλιππησίων στέκεται σε άμεση σχέση με την προφητεία του Ησαΐα ότι κάθε γόνατο θα κάμψει και κάθε γλώσσα θα ορκιστεί. Ό,τι ο προφήτης ανήγγειλε για τον Κύριο εφαρμόζεται εδώ στον Ιησού Χριστό, επιβεβαιώνοντας ότι ο Πατέρας έχει επενδύσει τον Υιό με το θεϊκό προνόμιο της παγκόσμιας ομολογίας. Η ίδια αλήθεια διέπει τα εναρκτήρια κεφάλαια της προς Εβραίους, όπου ο Υιός δείχνεται ότι έγινε κατώτερος των αγγέλων για το πάθος του θανάτου και έπειτα στεφανώθηκε με δόξα και τιμή. Η δομή της διαθήκης είναι συνεπής: ο Πατέρας καθορίζει τόσο την ταπείνωση όσο και την εξύψωση· ο Υιός επιτελεί το έργο με τέλεια υπακοή· το Πνεύμα εφαρμόζει το όφελος στους εκλεκτούς. Αυτή η ανάγνωση στέκεται σε συνέχεια με την έμφαση της Μεταρρύθμισης στο τετελεσμένο έργο του Χριστού ως τη μόνη βάση της βεβαιότητας του πιστού και το πρότυπο της ζωής του.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Σε ποια συγκεκριμένη σχέση εντός του σώματος του Χριστού σας έχει τοποθετήσει ο Θεός όπου ο νους του Χριστού πρέπει να διέπει την εκτίμησή σας για έναν άλλον; Πώς διαμορφώνει η αλήθεια ότι ο Θεός εργάζεται εντός σας και το θέλειν και το ενεργείν τον τρόπο με τον οποίο επιδιώκετε την υπακοή στα καθημερινά καθήκοντα; Πού παρατηρείτε την τάση για γογγυσμό ή φιλονικία, και τι απαιτεί αντ' αυτού η εξύψωση του Χριστού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ, που έχεις καθορίσει από την αιωνιότητα την πορεία του Υιού σου και του έχεις δώσει το όνομα πάνω από κάθε όνομα, δώσε επίσης στον λαό της διαθήκης σου τον νου που ήταν σε αυτόν. Ας ενώσει τόσο η παρηγοριά του Χριστού και η κοινωνία του Πνεύματος ώστε να θεωρούμε τους άλλους ανώτερους από τον εαυτό μας χωρίς προσποίηση. Εργάσου εντός μας και το θέλειν και το ενεργείν κατά την ευδοκία σου, ώστε να διαφυλαχθούμε άμεμπτοι εν μέσω διεστραμμένης γενεάς. Φύλαξέ μας από κάθε σκέψη που θα υψωνόταν κατά της γνώσεως του Χριστού, και κάνε μας να προβάλλουμε τον λόγο της ζωής μέχρι την ημέρα της εμφανίσεώς του. Στον Πατέρα, δια του Υιού, και υπό του Πνεύματος ας είναι όλη η δόξα στην εκκλησία τώρα και για πάντα.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.