← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

1 Κορινθίους 8 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Α' Κορινθίους 8Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στην προσεκτική πραγματεία του Ιωάννη Καλβίνου για την Α' Κορινθίους 8, όπου ο απόστολος αντιμετωπίζει την ένταση μεταξύ της χριστιανικής ελευθερίας και της αγάπης για τους ασθενέστερους αδελφούς. Η έκθεση του Καλβίνου μας βοηθά να δούμε πώς η γνώση που στερείται αγάπης γίνεται γρήγορα επικίνδυνη. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τη δική μας χρήση της ελευθερίας υπό το φως του ευαγγελίου. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να διαμορφώσει μέσα μας μια σοφία που οικοδομεί τους άλλους αντί να τους καταστρέφει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα αργά και προσευχητικά το όγδοο κεφάλαιο της Α' Κορινθίους. Προσέξτε πώς ο Παύλος μεταβαίνει από τη γνώση που καυχώνται οι Κορίνθιοι στην πρακτική απαίτηση της αγάπης. Αφήστε το κείμενο να ερευνήσει την καρδιά σας καθώς σκέφτεστε τι σημαίνει να χρησιμοποιείτε την ελευθερία χωρίς να βλάπτετε εκείνους για τους οποίους πέθανε ο Χριστός.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει θέτοντας το πλαίσιο για το νέο ζήτημα της ελευθερίας σε αδιάφορα πράγματα. Περνά τώρα σε ένα άλλο ερώτημα, το οποίο είχε μόνο θίξει στο έκτο κεφάλαιο, χωρίς να το συζητήσει πλήρως. Διότι όταν μίλησε για την πλεονεξία των Κορινθίων, και ολοκλήρωσε εκείνη τη συζήτηση με τη δήλωση αυτή -- Ούτε πλεονέκτες, ούτε άρπαγες, ούτε πόρνοι κ.λπ., θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού, πέρασε να μιλήσει για την ελευθερία των χριστιανών -- Όλα μου επιτρέπονται. Είχε πάρει αφορμή από αυτό για να μιλήσει για την πορνεία, και από εκεί για τον γάμο. Τώρα λοιπόν ακολουθεί τελικά αυτό που είχε θίξει σχετικά με τα ενδιάμεσα πράγματα -- πώς οφείλουμε να συγκρατούμε την ελευθερία μας στα ενδιάμεσα πράγματα. Με ενδιάμεσα πράγματα εννοώ εκείνα που δεν είναι ούτε καλά ούτε κακά από μόνα τους, αλλά αδιάφορα, τα οποία ο Θεός έχει θέσει στην εξουσία μας, αλλά στη χρήση των οποίων οφείλουμε να τηρούμε μετριοπάθεια, ώστε να υπάρχει διαφορά μεταξύ ελευθερίας και ακολασίας. Στην αρχή επιλέγει ένα παράδειγμα, διακεκριμένο πάνω από όλα τα άλλα, ως προς το οποίο οι Κορίνθιοι σφάλλουν σοβαρά -- την παρουσία τους σε ιερές συμποσίες που τελούνταν από ειδωλολάτρες προς τιμήν των θεών τους, και την αδιάκριτη κατανάλωση των κρεάτων που προσφέρονταν σε αυτούς. Καθώς αυτό προκαλούσε πολλή σκανδαλοποίηση, ο Απόστολος τους διδάσκει ότι διαστρέφουν απερίσκεπτα την ελευθερία που τους χορηγήθηκε από τον Κύριο. Ο Καλβίνος στη συνέχεια δείχνει από τα αποτελέσματα πώς η γνώση χωρίς αγάπη αποτυγχάνει. Η γνώση φουσκώνει. Δείχνει, από τα αποτελέσματα, πόσο μάταιο πράγμα είναι να καυχάται κανείς για τη γνώση, όταν λείπει η αγάπη. «Τι ωφελεί η γνώση, που είναι τέτοιου είδους ώστε μας φουσκώνει και μας υψώνει, ενώ έργο της αγάπης είναι να οικοδομεί;» Αυτό το χωρίο, που διαφορετικά είναι κάπως ασαφές λόγω της συντομίας του, μπορεί εύκολα να γίνει κατανοητό με αυτόν τον τρόπο -- «Ό,τι στερείται αγάπης δεν έχει καμία αξία ενώπιον του Θεού· μάλιστα, Του είναι δυσάρεστο, και πολύ περισσότερο ό,τι είναι φανερά αντίθετο προς την αγάπη. Τώρα εκείνη η γνώση για την οποία καυχάστε, ω Κορίνθιοι, είναι εντελώς αντίθετη προς την αγάπη, διότι φουσκώνει τους ανθρώπους με υπερηφάνεια και οδηγεί σε περιφρόνηση των αδελφών, ενώ η αγάπη ενδιαφέρεται για την ευημερία των αδελφών και μας προτρέπει να τους οικοδομούμε. Καταραμένη λοιπόν ας είναι εκείνη η γνώση που κάνει τους ανθρώπους υπερήφανους και δεν ρυθμίζεται από επιθυμία οικοδομής.» Στο εδάφιο 2 ο Καλβίνος εξετάζει τη φύση της αληθινής γνώσης. 2. Και αν νομίζει κάποιος ότι γνωρίζει κάτι. Εκείνος νομίζει ότι γνωρίζει κάτι, ο οποίος ευχαριστιέται με τη γνώμη που έχει για τη δική του γνώση και περιφρονεί τους άλλους, σαν να ήταν πολύ πάνω από αυτούς. Διότι ο Παύλος δεν καταδικάζει εδώ τη γνώση, αλλά εκείνη την αλαζονεία και την υπεροψία που αποκτούν οι ασεβείς εξαιτίας της. Διαφορετικά δεν μας προτρέπει να είμαστε σκεπτικιστές, ώστε να διστάζουμε πάντα και να κρέμομαστε στην αμφιβολία, και δεν εγκρίνει μια ψευδή και προσποιητή μετριοφροσύνη, σαν να ήταν καλό πράγμα να νομίζουμε ότι αγνοούμε ό,τι γνωρίζουμε. Εκείνος λοιπόν που νομίζει ότι γνωρίζει κάτι, ή, με άλλα λόγια, που είναι αλαζόνας από μια κενή αντίληψη της δικής του γνώσης, ώστε να προτιμά τον εαυτό του από τους άλλους και να είναι αυτάρεσκος, δεν γνωρίζει ακόμη τίποτε όπως οφείλει να γνωρίζει. Διότι η αρχή όλης της αληθινής γνώσης είναι η γνωριμία με τον Θεό, η οποία παράγει μέσα μας ταπείνωση και υποταγή· μάλιστα, μας καταρρίπτει εντελώς αντί να μας υψώνει. Αλλά όπου υπάρχει υπερηφάνεια, εκεί υπάρχει άγνοια του Θεού [462] -- ένα ωραίο χωρίο! Μακάρι όλοι να το γνώριζαν σωστά, ώστε να κατανοούν ορθά τον κανόνα της ορθής γνώσης! Ο Καλβίνος επιστρέφει στην πραγματική πρακτική των Κορινθίων και στα όριά της. 7. Αλλά δεν υπάρχει σε όλους αυτή η γνώση. Ανασκευάζει, με μία μόνο λέξη, όλα όσα είχε προηγουμένως προβάλει στο όνομά τους, δείχνοντας ότι δεν αρκεί να γνωρίζουν ότι ό,τι κάνουν είναι σωστό, αν δεν έχουν ταυτόχρονα μέριμνα για τους αδελφούς τους. Όταν είπε παραπάνω -- Γνωρίζουμε ότι όλοι έχουμε γνώση, (Α' Κορινθίους 8:1,) αναφερόταν σε εκείνους που επέπληττε για κατάχρηση της ελευθερίας τους. Τώρα, από την άλλη πλευρά, τους καλεί να σκεφτούν ότι υπάρχουν πολλοί αδύναμοι και αμαθείς άνθρωποι που συνδέονται μαζί τους, στους οποίους οφείλουν να προσαρμόζονται. «Έχετε, είναι αλήθεια, ορθή κρίση ενώπιον του Θεού, και αν ήσασταν μόνοι στον κόσμο, θα ήταν εξίσου νόμιμο για εσάς να τρώτε από πράγματα προσφερόμενα σε είδωλα, όπως από οποιοδήποτε άλλο είδος τροφής. Αλλά σκεφτείτε τους αδελφούς σας, προς τους οποίους είστε οφειλέτες. Έχετε γνώση· εκείνοι είναι αμαθείς. Οι πράξεις σας οφείλουν να ρυθμίζονται όχι μόνο σύμφωνα με τη γνώση σας, αλλά και σύμφωνα με την άγνοιά τους.» Αυτή η απάντηση είναι ιδιαίτερα άξια προσοχής· διότι δεν υπάρχει τίποτε προς το οποίο είμαστε πιο επιρρεπείς [468] από αυτό, ότι ο καθένας ακολουθεί το δικό του συμφέρον, παραμελώντας εκείνο των άλλων. Γι' αυτό αισθανόμαστε έτοιμοι να αναπαυθούμε στην κρίση μας, και δεν σκεφτόμαστε ότι η καταλληλότητα εκείνων των έργων που κάνουμε ενώπιον των ανθρώπων εξαρτάται όχι μόνο από τη συνείδησή μας, αλλά και από εκείνη των αδελφών μας.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος υπογραμμίζει την αξία που δίνει ο Χριστός σε κάθε αδύναμο αδελφό. Διαβάζω, όμως, την πρόταση ερωτηματικά, έτσι: Μήπως θα χαθεί εξαιτίας της γνώσης σου; σαν να έλεγε: «Είναι λογικό η γνώση σου να δίνει αφορμή για καταστροφή στον αδελφό σου; Είναι για αυτόν τον λόγο που γνωρίζεις τι είναι σωστό, ώστε να προκαλέσεις την καταστροφή άλλου;» Χρησιμοποιεί τον όρο αδελφός, για να εκθέσει την υπερηφάνειά τους ως άσπλαχνη, με αυτόν τον τρόπο: «Είναι αλήθεια ότι το πρόσωπο που περιφρονείς είναι αδύναμο, αλλά ακόμη είναι αδελφός σου, διότι ο Θεός τον υιοθέτησε. Ενεργείς σκληρά, λοιπόν, μη έχοντας μέριμνα για τον αδελφό σου.» Υπάρχει, όμως, ακόμη μεγαλύτερη δύναμη σε ό,τι ακολουθεί -- ότι ακόμη και εκείνοι που είναι αμαθείς ή αδύναμοι έχουν εξαγοραστεί με το αίμα του Χριστού· διότι τίποτε δεν θα ήταν πιο απρεπές από αυτό, ότι ενώ ο Χριστός δεν δίστασε να πεθάνει, ώστε ο αδύναμος να μην χαθεί, εμείς, από την άλλη πλευρά, θεωρούμε ως τίποτε τη σωτηρία εκείνων που εξαγοράστηκαν με τόσο μεγάλο τίμημα. Ένα αξιομνημόνευτο ρητό, με το οποίο διδασκόμαστε πόσο πολύτιμη οφείλει να είναι η σωτηρία των αδελφών μας στην εκτίμησή μας, και όχι μόνο όλων, αλλά καθενός ατόμου ιδιαίτερα, εφόσον το αίμα του Χριστού χύθηκε για κάθε άτομο! Ο Καλβίνος κλείνει προσφέροντας το δικό του παράδειγμα παράδοσης της ελευθερίας. 13. Γι' αυτό, αν το φαγητό κάνει τον αδελφό μου να σκανδαλιστεί. Με σκοπό να ελέγξει πιο αυστηρά την υπεροπτική ελευθερία τους, δηλώνει ότι δεν οφείλουμε μόνο να απέχουμε από ένα μόνο συμπόσιο παρά να βλάψουμε έναν αδελφό, αλλά οφείλουμε να παραιτηθούμε από την κατανάλωση κρεάτων καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Ούτε απλώς ορίζει τι πρέπει να γίνει, αλλά δηλώνει ότι ο ίδιος θα ενεργούσε με αυτόν τον τρόπο. Η έκφραση, είναι αλήθεια, είναι υπερβολική, καθώς είναι σχεδόν αδύνατο κάποιος να απέχει από το να τρώει κρέας καθ' όλη τη ζωή του, αν παραμείνει στην κοινή ζωή· [475] αλλά το νόημά του είναι ότι θα προτιμούσε να μην κάνει καμία χρήση της ελευθερίας του σε καμία περίπτωση, παρά να είναι αφορμή σκανδάλου για τον αδύναμο. Διότι η συμμετοχή δεν είναι σε καμία περίπτωση νόμιμη, εκτός αν ρυθμίζεται από τον κανόνα της αγάπης. Μακάρι αυτό να το σκεφτόντουσαν δεόντως εκείνοι που υποτάσσουν τα πάντα στο δικό τους συμφέρον, ώστε να μην ανέχονται να παραιτηθούν ούτε από το πλάτος μιας τρίχας από το δικό τους δικαίωμα για χάρη των αδελφών τους· και ότι θα πρόσεχαν όχι μόνο όσα διδάσκει ο Παύλος, αλλά και όσα σημειώνει με το δικό του παράδειγμα! Πόσο πολύ ανώτερος είναι από εμάς! Όταν αυτός, λοιπόν, δεν διστάζει να υποταχθεί έτσι στους αδελφούς του, ποιος από εμάς δεν θα υποτασσόταν στην ίδια κατάσταση;
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας μπορεί η γνώση να ξεπερνά την αγάπη για τους άλλους; Πώς αλλάζει τον τρόπο που χρησιμοποιείτε την ελευθερία σας το να θυμάστε την τιμή που πλήρωσε ο Χριστός για κάθε αδελφό; Ποια μία πρακτική ελευθερίας μπορείτε να παραμερίσετε με χαρά αυτή την εβδομάδα ώστε να μην βλαφθεί ένας ασθενέστερος πιστός;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ λυτρωσάμενος ἡμᾶς διὰ τοῦ αἵματος τοῦ Υἱοῦ σου καὶ συνδέων ἡμᾶς ἐν ἀγάπῃ διαθήκης, δὸς ἡμῖν ἵνα μὴ χρησιμοποιῶμεν τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν πρὸς τὸ νὰ πληγώσωμεν τὴν συνείδησιν ἐκείνων ὑπὲρ ὧν ὁ Χριστὸς ἀπέθανεν, ἀλλὰ πρὸς τὸ νὰ οἰκοδομῶμεν τὴν ἐκκλησίαν σου ἐν τῇ γνώσει ὅτι μόνη ἡ ἀγάπη οἰκοδομεῖ. Μόρφωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου ὥστε νὰ περιπατῶμεν ταπεινῶς ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ τῇ ἀποκτηθείσῃ ἐν τῷ Γολγοθᾷ, ὑψοῦντες τὴν κυρίαρχον χάριν σου ὑπὲρ πᾶσαν ἀξίωσιν γνώσεως. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →