← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 135-136 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 135-136Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα αντλούμε από τις διαχρονικές γνώσεις του Ματθαίου Χένρι καθώς ερμηνεύει τους Ψαλμούς 135 και 136. Αυτοί οι δίδυμοι Ψαλμοί Αλληλούια καλούν τον λαό του Θεού να γιορτάσει την κυρίαρχη μεγαλειότητά του και το ακλόνητο έλεός του σε όλη τη δημιουργία και την ιστορία. Η προσεκτική έκθεση του Χένρι τονίζει το προνόμιο της λατρείας, την ανοησία των ειδώλων και το διαρκές επαναλαμβανόμενο της θείας καλοσύνης. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγησή του, ο δικός μας έπαινος βαθαίνει και κατευθύνεται προς τον μόνο ζωντανό Θεό. Ας προετοιμάσουν αυτά τα αρχαία λόγια και οι σκέψεις του Χένρι τις καρδιές μας για ανανεωμένη αφοσίωση σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Τώρα πάρτε το κείμενο των Ψαλμών 135 και 136 και διαβάστε τους αργά, επιτρέποντας στο επαναλαμβανόμενο εμβατήριο του ελέους να βυθιστεί βαθιά στο πνεύμα σας. Προσέξτε τις κλήσεις προς αίνο, τις ισχυρές πράξεις που αφηγούνται και την αντίθεση μεταξύ του αληθινού Θεού και των άψυχων ειδώλων. Ας διαμορφώσουν τα λόγια την ευγνωμοσύνη και τον σεβασμό σας ενώπιον του Κυρίου που βασιλεύει για πάντα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας λεπτομερώς την κλήση προς αίνο και τους λόγους γι' αυτήν. Εδώ είναι, 1. Το καθήκον στο οποίο καλούμαστε—να αινέσουμε τον Κύριο, να αινέσουμε το όνομά του· αινέστε τον, και πάλι αινέστε τον. Δεν πρέπει μόνο να τον ευχαριστούμε για όσα έχει κάνει για εμάς, αλλά να τον αινούμε για ό,τι είναι ο ίδιος και έχει κάνει για άλλους· να παίρνουμε κάθε ευκαιρία να μιλάμε καλά για τον Θεό και να δίνουμε στα αλήθειά του και στους τρόπους του έναν καλό λόγο. 2. Τα πρόσωπα που καλούνται να το κάνουν αυτό—οι δούλοι του Κυρίου, οι ιερείς και οι Λευίτες που στέκονται στον οίκο του, και όλοι οι ευλαβείς και ευσεβείς Ισραηλίτες που στέκονται στις αυλές του οίκου του για να λατρεύσουν εκεί, εδ. 2. Εκείνοι που έχουν τον περισσότερο λόγο να αινούν τον Θεό είναι αυτοί που γίνονται δεκτοί στα προνόμια του οίκου του, και εκείνοι βλέπουν τον περισσότερο λόγο που εκεί αντικρίζουν την ομορφιά του και γεύονται την καλοσύνη του· από αυτούς αναμένεται, γιατί γι' αυτόν τον σκοπό απολαμβάνουν τις θέσεις τους. Ποιος πρέπει να τον αινεί αν όχι αυτοί; 3. Οι λόγοι για τους οποίους πρέπει να αινούμε τον Θεό. (1.) Επειδή αυτός τον οποίο πρόκειται να αινούμε είναι αγαθός, και η αγαθότητα είναι κάτι για το οποίο όλοι θα μιλήσουν καλά. Είναι αγαθός προς όλους, και πρέπει να του δώσουμε τον αίνο γι' αυτό. Η αγαθότητά του είναι η δόξα του, και πρέπει να την αναφέρουμε προς δόξαν του. (2.) Επειδή το έργο είναι ο ίδιος ο μισθός του: Ψάλλετε αίνους στο όνομά του, γιατί είναι ευχάριστο. Καλύτερα γίνεται με χαρούμενο πνεύμα, και θα έχουμε την ευχαρίστηση ότι εκτελέσαμε το καθήκον μας. Είναι παράδεισος στη γη το να αινεί κανείς τον Θεό· και η ευχαρίστηση αυτού πρέπει να βγάλει εντελώς από τη γεύση μας τις ηδονές της αμαρτίας. (3.) Εξαιτίας των ιδιαίτερων προνομίων του λαού του Θεού (εδ. 4): Ο Κύριος επέλεξε τον Ιακώβ για τον εαυτό του, και επομένως ο Ιακώβ είναι υποχρεωμένος να τον αινεί· γιατί γι' αυτό ο Θεός επέλεξε έναν λαό για τον εαυτό του ώστε να είναι γι' αυτόν όνομα και αίνος (Ιερ. ιγ΄. 11), και επομένως ο Ιακώβ έχει άφθονο υλικό για αίνο, καθώς έτσι τιμήθηκε και διακρίθηκε. Ο Ισραήλ είναι ο ιδιαίτερος θησαυρός του Θεού πάνω από όλους τους λαούς (Εξ. ιθ΄. 5)· είναι η Σεγουλλά του, ένας λαός αφιερωμένος σ' αυτόν, και στον οποίο έχει ευαρέσκεια, πολύτιμος στα μάτια του και έντιμος. Για αυτήν τη διακριτική εκπληκτική εύνοια, αν το σπέρμα του Ιακώβ δεν τον αινεί, είναι ο πιο ανάξιος και αχάριστος λαός κάτω από τον ήλιο. Ο Χένρι στη συνέχεια διακηρύττει το δόγμα της μεγαλειότητας του Θεού με βεβαιότητα και αψηφία των διεκδικητών. Ι. Διακηρύττει το δόγμα της μεγαλειότητας του Θεού (εδ. 5): Ο Κύριος είναι μέγας, πράγματι μέγας, που δεν γνωρίζει όρια χρόνου ή τόπου. Το διακηρύττει με βεβαιότητα, «Γνωρίζω ότι είναι έτσι· το γνωρίζω όχι μόνο με παρατήρηση των αποδείξεών του, αλλά με πίστη στην αποκάλυψή του. Το γνωρίζω· είμαι βέβαιος γι' αυτό· το γνωρίζω από τη δική μου εμπειρία της θείας μεγαλειότητας που ενεργεί στην ψυχή μου.» Το διακηρύττει με ιερή αψηφία όλων των διεκδικητών, ακόμη κι αν ενώνονταν σε συμμαχία εναντίον του. Δεν είναι μόνο πάνω από οποιονδήποτε θεό, αλλά πάνω από όλους τους θεούς, απείρως πάνω από αυτούς, μεταξύ αυτού και αυτών δεν υπάρχει σύγκριση. Ο Χένρι στρέφεται στην προειδοποίηση κατά της ειδωλολατρίας αντιπαραβάλλοντας τα άψυχα είδωλα με τον ζωντανό Θεό. Ι. Για να οπλίσει τον λαό του Θεού κατά της ειδωλολατρίας και κάθε ψευδούς λατρείας, δείχνοντας τι είδους θεοί ήταν αυτοί που λάτρευαν οι εθνικοί, όπως το είχαμε προηγουμένως, Ψαλμ. ρκ΄. 4, κ.λπ. 1. Ήταν θεοί δικής τους κατασκευής· όντας έτσι, δεν μπορούσαν να έχουν καμία δύναμη παρά μόνο αυτή που τους έδωσαν οι κατασκευαστές τους, και τότε τι δύναμη μπορούσαν να λάβουν οι κατασκευαστές τους από αυτούς; Τα αγάλματα ήταν έργο χεριών ανθρώπων, και οι θεότητες που υποτίθεται ότι τα ενέπνεαν ήταν εξίσου δημιουργήματα της φαντασίας και της φαντασιοπληξίας των ανθρώπων. 2. Είχαν το σχήμα ζώων, αλλά δεν μπορούσαν να εκτελέσουν την ελάχιστη πράξη, ούτε καν της ζωικής ζωής. Δεν μπορούσαν ούτε να δουν, ούτε να ακούσουν, ούτε να μιλήσουν, ούτε καν να αναπνεύσουν· και επομένως να τα φτιάξουν με μάτια, και αυτιά, και στόματα, και ρουθούνια, ήταν τέτοιο αστείο που θα αναρωτιόταν κανείς πώς λογικά πλάσματα μπορούσαν να επιτρέψουν στον εαυτό τους να εξαπατηθούν τόσο ώστε να περιμένουν οποιοδήποτε καλό από τέτοιες ψευδείς θεότητες. 3. Οι λατρευτές τους ήταν επομένως τόσο ανόητοι και αναίσθητοι όσο και αυτά, τόσο αυτοί που τα έφτιαξαν για να λατρευτούν όσο και αυτοί που εμπιστεύτηκαν σ' αυτά όταν φτιάχτηκαν, εδ. 18. Η λατρεία τέτοιων θεών που ήταν αντικείμενα αίσθησης, και αναίσθητοι, έκανε τους λατρευτές αισθησιακούς και αναίσθητους. Ας κάνει η λατρεία μας ενός Θεού που είναι Πνεύμα εμάς πνευματικούς και σοφούς.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι εισάγει τον Ψαλμό 136 σημειώνοντας τη δομή του με επαναλήψεις που τονίζουν το διαρκές έλεος. Το αντικείμενο αυτού του ψαλμού είναι το ίδιο με εκείνο του προηγούμενου ψαλμού, αλλά υπάρχει κάτι πολύ ιδιαίτερο στη σύνθεσή του· γιατί το δεύτερο μισό κάθε στίχου είναι το ίδιο, επαναλαμβανόμενο σε όλο τον ψαλμό, «διότι το έλεός του διαρκεί αιωνίως,» και όμως όχι μάταιη επανάληψη. Επιτρέπεται ότι τέτοια βάρη, ή «επαναλήψεις,» όπως τα ονομάζουμε, προσθέτουν πολύ στην ομορφιά ενός τραγουδιού, και βοηθούν να γίνει συγκινητικό και συγκινησιακό· ούτε μπορεί κανένας στίχος να περιέχει πιο βαρύ περιεχόμενο, ή πιο άξιο να επαναλαμβάνεται έτσι, από αυτό, ότι το έλεος του Θεού διαρκεί αιωνίως· και η επανάληψή του εδώ είκοσι έξι φορές υποδηλώνει, 1. Ότι τα ελέη του Θεού προς τον λαό του επαναλαμβάνονται έτσι και σχεδιάζονται, όπως ήταν, με συνέχεια από την αρχή μέχρι το τέλος, με πρόοδο και πρόοδο στο άπειρο. 2. Ότι σε κάθε ιδιαίτερη εύνοια πρέπει να προσέχουμε το έλεος του Θεού, και να προσέχουμε την εύνοια πρέπει να προσέχουμε το έλεος του Θεού, και να προσέχουμε ότι διαρκεί ακόμη, το ίδιο τώρα που ήταν, και διαρκεί αιωνίως, το ίδιο πάντα που είναι. 3. Ότι η αιώνια συνέχεια του ελέους του Θεού είναι πολύ η τιμή του και αυτό στο οποίο δοξάζεται, και πολύ η παρηγοριά των αγίων και αυτό στο οποίο δοξάζονται. Είναι αυτό που επομένως οι καρδιές μας πρέπει να είναι γεμάτες και πολύ επηρεασμένες, ώστε η πιο συχνή αναφορά του, αντί να μας χορταίνει, να μας υψώνει περισσότερο, επειδή θα είναι το θέμα του αίνου μας σε όλη την αιωνιότητα. Αυτή η εξαιρετική πρόταση, ότι το έλεος του Θεού διαρκεί αιωνίως, μεγαλύνεται πάνω από όλες τις αλήθειες σχετικά με τον Θεό, όχι μόνο με την επανάληψή της εδώ, αλλά με τα σημαντικά σημάδια θείας αποδοχής με τα οποία ο Θεός ενέκρινε το τραγούδι της, τόσο στον καιρό του Σολομώντα (Β' Χρον. ε΄. 13, όταν τραγούδησαν αυτά τα λόγια, «διότι το έλεός του διαρκεί αιωνίως,» ο οίκος γέμισε με νέφος) όσο και στον καιρό του Ιωσαφάτ (όταν τραγούδησαν αυτά τα λόγια, ο Θεός τους έδωσε νίκη, Β' Χρον. κ΄. 21, 22), που πρέπει να μας κάνει να αγαπάμε να ψάλλουμε, «Τα ελέη του σίγουρα διαρκούν ακόμη, αιωνίως.» Πρέπει να αινούμε τον Θεό, Ι. Ως μέγα και αγαθό στον εαυτό του, εδ. 1-3. ΙΙ. Ως Δημιουργό του κόσμου, εδ. 5-9. ΙΙΙ. Ως Θεό και Σωτήρα του Ισραήλ, εδ. 10-22. IV. Ως Λυτρωτή μας, εδ. 23, 24. V. Ως τον μεγάλο ευεργέτη όλης της δημιουργίας, και Θεό πάνω από όλα, ευλογημένο εις τους αιώνας, εδ. 25, 26. Ο Χένρι ολοκληρώνει τονίζοντας το έλεος του Θεού στη λύτρωση και την πρόνοια για όλη τη δημιουργία. Το αιώνιο έλεος του Θεού εδώ εορτάζεται, 1. Στη λύτρωση της εκκλησίας του, εδ. 23, 24. Στις πολλές λυτρώσεις που έγιναν για την ιουδαϊκή εκκλησία από τα χέρια των καταπιεστών τους (όταν, στα χρόνια της δουλείας τους, η κατάστασή τους ήταν πολύ χαμηλή, ο Θεός τους θυμήθηκε, και ανέστησε σωτήρες, τους κριτές, και τον Δαβίδ, τελικά, μέσω του οποίου ο Θεός τους έδωσε ανάπαυση από όλους τους εχθρούς τους), αλλά ιδιαίτερα στη μεγάλη λύτρωση της οικουμενικής εκκλησίας, από τις οποίες αυτές ήταν τύποι, έχουμε μεγάλο λόγο να πούμε, «Μας θυμήθηκε, τα παιδιά των ανθρώπων, στην ταπεινή μας κατάσταση, στην χαμένη μας κατάσταση, γιατί το έλεός του διαρκεί αιωνίως· έστειλε τον Υιό του να μας λυτρώσει από την αμαρτία, και τον θάνατο, και την κόλαση, και όλους τους πνευματικούς εχθρούς μας, γιατί το έλεός του διαρκεί αιωνίως· στάλθηκε να μας λυτρώσει, και όχι τους αγγέλους που αμάρτησαν, γιατί το έλεός του διαρκεί αιωνίως.» 2. Στην πρόνοια που κάνει για όλα τα πλάσματα (εδ. 25): Δίνει τροφή σε κάθε σάρκα. Είναι παράδειγμα του ελέους της πρόνοιας του Θεού ότι όπου έχει δώσει ζωή δίνει τροφή κατάλληλη και επαρκή· και είναι καλός οικοδεσπότης που φροντίζει για τόσο μεγάλη οικογένεια. 3. Σε όλες τις δόξες του, και σε όλα τα δώρα του (εδ. 26): Ευχαριστείτε τον Θεό του ουρανού. Αυτό δηλώνει ότι είναι ένδοξος Θεός, και η δόξα του ελέους του πρέπει να προσέξουμε στους αίνους μας. Ο πλούτος της δόξας του εμφανίζεται στα σκεύη του ελέους του, Ρωμ. θ΄. 23. Δηλώνει επίσης ότι είναι ο μεγάλος ευεργέτης, γιατί κάθε καλό και τέλειο δώρο είναι άνωθεν, από τον Πατέρα των φώτων, τον Θεό του ουρανού· και πρέπει να ιχνηλατούμε κάθε ρεύμα στην πηγή. Αυτό και εκείνο το ιδιαίτερο έλεος μπορεί ίσως να διαρκέσει μόνο για λίγο, αλλά το έλεος που είναι στον Θεό διαρκεί αιωνίως· είναι ανεξάντλητη πηγή.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς διαμορφώνει το προνόμιο του να στέκεστε στον οίκο του Θεού τον καθημερινό σας αίνο; Με ποιους τρόπους η αναγνώριση της απόλυτης δύναμης του Θεού πάνω στη φύση και τα έθνη ενισχύει την εμπιστοσύνη σας; Πού μπορεί να πειρασθείτε να βασιστείτε σε άψυχους αντικαταστάτες αντί για τον ζωντανό Κύριο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, μέγας καὶ ὑπερυψωμένος ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν κυρίαρχον δύναμίν σου ἐπὶ τῆς κτίσεως καὶ τὰ κραταιὰ ἔργα τῆς λυτρώσεώς σου, καὶ χαιρόμεθα διότι ἡ ἀμετάβλητος ἀγάπη σου διαρκεί εἰς τὸν αἰῶνα. Φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ παντὸς εἰδώλου καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἐμπιστευώμεθα εἰς σὲ μόνον, πληροῦντες ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου μὲ ἀληθινὴν λατρείαν, ἡ ὁποία ἀντηχεῖ διὰ τῶν ζωῶν καὶ τῶν οἴκων ἡμῶν. Εἴθε νὰ ἐνωθῶμεν μὲ τὰς γενεὰς ποὺ εὐλογοῦν τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Λυτρωτοῦ ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →