Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Θρήνοι
Θρήνοι 1 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς για τη Βίβλο για να αντλήσουμε γνώση σχετικά με το πρώτο κεφάλαιο των Θρήνων. Ο Μπάρνς καθοδηγεί τον αναγνώστη μέσα από την πένθιμη περιγραφή του προφήτη για την πτώση της Ιερουσαλήμ με προσεκτική προσοχή στο εβραϊκό κείμενο και το ιστορικό πλαίσιο. Η ερμηνεία του βοηθά την εκκλησία σήμερα να δει τόσο τη σοβαρότητα της αμαρτίας όσο και την πιστότητα του Κυρίου στην κρίση. Καθώς ακούμε τα λόγια του, καλούμαστε να προσεγγίσουμε τη Γραφή με ευλάβεια και επιθυμία να αυξηθούμε στην κατανόηση των τρόπων του Θεού με τον λαό Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Τώρα διαβάζουμε το πρώτο κεφάλαιο των Θρήνων, ακούγοντας τη φωνή του προφήτη που θρηνεί καθώς απεικονίζει την ερήμωση της Σιών. Ας αφήσουν τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά, ώστε να λάβουμε την καθοδήγηση που το Πνεύμα προορίζει μέσω αυτού του σοβαρού τμήματος της Αγίας Γραφής.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ξεκινά παρουσιάζοντας τη δομή του ποιήματος.
Εισαγωγή. Αυτό το ποίημα Θρήνοι 1:0 διαιρείται σε δύο ίσα μέρη· οι Θρήνοι 1:1-11 περιγράφουν τη δυστυχία που έχει πλήξει τους Ιουδαίους· στους Θρήνους 1:12-22, η Ιερουσαλήμ θρηνεί για τα παθήματά της.Στη συνέχεια στρέφεται στους εναρκτήριους στίχους και την έντονη εικόνα ερήμωσης.
Στίχος 1. Σε αυτούς τους δύο στίχους βρίσκεται η ίδια θλιβερή εικόνα όπως εμφανίζεται στο γνωστό μετάλλιο του Τίτου, που κόπηκε για να εορτάσει τον θρίαμβό του επί της Ιερουσαλήμ. Μια γυναίκα κάθεται κλαίγοντας κάτω από έναν φοίνικα, και κάτω είναι η επιγραφή «Ιουδαία αιχμάλωτη». Μετάφραση Θρήνοι 1:1: Πώς κάθεται μόνη η πόλη που ήταν γεμάτη λαό· έγινε σαν χήρα που ήταν μεγάλη ανάμεσα στα έθνη· πριγκίπισσα ανάμεσα σε επαρχίες έγινε υποτελής. Φόρου υποτελής - Με την έννοια της προσωπικής εργασίας Ιησούς του Ναυή 16:10.Έπειτα κατευθύνει την προσοχή στη θρησκευτική ζωή που συμβολίζεται από τη Σιών.
Στίχος 4. Η Σιών, ως η αγία πόλη, είναι το σύμβολο της θρησκευτικής ζωής του λαού, όπως ακριβώς η Ιουδαία στον προηγούμενο στίχο αντιπροσωπεύει την εθνική τους ζωή. Οι «παρθένες» έπαιρναν εξέχοντα μέρος σε όλες τις θρησκευτικές εορτές Ιερεμίας 31:13· Έξοδος 15:20.Συνεχίζει ερμηνεύοντας τον θρήνο της πόλης που προσωποποιείται στη θλίψη.
Στίχοι 12-16. Ο θρήνος της πόλης, προσωποποιημένης ως γυναίκας στη θλίψη για τη μοίρα της. Θρήνοι 1:13 Επικρατεί - Ή, έχει υποτάξει. Με έστρεψε πίσω - Η Ιουδαία, σαν κυνηγημένο ζώο, προσπαθεί να διαφύγει, αλλά βρίσκει κάθε έξοδο φραγμένη από δίκτυα, και οπισθοχωρεί από αυτά με τρόμο και αίσθημα απόλυτης απελπισίας. Θρήνοι 1:14 Δεμένη από το χέρι του - Όπως ο γεωργός δένει τον ζυγό στον λαιμό των βοδιών, έτσι ο Θεός αναγκάζει την Ιουδαία να φέρει την τιμωρία των αμαρτιών της. Είναι πλεγμένες, και ... - Ή, είναι δεμένες μαζί, «ανεβαίνουν» κ.λπ. Οι αμαρτίες της Ιουδαίας είναι σαν τα σχοινιά με τα οποία τα κομμάτια του ζυγού στερεώνονται μαζί Ιερεμίας 27:2· είναι δεμένες και πλεγμένες σαν δεμάτι στον λαιμό, και δένουν τον ζυγό γύρω του τόσο ασφαλώς που είναι αδύνατο γι' αυτήν να τον αποτινάξει. Έκανε ... - Ή, έκανε «τη δύναμή μου» να σκοντάψει.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς τονίζει τη σημασία του τίτλου Αδωνάι σε αυτό το πλαίσιο κρίσης.
Ο ζυγός της τιμωρίας που έτσι επιβλήθηκε και στερεώθηκε ασφαλώς, καταβάλλει τη δύναμή της με το βάρος του, και την κάνει να παραπαίει κάτω από αυτόν. Ο Κύριος - Το τρίτο δίστιχο του στίχου αρχίζει εδώ, και μαζί του μια νέα στροφή του θρήνου. Ο τίτλος Αδωνάι (κατάλληλα, Κύριός μου) χρησιμοποιείται στους Θρήνους από μόνος του σε δεκατέσσερις τόπους, ενώ το όνομα Γιαχβέ είναι λιγότερο εμφανές· σαν στην τιμωρία τους ο λαός να ένιωθε περισσότερο την κυριότητα της Θεότητας, και λιγότερο την αγάπη της διαθήκης Του προς αυτούς. Θρήνοι 1:15 Ο Κύριος καταπάτησε - Ή, ο Αδωνάι έκανε περιφρονητέους (δηλ. έβαλε στην πλάστιγγα, έκανε να ανέβουν ως το ελαφρύτερο βάρος, και έτσι έκανε περιφρονητέους) «τα πολεμικά μου άλογα» (μεταφορικά για ήρωες). Στη μέση μου - Δεν είχαν πέσει ένδοξα στο πεδίο της μάχης, αλλά παρέμειναν ατιμωτικά στην πόλη. Συνάθροιση - Ή, «πανηγύρι»· η λέξη που χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για τις μεγάλες εορτές Λευιτικό 23:2.Καταλήγει υπογραμμίζοντας τη βεβαιότητα της επερχόμενης κρίσης επί των εθνών.
Στίχος 21. Άκουσαν ... - Ή, «Άκουσαν ότι αναστενάζω», ότι δεν έχω «παρηγορητή». Θα φέρεις την ημέρα ... - κυριολεκτικά, έφερες «την ημέρα που διακήρυξες, και θα είναι σαν εμένα». Η ημέρα της τιμωρίας της Ιουδαίας ήταν η απόδειξη ότι τα έθνη που τώρα θριαμβεύουν για την πτώση της Ιερουσαλήμ θα επισκεφθούν σίγουρα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς σας κινεί η θέα της ερήμωσης της Σιών να εξετάσετε τη δική σας πορεία με τον Κύριο; Με ποιους τρόπους η έμφαση στον Αδωνάι βαθαίνει την ευλάβειά σας για την κυρίαρχη διακυβέρνηση του Θεού; Ποια ελπίδα βρίσκετε στη διαβεβαίωση ότι ο Κύριος θα κρίνει τα έθνη που χαίρονται για την πτώση του λαού Του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ μας, υποκλινόμαστε ενώπιον της αγίας μεγαλειότητάς Σου καθώς εξετάζουμε τα σοβαρά λόγια των Θρήνων. Δώσε μας χάρη να δεχθούμε τις προειδοποιήσεις του δούλου Σου με ταπεινές και συντετριμμένες καρδιές. Δίδαξέ μας να τρέμουμε στις κρίσεις Σου και να προσκολλώμαστε πιο σθεναρά στα ελέη της διαθήκης Σου. Ας διεγείρει η μελέτη αυτού του κεφαλαίου μέσα μας βαθύτερο μίσος για την αμαρτία και ισχυρότερη αγάπη για τη δικαιοσύνη Σου. Διαφύλαξε την εκκλησία Σου από τις ερημώσεις που ακολουθούν την ανταρσία, και κάνε μας να πορευόμαστε στον φόβο του Κυρίου όλες τις ημέρες μας. Διά του Ιησού Χριστού του Σωτήρος μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →