Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Η Κοιλάδα των Ξηρών Οστών: Θα Ανοίξω τους Τάφους Σας
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Αυτό είναι το αποκορύφωμα του Ιεζεκιήλ και μία από τις μεγάλες κορυφές ολόκληρης της Παλαιάς Διαθήκης. Το χέρι του Κυρίου τοποθετεί τον προφήτη σε μια πεδιάδα γεμάτη οστά — «πολύ πολλά… και ιδού ήταν πολύ ξηρά» — και ρωτά: «Υιέ ανθρώπου, μπορούν αυτά τα οστά να ζήσουν;» Τότε, καθώς ο προφήτης προφητεύει, έρχεται ο θόρυβος και ο σεισμός, οστό προς το οστό του, νεύρα και σάρκα και δέρμα, και τέλος η πνοή, και «έζησαν και στάθηκαν στα πόδια τους, στρατός πολύ μεγάλος». Ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου το ερμηνεύει όπως πάντα το διάβασε η Εκκλησία: το όραμα είναι τύπος της ίδιας της αναστάσεως. Η Χριστιανική Ανατολή ψάλλει αυτή ακριβώς την προφητεία στη λειτουργία του Εσπερινού του Μεγάλου Σαββάτου, στο κατώφλι του Πάσχα, ως τύπο της γενικής αναστάσεως και της ιδίας αναστάσεως του Χριστού από τον τάφο — «Ω λαέ μου, θα ανοίξω τους τάφους σας… και θα ζήσετε». Και μετά τα οστά, οι δύο ράβδοι: Ιούδα και Ιωσήφ γραμμένες η καθεμία σε ένα ραβδί και ενωμένες σε ένα στο χέρι του προφήτη — η συγκέντρωση του διαιρεμένου λαού σε μία βασιλεία υπό έναν αιώνιο Βασιλιά, τον οποίο ο Θεοδώρητος ονομάζει Κύριο Χριστό. Τότε το κεφάλαιο τριάντα οκτώ ανοίγει το μυστήριο του Γωγ και Μαγώγ, την κυριαρχία του Θεού πάνω στην οργή των εθνών.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε Ιεζεκιήλ 37–38 — την κοιλάδα γεμάτη οστά, «και ιδού ήταν πολύ ξηρά»; «Υιέ ανθρώπου, μπορούν αυτά τα οστά να ζήσουν;» και η απάντηση του προφήτη, «Ω Κύριε Θεέ, συ γνωρίζεις»; την προφητεία, και «θόρυβος, και ιδού σεισμός, και τα οστά συνήλθαν, οστό προς το οστό του»; νεύρα και σάρκα και δέρμα, και έπειτα την πνοή από τους τέσσερις ανέμους, ώστε «έζησαν και στάθηκαν στα πόδια τους, στρατός πολύ μεγάλος»; τον λόγο, «Ω λαέ μου, θα ανοίξω τους τάφους σας… και θα ζήσετε»; τις δύο ράβδους του Ιούδα και του Ιωσήφ ενωμένες «μία προς την άλλη σε μία ράβδο»; «Ο Δαβίδ ο δούλος μου θα είναι βασιλιάς επάνω τους… και θα κάνω διαθήκη ειρήνης μαζί τους· θα είναι αιώνια διαθήκη». Τότε το κεφάλαιο τριάντα οκτώ: «Υιέ ανθρώπου, στρέψε το πρόσωπό σου εναντίον του Γωγ, της γης του Μαγώγ», και τη συγκέντρωση των εθνών, και τον λόγο του Θεού, «Θα μεγαλυνθώ και θα αγιασθώ… και θα γνωρίσουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος».
Μελετήστε
Μελέτη
Γιατί ο Θεός δείχνει στον προφήτη μία ανάσταση; Ο Θεοδώρητος εξηγεί ότι οι αιχμάλωτοι είχαν χάσει την ελπίδα, και έτσι ο Θεός παρουσιάζει κάτι δυσκολότερο από την επιστροφή τους, για να αποδείξει ότι τίποτα δεν είναι δύσκολο γι' Αυτόν:
ο Θεός των πάντων δείχνει σε αυτούς τη δική Του δύναμη, και δείχνει στον προφήτη την ανάσταση νεκρών σωμάτων, που είναι πολύ δυσκολότερη από εκείνη την επιστροφή, και δι' αυτού διδάσκει όλο τον λαό ότι όλα είναι εύκολα γι' Αυτόν όταν θέλει.Αλλά το όραμα φθάνει πέρα από την επιστροφή του Ισραήλ στην ανάσταση όλων των νεκρών — ο Θεοδώρητος το λέει ανοιχτά:
Και αυτά συνέβησαν ως τύπος όχι μόνο της επαναφοράς των Ιουδαίων αλλά και της αναστάσεως όλων.Ακόμη και ιχνηλατεί την τάξη της αναστάσεως πίσω στην πρώτη δημιουργία του ανθρώπου, το σώμα πρώτα πλάστηκε και έπειτα η ψυχή εμφυσήθηκε:
Η δεύτερη δημιουργία ακολουθεί την πρώτη δημιουργία· διότι όπως το σώμα του προπάτορα Αδάμ πρώτα πλάστηκε, και έπειτα η ψυχή εμφυσήθηκε σε αυτόν, έτσι εδώ και τα δύο ήρθαν μαζί στην αρμόζουσα αρμονία τους.Ο Θεός που έπλασε τον Αδάμ από χώμα μπορεί να αναστήσει τον λαό Του από το χώμα του τάφου.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Μετά τα οστά έρχονται οι δύο ράβδοι — Ιούδας και Ιωσήφ ενωμένοι σε μία — και η υπόσχεση ενός αιώνιου Βασιλιά. Ο Θεοδώρητος δεν επιτρέπει να ισοπεδωθεί αυτό στην μικρή ιστορία της επιστροφής· ο Βασιλιάς εδώ δεν είναι προσωρινός άρχοντας αλλά ο ίδιος ο Κύριος Χριστός:
Αυτά εκπληρώθηκαν τυπικά υπό τον Ζοροβάβελ, αλλά αληθινά και πραγματικά υπό τον Κύριο Χριστό· διότι ο Ζοροβάβελ δεν ήταν βασιλιάς, αλλά μόνο ηγέτης του λαού και στρατηγός.Ο «Δαβίδ» που βασιλεύει για πάντα δεν μπορεί να είναι ο Ζοροβάβελ, ο οποίος ούτε βασίλευσε ούτε έζησε για πάντα — και έτσι ο Θεοδώρητος πιέζει τους Ιουδαίους με την ίδια τη λογική της προφητείας:
Ας πουν οι Ιουδαίοι ποιος είναι αυτός ο αιώνιος βασιλιάς τους που ονομάζεται Δαβίδ.Η αιώνια διαθήκη ειρήνης, ομοίως, δόθηκε όχι σε αυτούς αλλά σε εμάς εν Χριστώ:
Διότι υποσχέθηκε σε εμάς τα αιώνια αγαθά και μας χάρισε τη συμφιλίωση με τον Εαυτό Του.Τότε το κεφάλαιο τριάντα οκτώ ανοίγει τον πόλεμο του Γωγ και Μαγώγ — και η πρώτη λέξη του Θεοδώρητου είναι κυριαρχία: τα έθνη οργίζονται, αλλά τίποτα δεν κινείται χωρίς το θέλημα του Θεού:
τίποτε από αυτά δεν συμβαίνει χωρίς το θείο θέλημα, αλλά όλα είτε διατάσσονται για το καλό είτε επιτρέπονται για τη λύπη μας εξαιτίας της αμαρτίας. Η οργή των εθνών κρατιέται η ίδια στο χέρι του Θεού, ο οποίος δοξάζεται όταν η δύναμή Του φανερώνεται ενώπιόν τους.
Απαντήστε
Απόκριση
Σταθείτε με τον προφήτη σε εκείνη την κοιλάδα και αφήστε την ερώτηση να σας ερευνήσει: «Υιέ ανθρώπου, μπορούν αυτά τα οστά να ζήσουν;» Όπου η ελπίδα σας έχει ξεραθεί — νεκρότητα στην προσευχή, σχέση πέρα από επιδιόρθωση, αμαρτία που έχετε παραιτηθεί να πολεμάτε, η θλίψη ενός τάφου — ακούστε ότι ο Θεός σας δείχνει κάτι δυσκολότερο από οτιδήποτε αντιμετωπίζετε, για να σας διδάξει ότι όλα είναι εύκολα γι' Αυτόν όταν θέλει. Ανοίγει τάφους. Το όραμα δεν είναι μόνο παρηγοριά του Ισραήλ· είναι η εγγύηση της δικής σας αναστάσεως, διότι αυτά συνέβησαν ως τύπος της αναστάσεως όλων. Ο Θεός που πρώτα έπλασε τον Αδάμ από το χώμα και εμφύσησε ζωή σε αυτόν θα αναστήσει το σώμα σας από το χώμα εξίσου σίγουρα. Έτσι μην αφήσετε «τα οστά μας ξεράθηκαν, η ελπίδα μας χάθηκε» να είναι η τελευταία λέξη πάνω στη ζωή σας. Και δείτε το τέλος προς το οποίο τρέχει όλη η ιστορία: οι δύο διαιρεμένοι λαοί ενωμένοι σε έναν υπό έναν αιώνιο Βασιλιά, που είναι ο Χριστός, και μία αιώνια διαθήκη ειρήνης που είναι η συμφιλίωσή σας με τον Θεό. Ακόμη και η οργή των εθνών — ακόμη και ο Γωγ και ο Μαγώγ — δεν κινεί τίποτα χωρίς το θέλημά Του. Αναπαυθείτε σε αυτή την κυριαρχία, και περιμένετε την ανάσταση.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ που οδήγησες τον προφήτη σου στην κοιλάδα των ξηρών οστών και ρώτησες, «Μπορούν αυτά τα οστά να ζήσουν;»: Συ γνωρίζεις τους τόπους μέσα μου που είναι ξεραμένοι και χωρίς ελπίδα, και Συ μόνος μπορείς να τους αναστήσεις. Εμφύσησε επάνω τους, Κύριε, το πνεύμα της ζωής, και ανάστησέ με από τους τάφους μου· διότι η ανάσταση των νεκρών είναι πολύ δυσκολότερη από κάθε απελευθέρωση που ζητώ, όμως όλα είναι εύκολα σε Σένα όταν θέλεις. Εσύ που έπλασες τον Αδάμ από το χώμα και εμφύσησες σε αυτόν την πνοή της ζωής, ανάστησε και το σώμα μου την ημέρα της γενικής αναστάσεως, της οποίας αυτό το όραμα είναι ο τύπος. Σύναξέ με με όλο τον διαιρεμένο λαό Σου σε έναν υπό τον έναν αιώνιο Βασιλιά μας, τον Κύριο Χριστό, τον αληθινό Δαβίδ που βασιλεύει για πάντα· και διατήρησέ με στην αιώνια διαθήκη ειρήνης, που είναι η συμφιλίωσή μου με Σένα. Αν και τα έθνη οργίζονται και ο Γωγ και όλοι οι στρατοί του συγκεντρώνονται, ας αναπαυθώ σε αυτό, ότι τίποτα δεν συμβαίνει χωρίς το θέλημά Σου, και ότι Συ δοξάζεσαι όταν η δύναμή Σου φανερώνεται. Σε Σένα, Χριστέ Θεέ μας, την ανάσταση και τη ζωή, με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →