← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Κατά Ματθαίον 25 — με τον Brown

Ματθαίος 25Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη την Αγία Γραφή προσφέρει μια στίχο προς στίχο προτεσταντική έκθεση που χαρακτηρίζεται από σαφήνεια και ευλάβεια. Η προσέγγισή τους στο Κατά Ματθαίον 25 αναπτύσσει τις παραβολές των δέκα παρθένων και των ταλάντων, πριν κορυφωθεί στη μεγαλοπρεπή σκηνή της τελικής κρίσης. Κάθε ενότητα τονίζει την άγρυπνη πίστη, την πιστή διαχείριση και την πραγματικότητα του τελικού διαχωρισμού. Τα λόγια τους καλούν τους πιστούς να εξετάσουν τις λυχνίες τους, την υπηρεσία τους και την αγάπη τους για τον Βασιλιά που θα επιστρέψει. Αυτό το μάθημα αντλεί απευθείας από την έκθεσή τους για να ενισχύσει την προσδοκία της εμφάνισης του Χριστού.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στο Κατά Ματθαίον κεφάλαιο 25 και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Ακούστε την επανειλημμένη κλήση για επαγρύπνηση και ετοιμότητα. Σημειώστε πώς οι παραβολές κινούνται από την εσωτερική προετοιμασία στην εξωτερική υπηρεσία και τέλος στην δημόσια ετυμηγορία του Βασιλιά. Αφήστε το επίσημο κλείσιμο του κεφαλαίου να εγκατασταθεί στην καρδιά πριν στραφείτε στο σχόλιο.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο εισάγοντας την παραβολή των δέκα παρθένων. Στίχος 1. 1. Τότε —την εποχή που αναφέρεται στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου, την εποχή της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου για να ανταμείψει τους πιστούς Του δούλους και να εκδικηθεί τους άπιστους. Τότε θα ομοιωθεί η βασιλεία των ουρανών με δέκα παρθένες, οι οποίες πήραν τις λυχνίες τους και βγήκαν να συναντήσουν τον νυμφίο —Αυτό παρέχει ένα κλειδί στην παραβολή, της οποίας ο σκοπός είναι, κυρίως, ο ίδιος με αυτόν της τελευταίας παραβολής— να απεικονίσει την άγρυπνη και προσδοκώμενη στάση της πίστης, σε σχέση με την οποία οι πιστοί περιγράφονται ως 'αυτοί που Τον προσδοκούν' (Εβραίους 9:28), και 'αγαπούν την εμφάνισή Του' (2 Τιμόθεο 4:8). Στην τελευταία παραβολή ήταν αυτή των δούλων που περίμεναν τον απόντα Κύριό τους· σε αυτήν είναι αυτή των παρθένων συνοδών μιας Νύφης, των οποίων καθήκον ήταν να βγουν τη νύχτα με λυχνίες, και να είναι έτοιμες με την εμφάνιση του Νυμφίου να οδηγήσουν τη Νύφη στο σπίτι του, και να μπουν μαζί του στο γάμο. Αυτή η ολόκληρη και όμορφη αλλαγή μορφής αναδεικνύει το μάθημα της προηγούμενης παραβολής σε ένα εντελώς νέο φως. Αλλά ας σημειωθεί ότι, όπως και στην παραβολή του Γάμου του Βασιλιά (2 Τιμόθεο 4:8- :), έτσι και σε αυτήν—η Νύφη δεν εμφανίζεται καθόλου σε αυτή την παραβολή· οι Παρθένες και ο Νυμφίος παρουσιάζουν όλη την επιδιωκόμενη διδασκαλία: ούτε θα μπορούσαν οι πιστοί να αναπαρασταθούν και ως Νύφη και ως Συνοδοί της Νύφης χωρίς ασυμφωνία. Στη συνέχεια αναπτύσσουν το νόημα των λυχνιών και του λαδιού. Στίχος 4. 4. Αλλά οι φρόνιμες πήραν λάδι στα δοχεία τους μαζί με τις λυχνίες τους —Τι είναι αυτές οι 'λυχνίες' και αυτό το 'λάδι'; Έχουν δοθεί πολλές απαντήσεις. Αλλά αφού οι μωρές καθώς και οι φρόνιμες πήραν τις λυχνίες τους και βγήκαν μαζί τους να συναντήσουν τον Νυμφίο, αυτές οι αναμμένες λυχνίες και αυτή η πρόοδος σε ένα ορισμένο σημείο παρέα με τις φρόνιμες, πρέπει να δηλώνουν εκείνη τη χριστιανική ομολογία που είναι κοινή σε όλους όσους φέρουν το χριστιανικό όνομα· ενώ η ανεπάρκεια αυτής χωρίς κάτι άλλο, το οποίο ποτέ δεν απέκτησαν, δείχνει ότι 'οι μωρές' σημαίνουν εκείνους που, με όλα όσα είναι κοινά σε αυτούς με τους αληθινούς Χριστιανούς, στερούνται την ουσιαστική προετοιμασία για τη συνάντηση με τον Χριστό. Οι συγγραφείς στη συνέχεια παρακολουθούν την καθυστέρηση του νυμφίου και τον ύπνο όλων των παρθένων. Στίχος 5. 5. Ενώ ο νυμφίος καθυστερούσε —Έτσι στο Ματθαίο 24:48, 'Ο Κύριός μου καθυστερεί την έλευσή Του'· και έτσι ο Πέτρος λέει μεγαλόπρεπα για τον αναληφθέντα Σωτήρα, 'Τον οποίον πρέπει να δεχθεί ο ουρανός μέχρι τους καιρούς της αποκατάστασης των πάντων' (Ματθαίο 24:48- :, και συγκρίνετε Λουκά 19:11· Λουκά 19:12). Ο Χριστός 'καθυστερεί', μεταξύ άλλων λόγων, για να δοκιμάσει την πίστη και την υπομονή του λαού Του. όλες νύσταξαν και κοιμήθηκαν —οι φρόνιμες καθώς και οι μωρές. Η λέξη 'νύσταξαν' σημαίνει, απλά, 'έγνεψαν', ή, 'έγιναν νυσταλέες'· ενώ η λέξη 'κοιμήθηκαν' είναι η συνηθισμένη λέξη για το να ξαπλώσει κανείς για ύπνο, δηλώνοντας δύο στάδια πνευματικής παρακμής—πρώτον, εκείνη την ημι-ακούσια λήθη ή νύστα που τείνει να κυριεύσει κάποιον που πέφτει σε αδράνεια· και μετά μια συνειδητή, σκόπιμη υποχώρηση σε αυτήν, μετά από μια μικρή μάταιη αντίσταση. Τέτοια ήταν η κατάσταση τόσο των φρόνιμων όσο και των μωρών παρθένων, ακόμη και μέχρι που η κραυγή της προσέγγισης του Νυμφίου τις ξύπνησε. Έτσι και στην παραβολή της επίμονης χήρας: 'Όταν έρθει ο Υιός του ανθρώπου, θα βρει άραγε πίστη στη γη;' (Λουκά 19:12- :). Συνεχίζουν δείχνοντας τον τελικό διαχωρισμό όταν η πόρτα κλείνει. Στίχος 12. 12. Αλλά αυτός απάντησε και είπε, Αληθώς σας λέγω, δεν σας γνωρίζω —Η προσπάθεια να καθιερωθεί μια διαφορά μεταξύ του 'δεν σας γνωρίζω' εδώ, και του 'ποτέ δεν σας γνώρισα' στο Ματθαίο 7:23 —σαν να ήταν αυτό πιο ήπιο, και έτσι να υπονοούσε μια ηπιότερη μοίρα, που προοριζόταν για τις 'μωρές' αυτής της παραβολής— πρέπει να αντισταθεί, αν και υποστηρίζεται από κριτικούς όπως οι OLSHAUSEN, STIER και ALFORD. Εκτός του ότι είναι ασυμβίβαστο με το γενικό νόημα τέτοιας γλώσσας, και ιδιαίτερα το επίσημο ηθικό δίδαγμα του συνόλου (Ματθαίο 7:23- :), είναι ένα είδος κριτικής που αλλοιώνει μερικές από τις πιο τρομερές προειδοποιήσεις σχετικά με το μέλλον. Αν ρωτηθεί γιατί ακατάλληλοι καλεσμένοι έγιναν δεκτοί στο γάμο του Υιού του Βασιλιά, σε μια προηγούμενη παραβολή, και οι μωρές παρθένες αποκλείονται σε αυτήν, μπορούμε να απαντήσουμε, με τα θαυμάσια λόγια του GERHARD, που παρατίθενται από τον TRENCH, ότι αυτές οι εορτές τελούνται σε αυτή τη ζωή, στην μαχόμενη Εκκλησία· αυτές την τελευταία ημέρα, στην θριαμβεύουσα Εκκλησία· σε εκείνες, ακόμη και αυτοί γίνονται δεκτοί που δεν είναι στολισμένοι με το νυφικό ένδυμα· αλλά σε αυτές, μόνο αυτοί στους οποίους δίνεται να ντυθούν με λεπτό λινό καθαρό και λευκό, που είναι η δικαιοσύνη των αγίων (Ματθαίο 7:23- : )· σε εκείνες, οι άνθρωποι καλούνται με την σάλπιγγα του Ευαγγελίου· σε αυτές με την σάλπιγγα του Αρχαγγέλου· σε εκείνες, όποιος εισέρχεται μπορεί να βγει από αυτές, ή να εκδιωχθεί· όποιος εισάγεται μια φορά σε αυτές ποτέ δεν βγαίνει, ούτε εκδιώκεται, από αυτές πια: γι' αυτό λέγεται, 'Η πόρτα είναι κλειστή'.
Σκεφτείτε
Στην κρίση πιέζουν τον εκπληκτικό διάλογο μεταξύ του Βασιλιά και των δικαίων. Η έκπληξη που εκφράζεται δεν είναι ότι τους είπαν ότι ενήργησαν από αγάπη προς τον Χριστό, αλλά ότι ο ίδιος ο Χριστός ήταν το Προσωπικό Αντικείμενο όλων των πράξεών τους: ότι Τον βρήκαν πεινασμένο, και Τον προμήθευσαν με τροφή: ότι Του έφεραν νερό, και Του έσβησαν τη δίψα· ότι βλέποντάς Τον γυμνό και τρέμοντας, Του έβαλαν ζεστά ρούχα, Τον επισκέφθηκαν όταν βρισκόταν στη φυλακή για την αλήθεια, και κάθισαν δίπλα στο κρεβάτι Του όταν ήταν άρρωστος. Αυτή είναι η εκπληκτική ερμηνεία που ο Ιησούς λέει ότι 'ο Βασιλιάς' θα τους δώσει για τις δικές τους πράξεις εδώ κάτω. Και θα απαντήσει κανείς Χριστιανός, 'Πώς θα μπορούσε αυτό να τους εκπλήξει; Δεν γνωρίζει κάθε Χριστιανός ότι κάνει αυτά τα πράγματα, όταν τα κάνει καθόλου, ακριβώς όπως παρουσιάζονται εδώ;' Όχι, μάλλον, είναι δυνατόν να μην εκπλαγούν, και σχεδόν να αμφιβάλλουν για τα ίδια τους τα αυτιά, ακούγοντας μια τέτοια περιγραφή των δικών τους πράξεων στη γη από τα χείλη του Κριτή;
Απαντήστε
Πού στη ζωή σας η κλήση να κρατάτε λάδι στο δοχείο σας πιέζει πιο επειγόντως; Πώς ο έπαινος που δίνεται στους πιστούς υπηρέτες διεγείρει την καθημερινή σας υπηρεσία; Με ποιους τρόπους η αποκάλυψη του Βασιλιά για τον Εαυτό Του στον ελάχιστο των αδελφών Του αναδιαμορφώνει την άποψή σας για τις συνηθισμένες πράξεις αγάπης;
Προσευχηθείτε
Κύριε Ιησού, κράτησέ μας άγρυπνους και έτοιμους για την εμφάνισή Σου. Γέμισε τα δοχεία μας με το λάδι του Πνεύματός Σου, ώστε οι λυχνίες μας να καίνε μέχρι να έρθεις. Χάρισέ μας χάρη να εμπορευόμαστε πιστά με κάθε δώρο που μας έχει εμπιστευθεί, ώστε να ακούσουμε τον λόγο Σου της επιδοκιμασίας. Άνοιξε τα μάτια μας να Σε δούμε στον πεινασμένο, τον ξένο και τον φυλακισμένο, και κίνησέ μας να τους υπηρετήσουμε σαν να υπηρετούμε Εσένα. Στο τέλος, συγκέντρωσέ μας ανάμεσα στα πρόβατα στα δεξιά Σου και φέρε μας στη χαρά του Κυρίου μας. Αμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →