← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 29-30 — με τον Brown

Έξοδος 29-30Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη την Αγία Γραφή, για την επεξεργασία του στην Έξοδο 29-30. Οι σημειώσεις τους, στίχο προς στίχο, αποκαλύπτουν την καθιέρωση των ιερέων και του θυσιαστηρίου, τις καθημερινές θυσίες, το χρυσό θυσιαστήριο του θυμιάματος και τη χάλκινη λεκάνη. Με χαρακτηριστική σαφήνεια εντοπίζουν πώς κάθε τελετουργία προετοίμαζε τον Ισραήλ για αποδεκτή λατρεία και έδειχνε προς μεγαλύτερες πραγματικότητες στον Χριστό. Η έκθεσή τους μας καλεί να σταθούμε στις λεπτομέρειες που ο Θεός όρισε για το αγιαστήριό του και να δεχτούμε την ίδια κλήση στην αγιότητα που βάρυνε τον Ααρών και τους γιους του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Διαβάζουμε τώρα τα κεφάλαια 29 και 30 της Εξόδου ολόκληρα. Ακούστε την επανειλημμένη έμφαση στην καθιέρωση, τον καθημερινό ρυθμό της πρωινής και βραδινής θυσίας, και τις προσεκτικές οδηγίες για το θυσιαστήριο του θυμιάματος και το λάδι της χρίσης. Αφήστε το ίδιο το κείμενο να δώσει τον ρυθμό πριν στραφούμε στον σχολιασμό για περαιτέρω φως.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν τις σημειώσεις τους στο κεφάλαιο 29 περιγράφοντας τις προπαρασκευαστικές πλύσεις και ενδυμασίες. Στίχος 4. 4-9. Τον Ααρών και τους γιους του θα τους φέρεις στην είσοδο της σκηνής του μαρτυρίου —καθώς καταλαμβάνουν τον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ της αυλής όπου στεκόταν ο λαός και της κατοικίας του βασιλιά του Ισραήλ, και επομένως το καταλληλότερο σημείο για να προετοιμαστούν δεόντως οι ιερείς για την είσοδο, και ο λαός να παρακολουθήσει την τελετή της ενθρόνισης. θα τους πλύνεις με νερό. Και . . . θα πάρεις τα ενδύματα —Ο τρόπος με τον οποίο εκτελέστηκαν αυτά τα μέρη της τελετής περιγράφεται λεπτομερώς, και στην ανακάλυψη της συμβολικής τους σημασίας, η οποία πράγματι είναι αρκετά σαφής και προφανής, έχουμε θεόπνευστη εξουσία να μας καθοδηγήσει. Σήμαινε την αναγκαιότητα και τη σημασία της ηθικής καθαρότητας ή αγιότητας (Ησαΐας 52:11· Ιωάννης 13:10· Β΄ Κορινθίους 7:1· Α΄ Πέτρου 3:21). Ομοίως, η ενδυμασία με τα ιερά ενδύματα σήμαινε ότι ντύνονταν με δικαιοσύνη (Αποκάλυψη 19:8) και εξοπλίζονταν ως άνδρες δραστήριοι και καλά προετοιμασμένοι για την υπηρεσία του Θεού· η χρίση του αρχιερέα με λάδι σήμαινε ότι επρόκειτο να πληρωθεί με τις επιρροές του Πνεύματος, για την οικοδομή και την ευχαρίστηση της εκκλησίας (Λευιτικό 10:7· Ψαλμοί 45:7· Ησαΐας 61:1· Α΄ Ιωάννου 2:27), και καθώς ήταν επίσημα τύπος του Χριστού (Εβραίους 7:26· Ιωάννης 3:34· επίσης Ματθαίος 3:16· Ματθαίος 11:29). Στη συνέχεια εντοπίζουν τις τρεις θυσίες που αποτελούσαν την καρδιά της τελετής καθιέρωσης. Στίχος 10. 10-22. Και θα φέρεις ένα μοσχάρι μπροστά στη σκηνή του μαρτυρίου —Αυτό το μέρος της τελετής αποτελούνταν από τρεις θυσίες: (1) Τη θυσία ενός μοσχαριού, ως προσφορά για την αμαρτία· και κατά την προσφορά του, ο ιερέας έπρεπε να βάλει το χέρι του στο κεφάλι της θυσίας του, εκφράζοντας με αυτή την πράξη συνείδηση προσωπικής ενοχής, και την επιθυμία να γίνει δεκτή ως υποκατάστατη ικανοποίηση. (2) Τη θυσία ενός κριαριού ως ολοκαύτωμα ( :- ). Το κριάρι έπρεπε να καεί ολόκληρο, σε ένδειξη της αφιέρωσης του ιερέα στον Θεό και στην υπηρεσία Του. Η προσφορά για την αμαρτία έπρεπε να προσφερθεί πρώτα, και μετά το ολοκαύτωμα· διότι μέχρι να αφαιρεθεί η ενοχή, καμία αποδεκτή υπηρεσία δεν μπορεί να εκτελεστεί. (3) Έπρεπε να υπάρχει μια θυσία ειρήνης, που ονομάζεται 'το κριάρι της καθιέρωσης' ( :- ). Και υπήρχε μια έντονη ιδιαιτερότητα στον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να διατεθεί αυτό το άλλο κριάρι. Προχωρώντας στο κεφάλαιο 30, εξηγούν την καθημερινή διακονία που εκτελούνταν στο θυσιαστήριο του θυμιάματος. Στίχος 7. 7, 8. Ο Ααρών θα καίει επάνω του ευωδιαστό θυμίαμα —κυριολεκτικά, 'θυμίαμα από μπαχαρικά'—Ισχυρές αρωματικές ουσίες καίγονταν σε αυτό το θυσιαστήριο για να εξουδετερώσουν με την ευωδιαστή τους μυρωδιά τους προσβλητικούς καπνούς των θυσιών· ή το θυμίαμα χρησιμοποιούνταν σε μια προσφορά φόρου τιμής που οι Ανατολίτες συνήθιζαν να κάνουν ως ένδειξη τιμής στους βασιλιάδες· και καθώς ο Θεός ήταν ο Θεοκρατικός Κυβερνήτης του Ισραήλ, το παλάτι Του δεν έπρεπε να στερείται μιας τέτοιας σημαντικής χρήσης. Και οι δύο αυτοί σκοποί εξυπηρετούνταν από αυτό το θυσιαστήριο—αυτός του θυμιάματος των διαμερισμάτων του ιερού οικοδομήματος, ενώ η καθαρή φλόγα, σύμφωνα με τις ανατολικές αντιλήψεις, ήταν μια τιμητική προσφορά στο μεγαλείο του Βασιλιά του Ισραήλ. Αλλά υπήρχε μια πολύ υψηλότερη σημασία σε αυτό ακόμα· διότι καθώς η σκηνή του μαρτυρίου δεν ήταν μόνο ένα παλάτι για τον Βασιλιά του Ισραήλ, αλλά ένας τόπος λατρείας για τον Θεό του Ισραήλ, αυτό το θυσιαστήριο συνδεόταν άμεσα με έναν θρησκευτικό σκοπό. Στο ύφος των ιερών συγγραφέων, το θυμίαμα ήταν ένα σύμβολο ή έμβλημα της προσευχής (Ψαλμοί 141:2· Αποκάλυψη 5:8· Αποκάλυψη 8:3). Από τον ομοιόμορφο συνδυασμό των δύο υπηρεσιών, είναι προφανές ότι το θυμίαμα ήταν ένα έμβλημα των προσευχών των ειλικρινών λατρευτών που ανέβαιναν στον ουρανό στο σύννεφο του αρώματος· και, αναλόγως, ο ιερέας που λειτουργούσε σε αυτό το θυσιαστήριο τύπωνε το μεσιτικό έργο του Χριστού (Λουκάς 1:10· Εβραίους 7:25). κάθε πρωί . . . το βράδυ —Σε κάθε περίοδο της εθνικής ιστορίας αυτή η καθημερινή λατρεία τηρούνταν σχολαστικά.
Σκεφτείτε
Κλείνουν την ενότητα υπογραμμίζοντας τη διαρκή θεσμοθέτηση της καθημερινής ολοκαύτωσης. Στίχος 38. 38. δύο αρνιά του πρώτου έτους κάθε μέρα συνεχώς —Αφού ολοκληρώθηκαν οι ιερές προκαταρκτικές ενέργειες, ο Μωυσής διδάχθηκε τον σκοπό ή το σχέδιο στο οποίο αυτές οι προετοιμασίες ήταν υποβοηθητικές, δηλαδή τη λατρεία του Θεού· και εξ ου η θεσμοθέτηση της πρωινής και βραδινής θυσίας. Η θεσμοθέτηση ήταν τόσο επιτακτική, ώστε σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε να παραλειφθεί αυτή η καθημερινή προσφορά· και η δέουσα τήρησή της θα εξασφάλιζε την συχνά υποσχεθείσα χάρη και ευλογία του ουράνιου Βασιλιά τους.
Απαντήστε
Πώς η απαίτηση οι ιερείς να προσφέρουν πρώτα για τον εαυτό τους διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε την καθοδήγηση άλλων στη λατρεία σήμερα; Με ποιους τρόπους η καθημερινή προσφορά αρνιών εξακολουθεί να καθοδηγεί τους δικούς μας ρυθμούς προσευχής και αφοσίωσης; Πού μπορεί ο Κύριος να σας καλεί σε μεγαλύτερη αφιέρωση στην παρούσα υπηρεσία σας προς Αυτόν;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τις προσεκτικές οδηγίες που έδωσες στον Μωυσή για την καθιέρωση των ιερέων και του θυσιαστηρίου. Χάρισέ μας τον ίδιο σεβασμό για την αγιότητα που χαρακτήριζε αυτές τις αρχαίες τελετές. Καθάρισέ μας με το αίμα του Αρνίου, ένδυσέ μας με τη δικαιοσύνη του Χριστού, και γέμισέ μας με το Πνεύμα σου όπως έχρισες τον Ααρών παλιά. Είθε το θυμίαμα των προσευχών μας να ανεβαίνει συνεχώς ενώπιον του θρόνου σου, και είθε η καθημερινή προσφορά της ζωής μας να είναι αποδεκτή στα μάτια σου. Κράτησέ μας από παράξενο πυρ και οδήγησέ μας στην αιώνια οδό, μέσω του Ιησού Χριστού, του μεγάλου μας Αρχιερέα. Αμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →