Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κριτές
Όταν μια Γενιά Δεν Γνώρισε τον Κύριο: Ο Κύκλος της Αποστασίας και οι Κριτές που Ύψωσε ο Θεός
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Ιησούς του Ναυή θάβεται, και μαζί του, για μια εποχή, η μνήμη του Θεού. Μια νέα γενιά αναδύεται που δεν είδε τη διάβαση του Ιορδάνη, και λησμονεί τον Κύριο και τα έργα Του. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου — ο νηφάλιος Αντιοχέας που ωστόσο αναγινώσκει τις Ιστορίες προς τον Χριστό — ανοίγει το βιβλίο των Κριτών αντλώντας το μάθημα σε αυτή τη θλιβερή αρχή. Η κατάκτηση παραμένει ατελής· ο Ισραήλ κατοικεί μεταξύ των Χαναναίων, συνάπτει γάμους μαζί τους, και μέσω αυτών των γάμων απορροφά την ειδωλολατρία τους, υπηρετώντας τους Βάαλ και τις Ασταρώθ. Ο Θεοδώρητος διαβάζει σε αυτό ένα διαρκές μάθημα για το βάρος της ηγεσίας, και ιχνηλατεί τον τροχό που γυρίζει σε όλο το βιβλίο: ο λαός πέφτει· ο Θεός τους παραδίδει στους ληστές τους· στη θλίψη τους κραυγάζουν· και ο Θεός εν ελέει υψώνει έναν κριτή — έναν απελευθερωτή — και είναι ο Ίδιος με εκείνον τον κριτή για να τους σώσει. Έπειτα ο κριτής πεθαίνει, και επιστρέφουν, χειρότεροι από τους πατέρες τους. Η Εκκλησία αναγινώσκει αυτή την ύψωση απελευθερωτών ως μακρά προφητεία του ενός αληθινού Απελευθερωτή, του Χριστού, ο οποίος μόνος σπάζει τον τροχό: οι κριτές έσωσαν για μια γενιά και πέθαναν, αλλά Εκείνος που υψώθηκε για εμάς δεν πεθαίνει πλέον.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε Κριταί 1–2 — μετά τον θάνατο του Ιησού του Ναυή η κατάκτηση παραμένει ατελής, και ο Ισραήλ κατοικεί μεταξύ των Χαναναίων που απομένουν. Τότε 'ανέστη άλλη γενεά μετ' αυτούς, ήτις ουκ εγίνωσκε τον Κύριον, ουδέ τα έργα α υπεποίησεν τω Ισραήλ'. Ο άγγελος του Κυρίου ανέρχεται στη Βωχίμ και ελέγχει τον λαό: επειδή δεν υπήκουσαν στη φωνή Του, τα έθνη 'έσονται ως άκανθαι εν ταις πλευραίς υμών, και οι θεοί αυτών έσονται παγίς υμίν'. Ο λαός κλαίει. Και ο κύκλος αρχίζει: 'οι υιοί Ισραήλ εποίησαν το πονηρόν ενώπιον Κυρίου, και ελάτρευσαν τοις Βααλείμ… και εγκατέλιπον τον Κύριον τον Θεόν των πατέρων αυτών'. Έτσι 'Κύριος ήγειρε κριτάς, οι εσώζοντο αυτούς εκ χειρός των διαρπαζόντων αυτούς'· 'και όταν ήγειρεν Κύριος κριτάς αυτοίς, τότε Κύριος ην μετά του κριτού, και εσώζεν αυτούς εκ χειρός εχθρών αυτών πάσας τας ημέρας του κριτού'. Αλλά 'όταν απέθνησκεν ο κριτής… επέστρεφον, και διεφθείροντο χείρον των πατέρων αυτών, πορευόμενοι οπίσω θεών ετέρων'.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Θεοδώρητος αρχίζει με τη ρίζα της συμφοράς: μια γενιά που μεγάλωσε μετά τα θαύματα και δεν γνώρισε ποτέ Εκείνον που τα εργάστηκε. Εγκατεστημένος μεταξύ των φεισμένων εθνών, ο Ισραήλ συνδέθηκε μαζί τους με γάμο και μετέσχε της ειδωλολατρία τους —
ανέστη άλλη γενεά ήτις ουκ εγίνωσκε τον Κύριον ουδέ το έργον ο υπεποίησεν τω Ισραήλ. Από αυτό ανυψώνει το κυρίαρχο μάθημα του βιβλίου, το βάρος που οι άρχοντες επιβάλλουν στους αρχομένους:
μανθάνομεν εκ τούτων πόσον ωφελεί τους αρχομένους η των αρχόντων ευσέβεια, πόσον βλάπτει η αναρχία, και πάλιν πόσον βλαβερά η των πονηρών αρχή. Και δείχνει στην ίδια τη δομή της αφήγησης ως δασκάλου, γραμμένης για να εμπεδώσει το μάθημα:
και η ιστορία δε ταύτα διδάσκει. Εδώ αποκαλύπτεται η μέθοδος του Αντιοχέα — αναγινώσκει την απλή ακολουθία της λήθης, της τιμωρίας, της κραυγής και της απελευθέρωσης, και αφήνει αυτή την ακολουθία να κηρύξει τι συμβαίνει σε έναν λαό που λησμονεί τα έργα του Θεού, και ποιο έλεος ακόμη τους φθάνει όταν κυβερνώνται πάλι προς Αυτόν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η ανάγνωση του Θεοδώρητου μετατρέπει τη θλίψη των Κριτών σε ελπίδα, διότι ο τροχός που περιγράφει — αμαρτία, δουλεία, κραυγή, απελευθέρωση, υποτροπή — είναι η υπομονετική παιδαγωγία ενός Θεού που δεν εγκαταλείπει τον λαό Του. Προσέξτε τι λέει η ιστορία για κάθε κριτή: ο Κύριος ήταν μαζί του και ελευθέρωνε τον Ισραήλ όλες τις ημέρες εκείνου του κριτού. Η απελευθέρωση ήταν πραγματική, αλλά περιορισμένη από μια θνητή ζωή· όταν ο κριτής πέθαινε, η δουλεία μπορούσε να επιστρέψει. Έτσι οι απελευθερωτές των Κριτών είναι μια μακρά προφητεία γραμμένη στις ζωές θνητών ανδρών, δείχνοντας πέρα από τον εαυτό τους προς τον ένα Απελευθερωτή που δεν πεθαίνει. Ο Οθνιήλ και ο Αώδ και η Δεββώρα και ο Γεδεών σώζουν για μια γενιά· ο Χριστός, υψωθείς για να λυτρώσει ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, σώζει για πάντα, 'πάντοτε ζων για να μεσιτεύει'. Και ο λόγος του αγγέλου στη Βωχίμ — ότι οι ακαταπολέμητοι θεοί θα γίνονταν παγίδα — αναιρείται εν Αυτώ: όπου ο παλαιός Ισραήλ άφησε τα είδωλα των εθνών να γίνουν άκανθες στην πλευρά του, ο νέος Ισραήλ αποστέλλεται μεταξύ όλων των εθνών όχι για να παγιδευθεί αλλά για να τα οδηγήσει πίσω, συγκεντρώνοντας σε ένα Σώμα τους ίδιους τους λαούς που ο Ισραήλ κάποτε φοβόταν. Η άναρχη, λησμονημένη αρχή των Κριτών γίνεται έτσι το σκοτεινό έδαφος πάνω στο οποίο η λαμπρότητα του αληθινού Κριτή και Απελευθερωτή φαίνεται ακόμη πιο καθαρά.
Απαντήστε
Απόκριση
Ξεκινήστε εκεί όπου ξεκινά ο Θεοδώρητος: με τη μνήμη. Η τραγωδία των Κριτών στρέφεται γύρω από μια γενιά που 'ουκ εγίνωσκε τον Κύριον ουδέ το έργον ο υπεποίησεν'. Η λήθη είναι το πρώτο βήμα κάθε αποστασίας· σπανίως αρνούμαστε τον Θεό — απλώς παύουμε να θυμόμαστε τα έργα Του, και ο αμνημόνευτος Θεός γίνεται σύντομα ξένος, και ο ξένος αντικαθίσταται σύντομα. Κάντε λοιπόν τη μνήμη πειθαρχία: διατηρήστε ζωντανά στην ψυχή σας, και μεταδώστε στα παιδιά σας, τα έργα που ο Κύριος έχει κάνει, μήπως αναστηθεί γενιά που δεν τα γνωρίζει. Μάθετε επίσης το μάθημα για τους άρχοντες, και εφαρμόστε το πρώτα στον εαυτό σας — πάνω σε ό,τι ο Κύριος έχει θέσει υπό τη φροντίδα σας, ένα νοικοκυριό, μια τάξη, μια τέχνη, η δική σας ευσέβεια ή ασεβεια θα γίνει, σε κάποιο μέτρο, δική τους. Και όταν βρεθείτε παγιδευμένοι στον τροχό, καθισμένοι σε κάποια δουλεία δικής σας κατασκευής, κάντε ό,τι έκανε ο Ισραήλ: κραυγάστε. Διότι ο Θεός που ύψωσε κριτές ύψωσε για εμάς τον αληθινό Απελευθερωτή, ο οποίος είναι με τον λαό Του όχι για μια θνητή ζωή αλλά εις τους αιώνας. Επιστρέψτε σε Αυτόν πριν την επόμενη υποτροπή, και αφήστε τον κύκλο της λήθης να σπάσει μέσα σας από Εκείνον που δεν λησμονεί ποτέ.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε ο Θεός ημών, ο οποίος εν ταις ημέραις των κριτών ουκ εγκατέλιπες τον λησμονημένον λαόν Σου, αλλά όταν εκραύγασαν εν τη δουλεία αυτών ύψωσας απελευθερωτάς και ης Αυτός μετ' αυτών προς σωτηρίαν: ελέησόν με, τον ούτω ευκόλως λησμονούντα τα έργα α υπεποίησας. Γράψον επί της καρδίας μου την μνήμην των ευεργεσιών Σου, ίνα μη αναστή εν εμοί γενεά ήτις ου γινώσκει Σε· και ποίησόν με πιστόν οικονόμον πάντων ων ενεπιστεύσω τη φροντίδι μου, άρχοντα αυτά προς Σε και ουδέποτε μακράν Σου. Όταν παγιδευθώ εν τω παλαιώ τροχώ της λήθης και της πτώσεως, δός μοι χάριν να κραυγάσω προς Σε και να επιστρέψω πριν διαφθείρω εμαυτόν χείρον των πατέρων μου. Διότι ύψωσας υπέρ ημών ουχί απελευθερωτήν όστις αποθνήσκει και καταλείπει ημάς, αλλά τον ίδιον Υιόν Σου, τον αληθινόν Κριτήν και Απελευθερωτήν, τον σώζοντα τον λαόν αυτού εις τον αιώνα. Σοι, ω Χριστέ ο Θεός ημών, τω αιωνίω Απελευθερωτή ημών, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →