← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Ολοκαυτώματα και Σιτηρικές Προσφορές: Σκιές της Ολικής Παράδοσης

Λευιτικόν 1-2Stephen N. Haskell — Ο σταυρός και η σκιά του20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το βιβλίο του Stephen N. Haskell ‘The Cross and Its Shadow’ φωτίζει τις υπηρεσίες του αγιαστηρίου του Λευιτικού με ζωντανό φως. Στα κεφάλαια ένα και δύο το ολοκαύτωμα και η προσφορά σιτηρών στέκονται ως δίδυμες σκιές της τέλειας αφιέρωσης του Χριστού και της ανταπόκρισης του πιστού. Ο Haskell δείχνει πώς κάθε λεπτομέρεια του θυσιαστηρίου και του ιερέα δείχνει πέρα από την αυλή της σκηνής στο ουράνιο αγιαστήριο όπου ο Ιησούς διακονεί τη δική του ζωή. Το μάθημα μας καλεί να ανιχνεύσουμε αυτούς τους τύπους μέχρι να αναπαυθούν στην ουσία—ο Χριστός η δικαιοσύνη μας—και να παρουσιάσουμε τον εαυτό μας ως ζωντανές θυσίες εξαιτίας της εφάπαξ προσφοράς Του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στα εναρκτήρια κεφάλαια του Λευιτικού. Διαβάστε αργά τα κεφάλαια ένα και δύο, παρατηρώντας το ολοκαύτωμα που αναβαίνει εξ ολοκλήρου εν πυρί και την προσφορά σιτηρών από αλεύρι, έλαιο και λιβάνι που παρουσιάζεται δίπλα του. Αφήστε τις επαναλαμβανόμενες φράσεις ‘γλυκεία οσμή’ και ‘άγιον αγίων’ να παραμείνουν καθώς απεικονίζετε τον ιερέα και το θυσιαστήριο, έπειτα υψώστε τα μάτια σας στον μείζονα Ιερέα και το ουράνιο θυσιαστήριο όπου αυτές οι σκιές βρίσκουν την ουσία τους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Haskell ξεκινά από την Εδέμ και μεταβαίνει στο Σινά, δείχνοντας πώς το ολοκαύτωμα συγκεντρώθηκε στο αγιαστήριο: ΤΟ ολοκαύτωμα είχε την προέλευσή του στην πύλη του κήπου της Εδέμ και επεκτάθηκε έως τον σταυρό και ποτέ δεν θα χάσει τη σημασία του όσο η ανθρωπότητα υπόκειται σε πειρασμό και αμαρτία. Ολόκληρη η θυσία τοποθετήθηκε στο θυσιαστήριο και κάηκε, τυπώνοντας όχι μόνο παράδοση της αμαρτίας αλλά αφιέρωση ολόκληρης της ζωής στην υπηρεσία του Θεού. Όπου και αν οι άνθρωποι του Θεού παρέμεναν κατά την πατριαρχική εποχή, ανεγείρονταν πρόχειρα θυσιαστήρια από λίθους για να προσφέρουν τα ολοκαυτώματά τους. Μετά τη μακρά περίοδο της αιγυπτιακής δουλείας, ο Ισραήλ ήταν τόσο επιρρεπής στην ειδωλολατρία ώστε ο Κύριος διέταξε να οικοδομηθεί το χάλκινο θυσιαστήριο στην αυλή της σκηνής και αντί να προσφέρονται ολοκαυτώματα οπουδήποτε από τον πατέρα του οίκου, φέρονταν στο αγιαστήριο και προσφέρονταν από τους ιερείς του θείου διορισμού. Υπήρχαν ειδικές περιπτώσεις όπου ολοκαυτώματα προσφέρονταν σε άλλα μέρη εκτός του αγιαστηρίου, όπως η θυσία που πρόσφερε ο Δαβίδ στο αλώνι του Ορνάν και η αξιομνημόνευτη θυσία που πρόσφερε ο Ηλίας στο όρος Κάρμηλος. Στη συνέχεια αφηγείται τις νίκες που ακολούθησαν τα ολοκαυτώματα και προβάλλει την πρόσκληση να προσφέρουμε ζωντανά σώματα: Οι αφηγήσεις των ολοκαυτωμάτων στην Αγία Γραφή είναι ιστορία θαυμαστών νικών όταν άτομα πλησίαζαν τον Θεό απομακρύνοντας τις αμαρτίες τους και παραδίδοντας τη ζωή τους και όλα όσα κατείχαν στην υπηρεσία του Κυρίου. Η μεγάλη δοκιμασία πίστεως του Αβραάμ ήταν ολοκαύτωμα στο όρος Μωριά. Οι θαυμαστές νίκες του Γεδεών χρονολογούνται από τα ολοκαυτώματα που προσφέρθηκαν ενώπιον του Κυρίου όταν με εκείνες τις προσφορές έδειξε ότι παρέδωσε τα πάντα στον Κύριο για να καταναλωθούν στο θυσιαστήριο όπως ο Κύριος διέταξε. Το ολοκαύτωμα ήταν τύπος της πλήρους αφιέρωσης που πρέπει να έλθει σε κάθε ζωή που ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει προς δόξα Του. Ο Παύλος παρότρυνε την εκπλήρωση του αντιτύπου με τα εξής λόγια: ‘Σας παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί, διά των οικτιρμών του Θεού, να παραστήσετε τα σώματά σας θυσίαν ζώσαν, αγίαν, ευάρεστον εις τον Θεόν, η οποία είναι η λογική σας λατρεία.’ Η προσφορά του πολυτιμότερου ζώου ήταν μόνο βδέλυγμα ενώπιον του Κυρίου αν δεν συνοδευόταν από την παράδοση της καρδιάς και της ζωής εκείνου που την πρόσφερε. Στρεφόμενος στο δεύτερο κεφάλαιο, ο Haskell εισάγει την προσφορά σιτηρών και τα συστατικά της ως τη δεύτερη μεγάλη διαίρεση των προσφορών: Ο Δανιήλ προφήτευσε ότι ο Χριστός θα ‘παύσει τη θυσία και την προσφορά’. Εδώ γίνεται αναφορά στις δύο μεγάλες διαιρέσεις των προσφορών: θυσίες με αίμα και θυσίες χωρίς αίμα. Οι προσφορές σιτηρών ανήκαν στην τελευταία τάξη. Δεν υπήρχε ούτε σάρκα ούτε αίμα στην προσφορά σιτηρών. Η αρχική έννοια της λέξης ‘κρέας’ όπως χρησιμοποιήθηκε πρώτα στην Αγία Γραφή είναι ‘τροφή’ και με αυτή την έννοια χρησιμοποιείται ο όρος σε σχέση με αυτή την προσφορά. Η προσφορά σιτηρών αποτελούνταν από αλεύρι, έλαιο και λιβάνι. Σε μερικές περιπτώσεις το αλεύρι ψήνονταν σε άζυμα άρτα ή λεπτές πλάκες πριν προσφερθεί. Ο άρτος της προσφοράς σιτηρών δεν έπρεπε ποτέ να γίνεται με ζύμη. Κάθε προσφορά σιτηρών αλατιζόταν. Αυτή η προσφορά ονομαζόταν ‘πράγμα άγιον αγίων από τας προσφοράς του Κυρίου διά πυρός’. Δεν επιτρεπόταν ζύμη ή μέλι σε καμία από τις προσφορές σιτηρών διότι η ζύμη δήλωνε ‘κακίαν και πονηρίαν’ και το μέλι ξινίζει και οδηγεί σε ζύμωση. Οι ιδιότητες του άλατος είναι ακριβώς αντίθετες. Το αλάτι απομακρύνει και προλαμβάνει τη φθορά είναι επίσης σύμβολο φιλίας. Τέλος συνδέει τις δύο προσφορές, δείχνοντας ότι η αφιέρωση ακολουθεί την άφεση: Αυτή η προσφορά παρουσιαζόταν πάντοτε μαζί με κάποια ζωική θυσία, δείχνοντας έτσι τη σύνδεση μεταξύ άφεσης αμαρτίας και αφιέρωσης στον Κύριο. Είναι αφού συγχωρεθούν οι αμαρτίες ενός ατόμου που θέτει τα πάντα στο θυσιαστήριο για να καταναλωθούν στην υπηρεσία του Θεού. Στην προσφορά σιτηρών, όπως και στην προσφορά περί αμαρτίας, προβλέφθηκε για τους πτωχούς.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Haskell τοποθετεί τον τύπο δίπλα στον ένδοξο αντίτυπό του εν Χριστώ: ΑΝΤΙΤΥΠΟΣ Εφεσ. 5:2. Ο Χριστός έδωσε τον εαυτό Του για μας ‘προσφοράν και θυσίαν τω Θεώ εις οσμήν ευωδίας’. Επιμένει στην προσφορά σιτηρών των πρωτογεννημάτων για να αποκαλύψει την οδύνη και την αυτοαφιέρωση του Ιησού: Έτσι ακριβώς η μόνη καθαρή ανθρωπότητα που περπάτησε ποτέ στις πεδιάδες της γης φθειρόταν επί τριάντα τρία έτη από τη θερμότητα της οργής που ποτέ δεν άξιζε. Ενώ υπάκουε νύχτα και ημέρα με όλη την ψυχή και τη δύναμή Του, η φλογερή οργή του Θεού ξήραινε το σώμα Του. ‘Κοπανισμένος από πλήρεις στάχυς’ αντιπροσωπεύει τους μώλωπες και τα πλήγματα με τα οποία προετοιμάστηκε για το θυσιαστήριο. ‘Καιπερ ων Υιός, έμαθεν υπακοήν από ων έπαθεν.’ Μετά από αυτή την προετοιμασία είναι τέλεια προσφορά σιτηρών, πλήρως αφιερωμένος, σώμα και ουσία, στον Κύριο. ‘Εν όλοις τούτοις είναι Πρωτόκαρπος’, υπαινισσόμενος ότι πολλοί περισσότεροι θα ακολουθήσουν. Αυτός ο Πρωτόκαρπος, έπειτα όλοι οι δικοί Του κατά τον ίδιο τρόπο. Πρέπει να συμμορφωθούμε με τον Ιησού σε όλα τα πράγματα και εδώ διδασκόμαστε ότι πρέπει να συμμορφωθούμε μαζί Του στην αυτοαφιέρωση—αυτοάρνηση. Πρέπει να ευαρεστούμε τον Πατέρα όπως Αυτός μας άφησε παράδειγμα λέγοντας ‘πάντοτε τα αρεστά αυτώ ποιώ’, ακόμη και κάτω από τον πιο μαύρο ουρανό.’ Η προσφορά σιτηρών τύπωνε την πλήρη παράδοση όλων όσων έχουμε και όλων όσων είμαστε στον Κύριο.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή μου ο Κύριος προσκαλεί σε πληρέστερη παράδοση που ταιριάζει με το ολοκαύτωμα; 2. Πώς η καθημερινή προσφορά σιτηρών των πρωτογεννημάτων με ενθαρρύνει να φέρω την καθημερινή μου πρόνοια στον Θεό με αλάτι και λιβάνι; 3. Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορώ να θυμάμαι σήμερα ότι η άφεση ανοίγει πάντοτε τον δρόμο προς την αφιέρωση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για τις σκιές που μας οδήγησαν στον Χριστό. Σε δοξάζουμε διότι το ολοκαύτωμα βρήκε την ουσία του στον Ιησού, ο οποίος έδωσε τον εαυτό Του προσφοράν και οσμήν ευωδίας. Γέμισε τις καρδιές μας με την ίδια αγάπη που Τον έστειλε στο θυσιαστήριο. Δίδαξέ μας να θέτουμε κάθε ικανότητα και κτήμα στο θυσιαστήριο κάθε πρωί και βράδυ, αλατισμένα με το αλάτι της διαθήκης Σου. Ας αναβαίνει η ευωδία μιας παραδομένης ζωής από τις καρδιές μας στον θρόνο Σου, και ας περιπατούμε σήμερα στην ελευθερία του ευαγγελίου, δικαιωμένοι και φυλασσόμενοι μόνο διά πίστεως. Εν ονόματι του ουρανίου Αρχιερέως μας προσευχόμαστε, Αμήν.

Stephen N. Haskell — Ο σταυρός και η σκιά του · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →