← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Εβραίους 2 — με τον Whedon

Εβραίους 2Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής μας κληρονομιάς στρεφόμαστε σήμερα στο «Σχολιασμό της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης» του Daniel D. Whedon, ένα έργο που χαρακτηρίζεται από σαφή Αρμινιανή-Γουεσλεϋανή πεποίθηση και ευλαβική υποτροφία. Η προσέγγιση του Whedon στο δεύτερο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής αναπτύσσει την υπέρτατη δόξα του ενσαρκωμένου Υιού και τη σοβαρή ευθύνη εκείνων που ακούν τη φωνή Του. Με σταθερή προσοχή στο κείμενο ετοιμάζουμε τις καρδιές μας να δεχτούμε τόσο την προειδοποίηση όσο και την παρηγοριά, ώστε ο λόγος που ειπώθηκε από τον Κύριο να μην μας διαφύγει αλλά να παραμείνει στην πίστη και την αγάπη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στο δεύτερο κεφάλαιο της Επιστολής προς Εβραίους. Διαβάστε το κεφάλαιο αργά και με προσευχή, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να μιλήσει για την ανωτερότητα του Υιού, τον κίνδυνο της αμέλειας και το έλεος που σκύβει για να μοιραστεί τη σάρκα μας. Σταματήστε μετά τους στίχους ένα έως τέσσερα και πάλι μετά τον στίχο εννέα, ώστε το Πνεύμα να πιέσει τη συνείδηση τόσο το μεγαλείο της σωτηρίας όσο και το κόστος με το οποίο εξασφαλίστηκε.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινάει εξηγώντας την αρχική προειδοποίηση που επισυνάπτεται στον πρώτο στίχο. Στίχος 1. 3. Η ενοχή της ανυπακοής στον λόγο του Υιού ανάλογη με την αξιοπρέπεια της φύσης Του, Εβραίους 2:1-4. 1. Επομένως Εν όψει του μεγάλου γεγονότος που αναπτύχθηκε στο τελευταίο ολόκληρο κεφάλαιο, ότι ο Υιός, ο οποίος τώρα μιλάει, είναι κύριος των αγγέλων, δημιουργός των κόσμων, ο αιώνιος μέσα σε όλες τις εποχές των μεταβαλλόμενων χρονικών. Η σημασία των πραγμάτων… που ακούστηκαν είναι ανάλογη με τον αιώνιο Ομιλητή. Μην τα αφήσουμε να μας διαφύγουν Μάλλον, μήπως εμείς τα προσπεράσουμε, από απροσεξία και απροσεξία. Το ελληνικό ρήμα σημαίνει πραγματικά να ρέει ή να γλιστράει, όπως ένα ρεύμα νερού. Είναι πραγματικά ένα ουδέτερο ρήμα, και όμως χρησιμοποιείται εδώ στην υποτακτική παθητική, ώστε να διαβάζεται κυριολεκτικά, μήπως εμείς παρασυρθούμε (ή γλιστρήσουμε) πέρα από αυτά. Παρόμοια είναι η φράση της Μετάφρασης των Εβδομήκοντα στις Παροιμίες 3:2, αποδοθείσα ελεύθερα, 'Υιέ μου, ας μη απομακρυνθούν από τα μάτια σου.' Στη συνέχεια, αντιμετωπίζει το ζήτημα της διαφυγής που εκτίθεται στον τρίτο στίχο. Στίχος 3. 3. Πώς θα μπορέσουμε Εμείς και οι Χριστιανοί και όλοι όσοι ακούν τον λόγο που ειπώθηκε. Να διαφύγουμε Δηλαδή, την ανταμοιβή που ταιριάζει σε σοβαρότητα στις νέες συνθήκες. Τόσο μεγάλη σωτηρία Το μεγαλείο της μετριέται εδώ από το μεγαλείο του Μεσίτη που την φέρνει, την σαφήνεια με την οποία μαρτυρείται, το τίμημα (Εβραίους 2:9) που κόστισε, και τη δόξα στην οποία οδηγεί. Στην αρχή Στην αρχή της νέας αποκάλυψης. Επιβεβαιώθηκε σε εμάς… τον άκουσαν Ότι ο Παύλος δεν άκουσε ποτέ τον ζωντανό Χριστό στην αρχή, το έχουμε αναγνωρίσει στη σημείωσή μας στις Πράξεις 9:1. Έτσι ώστε αυτή η δήλωση να συμφωνεί απόλυτα με τη συγγραφή της επιστολής από τον Παύλο. Ο Lunemann και άλλοι, πράγματι, υποστηρίζουν ότι ο Παύλος πάντα ισχυρίζεται ότι έλαβε το Ευαγγέλιό του όχι από ανθρώπους, αλλά από τον Χριστό, και έτσι δεν θα μπορούσε να έχει γράψει αυτά τα λόγια ή αυτή την επιστολή. Αλλά, σίγουρα, ο Παύλος δεν ισχυρίζεται ποτέ ότι ήταν προσωπικός ακροατής των διδασκαλιών του Ιησού, ή αυτόπτης μάρτυρας των θαυμάτων Του. Στρέφοντας στον σκοπό της ενσάρκωσης, εφιστά την προσοχή στον ένατο στίχο. Στίχος 9. 5. Αυτή η κυριότητα υποτέθηκε ώστε να υποφέρει για και με την ανθρωπότητά μας, Εβραίους 2:9-18. 9. Δεν βλέπουμε ακόμη πλήρη υποταγή· η ιδανική περιγραφή του ψαλμωδού είναι μόνο ατελώς πραγματοποιημένη· αλλά βλέπουμε την αυγή μιας καλύτερης κατάστασης. Βλέπουμε έναν Ιησού, ο οποίος, όπως ο άνθρωπος, είναι κατώτερος των αγγέλων, όμως στεφανωμένος με θεότητα, ώστε να είναι ο πάσχων λυτρωτής για κάθε άλλο άνθρωπο. Η σειρά των ελληνικών λέξεων είναι περίπου η εξής: Έναν, ωστόσο, λίγο κάπως κατώτερο από τους αγγέλους βλέπουμε, (δηλαδή,) τον Ιησού, για χάρη του πάθους του θανάτου, με δόξα και τιμή στεφανωμένο, ώστε με τη χάρη του Θεού αυτός, για λογαριασμό κάθε ανθρώπου, να γευτεί τον θάνατο. Ο Alford λέει εδώ ότι ο Ιησούς είναι μη εμφατικός, όντας απλώς μια προσθήκη για να μας πει ποιος εννοείται από την προηγούμενη περιγραφική φράση. Στη συνέχεια υπογραμμίζει την παγκόσμια εμβέλεια της εξιλέωσης στον ίδιο στίχο. Με τη χάρη του Θεού Ήταν με τη χάρη του Πατέρα τόσο προς Αυτόν όσο και προς εμάς, ότι ο άνθρωπος Ιησούς στεφανώθηκε με θεότητα ώστε να μπορεί να εξιλεώσει αποτελεσματικά. Να γευτεί τον θάνατο Να βιώσει τον θάνατο· η εμπειρία εκφράζεται από μία από τις αισθήσεις μας που σχετίζονται με την εμπειρία. Ο όρος 'γεύση' για την εμπειρία χρησιμοποιείται συχνά από αρχαίους συγγραφείς, όπως 'γεύση κόπου', 'γεύση πικρής θλίψης', 'γεύση ελευθερίας'. Εδώ υποδηλώνει, αν και δεν περιλαμβάνει ρητά, τις ιδέες της συντομίας, της πραγματικότητας και της πικρίας του θανάτου. Συγκρίνετε Ματθαίος 16:28· Μάρκος 9:1· Λουκάς 9:27· Ιωάννης 8:52. Για κάθε άνθρωπο Το ελληνικό θα μπορούσε να διαβαστεί ως ουδέτερο, 'για όλους', δηλαδή, την ανθρωπότητα, ή το γένος. Αλλά μεταγενέστεροι σχολιαστές, όπως ο Lunemann, συμφωνούν ότι σημαίνει πραγματικά 'κάθε άνθρωπος', προκειμένου να τονιστεί το γεγονός ότι ο θάνατος του Χριστού δεν αγκαλιάζει απλώς το συλλογικό γένος, αλλά έρχεται ρητά σε επαφή με κάθε άτομο του γένους.
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει δείχνοντας πώς ο πόνος τελειοποιεί τον αρχηγό της σωτηρίας μας. Εδώ περιλαμβάνει και τα δύο, και ειδικά το δεύτερο, καθώς παρουσιάζει την εικόνα του Χριστού που οδηγεί πολλούς στη δόξα. Τέλειος Κατάλληλος και ολοκληρωμένος τέλεια ως ο μεγάλος ηγέτης της σωτηρίας. Μέσω παθών Τόσο μακριά από το να αποτελεί λόγο αμφιβολίας, ω τρέμουλοι Εβραίοι, τα πάθη του Αρχηγού μας είναι απαραίτητα για την τέλεια καταλληλότητα και επιτυχία Του στο θείο Του έργο. Και ας γνωρίζουν όλοι οι πάσχοντες, σε όλο αυτόν τον κόσμο που υποφέρει, ότι όπως Αυτός δοξάστηκε μέσω του πάθους, έτσι και τα πάθη μας δοξάζονται μέσω Αυτού. Ευτυχείς εμείς αν τα πάθη μας μας κάνουν τέλειους ως αδελφούς του Υιού. Διότι αυτή είναι η αληθινή αποστολή της θλίψης να στερεώσει τις αρετές μας μέσω της δοκιμασίας, να εμβαθύνει τους χαρακτήρες μας μέσω σοβαρών εμπειριών.
Απαντήστε
1. Σε ποιον τομέα της ζωής μου πειράζομαι περισσότερο να αφήσω τον λόγο του Υιού να μου διαφύγει; 2. Πώς το παγκόσμιο εύρος του θανάτου του Χριστού διευρύνει τη συμπόνια μου για κάθε άνθρωπο; 3. Πού χρησιμοποίησε ο Κύριος τον πόνο για να εμβαθύνει την ομοιότητά μου με τον τέλειο Αρχηγό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, που μας μίλησες στις έσχατες αυτές ημέρες δια του Υιού σου, δώσε να προσέξουμε με μεγαλύτερη επιμέλεια τα όσα ακούσαμε. Κράτησέ μας από το να παρασυρθούμε από τη μεγάλη σωτηρία που αγοράστηκε με το αίμα και στεφανώθηκε με δόξα. Είθε το ίδιο Πνεύμα που μαρτύρησε με σημεία και θαύματα να μαρτυρήσει τώρα στις καρδιές μας ότι ο Ιησούς γεύτηκε τον θάνατο για κάθε άνθρωπο. Συμμόρφωσέ μας, μέσω όποιου πάθους ορίσεις, στην εικόνα του Αρχηγού μας, ώστε πολλοί υιοί να οδηγηθούν στη δόξα. Στο όνομα του ενσαρκωμένου Κυρίου προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →