← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 17-18 — με τον Brown

Έξοδος 17-18Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από το Commentary on the Whole Bible των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown, έναν αξιόπιστο οδηγό στίχο προς στίχο στην προτεσταντική ευαγγελική παράδοση. Η προσέγγισή τους στην Έξοδο 17-18 τονίζει την πρόνοια του Θεού εν μέσω δοκιμασιών, την κλήση σε πιστή ηγεσία και τη σοφία της κοινής συμβουλής. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να ανοίξει αυτές τις αρχαίες σκηνές για να ενισχύσει την εμπιστοσύνη μας στον Κύριο που ταξιδεύει με τον λαό Του.
Διαβάστε
Στραφείτε τώρα στην Έξοδο 17-18 και διαβάστε τα κεφάλαια ολόκληρα. Σημειώστε τη δίψα και τη σύγκρουση του λαού, την παροχή του Κυρίου από τον βράχο, την ξαφνική μάχη με τον Αμαλήκ και τη σοφή επίσκεψη του Ιοθόρ. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε στην προσεκτική έκθεση του σχολίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset και Brown εξετάζουν στη συνέχεια το παράπονο του Ισραήλ στη Ραφιδίν. Στίχος 2. 2, 3. ο λαός εμάλωσε με τον Μωυσή και είπε, Δώσε μας νερό να πιούμε, κ.λπ.—Η έλλειψη νερού ήταν μια στέρηση, την αυστηρότητα της οποίας δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε, και ήταν μια μεγάλη δοκιμασία για τους Ισραηλίτες, αλλά η συμπεριφορά τους σε αυτή τη νέα περίσταση ήταν εξωφρενική· έφτασε ακόμη και σε 'πειρασμό του Κυρίου'. Ήταν μια αντίθεση στον υπουργό Του, μια δυσπιστία στην φροντίδα Του, μια αδιαφορία στην καλοσύνη Του, μια απιστία στην πρόνοιά Του, μια δοκιμασία της υπομονής Του και της πατρικής Του ανοχής. Το σχόλιο στρέφεται στη συνέχεια στην απρόκλητη επίθεση του Αμαλήκ. Στίχος 8. 8. Τότε ήλθε ο Αμαλήκ —Πιθανώς πέρασε κάποιος χρόνος πριν εκτεθούν σε αυτό το νέο κακό· και η υπόθεση ότι υπήρξε ένα τέτοιο διάστημα παρέχει τον μόνο λόγο για τον οποίο μπορούμε ικανοποιητικά να εξηγήσουμε το αλλαγμένο, το καλύτερο και προηγούμενο πνεύμα που κινούσε τον λαό σε αυτή την ξαφνική σύγκρουση. Τα θαύματα του μάννα και του νερού από τον βράχο είχαν προκαλέσει μια βαθιά εντύπωση και μόνιμη πεποίθηση ότι ο Θεός ήταν πράγματι ανάμεσά τους· και με συναισθήματα ανυψωμένα από τη συνειδητή εμπειρία της Θείας Παρουσίας και βοήθειας, παρέμειναν ήρεμοι, αποφασιστικοί και γενναίοι υπό την επίθεση του απροσδόκητου εχθρού τους. πολέμησε με τον Ισραήλ —Η γλώσσα υποδηλώνει ότι δεν είχε δοθεί καμία αφορμή για αυτή την επίθεση· αλλά, ως απόγονοι του Ησαύ, οι Αμαληκίτες έτρεφαν βαθιά ριζωμένη έχθρα εναντίον τους, ειδικά καθώς η ταχεία ευημερία και η θαυμαστή εμπειρία του Ισραήλ έδειχναν ότι η ευλογία που περιέχεται στο πρωτοτόκιο έπαιρνε αποτέλεσμα. Φαίνεται να ήταν μια άθλια, δειλή, ύπουλη αιφνιδιαστική επίθεση στα νώτα (Αριθμοί 24:20· Δευτερονόμιο 25:17), και μια ασεβής πρόκληση του Θεού. Συνεχίζουν περιγράφοντας την άφιξη του Ιοθόρ και την τελική πράξη λατρείας. Στίχος 12. 12. Ο Ιοθόρ . . . πήρε ολοκαύτωμα —Αυτή η φιλική συνάντηση τερματίστηκε με μια επίσημη θρησκευτική τελετή—τα ολοκαυτώματα καταναλώθηκαν στον βωμό, και οι θυσίες ήταν θυσίες ειρήνης, που χρησιμοποιούνταν σε μια γιορτή χαράς και ευγνωμοσύνης στην οποία ο Ιοθόρ, ως ιερέας του αληθινού Θεού, φαίνεται να προήδρευσε, και στην οποία προσκλήθηκαν οι αρχηγοί του Ισραήλ. Αυτό το περιστατικό είναι σε όμορφη αρμονία με τον χαρακτήρα των μερών, και είναι άξιο μίμησης από χριστιανούς φίλους όταν συναντιούνται σήμερα.
Σκεφτείτε
Σχετικά με το μνημόσυνο κατά του Αμαλήκ, τονίζουν τη διαρκή καταγραφή της θείας κρίσης. Στίχος 14. 14-16. Γράψε αυτό για μνημόσυνο —Εάν ο αιματηρός χαρακτήρας αυτού του νόμου φαίνεται να είναι αντίθετος με τον ήπιο και ελεήμονα χαρακτήρα του Θεού, οι λόγοι πρέπει να αναζητηθούν στη βαθιά και αμείλικτη εκδίκηση που σχεδίαζαν εναντίον του Ισραήλ (:-). Τέλος, τονίζουν ότι κάθε βήμα ηγεσίας πρέπει να φέρεται ενώπιον του Κυρίου. Στίχος 23. 23. Εάν πράξεις αυτό το πράγμα, κ.λπ.—Η συμβουλή του Ιοθόρ δόθηκε απλώς με τη μορφή πρότασης· δεν έπρεπε να υιοθετηθεί χωρίς τη ρητή έγκριση και αποδοχή ενός καλύτερου και ανώτερου Συμβούλου· και παρόλο που δεν μας έχει γνωστοποιηθεί, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Μωυσής, πριν διορίσει υποδεέστερους δικαστές, θα ρωτούσε τη γνώμη του Θεού, καθώς είναι καθήκον και προνόμιο κάθε Χριστιανού να ικετεύει ομοίως τη θεία καθοδήγηση σε όλους τους δρόμους του.
Απαντήστε
1. Πού έχετε δει τον Κύριο να παρέχει σε μια περίοδο προσωπικής ξηρασίας; 2. Πώς θα μπορούσε η κοινή ηγεσία να διαφυλάξει τόσο τη δικαιοσύνη όσο και τη δική σας δύναμη; 3. Ποιο μνημόσυνο της πιστότητας του Θεού χρειάζεται να καταγράψετε σήμερα;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, καθώς ὁ λαός Σου διψοῦσε καὶ μαχόταν στὴν ἔρημο, δίδαξέ μας νὰ βοῶμεν πρὸς Σὲ ἐν πίστει ἀντὶ νὰ γογγύζωμεν κατὰ τῶν ὁδῶν Σου. Πρόσφερε σὲ μᾶς ἀπὸ τὸν Χριστὸν τὴν Πέτραν, στήριξέ μας διὰ τοῦ Πνεύματός Σου σὲ κάθε ἀγῶνα, καὶ χάρισε ταπεινὲς καρδιὲς νὰ ζητοῦν τὴν σοφίαν Σου σὲ ὅλες μας τὶς ὁδούς. Εἴθε νὰ ἐμπιστευόμεθα τὴν παρουσίαν Σου μαζί μας μέχρι νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ νίκη τοῦ Ἀρνίου. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →