Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή
Ιησούς 11-12 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στο σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 11 και 12 του Ιησού, όπου ο μεγάλος Μεταρρυθμιστής ιχνηλατεί το σταθερό χέρι του Θεού που καθοδηγεί τον Ισραήλ μέσα από μια σειρά αποφασιστικών μαχών. Ο Καλβίνος δείχνει πώς ο Κύριος μετριάζει τους φόβους του λαού του, εκπληρώνει αρχαίες υποσχέσεις και κατευθύνει κάθε νίκη σύμφωνα με τον κυρίαρχο λόγο του. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να δούμε τον ίδιο πιστό Θεό να εργάζεται στις δικές μας ζωές, εκπαιδεύοντάς μας για εμπιστοσύνη και υπακοή. Η προσεκτική έκθεση του Καλβίνου μας υπενθυμίζει ότι κάθε κατάκτηση αρχίζει και τελειώνει με την πρωτοβουλία του Κυρίου. Ας μας οδηγήσουν οι γνώσεις του βαθύτερα στη μαρτυρία της Γραφής για τη θεία φροντίδα και την ανθρώπινη πιστότητα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά τα κεφάλαια 11 και 12 του Ιησού. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες νίκες, τους καταλόγους των ηττημένων βασιλέων και την σαφή καταγραφή ότι ο Κύριος έδωσε τη γη. Αφήστε την αφήγηση να σας υπενθυμίσει την πιστότητα του Θεού στις υποσχέσεις του. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις σκέψεις του Καλβίνου σχετικά με το πώς αυτά τα γεγονότα δείχνουν τόσο τη θεία κυριαρχία όσο και την ανθρώπινη ευθύνη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος αρχίζει αντανακλώντας στη νέα συμμαχία που σχηματίστηκε εναντίον του Ισραήλ.
1. Και συνέβη όταν ο Ιαβίν, κ.λπ. Σε αυτή τη νέα συμμαχία επίσης έχουμε μια λαμπρή εκδήλωση της περισσότερο από πατρικής φροντίδας του Θεού, στην απομάκρυνση κινδύνων από τον λαό του, και επίσης στην ενίσχυση της αδυναμίας τους με καλοσύνη και επιείκεια. Αν ο Ιαβίν, με τους συμμάχους των οποίων γίνεται τώρα λόγος, είχε δηλώσει ανοιχτά τον εαυτό του σύμμαχο των γειτονικών βασιλέων, ένας πολύ πιο τρομερός πόλεμος θα είχε ξεσπάσει εναντίον των Ισραηλιτών, και μεγαλύτερη φροντίδα και άγχος θα είχε καταλάβει τα μυαλά τους. Θα ήταν, πράγματι, εύκολο για τον Κύριο, τόσο να θέσει όλες τις δυνάμεις τους αμέσως σε φυγή, όσο και να διαλύσει κάθε φόβο και τρόμο γι' αυτούς. Δεν ήταν πρόθυμος, όμως, να πιέσει πέρα από το μέτρο τον ίδιο του τον λαό, ο οποίος ήταν αλλιώς αδύναμος, μήπως οι υπερβολικοί αριθμοί του εχθρού τους χτυπήσουν με τρόμο, και τους οδηγήσουν σε απόγνωση. Γι' αυτό κράτησε τα πολλά έθνη, των οποίων το συμφέρον ήταν να ορμήσουν βιαστικά στα όπλα, σε κατάσταση λήθαργου και έκπληξης, μέχρις ότου ο εκλεκτός λαός είχε εμψυχωθεί από σημαντικές νίκες, για να διεξάγει τους πολέμους που ακόμη απέμεναν. Λεηλατούν και ερημώνουν μια μεγάλη περιοχή, και την αφήνουν έρημη από κατοίκους και γυμνή από πόρους. Κανένα από τα γειτονικά κράτη, που επρόκειτο αργότερα να δράσουν επιθετικά, δεν κάνει την παραμικρή κίνηση. Οι Ισραηλίτες επισκέπτονται τις γυναίκες και τα παιδιά τους με ασφάλεια. Όταν είχαν συγκεντρώσει θάρρος, και ήταν έτοιμοι για νέο πόλεμο, ξαφνικά εμφανίζεται ένα πολύ μεγάλο στράτευμα, αποτελούμενο από διαφορετικά έθνη, που μέχρι τότε, παραμένοντας ήσυχα, είχαν παράσχει ευκαιρία για νίκη. Η έλευσή τους έτσι αργότερα, ήταν το ίδιο σαν να είχαν συνάψει ανακωχή. Έτσι ο Θεός όχι μόνο πολέμησε για τον εκλεκτό λαό του, αλλά διαιρώντας τον εχθρό, αύξησε τη δύναμή τους πολλαπλάσια.Ο Καλβίνος στη συνέχεια στρέφεται στην ενθάρρυνση του Κυρίου προς τον Ιησού πριν τη μάχη.
6. Και ο Κύριος είπε προς τον Ιησού, κ.λπ. Όσο μεγαλύτερος ήταν ο κόπος και η δυσκολία της καταστροφής ενός στρατεύματος, τόσο πολυάριθμου και τόσο καλά εξοπλισμένου, τόσο περισσότερο ήταν απαραίτητο να τους εμπνεύσει νέα εμπιστοσύνη. Ο Κύριος, επομένως, εμφανίζεται στον δούλο του Ιησού, και υπόσχεται την ίδια επιτυχία όπως είχε προηγουμένως δώσει σε αυτόν σε αρκετές περιπτώσεις. Πρέπει να παρατηρηθεί προσεκτικά, ότι όσο συχνά επαναλαμβάνει τις υποσχέσεις του οι άνθρωποι υπενθυμίζονται της λήθης τους, ή της οκνηρίας τους, ή της αστάθειάς τους. Διότι αν δεν δίνεται κάθε τόσο νέα τροφή στην πίστη, αυτοί αμέσως λιποθυμούν και απομακρύνονται. [111] Και όμως τέτοια είναι η διεστραμμένη μας επιλεκτικότητα, ώστε να ακούμε το ίδιο πράγμα δύο φορές συνήθως γίνεται αισθητό ως ενοχλητικό. Γι' αυτό ας μάθουμε, όσο συχνά καλούμαστε να εμπλακούμε σε νέους αγώνες, να ανακαλούμε τη μνήμη των θείων υποσχέσεων, που μπορεί να διορθώσουν την νωθρότητά μας, ή να μας ξυπνήσουν από την οκνηρία μας. Και ιδιαίτερα ας κάνουμε εφαρμογή αυτού που λέγεται εδώ γενικά, στην καθημερινή μας πρακτική· καθώς ο Κύριος τώρα υποδηλώνει, ότι αυτό που είχε δηλώσει σχετικά με όλα τα έθνη θα ήταν ειδικά σίγουρο και σταθερό στην παρούσα περίπτωση.Σχετικά με την καταστροφή των πόλεων, ο Καλβίνος γράφει:
12. Και όλες οι πόλεις εκείνων των βασιλέων, κ.λπ. Αφού έτρεψαν σε φυγή τον στρατό, άρχισαν να λεηλατούν και να ερημώνουν τη χώρα, και να παίρνουν και να κατεδαφίζουν τις πόλεις. Από το ότι λέγεται ότι οι πόλεις που παρέμειναν ακέραιες δεν κάηκαν, μπορεί να συναχθεί με κάποια πιθανότητα, ότι μερικές καταλήφθηκαν με βία και έφοδο, και έτσι ισοπεδώθηκαν. Η Ασώρ, μόνη, μετά το τέλος της πολιορκίας, και αφού η θερμότητα του αγώνα είχε ψυχρανθεί, καταστράφηκε από πυρκαγιά, επειδή είχε κρατήσει τη δάδα που άναψε τον πόλεμο. Αλλά σύμφωνα με την εξήγηση που ήδη δόθηκε, επαναλαμβάνεται και δηλώνεται πιο καθαρά σε αυτό το χωρίο, ότι ο Ιησούς δεν έδωσε χαλαρά τα ηνία στο πάθος του, όταν σκότωσε όλους από τον μικρότερο μέχρι τον μεγαλύτερο. Διότι τώρα υπάρχει μια σαφής δήλωση αυτού που δεν είχε ακόμη εκφραστεί, δηλαδή ότι ο Ιησούς εκτέλεσε πιστά το μέρος του, εκπληρώνοντας όλα όσα ο Κύριος είχε διατάξει μέσω του Μωυσή. Είναι ακριβώς σαν να είχε θέσει τα χέρια του στη διάθεση του Θεού, όταν κατέστρεψε εκείνα τα έθνη σύμφωνα με την εντολή του. Και έτσι πρέπει να κρατούμε ότι, αν και ολόκληρος ο κόσμος θα μας καταδίκαζε, αρκεί για να μας απαλλάξει από κάθε ευθύνη, ότι έχουμε την εξουσία του Θεού. [114] Εν τω μεταξύ, μας ταιριάζει να εξετάζουμε συνετά τι απαιτεί η κλήση του καθενός, μήπως κάποιος, δίνοντας άδεια στον ζήλο του, καθώς επιθυμεί να μιμηθεί τον Ιησού, κριθεί σκληρός και αιματηρός, παρά αυστηρός δούλος του Θεού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος συνδέει αυτά τα γεγονότα με το δόγμα της θείας σκλήρυνσης των αποδοκιμασμένων.
Τώρα φαίνεται πόσο απόλυτα συνεπή είναι τα δύο πράγματα. Ο Κύριος διέταξε τον Μωυσή να καταστρέψει τα έθνη που είχε καταδικάσει σε καταστροφή· και άνοιξε ανάλογα έναν δρόμο για το δικό του διάταγμα όταν σκλήρυνε τους αποδοκιμασμένους. Στην πρώτη θέση, λοιπόν, στέκεται το θέλημα του Θεού, το οποίο πρέπει να θεωρείται ως η κύρια αιτία. Διότι βλέποντας ότι η ανομία τους είχε φτάσει στο ύψος της, αποφάσισε να τους καταστρέψει. Αυτή ήταν η προέλευση της εντολής που δόθηκε στον Μωυσή, μια εντολή, όμως, που θα απέτυχε του αποτελέσματός της αν δεν είχε οπλιστεί ο εκλεκτός λαός για να εκτελέσει τη θεία κρίση, από την πονηρία και την ισχυρογνωμοσύνη εκείνων που επρόκειτο να καταστραφούν. Ο Θεός τους σκληραίνει για αυτόν ακριβώς τον σκοπό, ώστε να αποκλείσουν τον εαυτό τους από το έλεος. [118] Εξ ου και εκείνη η σκλήρυνση ονομάζεται έργο του, επειδή εξασφαλίζει την εκπλήρωση του σχεδίου του. Αν γινόταν οποιαδήποτε προσπάθεια να σκοτεινιάσει ένα τόσο σαφές ζήτημα από εκείνους που φαντάζονται ότι ο Θεός μόνο κοιτάζει από τον ουρανό για να δει τι θα ευαρεστηθούν να κάνουν οι άνθρωποι, και που δεν μπορούν να αντέξουν να σκεφτούν ότι οι καρδιές των ανθρώπων συγκρατούνται από τη μυστική του ενέργεια, τι άλλο δείχνουν παρά τη δική τους αυθάδεια; Επιτρέπουν στον Θεό μόνο μια επιτρεπτική δύναμη, και με αυτόν τον τρόπο κάνουν τη βουλή του εξαρτημένη από την ευχαρίστηση των ανθρώπων. Αλλά τι λέει το Πνεύμα; Ότι η σκλήρυνση είναι από τον Θεό, ο οποίος έτσι κατακρημνίζει εκείνους που σκοπεύει να καταστρέψει.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην σταδιακή εκπαίδευση του Ισραήλ από τον Θεό μιλά σε περιόδους που αισθάνεστε απροετοίμαστοι για νέες προκλήσεις; Με ποιους τρόπους μπορεί η ανάμνηση των παρελθουσών υποσχέσεων του Θεού να ενισχύσει την υπακοή σας σήμερα; Πού αισθάνεστε ότι ο Κύριος σας προσκαλεί να εμπιστευθείτε την κυριαρχία του ακόμη και όταν τα αποτελέσματα φαίνονται καθυστερημένα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Παντοκράτορ, ὁ ἐκπληρώσας τὰς διαθηκικὰς Ὑμῶν ὑποσχέσεις διὰ τῆς καθυποτάξεως τῶν βασιλέων τῆς Χαναὰν καὶ τῆς δωρεᾶς ἀναπαύσεως εἰς τὸν Ἰσραὴλ κατὰ τὸν λόγον Σου, χάρισον ἡμῖν χάριν ἵνα ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ πατρικῇ Σου φροντίδι ὅταν ἀνακύπτουν νέαι δυσκολίαι. Ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν διὰ τῶν ὑποσχέσεων τῶν ἐκπληρωθεισῶν ἐν Χριστῷ, ἵνα ὑπακούωμεν εἰς τὰς ἐντολάς Σου ἀπροϋποθέτως, ἐμπιστευόμενοι ὅτι πᾶσα νίκη εἶναι μόνον ἰδική Σου. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἀλαζονείας καὶ ἀπὸ τῆς ἀπελπισίας, ἵνα πορευώμεθα ἐν τῇ ὁδῷ ἣν ἔχεις ὁρίσει καὶ δοξάζωμεν τὸ ὄνομά Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →