Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γεν 31-32 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στη Γένεση 31–32 μας εισάγει στην ταραγμένη τελευταία περίοδο της παραμονής του Ιακώβ με τον Λάβαν. Μέσα από προσεκτική ερμηνεία κατά στίχο, ο Χένρι δείχνει πώς η θεία καθοδήγηση, η ανθρώπινη αδυναμία και η πιστότητα στη διαθήκη συναντώνται σε κάθε βήμα. Οι σκέψεις του τονίζουν τόσο τις δοκιμασίες που πιέζουν τον λαό του Θεού όσο και το σταθερό χέρι της πρόνοιας που τους οδηγεί στην πατρίδα. Καθώς ακούμε σήμερα τη φωνή του Χένρι, μας υπενθυμίζεται ότι ακόμη και όταν οι σχέσεις διαρρηγνύονται και οι φόβοι πληθαίνουν, ο Θεός της Βαιθήλ παραμένει κοντά. Ας προετοιμάσουν οι γνώσεις του τις καρδιές μας να δεχτούν εκ νέου τον ζωντανό λόγο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τη Γένεση 31 και 32 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την αυξανόμενη πεποίθηση του Ιακώβ ότι ήλθε η ώρα να επιστρέψει, την ένταση με το σπίτι του Λάβαν και τις ήσυχες αλλά αποφασιστικές παρεμβάσεις του Θεού. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, ακούγοντας τη φωνή του Κυρίου μέσα στο ανθρώπινο δράμα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά συνοψίζοντας τα τρία θεμέλια της απόφασης του Ιακώβ να φύγει.
Ο Ιακώβ εδώ παίρνει αμέσως την απόφαση να εγκαταλείψει την υπηρεσία του θείου του, να πάρει ό,τι έχει και να επιστρέψει στη Χαναάν. Αυτή την απόφαση την πήρε με δίκαιη πρόκληση, με θεία καθοδήγηση και με τη συμβουλή και τη συναίνεση των γυναικών του.Στη συνέχεια αναπτύσσει τη θεία καθοδήγηση και την υπόσχεση της διαθήκης που επιβεβαίωσαν την κίνηση.
ΙΙ. Με θεία καθοδήγηση και υπό την προστασία μιας υπόσχεσης: Ο Κύριος είπε στον Ιακώβ, Επιστρέψου, και θα είμαι μαζί σου, εδ. 3. Αν και ο Ιακώβ είχε υποστεί πολύ σκληρή μεταχείριση εδώ, δεν θα εγκατέλειπε τον τόπο του μέχρις ότου ο Θεός του το πει. Ήλθε εδώ με εντολές από τον ουρανό, και εκεί θα έμενε μέχρι να του δοθεί εντολή να επιστρέψει. Σημείωσε, Είναι καθήκον μας να θέσουμε τον εαυτό μας, και θα είναι παρηγοριά μας να δούμε τον εαυτό μας, υπό την καθοδήγηση του Θεού, τόσο στην έξοδό μας όσο και στην είσοδό μας. Η καθοδήγηση που είχε από τον ουρανό σχετίζεται πληρέστερα στην αφήγηση που δίνει στις γυναίκες του (εδ. 10-13), όπου τους λέει για ένα όνειρο που είχε σχετικά με τα ζώα και την υπέροχη αύξηση εκείνων του χρώματός του· και πώς ο άγγελος του Θεού, σε εκείνο το όνειρο (διότι υποθέτω ότι το όνειρο του εδ. 10 και εκείνο του εδ. 11 είναι το ίδιο), πρόσεξε τις κινήσεις της φαντασίας του στον ύπνο του και τον καθοδήγησε, έτσι ώστε δεν ήταν τυχαία, ούτε από δική του πολιτική, που απέκτησε εκείνο το μεγάλο πλεονέκτημα· αλλά, 1. Με την πρόνοια του Θεού, ο οποίος είχε προσέξει τις δυσκολίες που του είχε επιβάλει ο Λάβαν, και πήρε αυτόν τον τρόπο για να τον ανταμείψει: 'Διότι είδα όλα όσα κάνει ο Λάβαν σε σένα, και εδώ έχω μάτι σε αυτό.' Σημείωσε, Υπάρχει περισσότερη δικαιοσύνη στις διανομές της θείας πρόνοιας από ό,τι αντιλαμβανόμαστε, και με αυτές οι αδικούμενοι ανταμείβονται πραγματικά, αν και ίσως ανεπαίσθητα. Ούτε ήταν μόνο από τη δικαιοσύνη της πρόνοιας που ο Ιακώβ πλουτίστηκε έτσι, αλλά, 2. Σε εκπλήρωση της υπόσχεσης που υπαινίσσεται σε ό,τι λέγεται εδ. 13, Εγώ είμαι ο Θεός της Βαιθήλ. Αυτός ήταν ο τόπος όπου η διαθήκη ανανεώθηκε μαζί του. Σημείωσε, Η εγκόσμια ευημερία και επιτυχία είναι διπλά γλυκές και παρήγορες όταν τις βλέπουμε να ρέουν, όχι από κοινή πρόνοια, αλλά από αγάπη διαθήκης, για να εκπληρώσουν το έλεος που υποσχέθηκε—όταν τις έχουμε από τον Θεό ως τον Θεό της Βαιθήλ, από εκείνες τις υποσχέσεις της ζωής που τώρα είναι και ανήκουν στην ευσέβεια. Ο Ιακώβ, ακόμη και όταν είχε αυτή την ελπιδοφόρα προοπτική να πλουτίσει με τον Λάβαν, έπρεπε να σκεφτεί την επιστροφή. Όταν ο κόσμος αρχίζει να χαμογελά σε εμάς πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν είναι το σπίτι μας. Τώρα σήκω (εδ. 13) και επέστρεψε, (1.) Στις λατρείες σου στη Χαναάν, οι οποίες ίσως είχαν διακοπεί πολύ ενώ ήταν με τον Λάβαν. Οι καιροί αυτής της δουλείας ο Θεός τις είχε παραβλέψει· αλλά τώρα, 'Επέστρεψε στον τόπο όπου έχρισες τον στύλο και έκανες την ευχή. Τώρα που αρχίζεις να πλουτίζεις είναι καιρός να σκεφτείς ξανά θυσιαστήριο και θυσίες.' (2.) Στις παρηγοριές σου στη Χαναάν: Επέστρεψε στη γη των συγγενών σου. Ήταν εδώ ανάμεσα στους στενούς συγγενείς του· αλλά μόνο αυτούς πρέπει να θεωρεί ως συγγενείς του με την καλύτερη έννοια, τους συγγενείς με τους οποίους πρέπει να ζήσει και να πεθάνει, στους οποίους ανήκει η διαθήκη. Σημείωσε, Οι κληρονόμοι της Χαναάν δεν πρέπει ποτέ να θεωρούν τον εαυτό τους στο σπίτι μέχρι να έρθουν εκεί, όσο κι αν φαίνεται να ριζώνουν εδώ.Ο Χένρι στη συνέχεια παρακολουθεί την πραγματική αναχώρηση και τα προστατευτικά μέτρα που χρησιμοποίησε ο Ιακώβ.
Εδώ είναι, Ι. Η φυγή του Ιακώβ από τον Λάβαν. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι το είχε σκεφτεί για πολύ καιρό και το είχε γυρίσει στο μυαλό του· αλλά όταν τώρα, επιτέλους, ο Θεός του έδωσε θετικές εντολές να φύγει, δεν έκανε καμία καθυστέρηση, ούτε ήταν ανυπάκουος στην ουράνια όραση. Την πρώτη ευκαιρία που παρουσιάστηκε την άρπαξε, όταν ο Λάβαν κούρευε τα πρόβατά του (εδ. 19), εκείνο το μέρος του κοπαδιού του που ήταν στα χέρια των γιων του τρεις ημέρες μακριά. Τώρα, 1. Είναι βέβαιο ότι ήταν νόμιμο για τον Ιακώβ να εγκαταλείψει την υπηρεσία του ξαφνικά, χωρίς να δώσει προειδοποίηση τριμήνου. Δικαιολογήθηκε όχι μόνο από τις ιδιαίτερες οδηγίες που του έδωσε ο Θεός, αλλά και από τον θεμελιώδη νόμο της αυτοσυντήρησης, που μας κατευθύνει, όταν είμαστε σε κίνδυνο, να φροντίσουμε για την ασφάλειά μας, όσο μπορούμε να το κάνουμε χωρίς να αδικούμε τη συνείδησή μας. 2. Ήταν φρόνιμο εκ μέρους του να φύγει κρυφά χωρίς να το μάθει ο Λάβαν, μήπως, αν το μάθαινε ο Λάβαν, τον εμπόδιζε ή τον λεηλατούσε. 3. Έγινε έντιμα να μην πάρει τίποτε περισσότερο από το δικό του μαζί του, τα ζώα που απέκτησε, εδ. 18. Πήρε ό,τι του έδωσε η Πρόνοια, και ήταν ευχαριστημένος με αυτό, και δεν θα έπαιρνε την αποκατάσταση των ζημιών του στα χέρια του. Ωστόσο η Ραχήλ δεν ήταν τόσο έντιμη όσο ο άνδρας της· έκλεψε τα είδωλα του πατέρα της (εδ. 19) και τα πήρε μαζί της. Τα εβραϊκά τα ονομάζει τεραφίμ. Κάποιοι νομίζουν ότι ήταν μόνο μικρές αναπαραστάσεις των προγόνων της οικογένειας, σε αγάλματα ή εικόνες, για τις οποίες η Ραχήλ είχε ιδιαίτερη αγάπη, και επιθυμούσε να τις έχει μαζί της, τώρα που πήγαινε σε άλλη χώρα. Μάλλον φαίνεται ότι ήταν εικόνες για θρησκευτική χρήση, πενάτες, οικιακοί θεοί, είτε λατρευόμενοι είτε συμβουλευόμενοι ως μαντεία· και είμαστε πρόθυμοι να ελπίσουμε (με τον επίσκοπο Πάτρικ) ότι τα πήρε όχι από απληστία για το πλούσιο μέταλλο από το οποίο ήταν φτιαγμένα, πολύ λιγότερο για δική της χρήση, ή από κάποιο δεισιδαιμονικό φόβο μήπως ο Λάβαν, συμβουλευόμενος τα τεραφίμ του, μάθαινε προς τα πού είχαν πάει (ο Ιακώβ, χωρίς αμφιβολία, έζησε με τις γυναίκες του ως άνθρωπος γνώσης, και αυτές διδάχθηκαν καλύτερα από αυτό), αλλά με σκοπό να πείσει τον πατέρα της για την ανοησία της εκτίμησής του σε εκείνα ως θεούς που δεν μπορούσαν να προστατεύσουν τον εαυτό τους, Ησ. μστ΄ 1, 2.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα υπογραμμίζοντας την εσωτερική ειρήνη που στηρίζει τον πιστό κάτω από ψευδή κατηγορία.
ΙΙ. Η παρηγοριά μιας καλής συνείδησης. Αυτή ήταν η χαρά του Ιακώβ, ότι όταν ο Λάβαν τον κατηγόρησε η ίδια του η συνείδηση τον αθώωσε, και μαρτύρησε υπέρ αυτού ότι σε όλα τα πράγματα ήταν πρόθυμος και προσεκτικός να ζει έντιμα, Εβρ. ιγ΄ 18. Σημείωσε, Εκείνοι που σε οποιαδήποτε απασχόληση έχουν συμπεριφερθεί πιστά, αν δεν μπορούν να αποκτήσουν την πίστη γι' αυτό από τους ανθρώπους, θα έχουν όμως την παρηγοριά της στα ίδια τους τα στήθη.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στις τρέχουσες συνθήκες σου σε προσκαλεί ο Θεός να προχωρήσεις με απλή υπακοή; 2. Πώς μπορεί η παρηγοριά μιας καθαρής συνείδησης να σε ενδυναμώσει όταν οι άλλοι παρεξηγούν τα κίνητρά σου; 3. Ποια υπόσχεση της παρουσίας του Θεού χρειάζεται να μεταφέρεις στην επόμενη περίοδο του ταξιδιού σου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πιστέ Θεέ της Βαιθήλ, σε ευχαριστούμε για τη σταθερή καθοδήγηση που έδωσες στον Ιακώβ και για το ίδιο Πνεύμα που μας οδηγεί σήμερα. Δώσε μας θάρρος να υπακούμε όταν το μονοπάτι είναι αβέβαιο και χάρη να διατηρούμε καθαρή συνείδηση όταν οι άλλοι αμφισβητούν τα βήματά μας. Προστάτευσε τα νοικοκυριά μας, ησύχασε τους φόβους μας, και υπενθύμισέ μας ότι η παρουσία σου είναι η αληθινή μας κληρονομιά. Ας προχωρήσουμε όχι με βιασύνη αλλά με εμπιστοσύνη, γνωρίζοντας ότι Εκείνος που μας καλεί θα μας φυλάξει επίσης. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →