Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 15-16 — με Μπάρνς
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή για μια προσεκτική έκθεση των κεφαλαίων 15 και 16 του Ιερεμία. Ο Μπάρνς καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από την απορριφθείσα μεσιτεία του προφήτη, τη σοβαρότητα της επερχόμενης κρίσης και το προσωπικό κόστος που φέρει ο αγγελιαφόρος του Θεού. Τα σχόλιά του φωτίζουν τόσο την θεία απόφαση να στείλει τον λαό στην εξορία όσο και το μονοπάτι της μετάνοιας που αποκαθιστά έναν υπηρέτη να σταθεί ενώπιον του Κυρίου. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να δεχθούμε την Γραφή με την ίδια ευλάβεια που χαρακτήρισε τη μελέτη του ίδιου του Μπάρνς, επιτρέποντας στον λόγο να ερευνήσει τις καρδιές μας και να ενισχύσει την υπακοή μας.
Ανάγνωση
Μελέτη
Στίχος 1. Αποπέμψατε αυτούς εκ της όψεως μου - Μάλλον, «στείλατε αυτούς εκ της παρουσίας μου, και αφήσατε αυτούς να απέλθουν». Ο προφήτης οφείλει να αποπέμψει αυτούς, διότι οι μεσίται αυτών, ο Μωυσής και ο Σαμουήλ, των οποίων η μεσιτεία είχε γίνει δεκτή εν τοις παλαιοτέροις χρόνοις (περιθωριακαί αναφοραί), θα μεσολαβήσουν τώρα ματαίως.Έπειτα στρέφεται προς τον προσωπικό θρήνο του προφήτου επί της συνεχούς έριδος μετά του έθνους.
Στίχος 10. Ο Ιερεμίας εκφράζει την λύπην αυτού επί της απορρίψεως της προσευχής αυτού. Αναγινώσκοντες ταύτας και ομοίας διαμαρτυρίας αισθανόμεθα ότι έχομεν να κάμωμεν μετά ανθρώπου όστις ήτο ο απρόθυμος υπηρέτης ανωτέρας δυνάμεως, εκ της οποίας μόνης ήντλησε δύναμιν ίνα αρέσκηται να πράττη και να πάσχη. Έρις - Ακριβέστερον, «δίκη»· η έννοια είναι, «είμαι ως άνθρωπος όστις οφείλει να εισέλθη εις κρίσιν και να ελέγξη την οικουμένην». Ούτε εδάνεισα ... - δηλαδή, δεν έχω προσωπικήν αιτίαν έριδος μετά του λαού, ώστε να είμαι ούτως αδιαλείπτως εν έριδι μετ’ αυτών. Αι σχέσεις μεταξύ του δανειστού και του οφειλέτου ήσαν γόνιμος πηγή δικών και φιλονικιών.Ο Μπάρνς κατόπιν αναπτύσσει την προσευχήν εν η ο Ιερεμίας εκχέει την θλίψιν αυτού ενώπιον του Κυρίου.
Στίχοι 15-18. Αύτη είναι η προσευχή ανθρώπου εν πικρά θλίψει, του οποίου η ανθρωπίνη φύσις δεν δύναται προς το παρόν να υποταχθή εις το θείον θέλημα. Η μακροθυμία του Θεού προς τους ασεβείς εφαίνετο εις τον προφήτην ως εγκατάλειψις αυτού εις θάνατον· η δικαιοσύνη αυτή απήτει όπως ο πάσχων ύβριν ένεκεν του Θεού απαλλαγή. Έλεγχος - δηλαδή, όνειδος, ύβρις. Ιερεμίας 15:16 Οι λόγοι σου ευρέθησαν - Η πρόσκλησις του Ιερεμίου εις το προφητικόν αξίωμα δεν ήτο αναμενόμενη ούτε επιζητηθείσα υπ’ αυτού. Και εφάγον αυτούς - δηλαδή, εδέχθην αυτούς μετά χαράς. Η βρώσις των θείων λόγων εκφράζει επίσης την στενήν ένωσιν μεταξύ εκείνου όπερ ήρχετο εκ του Θεού και της ιδίας υπάρξεως του προφήτου. Επεκλήθην τω ονόματί σου - δηλαδή, είμαι αφιερωμένος εις την υπηρεσίαν σου, είμαι τεταγμένος να είμαι προφήτης σου. Ιερεμίας 15:17 Μάλλον, «ουκ εκάθισα εν τη συναγωγή των γελώντων, και ευφραινόμην».Ο Μπάρνς περατώνει την τομήν δεικνύων τους όρους της αποκαταστάσεως του Ιερεμίου εις την προφητικήν υπηρεσίαν.
Στίχος 19. Ο Ιερεμίας είχε αμφισβητήσει την δικαιοσύνην του Θεού (βλέπε Ιερεμίας 12:1 σημείωσιν)· λέγεται αυτώ, «Εάν επιστρέψης», εάν μετανοήσης περί των αμφιβολιών σου, και φρονής μόνον περί του καθήκοντός σου, «τότε θέλω σε επαναφέρει, τότε θέλω σε κάμει πάλιν να σταθής ενώπιόν μου». Το στέκεσθαι ενώπιον προσώπου σημαίνει να είναι τις ο πρώτος αυτού υπηρέτης ή αντιπρόσωπος. Συνεπάγεται άρα την αποκατάστασιν του Ιερεμίου εις το προφητικόν αξίωμα. Εάν εξαγάγης το τίμιον εκ του ατίμου - δηλαδή, εάν κάμης το τίμιον μέταλλον να εξέλθη εκ της σκωρίας. Ο Ιερεμίας ώφειλε να χωρίση εν εαυτώ το θείον και άγιον από της σκωρίας του ανθρωπίνου πάθους. Αφήσατε αυτόν να εγκαταλείψη την δυσπιστίαν ταύτην, την ευαισθησίαν ταύτην, την ιδέαν ότι ο Θεός δεν εφερθη δικαίως μετ’ αυτού, και τότε «θέλει είναι ως το στόμα του Θεού», δηλαδή, ως το όργανον δι’ ου ο Θεός λαλεί. Αφήσατε αυτούς να επιστρέψουν ... - Μάλλον, «θέλουσιν επιστρέψει προς σε, συ δε δεν θέλεις επιστρέψει προς αυτούς». Προφήτης κολακευτικός αποθνήσκει μετά του λαού τον οποίον οι μαλακοί λόγοι αυτού εστερέωσαν εν τη αμαρτία αυτού· αλλ’ η αληθινή ομιλία του λόγου του Θεού σώζει αμφοτέρους.
Στοχασμός
Στίχος 19. Ο Ιερεμίας είχε αμφισβητήσει τη δικαιοσύνη του Θεού (βλέπε σημείωση Ιερεμίας 12:1)· του λέγεται «Εάν επιστρέψεις» εάν μετανοήσεις για τις αμφιβολίες σου και σκέπτεσαι μόνο το καθήκον σου «τότε θα σε επαναφέρω και πάλι τότε θα σε κάνω και πάλι να σταθείς ενώπιόν Μου». Το να σταθεί κάποιος ενώπιον ενός προσώπου σημαίνει να είναι ο κύριος αξιωματούχος ή αντιπρόσωπός του. Συνεπάγεται επομένως την αποκατάσταση του Ιερεμία στο προφητικό αξίωμα. Εάν βγάλεις το πολύτιμο από το ευτελές δηλαδή εάν κάνεις το πολύτιμο μέταλλο να εξέλθει από τη σκουριά. Ο Ιερεμίας έπρεπε να διαχωρίσει μέσα του ό,τι είναι θεϊκό και άγιο από τη σκουριά του ανθρώπινου πάθους. Ας εγκαταλείψει αυτή την καχυποψία αυτή την ευαισθησία αυτή την ιδέα ότι ο Θεός δεν ενήργησε δικαίως απέναντί του και τότε «θα είναι ως στόμα του Θεού δηλαδή ως το όργανο μέσω του οποίου ο Θεός ομιλεί. Ας επιστρέψουν ...» Μάλλον «θα επιστρέψουν σε σένα αλλά εσύ δεν θα επιστρέψεις σε αυτούς». Ένας κολακευτικός προφήτης χάνεται μαζί με τον λαό τον οποίο οι μαλακές ομιλίες του έχουν επιβεβαιώσει στην αμαρτία του· αλλά η αληθινή ομιλία του λόγου του Θεού σώζει και τους δύο.Επιτέλους εφιστά την προσοχή στην υπόσχεση μιας απελευθέρωσης μεγαλύτερης από την έξοδο από την Αίγυπτο.
Στίχοι 14-15. Αυτοί οι δύο στίχοι υποσχόμενοι μια απελευθέρωση μεγαλύτερη από εκείνη από την Αίγυπτο υποδήλωναν επίσης μια τιμωρία πιο τρομερή από τη δουλεία στον σιδερένιο κλίβανο εκεί. Αντί να τοποθετηθούν σε μία γη επρόκειτο να υπάρξει διασπορά προς τον βορρά και πολλές άλλες χώρες ακολουθούμενη τελικά από μια αποκατάσταση.
Απόκριση
Προσευχή
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →