Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Εβρ 7 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Ματθαίος Χένρι παραμένει με εμφανή ευχαρίστηση στην ιερατική διακονία του Χριστού, αναγνωρίζοντάς την ως εξαίρετη καθ' εαυτήν και ουσιώδη για την χριστιανική πίστη. Στο υπόμνημά του στο κεφάλαιο 7 της προς Εβραίους προσκαλεί τους αναγνώστες να προχωρήσουν πέρα από τις γνωστές σκιές της Λευιτικής τάξεως στην υπερβαίνουσα πραγματικότητα που βρίσκεται στον Ιησού. Ο Χένρι δείχνει πώς η αρχαία μορφή του Μελχισεδέκ φωτίζει την ανώτερη ιερωσύνη που εξασφαλίζει καλύτερη διαθήκη, καλύτερη ελπίδα και αμετάβλητο μεσίτη. Η μετρημένη έκθεσή του ενισχύει την πεποίθηση ότι το ευαγγέλιο παρέχει ό,τι ο νόμος δεν μπορούσε ποτέ να επιτύχει. Σήμερα ακολουθούμε τα προσεκτικά βήματα του Χένρι μέσα από αυτό το πλούσιο κεφάλαιο, επιτρέποντας στις γνώσεις του να βαθύνουν την λατρεία μας και την εμπιστοσύνη μας στον Υιό που ζει για πάντα για να μεσιτεύει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 7 της προς Εβραίους, επιτρέποντας στο επιχείρημα του αποστόλου για τον Μελχισεδέκ και την αιώνια ιερωσύνη του Χριστού να ξεδιπλωθεί. Προσέξτε τις προσεκτικές συγκρίσεις μεταξύ της παλαιάς τάξεως και της νέας. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για το ισχυρό φαγητό που ο Χένρι θα μας βοηθήσει να χωνέψουμε. Επιστρέψτε στο κείμενο μετά το τμήμα της μελέτης για να αφήσετε τους στίχους να μιλήσουν εκ νέου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει πλαισιώνοντας το κεφάλαιο ως κήρυγμα πάνω στο επαναλαμβανόμενο κείμενο από τον Ψαλμό 110.
Το προηγούμενο κεφάλαιο τελείωσε με επανάληψη όσων είχαν παρατεθεί μία και πάλι πριν από τον Ψαλμό 110:4, Ιησούς, αρχιερέας για πάντα, κατά την τάξη του Μελχισεδέκ. Τώρα αυτό το κεφάλαιο είναι σαν κήρυγμα πάνω σε αυτό το κείμενο· εδώ ο απόστολος θέτει ενώπιόν τους κάποια από το ισχυρό φαγητό για το οποίο είχε μιλήσει προηγουμένως, ελπίζοντας ότι με μεγαλύτερη επιμέλεια θα είναι καλύτερα προετοιμασμένοι να το χωνέψουν.Ο Χένρι στη συνέχεια επεξεργάζεται σημείο προς σημείο την βιβλική περιγραφή του Μελχισεδέκ.
2. Αλλά θα αφήσουμε αυτές τις εικασίες και θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε, όσο μπορούμε, όσα λέγονται εδώ γι' αυτόν από τον απόστολο και πώς ο Χριστός αντιπροσωπεύεται έτσι, εδ. 1-3. (1.) Ο Μελχισεδέκ ήταν βασιλιάς, και έτσι είναι ο Κύριος Ιησούς—βασιλιάς με το χρίσμα του Θεού· η κυβέρνηση έχει τεθεί στους ώμους του και βασιλεύει πάνω σε όλα για το καλό του λαού του. (2.) Ότι ήταν βασιλιάς δικαιοσύνης: το όνομά του σημαίνει τον δίκαιο βασιλιά. Ο Ιησούς Χριστός είναι νόμιμος και δίκαιος βασιλιάς—νόμιμος στον τίτλο του, δίκαιος στην κυβέρνησή του. Είναι ο Κύριος η δικαιοσύνη μας· εκπλήρωσε όλη τη δικαιοσύνη και εισήγαγε αιώνια δικαιοσύνη, και αγαπά τη δικαιοσύνη και τους δίκαιους ανθρώπους, και μισεί την ανομία. (3.) Ήταν βασιλιάς της Σαλήμ, δηλαδή βασιλιάς της ειρήνης· πρώτα βασιλιάς δικαιοσύνης και μετά βασιλιάς ειρήνης. Έτσι είναι ο Κύριός μας Ιησούς· με τη δικαιοσύνη του έκανε ειρήνη, ο καρπός της δικαιοσύνης είναι η ειρήνη. Ο Χριστός μιλάει ειρήνη, δημιουργεί ειρήνη, είναι ο ειρηνοποιός μας. (4.) Ήταν ιερέας του Υψίστου Θεού, προσοντούχος και χρισμένος με εξαιρετικό τρόπο για να είναι ιερέας του μεταξύ των εθνών. Έτσι είναι ο Κύριος Ιησούς· είναι ο ιερέας του Υψίστου Θεού, και τα έθνη πρέπει να έρχονται στον Θεό δι' αυτού· μόνο μέσω της ιερωσύνης του μπορούμε να λάβουμε συμφιλίωση και άφεση αμαρτίας. (5.) Ήταν χωρίς πατέρα, χωρίς μητέρα, χωρίς γενεαλογία, ούτε αρχή ημερών ούτε τέλος ζωής, εδ. 3. Αυτό δεν πρέπει να νοηθεί κατά γράμμα· αλλά η γραφή επέλεξε να τον παρουσιάσει ως εξαιρετικό πρόσωπο, χωρίς να μας δώσει τη γενεαλογία του, ώστε να είναι καταλληλότερος τύπος του Χριστού, ο οποίος ως άνθρωπος ήταν χωρίς πατέρα, ως Θεός χωρίς μητέρα· η ιερωσύνη του είναι χωρίς γενεαλογία, δεν πέρασε σε αυτόν από άλλον ούτε από αυτόν σε άλλον, αλλά είναι προσωπική και αιώνια. (6.) Ότι συνάντησε τον Αβραάμ επιστρέφοντα από τη σφαγή των βασιλέων και τον ευλόγησε. Το περιστατικό καταγράφεται στη Γεν. ιδ΄ 18 κ.ε. Έφερε ψωμί και οίνο για να αναζωογονήσει τον Αβραάμ και τους υπηρέτες του όταν ήταν κουρασμένοι· έδωσε ως βασιλιάς και ευλόγησε ως ιερέας. Έτσι ο Κύριός μας Ιησούς συναντά τον λαό του στις πνευματικές τους συγκρούσεις, τους αναζωογονεί, ανανεώνει τη δύναμή τους και τους ευλογεί. (7.) Ότι ο Αβραάμ του έδωσε το δέκατο μέρος από όλα (εδ. 2), δηλαδή, όπως εξηγεί ο απόστολος, από όλα τα λάφυρα· και αυτό το έκανε ο Αβραάμ ως έκφραση ευγνωμοσύνης για όσα είχε κάνει γι' αυτόν ο Μελχισεδέκ, ή ως μαρτυρία υποταγής του σ' αυτόν ως βασιλιά, ή ως προσφορά αφιερωμένη στον Θεό, για να παρουσιαστεί από τον ιερέα του. Και έτσι είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε όλες τις δυνατές ανταποδόσεις αγάπης και ευγνωμοσύνης στον Κύριο Ιησού για όλες τις πλούσιες και βασιλικές εύνοιες που λαμβάνουμε από αυτόν, να αποδίδουμε την υποταγή μας σ' αυτόν ως Βασιλιά μας, και να βάζουμε όλες τις προσφορές μας στα χέρια του, για να παρουσιαστούν από αυτόν στον Πατέρα με το θυμίαμα της δικής του θυσίας. (8.) Ότι αυτός ο Μελχισεδέκ έγινε όμοιος με τον Υιό του Θεού και μένει ιερέας διαρκώς. Έφερε την εικόνα του Θεού στην ευσέβεια και την εξουσία του, και καταγράφεται ως αθάνατος αρχιερέας· ο αρχαίος τύπος εκείνου που είναι ο αιώνιος και μονογενής του Πατρός, ο οποίος μένει ιερέας για πάντα.Ο Χένρι προχωρεί για να αποδείξει την υπεροχή της ιερωσύνης του Μελχισεδέκ έναντι αυτής του Ααρών.
ΙΙ. Ας εξετάσουμε τώρα (όπως συμβουλεύει ο απόστολος) πόσο μεγάλος ήταν αυτός ο Μελχισεδέκ και πόσο η ιερωσύνη του ήταν ανώτερη από εκείνη της τάξεως του Ααρών (εδ. 4, 5 κ.ε.): Τώρα εξετάστε πόσο μεγάλος ήταν αυτός ο άνθρωπος, κ.λπ. Το μέγεθος αυτού του ανθρώπου και της ιερωσύνης του φαίνεται, 1. Από το ότι ο Αβραάμ πλήρωσε το δέκατο των λαφύρων σ' αυτόν· και παρατηρείται καλώς ότι ο Λευί πλήρωσε δεκάτες στον Μελχισεδέκ εν Αβραάμ, εδ. 9. Τώρα ο Λευί έλαβε την ιερατική διακονία από τον Θεό και έπρεπε να παίρνει δεκάτες από τον λαό, όμως ακόμη και ο Λευί πλήρωσε δεκάτες στον Μελχισεδέκ, ως σε μεγαλύτερο και ανώτερο ιερέα από τον εαυτό του· επομένως εκείνος ο αρχιερέας που θα εμφανιζόταν αργότερα, του οποίου ο Μελχισεδέκ ήταν τύπος, πρέπει να είναι πολύ ανώτερος από οποιονδήποτε από τους Λευιτικούς ιερείς, οι οποίοι πλήρωσαν δεκάτες, εν Αβραάμ, στον Μελχισεδέκ. Και τώρα με αυτό το επιχείρημα προσώπων που κάνουν πράγματα που είναι θέματα δικαιώματος ή αδικίας στους μηρούς των προγόνων τους έχουμε μια απεικόνιση του πώς μπορούμε να ειπωθεί ότι αμαρτήσαμε εν Αδάμ και πέσαμε μαζί του στην πρώτη του παράβαση. Ήμασταν στους μηρούς του Αδάμ όταν αμάρτησε, και η ενοχή και η διαφθορά που συνάφθηκε από την ανθρώπινη φύση όταν ήταν στους πρώτους γονείς μας αποδίδεται και μεταδίδεται δικαίως στην ίδια φύση όπως είναι σε όλα τα άλλα πρόσωπα που κατάγονται φυσικά από αυτούς. Προσκολλώνται δικαίως στη φύση, και πρέπει να είναι με πράξη χάριτος αν ποτέ αφαιρεθούν. 2. Από την ευλογία του Αβραάμ από τον Μελχισεδέκ, ο οποίος είχε τις επαγγελίες· και, χωρίς αντίρρηση, ο μικρότερος ευλογείται από τον μεγαλύτερο, εδ. 6, 7. Εδώ παρατηρήστε, (1.) Την μεγάλη αξιοπρέπεια και ευτυχία του Αβραάμ—ότι είχε τις επαγγελίες. Ήταν ένας σε διαθήκη με τον Θεό, στον οποίο ο Θεός είχε δώσει υπερβολικά μεγάλες και πολύτιμες επαγγελίες. Εκείνος ο άνθρωπος είναι πράγματι πλούσιος και ευτυχής που έχει περιουσία σε γραμμάτια και ομόλογα υπό την ίδια την χείρα και σφραγίδα του Θεού. Αυτές οι επαγγελίες είναι και της ζωής που τώρα είναι και εκείνης που έρχεται· αυτή την τιμή έχουν όλοι όσοι δέχονται τον Κύριο Ιησού, στον οποίο όλες οι επαγγελίες είναι ναι και αμήν. (2.) Την μεγαλύτερη τιμή του Μελχισεδέκ—στο ότι ήταν η θέση και το προνόμιό του να ευλογήσει τον Αβραάμ· και είναι αδιαμφισβήτητο αξίωμα ότι ο μικρότερος ευλογείται από τον μεγαλύτερο, εδ. 7. Εκείνος που δίνει την ευλογία είναι μεγαλύτερος από εκείνον που την λαμβάνει· και επομένως ο Χριστός, ο αντίτυπος του Μελχισεδέκ, ο αξιωτής και μεσίτης όλων των ευλογιών στα τέκνα των ανθρώπων, πρέπει να είναι μεγαλύτερος από όλους τους ιερείς της τάξεως του Ααρών.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι στοχάζεται πάνω στην καλύτερη ελπίδα και την πλησιέστερη πρόσβαση που φέρνει η νέα ιερωσύνη.
3. Υπάρχει αλλαγή στην αποτελεσματικότητα της ιερωσύνης. Η προηγούμενη ήταν αδύναμη και άχρηστη, δεν τελείωσε τίποτε· η τελευταία εισήγαγε καλύτερη ελπίδα, με την οποία πλησιάζουμε στον Θεό, εδ. 18, 19. Η Λευιτική ιερωσύνη δεν έφερε τίποτε στην τελείωση: δεν μπορούσε να δικαιώσει τα πρόσωπα των ανθρώπων από ενοχή· δεν μπορούσε να τους αγιάσει από εσωτερική μόλυνση· δεν μπορούσε να καθαρίσει τις συνειδήσεις των προσκυνητών από νεκρά έργα· ό,τι μπορούσε να κάνει ήταν να τους οδηγήσει στον αντίτυπο. Αλλά η ιερωσύνη του Χριστού φέρει μέσα της και φέρνει μαζί της καλύτερη ελπίδα· μας δείχνει το αληθινό θεμέλιο όλης της ελπίδας που έχουμε προς τον Θεό για συγχώρηση και σωτηρία· αποκαλύπτει πιο καθαρά τα μεγάλα αντικείμενα της ελπίδας μας· και έτσι τείνει να εργαστεί μέσα μας πιο ισχυρή και ζωντανή ελπίδα αποδοχής από τον Θεό. Με αυτή την ελπίδα ενθαρρυνόμαστε να πλησιάσουμε τον Θεό, να εισέλθουμε σε διαθήκη-ένωση μαζί του, να ζήσουμε ζωή συναναστροφής και κοινωνίας μαζί του. Μπορούμε τώρα να πλησιάσουμε με αληθινή καρδιά και με πλήρη βεβαιότητα πίστεως, έχοντας τις διάνοιές μας ραντισμένες από κακή συνείδηση. Η προηγούμενη ιερωσύνη μάλλον κρατούσε τους ανθρώπους σε απόσταση και υπό πνεύμα δουλείας.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Σε ποιο σημείο της ζωής σας βασίζεστε ακόμη σε εξωτερικές μορφές αντί για τη ζωντανή μεσιτεία του Χριστού;
2. Πώς αλλάζει η μονιμότητα της ιερωσύνης του Ιησού τον τρόπο που πλησιάζετε τον Θεό σήμερα;
3. Ποια ευγνωμοσύνη αναδύεται όταν σκέφτεστε ότι ο Χριστός δεν χρειαζόταν θυσία για τον εαυτό του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την αιώνια ιερωσύνη του Υιού σου, ο οποίος μας συναντά στην αδυναμία μας και μας φέρνει κοντά με καλύτερη ελπίδα. Σε ευχαριστούμε που η διακονία του δεν περνά σε άλλον και ότι ζει πάντα για να μεσιτεύει. Βοήθησέ μας να αναπαυθούμε στο τετελεσμένο έργο που δεν χρειάζεται επανάληψη και στη αμετάβλητη δικαιοσύνη που εξασφαλίζει την ειρήνη μας. Ας βαθύνει το Πνεύμα την πεποίθησή μας ώστε να πλησιάζουμε με πλήρη βεβαιότητα, προσφέροντας ζωές ευγνώμονης λατρείας. Φύλαξέ μας από την επιστροφή σε σκιές όταν η ουσία είναι ήδη δική μας εν Χριστώ. Στο άξιό του όνομα προσευχόμαστε, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →