Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησ 47-48 — με τον Μάθιου Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το διαχρονικό σχόλιο του Μάθιου Χένρι στον Ησαΐα 47–48 μας προσκαλεί να ανιχνεύσουμε τις δίκαιες συναλλαγές του Θεού με την υπερήφανη Βαβυλώνα. Μέσα από την προσεκτική έκθεση του Χένρι βλέπουμε τόσο προειδοποίηση όσο και ελπίδα: ο ίδιος Κύριος που κρίνει τον καταπιεστή λυτρώνει επίσης τον λαό Του. Καθώς ανοίγουμε αυτά τα κεφάλαια σήμερα, ας ανακινήσει το Πνεύμα τις καρδιές μας να φοβηθούμε τον Κύριο, να εμπιστευθούμε τη δικαιοσύνη Του και να αναπαυθούμε στον Λυτρωτή που ακόμα ελευθερώνει τους δικούς Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ησυχάστε την καρδιά σας και διαβάστε τον Ησαΐα 47–48 αργά. Ακούστε την απόφαση του Κυρίου κατά της αλαζονικής Βαβυλώνας και τις τρυφερές υποσχέσεις Του προς τον λαό Του. Ας αφυπνίσουν τα λόγια τόσο δέος για τη θεία δικαιοσύνη όσο και ευγνωμοσύνη για το έλεος της διαθήκης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη δομή και τον σκοπό της προφητείας κατά της Βαβυλώνας.
Η άπειρη Σοφία θα μπορούσε να είχε διατάξει τα πράγματα έτσι ώστε ο Ισραήλ να απελευθερωθεί και όμως η Βαβυλώνα να μην βλαφθεί· αλλά αν σκληρύνουν τις καρδιές τους και δεν αφήσουν τον λαό να φύγει, πρέπει να ευχαριστήσουν τον εαυτό τους που η καταστροφή τους γίνεται ο δρόμος για την απελευθέρωση του Ισραήλ. Αυτή η καταστροφή προλέγεται εδώ, σε αυτό το κεφάλαιο, εκτενώς, όχι για να ικανοποιήσει πνεύμα εκδίκησης στον λαό του Θεού, που είχε χρησιμοποιηθεί βάρβαρα από αυτούς, αλλά για να ενθαρρύνει την πίστη και την ελπίδα τους σχετικά με τη δική τους απελευθέρωση, και για να είναι τύπος της πτώσης εκείνου του μεγάλου εχθρού της εκκλησίας της Καινής Διαθήκης που, στην Αποκάλυψη, φέρει το όνομα 'Βαβυλώνα'. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, Ι. Το μέγεθος της απειλούμενης καταστροφής, ότι η Βαβυλώνα θα έπρεπε να ταπεινωθεί μέχρι τη σκόνη και να γίνει εντελώς δυστυχής, να πέσει από το ύψος της ευημερίας στο βάθος της δυστυχίας, εδ. 1-5. ΙΙ. Οι αμαρτίες που προκάλεσαν τον Θεό να φέρει αυτή την καταστροφή επάνω τους. 1. Η σκληρότητά τους προς τον λαό του Θεού, εδ. 6. 2. Η υπερηφάνεια και η σαρκική ασφάλειά τους, εδ. 7-9. 3. Η εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και η περιφρόνηση του Θεού, εδ. 10. 4. Η χρήση μαγικών τεχνών και η εξάρτησή τους από μαγείες και μαγικά, που θα έπρεπε να είναι τόσο μακριά από το να τους ωφελήσουν που θα έπρεπε μόνο να επισπεύσουν την καταστροφή τους, εδ. 11-15.Συνεχίζει εξετάζοντας τη διαμάχη του Θεού με τη Βαβυλώνα.
Ι. Η διαμάχη του Θεού με τη Βαβυλώνα. Θα ξεκινήσουμε με αυτό, γιατί εκεί αρχίζει όλη η συμφορά· έχει κάνει τον Θεό εχθρό της, και τότε ποιος μπορεί να τη βοηθήσει: Ας γνωρίζει ότι ο δίκαιος Κριτής, στον οποίο ανήκει η εκδίκηση, έχει πει (εδ. 3), Θα λάβω εκδίκηση. Έχει προκαλέσει τον Θεό, και θα λογοδοτήσει γι' αυτό όταν το μέτρο των ανομιών της είναι πλήρες. Αλίμονο σε εκείνους στους οποίους έρχεται ο Θεός για να λάβει εκδίκηση· γιατί ποιος γνωρίζει τη δύναμη της οργής Του και τι φοβερό πράγμα είναι να πέσει στα χέρια Του; Αν ήταν άνθρωπος σαν εμάς που θα εκδικούνταν εμάς, θα μπορούσαμε να ελπίζουμε ότι θα ήμασταν ισάξιοι μαζί του, είτε για να διαφύγουμε από αυτόν είτε για να σταθούμε καλά απέναντί του. Αλλά λέει, 'Δεν θα σας συναντήσω ως άνθρωπος, όχι με τις συμπονίες ενός ανθρώπου, αλλά θα είμαι για εσάς ως λιοντάρι, και νεαρό λιοντάρι' (Ωσ. ε. 14)· ή, μάλλον, όχι με τη δύναμη ενός ανθρώπου, που αντιστέκεται εύκολα, αλλά με τη δύναμη ενός Θεού, που δεν μπορεί να αντισταθεί. Όχι με τη δικαιοσύνη ενός ανθρώπου, που μπορεί να δωροδοκηθεί, ή να επηρεαστεί, ή να μαλακώσει από ανόητο οίκτο, αλλά με τη δικαιοσύνη ενός Θεού, που είναι αυστηρή και σοβαρή, και δεν μπορεί ποτέ να αποφευχθεί. Όπως στο να συγχωρεί τον μετανοούντα, έτσι και στο να τιμωρεί τον αμετανόητο, είναι Θεός και όχι άνθρωπος, Ωσ. ια. 9.Ο Χένρι στη συνέχεια εξερευνά το ιδιαίτερο έδαφος αυτής της διαμάχης.
ΙΙ. Το ιδιαίτερο έδαφος αυτής της διαμάχης. Είμαστε βέβαιοι ότι υπάρχει αιτία γι' αυτό, και είναι δίκαιη αιτία· είναι η εκδίκηση του ναού Του (Ιερ. λ. 28)· είναι για τη βία που έγινε στη Σιών, Ιερ. να. 35. Ο Θεός θα υπερασπιστεί την υπόθεση του λαού Του εναντίον τους. Αναγνωρίζεται (εδ. 6) ότι ο Θεός, εν οργή, είχε παραδώσει τον λαό Του στα χέρια των Βαβυλωνίων, είχε κάνει χρήση τους για τη διόρθωση των παιδιών Του, και με τα μέσα τους είχε μολύνει την κληρονομιά Του, είχε αφήσει τον ιδιαίτερο λαό Του εκτεθειμένο να υποφέρει μαζί με τα υπόλοιπα έθνη, είχε επιτρέψει στους εθνικούς, που θα έπρεπε να κρατηθούν σε απόσταση, να εισέλθουν στο αγιαστήριό Του και να μολύνουν τον ναό Του, Ψαλμ. οθ. 1. Σε αυτό ο Θεός ήταν δίκαιος· αλλά οι Βαβυλώνιοι προχώρησαν το θέμα πολύ μακριά, και, όταν τους είχαν στα χέρια τους (θριαμβεύοντας να δουν έναν λαό που είχε τόση φήμη για σοφία, αγιότητα και τιμή, να φέρεται έτσι χαμηλά), με πνεύμα βάσης και δουλοπρεπές καταπάτησαν επάνω τους, και δεν έδειξαν έλεος, ούτε καν τα κοινά δείγματα ανθρωπιάς στα οποία οι δυστυχείς δικαιούνται καθαρά από τη δυστυχία τους. Τους μεταχειρίστηκαν βάρβαρα, και με αέρα περιφρόνησης, ναι, και ευαρέσκειας στις συμφορές τους. Τους έφεραν κάτω από τον ζυγό· αλλά, σαν να μην ήταν αρκετό αυτό, έβαλαν τον ζυγό πολύ βαριά, προσθέτοντας θλίψη στους θλιμμένους. Ναι, τον έβαλαν στους αρχαίους—τους πρεσβυτέρους κατά τα χρόνια, που είχαν περάσει την εργασία τους, και έπρεπε να υποκύψουν κάτω από ζυγό που εκείνοι στη νεανική τους δύναμη θα έφεραν εύκολα—τους πρεσβυτέρους κατά το αξίωμα, εκείνους που είχαν υπάρξει κριτές και άρχοντες, και πρόσωπα πρώτης τάξεως. Έπαιρναν υπερηφάνεια να βάζουν αυτούς στην πιο ταπεινή και σκληρή δουλειά. Ο Ιερεμίας θρηνεί αυτό, ότι τα πρόσωπα των πρεσβυτέρων δεν τιμούνταν, Θρ. ε. 12. Τίποτα δεν φέρνει πιο σίγουρη ή πιο οδυνηρή καταστροφή σε οποιονδήποτε λαό από τη σκληρότητα, ειδικά προς τον Ισραήλ του Θεού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι στοχάζεται περαιτέρω για την υπερηφάνεια και την ασφάλεια που προκάλεσαν την κρίση.
Η Βαβυλώνα, τώρα καταδικασμένη σε καταστροφή, εδώ δικαίως ελέγχεται για την υπερηφάνεια, την πολυτέλεια και την ασφάλειά της, την ημέρα της ευημερίας της, και την εμπιστοσύνη που είχε στη δική της σοφία και πρόβλεψη, και ιδιαίτερα στις προβλέψεις και τις συμβουλές των αστρολόγων. Αυτά τα πράγματα αναφέρονται τόσο για να δικαιολογήσουν τον Θεό στο να φέρει αυτές τις κρίσεις επάνω της όσο και για να τη νεκρώσει, και να της προκαλέσει τόσο μεγαλύτερη ντροπή, κάτω από αυτές τις κρίσεις· γιατί, όταν ο Θεός έρχεται να λάβει εκδίκηση, η δόξα ανήκει σε Αυτόν, αλλά σύγχυση στον αμαρτωλό.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού μπορεί να ριζώνει λεπτή υπερηφάνεια ή αυτοπεποίθηση στη ζωή σας; Πώς επηρεάζει η βεβαιότητα της δικαιοσύνης του Θεού τον τρόπο που συμπεριφέρεστε σε άλλους που υποφέρουν; Σε ποια περιοχή σας προσκαλούν να εμπιστευθείτε τον Λυτρωτή αντί για τη δική σας σοφία ή δύναμη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ἅγιε Κύριε Σαβαώθ, προσκυνοῦμεν ἐνώπιον τῶν δικαίων κρίσεών Σου καὶ τῶν τρυφερῶν ἐλέων Σου τῶν ἀποκαλυφθέντων ἐν τῇ Γραφῇ. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἀλαζονείας τῆς τυφλούσης καὶ τῶν ψευδῶν ἀσφαλειῶν τῶν ἀπολλυμένων, καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός Σου δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἐνθυμούμεθα τὸ τέλος ἡμῶν, νὰ περιπατῶμεν ταπεινῶς, καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα ὁλοκληρωτικῶς ἐν Χριστῷ τῷ Λυτρωτῇ ἡμῶν. Ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σου καὶ κρατησάτω ἡ δικαιοσύνη Σου, ἕνεκεν τοῦ ἁγίου ὀνόματός Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →