Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζ 25-26 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι προσφέρει έναν σταθερό, γεμάτο Γραφή οδηγό μέσα από τους χρησμούς κατά των εθνών. Σε αυτές τις σελίδες παρακολουθούμε τον προφήτη Ιεζεκιήλ να στρέφεται από την πτώση της Ιερουσαλήμ προς τους γύρω λαούς των οποίων η περιφρόνηση και ο καιροσκοπισμός τράβηξαν την προσοχή του Θεού. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι τονίζει τόσο τη δικαιοσύνη όσο και το έλεος που διατρέχουν κάθε κρίση. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να δούμε πώς ο Κύριος υπερασπίζεται τον λαό του ακόμη και ενώ τον πειθαρχεί, και πώς κρατάει κάθε έθνος υπόλογο. Το σημερινό μάθημα αντλεί απευθείας από την επεξεργασία του Χένρι για τον Ιεζεκιήλ 25–26, αφήνοντας τα δικά του λόγια να μας οδηγήσουν βαθύτερα στο κείμενο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Βρείτε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά τον Ιεζεκιήλ 25–26. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη κατηγορία ότι τα γειτονικά έθνη χάρηκαν για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και προσπάθησαν να επωφεληθούν από αυτήν. Αφήστε τον μετρημένο ρυθμό των προφητειών να σας διαπεράσει, έπειτα στραφείτε στο σχόλιο του Ματθαίου Χένρι για να ακούσετε πώς αυτοί οι αρχαίοι χρησμοί εξακολουθούν να μιλούν για τις δίκαιες συναλλαγές του Θεού με όλους τους λαούς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά τοποθετώντας τους χρησμούς στη μεγαλύτερη προφητική ακολουθία.
Η κρίση άρχισε από τον οίκο του Θεού, και γι’ αυτό οι προφήτες, που ήταν οι κριτές, άρχισαν από εκεί· αλλά δεν πρέπει να τελειώσει εκεί, και γι’ αυτό δεν πρέπει να σταματήσουν. Ο Ιεζεκιήλ είχε ολοκληρώσει τη μαρτυρία του που σχετιζόταν με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Γι’ αυτό δεν του δόθηκε εντολή να πει τίποτε άλλο, αλλά να σταθεί στον πύργο της φρουράς του και να περιμένει την έκβαση· και όμως δεν πρέπει να σιωπήσει· υπάρχουν διάφορα έθνη που συνορεύουν με τη γη του Ισραήλ, εναντίον των οποίων πρέπει να προφητεύσει, όπως είχαν κάνει πριν ο Ησαΐας και ο Ιερεμίας· και πρέπει να διακηρύξει την αντιδικία του Θεού μαζί τους, κυρίως για τις βλάβες και τις προσβολές που είχαν κάνει στον λαό του Θεού την ημέρα της συμφοράς τους. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε την προφητεία του, Ι. Εναντίον των Αμμωνιτών, εδ. 1-7. ΙΙ. Εναντίον των Μωαβιτών, εδ. 8-11. ΙΙΙ. Εναντίον των Εδωμιτών, εδ. 11-14. IV. Εναντίον των Φιλισταίων, εδ. 15-17. Αυτό που αποδίδεται σε καθένα από αυτά είναι η βάρβαρη και υβριστική συμπεριφορά τους προς τον Ισραήλ του Θεού, για την οποία ο Θεός απειλεί να βάλει το ίδιο ποτήρι του τρέμουλου στο χέρι τους. Η αντίδραση του Θεού έτσι θα ήταν ενθάρρυνση για τον Ισραήλ να πιστέψει ότι, αν και τους είχε μεταχειριστεί τόσο αυστηρά, δεν τους είχε απορρίψει, αλλά θα εξακολουθούσε να τους αναγνωρίζει και να υπερασπίζεται την υπόθεσή τους.Στη συνέχεια δείχνει πώς ο προφήτης καθοδηγείται να αντιμετωπίσει τους Αμμωνίτες.
Εδώ, Ι. Ο προφήτης διατάσσεται να απευθυνθεί στους Αμμωνίτες, στο όνομα του Κυρίου Ιεχωβά του Θεού του Ισραήλ, ο οποίος είναι επίσης ο Θεός όλης της γης. Αλλά τι μπορεί να πει ο Χεμώς, ο θεός των παιδιών του Αμμών, σε απάντηση; Του δίνεται εντολή να στρέψει το πρόσωπό του εναντίον των Αμμωνιτών, γιατί είναι ο εκπρόσωπος του Θεού ως προφήτης, και έτσι πρέπει να δείξει ότι ο Θεός έστρεψε το πρόσωπό του εναντίον τους, γιατί το πρόσωπο του Κυρίου είναι εναντίον εκείνων που κάνουν το κακό, Ψαλμ. λδ΄ 16. Πρέπει να μιλήσει με τόλμη και βεβαιότητα, ως ένας που γνώριζε σε ποια αποστολή πήγαινε, και ότι θα υποστηριζόταν στην παράδοσή της. Πρέπει λοιπόν να στρέψει το πρόσωπό του σαν πέτρα, Ησ. ι΄ 7. Πρέπει να δείξει τη δυσαρέσκειά του εναντίον αυτών των υπερήφανων εχθρών του Ισραήλ, και να τους αντιμετωπίσει, αν και ήταν πολύ αναιδείς, και έτσι πρέπει να δείξει ότι, αν και είχε προφητεύσει τόσο πολύ και για τόσο καιρό εναντίον του Ισραήλ, όμως ήταν υπέρ του Ισραήλ, και ενώ μαρτυρούσε κατά των διαφθορών τους, προσκολλήθηκε και καυχιόταν για τη διαθήκη του Θεού μαζί τους. Σημείωσε, Εκείνοι είναι άθλιοι που έχουν το κήρυγμα και την προσευχή των προφητών του Θεού εναντίον τους, εναντίον των οποίων είναι στραμμένα τα πρόσωπά τους.Στρέφοντας στο κεφάλαιο 26, ο Χένρι εισάγει την εκτεταμένη προφητεία εναντίον της Τύρου.
Ο προφήτης τελείωσε σύντομα με εκείνα τα τέσσερα έθνη εναντίον των οποίων έστρεψε το πρόσωπό του στα προηγούμενα κεφάλαια· γιατί δεν ήταν εκείνη την εποχή πολύ σημαντικά στον κόσμο, ούτε η πτώση τους θα έκανε μεγάλο θόρυβο μεταξύ των εθνών ούτε θα έκανε κάποια εμφάνιση στην ιστορία. Αλλά η πόλη της Τύρου τίθεται επόμενη στο εδώλιο· αυτή, όντας τόπος τεράστιου εμπορίου, ήταν γνωστή σε όλο τον κόσμο· και γι’ αυτό υπάρχουν τρία ολόκληρα κεφάλαια, αυτό και τα δύο που ακολουθούν, αφιερωμένα στην πρόβλεψη της καταστροφής της Τύρου. Έχουμε «το φορτίο της Τύρου», Ησ. κγ΄. Αναφέρεται μόνο στον Ιερεμία, ως συμμετέχουσα με τους ντόπιους στην κοινή συμφορά, κεφ. κε΄ 22· κζ΄ 3· μζ΄ 4. Αλλά ο Ιεζεκιήλ διατάσσεται να είναι πλούσιος σε αυτό το θέμα. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, Ι. Την αμαρτία που καταλογίζεται στην Τύρο, η οποία ήταν ο θρίαμβος για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, εδ. 2. ΙΙ. Την καταστροφή της ίδιας της Τύρου προφητευμένη. 1. Η ακρότητα αυτής της καταστροφής: θα καταστραφεί ολοκληρωτικά, εδ. 4-6, 12-14. 2. Τα όργανα αυτής της καταστροφής, πολλά έθνη (εδ. 3), και ο βασιλιάς της Βαβυλώνας ονομαστικά με τον τεράστιο νικηφόρο στρατό του, εδ. 7-11. 3. Η μεγάλη έκπληξη που αυτό θα προκαλέσει στα γειτονικά έθνη, που όλα θα θαυμάσουν για την πτώση μιας τόσο μεγάλης πόλης και θα ανησυχήσουν γι’ αυτό, εδ. 15-21.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι κλείνει την ενότητα εξετάζοντας την εγωιστική ευχαρίστηση που πήρε η Τύρος από την καταστροφή της Ιερουσαλήμ.
Ι. Η ευχαρίστηση με την οποία οι Τύριοι έβλεπαν τα ερείπια της Ιερουσαλήμ. Ο Ιεζεκιήλ ήταν πολύ μακριά, στη Βαβυλώνα, αλλά ο Θεός του είπε τι είπε η Τύρος εναντίον της Ιερουσαλήμ (εδ. 2): «Αχα! έχει σπάσει, σπάσει σε κομμάτια, που ήταν οι πύλες του λαού, προς τον οποίο υπήρχε μεγάλη προσέλευση και όπου υπήρχε γενική συγκέντρωση όλων των εθνών, μερικοί για έναν λόγο και μερικοί για άλλον, και εγώ θα κερδίσω από αυτό· όλος ο πλούτος, η δύναμη και το ενδιαφέρον που είχε η Ιερουσαλήμ, ελπίζεται, θα μετατραπεί στην Τύρο, και έτσι τώρα που έχει ερημωθεί εγώ θα γεμίσω.» Δεν βρίσκουμε ότι οι Τύριοι είχαν τέτοιο μίσος και εχθρότητα προς την Ιερουσαλήμ και το αγιαστήριο όπως είχαν οι Αμμωνίτες και οι Εδωμίτες, ή ήταν τόσο κακόβουλοι και βλαβεροί προς τους Ιουδαίους. Ήταν άνθρωποι των επιχειρήσεων, με μεγάλη γνωριμία και ελεύθερη συναλλαγή, και γι’ αυτό δεν ήταν τόσο φανατικοί, και με τόσο διωκτικό πνεύμα, όπως οι στενόμυαλες ψυχές που ζούσαν απομονωμένες και δεν γνώριζαν τον κόσμο. Όλη τους η φροντίδα ήταν να αποκτήσουν περιουσίες, και να διευρύνουν το εμπόριό τους, και έβλεπαν την Ιερουσαλήμ όχι ως εχθρό, αλλά ως αντίπαλο. Ο Χιράμ, βασιλιάς της Τύρου, ήταν καλός φίλος του Δαβίδ και του Σολομώντα, και δεν διαβάζουμε για καμία διαμάχη που είχαν οι Ιουδαίοι με τους Τύριους· αλλά η Τύρος υποσχόταν στον εαυτό της ότι η πτώση της Ιερουσαλήμ θα ήταν πλεονέκτημα για αυτήν όσον αφορά το εμπόριο και το εμπόριο, ότι τώρα θα έχει τους πελάτες της Ιερουσαλήμ, και οι μεγάλοι άνδρες από όλα τα μέρη που συνήθιζαν να έρχονται στην Ιερουσαλήμ για να ολοκληρώσουν τον εαυτό τους, και να ξοδέψουν τις περιουσίες τους εκεί, θα έρθουν τώρα στην Τύρο και θα ξοδέψουν εκεί· και ενώ πολλοί, αφού ο στρατός των Χαλδαίων έγινε τόσο τρομερός σε αυτά τα μέρη, είχαν αποσυρθεί στην Ιερουσαλήμ, και είχαν φέρει τις περιουσίες τους εκεί για ασφάλεια, όπως έκαναν οι Ρηχαβίτες, τώρα θα έρθουν στην Τύρο, η οποία, όντας κατά κάποιον τρόπο περιτριγυρισμένη από τη θάλασσα, θα θεωρηθεί τόπος μεγαλύτερης δύναμης από την Ιερουσαλήμ, και έτσι η ευημερία της Τύρου θα προέλθει από τα ερείπια της Ιερουσαλήμ. Σημείωσε, Το να ευχαριστιέσαι κρυφά με τον θάνατο ή την παρακμή άλλων, όταν είναι πιθανό να κερδίσεις από αυτό, με την πτώση τους όταν μπορείς να ευημερήσεις πάνω σε αυτό, είναι αμαρτία που μας περιβάλλει πιο εύκολα, αλλά δεν θεωρείται τόσο κακό πράγμα, και τόσο προκλητικό για τον Θεό, όσο πραγματικά είναι. Είμαστε έτοιμοι να πούμε, όταν εκείνοι που στέκονται στο φως μας, στον δρόμο μας, απομακρύνονται, όταν σπάνε ή πέφτουν σε ατίμωση, «Τώρα θα γεμίσουμε αφού ερημώθηκαν.» Αλλά αυτό προέρχεται από εγωιστική φιλάργυρη αρχή, και από επιθυμία να τοποθετηθούμε μόνοι στη μέση της γης, σαν να φθονούσαμε ότι κάποιος να ζει δίπλα μας. Αυτό προέρχεται από έλλειψη εκείνης της αγάπης προς τον πλησίον μας όπως προς τον εαυτό μας που ο νόμος του Θεού απαιτεί τόσο ρητά, και από εκείνη την υπερβολική αγάπη του κόσμου ως ευτυχίας μας που η αγάπη του Θεού απαγορεύει τόσο ρητά. Και είναι δίκαιο με τον Θεό να ματαιώσει τα σχέδια και τα έργα εκείνων που έτσι σχεδιάζουν να υψωθούν πάνω στα ερείπια άλλων· και βλέπουμε ότι συχνά απογοητεύονται.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού έχω πειραχτεί να χαρώ για την ατυχία κάποιου άλλου επειδή φαινόταν να με ωφελεί;
2. Πώς η υπεράσπιση του Θεού για τον λαό του, ακόμη και στην πειθαρχία, ενισχύει την εμπιστοσύνη μου στην αγάπη της διαθήκης του;
3. Με ποιους τρόπους καλούμαι να προσευχηθώ για έθνη ή γείτονες αντί απλώς να παρατηρώ τα προβλήματά τους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, στις κρίσεις του Ιεζεκιήλ εναντίον των εθνών που αγάλλονταν με την πτώση της Ιερουσαλήμ, βλέπουμε τον άγιο ζήλο Σου για τον λαό Σου και την δίκαιη οργή Σου για την σκληρόκαρδη υπερηφάνεια. Κράτησέ μας από κάθε ίχνος κρυφής χαράς για τον πόνο του άλλου, και γέμισέ μας αντ’ αυτού με την δική Σου συμπόνια, ώστε να μεσιτεύουμε για κάθε λαό και να ποθούμε την μετάνοιά τους. Με το Πνεύμα Σου, κάνε μας σκεύη της δικαιοσύνης και του ελέους Σου, αναπαυόμενοι στην σίγουρη άμυνα που παρέχεις σε όσους ανήκουν σε Σένα μέσω του Χριστού. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →