Eterniseed › Χριστιανικές Γιορτές

Σαρακοστή

40 ημέρες πριν από την Ανάσταση

Σχετικά με αυτήν την ημέρα

Η Σαρακοστή είναι η μεγάλη περίοδος προετοιμασίας της Εκκλησίας: σαράντα ημέρες νηστείας, προσευχής, ελεημοσύνης και αυτοεξέτασης που οδηγούν στο Πασχαλινό μυστήριο της Ανάστασης. Οι σαράντα ημέρες αντικατοπτρίζουν τις σαράντα ημέρες του Χριστού στην έρημο πριν από τη δημόσια διακονία Του, και τα σαράντα χρόνια του Ισραήλ στην έρημο πριν εισέλθουν στη γη της επαγγελίας. Ιστορικά, η Σαρακοστή ξεκίνησε ως η τελική προετοιμασία των κατηχουμένων για το βάπτισμα στην Ανάσταση. Η ευρύτερη Εκκλησία συμμετείχε στη νηστεία σε ένδειξη αλληλεγγύης, και η περίοδος διατήρησε αυτόν τον διπλό χαρακτήρα: τόσο μια προσωπική στροφή όσο και ένα συλλογικό ταξίδι προς το βάπτισμα και τον άδειο τάφο. Πολλοί Χριστιανοί εγκαταλείπουν κάτι σημαντικό (φαγητό, οθόνες, μια μικρή πολυτέλεια) και αναλαμβάνουν κάτι θετικό (μια πειθαρχία προσευχής, μια τακτική ελεημοσύνη, μια υπηρεσία σε γείτονα). Το μωβ των νηστευτικών ενδυμάτων είναι το χρώμα της μετάνοιας και της βασιλικής εξουσίας που κρατούνται μαζί: θρηνούμε ό,τι έχουμε κάνει, και αναγνωρίζουμε τον Βασιλιά που έρχεται να το λυτρώσει. Η περίοδος δεν είναι μια παράσταση δυστυχίας· είναι μια καθαρή περιοχή.

"Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί, Θεέ· και πνεύμα ευθές ανανέωσον εντός μου."
Ψαλμός 51:10

Παραδοσιακά Γεύματα

Τηγανητό Ψάρι της Παρασκευής

Πολλοί Χριστιανοί απέχουν από το κρέας τις Παρασκευές κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής και συγκεντρώνονται αντί αυτού για τηγανητό ψάρι, συχνά σε ενορίες που μετατρέπουν την αίθουσα κοινωνίας σε κοινότητα κουζίνα. Η μυρωδιά του καλαμποκάλευρου και του λαδιού γίνεται η μυρωδιά της αλληλεγγύης.

Γλυκά Ρολά με Σταυρό

Γλυκά ρολά με μπαχαρικά που σημειώνονται με έναν σταυρό από γλάσο στην κορυφή, παραδοσιακά καταναλώνονται την Καλή Παρασκευή. Οι σταυροί είναι παλιοί· μερικές συνταγές μεταφέρθηκαν από αγγλικές οικογένειες σε σχεδόν κάθε ήπειρο.

Απλή Σούπα

Ένα ταπεινό γεύμα ψωμιού και σούπας που σερβίρεται στην εκκλησία τις Τετάρτες το βράδυ κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, συχνά δωρεάν ή με δωρεά, με το δώρο να πηγαίνει στην αποστολή της ενορίας. Η απλότητα είναι το νόημα.

Μαλακά Πρέτσελ

Στη μεσαιωνική Ευρώπη, το πρέτσελ ήταν ένα νηστευτικό φαγητό: αλεύρι, νερό, αλάτι και μαγιά, χωρίς λίπος ή γαλακτοκομικά επιτρεπόμενα από τη νηστεία. Το σχήμα με τα σταυρωμένα χέρια λέγεται ότι θυμίζει ένα άτομο που προσεύχεται.

Προσευχές & Ευλογίες

Προσευχή Σαρακοστής

Ελεήμων Θεέ, κατά τη διάρκεια αυτών των σαράντα ημερών αφαίρεσε όλα όσα με κρατούν μακριά από Σένα. Δίδαξέ με να νηστεύω από την υπερηφάνεια και να τρώω από την ταπεινότητα, να νηστεύω από τον εγωισμό και να τρώω από την υπηρεσία, να νηστεύω από την απελπισία και να τρώω από την ελπίδα. Δημιούργησε μέσα μου μια καθαρή καρδιά, Θεέ μου. Αμήν.

Προσευχή για Μετάνοια

Κύριε, γνωρίζεις τι έχω κάνει και τι έχω παραλείψει. Δεν μπορώ να ανανεωθώ. Συγχώρεσέ με· γύρισε με πίσω· δίδαξέ με να περπατώ αργά προς τον σταυρό με ανοιχτά μάτια. Μέσω του Ιησού Χριστού, που υπέμεινε ό,τι δεν μπορώ. Αμήν.

Χριστιανικοί Χαιρετισμοί

  • Είθε αυτή η Σαρακοστή να σας φέρει πιο κοντά στον Χριστό.
  • Μια ευλογημένη και στοχαστική Σαρακοστή σε εσάς.
  • Περπατώντας μαζί σας προς την Ανάσταση.

Τέχνη & Εικονογραφία

Carl Spitzweg · Aschermittwoch (Ash Wednesday) (c. 1860)

Θεολογικό πλαίσιο

Ο Σπίτζγουεγκ, ο μεγάλος Γερμανός Ρομαντικός των μικρών εσωτερικών χώρων και των ήσυχων αστείων, ζωγράφισε την Τετάρτη της Στάχτης από το εσωτερικό ενός κελιού φυλακής. Ένας αρλεκίνος κάθεται σε ένα παγκάκι ντυμένος με κοστούμι γελωτοποιού, το κεφάλι σκυμμένο, το πρωί μετά το καρναβάλι. Ο πίνακας διαβάζεται αρχικά ως κωμικός (ένας κλόουν πιασμένος), αλλά όσο περισσότερο καθίσετε μαζί του, τόσο περισσότερο η πειθαρχία της εποχής μιλά μέσα από αυτό. Η Τετάρτη της Στάχτης είναι το πρωί μετά· είναι η μέρα που το κοστούμι βγαίνει και το σώμα θυμάται ότι είναι σκόνη. Ο αρλεκίνος του Σπίτζγουεγκ είναι κάθε Χριστιανός που έχει παίξει έναν ρόλο πολύ καιρό και τώρα πρέπει να αντιμετωπίσει το φως της ημέρας χωρίς αυτό.

Τι να προσέξετε

Προσέξτε το παράθυρο της φυλακής: σιδερένιο, τοποθετημένο ψηλά, ρίχνοντας μια μόνο λωρίδα φωτός στον τοίχο. Ο Σπίτζγουεγκ έχει τοποθετήσει τον αρλεκίνο έτσι ώστε το φως να πέφτει στους σκυμμένους ώμους του αλλά όχι στο πρόσωπό του. Το κοστούμι του γελωτοποιού αποδίδεται σε ξεθωριασμένα χρώματα· η νύχτα του καρναβαλιού το έχει φθείρει. Κοιτάξτε το πάτωμα: οι πέτρινες πλάκες είναι κρύες γκρίζες, χρώματος στάχτης, και οι μαλακές παντόφλες του αρλεκίνου είναι ανεπαρκείς γι' αυτές. Ένας μικρός πιθάρι και ένα μπολ κάθονται δίπλα του: τα μόνα αξεσουάρ που επιβιώνουν στην νέα εποχή. Το πραγματικό θέμα του πίνακα είναι όλα όσα δεν είναι πια στο κάδρο.

Βιβλική αναφορά

Γένεση 3:19

Diego Velázquez · Christ Crucified (Cristo crucificado) (c. 1632)

Ivan Kramskoi · Christ in the Desert (1872)

Θεολογικό πλαίσιο

Ο Kramskoi πέρασε πέντε χρόνια σε αυτόν τον καμβά, και αυτό φαίνεται. Η ζωγραφιά παίρνει τις σαράντα ημέρες στην έρημο ως εσωτερικό καιρό παρά εξωτερικό δράμα: κανένας διάβολος, καμία ναός, κανένα βασίλειο απλωμένο από κάτω. Μόνο ένας άνθρωπος σε πέτρες στην ώρα πριν την αυγή, δουλεύοντας το ερώτημα που κάθε χριστιανός ρωτά στην αρχή της Σαρακοστής: τι θα αρνηθώ, και με ποιους όρους; Η ρωσική ορθόδοξη παράδοση διαβάζει την έρημο του Χριστού ως τον τύπο κάθε μοναστικής αγρυπνίας· ο Kramskoi τοποθετεί τον θεατή δίπλα Του, όχι πάνω Του, και αφήνει τη σιωπή να μεταφέρει τη θεολογία. Αυτό είναι πώς είναι η Σαρακοστή όταν είναι ειλικρινής.

Τι να προσέξετε

Παρατηρήστε πρώτα τα χέρια: δεμένα μαζί στο κέντρο του καμβά, οι αρθρώσεις λευκαίνουν από την πίεση παρά από το κρύο. Η γραμμή του ορίζοντα κόβει τη ζωγραφιά σχεδόν ακριβώς στη μέση: πέτρα από κάτω, αχνό ουρανό από πάνω, και το σώμα του Χριστού να διασχίζει τη ραφή. Ο Kramskoi δεν ζωγραφίζει κανένα φωτοστέφανο· η αγιότητα εδώ είναι στάση, όχι χρώμα. Κοιτάξτε τις πέτρες στο άμεσο προσκήνιο: επιλεγμένες, διαφοροποιημένες, το είδος που θα ένιωθε ένας ξυπόλητος άνθρωπος μέσα από σαράντα νύχτες. Τα μάτια δεν συναντούν τα δικά μας. Δεν κηρύσσει. Αποφασίζει.

Βιβλική αναφορά

Κατά Ματθαίον 4:1-11

Caravaggio · Penitent Magdalene (c. 1594–1595)

Θεολογικό πλαίσιο

Ο Καραβάτζιο ζωγράφισε αυτό νωρίς στην καριέρα του στη Ρώμη, και σκανδάλισε τους συγχρόνους του που περίμεναν τη Μαγδαληνή σε σπηλιά ή έρημο; Αντίθετα, πήραν μια νέα γυναίκα καθισμένη σε μια χαμηλή καρέκλα σε ένα συνηθισμένο δωμάτιο, κοσμήματα σκορπισμένα στα πόδια της, το κεφάλι της σκυμμένο, ένα δάκρυ στο μάγουλό της. Η ιδιοφυΐα της ζωγραφικής είναι η άρνησή της για θέατρο. Η νηστεία και η μετάνοια, επιμένει ο Καραβάτζιο, δεν είναι μια στάση που προσποιείται για το θεϊκό κοινό· είναι αυτό που συμβαίνει όταν ένα άτομο αφήνει αυτό που έχει κουβαλήσει και τελικά αισθάνεται το βάρος του να το έχει κουβαλήσει. Οι πεταμένες πέρλες, το χυμένο λάδι, τα χαλαρά μαλλιά: αυτά είναι τα αξεσουάρ της μεταστροφής, και ο Καραβάτζιο τα ζωγραφίζει ως τα σκουπίδια μιας συνηθισμένης απογευματινής.

Τι να προσέξετε

Οι πέρλες. Ο Καραβάτζιο τις σκορπίζει στο πλακόστρωτο δάπεδο, μία κυλώντας προς τον θεατή, και διαβάζονται αρχικά ως νεκρή φύση, μέχρι να παρατηρήσετε τη σπασμένη κλωστή. Μόλις έχει αποσπάσει το κολιέ· η χειρονομία είναι πρόσφατη. Κοιτάξτε την χρυσή αλυσίδα που είναι τυλιγμένη κοντά στο πόδι της: σε σχήμα φιδιού, η ήσυχη αναφορά του ζωγράφου σε αυτό που αφήνει. Το φως εισέρχεται από την πάνω αριστερή πλευρά, η τυπική κίνηση του Καραβάτζιο, αλλά εδώ πέφτει σχεδόν εξ ολοκλήρου στα χέρια της που είναι σταυρωμένα στην αγκαλιά της, όχι στο πρόσωπό της. Το πρόσωπο είναι σε μισό σκοτάδι γιατί η μετάνοια δεν είναι για την κάμερα.

Βιβλική αναφορά

Λουκάς 7:37-38

Albrecht Dürer · Saint Jerome in His Study (1514)

Θεολογικό πλαίσιο

Ο χαραγμένος Ιερώνυμος του Ντύρερ (ένα από τα τρία "αριστουργήματα" του) δίνει στον αναγνώστη της νηστείας τον προστάτη του. Ο Ιερώνυμος μετέφρασε τη Βουλγάτα· ο Ιερώνυμος πάλεψε την έρημο· ο Ιερώνυμος απεικονίζεται εδώ στο τέλος αυτού του έργου, σε μια μελέτη τόσο ήσυχη που μπορείτε να ακούσετε τον λέοντα να αναπνέει. Η στάση της νηστείας δεν είναι πάντα έρημος και στάχτη· μερικές φορές είναι γραφείο και λάμπα και η αργή υπακοή του να κάθεστε με τη Γραφή μέχρι να μιλήσει. Το κρανίο στο περβάζι του παραθύρου είναι το μνημόσυνο της εποχής· η κλεψύδρα, η πειθαρχία της. Ο λέοντας στο κατώφλι είναι η έρημος που έγινε φιλική από τη μακρά συντροφιά.

Τι να προσέξετε

Μετρήστε το φως. Ο Ντύρερ πλημμυρίζει το δωμάτιο από δύο παράθυρα στα αριστερά, και οι διαμαντένιες γυάλινες πλάκες ρίχνουν ένα προσεκτικό πλέγμα στον πίσω τοίχο, μια επίδειξη του βιρτουόζου χαράκτη, αλλά και μια θεολογική: το κελί είναι γεμάτο φως ακριβώς επειδή ο Ιερώνυμος έχει παραμείνει σε αυτό. Ο λέοντας στο προσκήνιο κοιμάται, αλλά τα μάτια του είναι μισά ανοιχτά· ο σκύλος δίπλα του κοιμάται πλήρως. Κοιτάξτε το καπέλο του καρδινάλιου που είναι κρεμασμένο στον τοίχο: ο Ιερώνυμος ήταν πρίγκιπας της Εκκλησίας, αλλά είναι στο γραφείο του με απλά ρούχα. Το κρανίο στο περβάζι είναι μικρό. Η κλεψύδρα είναι μικρότερη. Όλα στο δωμάτιο έχουν το σωστό μέγεθος.

Βιβλική αναφορά

2 Τιμόθεος 4:7

Pieter Bruegel the Elder · The Fight Between Carnival and Lent (1559)

Θεολογικό πλαίσιο

Ο Μπρούγκελ ζωγραφίζει το κατώφλι: την Τρίτη προς Τετάρτη στροφή στην οποία στηρίζεται ολόκληρο το δυτικό λειτουργικό έτος. Από την αριστερή πλευρά, το Καρναβάλι καβαλάει ένα βαρέλι κρασιού, παχύ και στέφεται με μια πίτα κρέατος, περιτριγυρισμένο από μασκαράδες και τηγανίτες. Από τη δεξιά πλευρά, η Σαρακοστή προχωρά σε μια τροχήλατη πλατφόρμα, αδύνατη, τραβηγμένη από έναν μοναχό και μια καλόγρια, οπλισμένη με μια φλούδα από αποξηραμένα ρέγγες. Μεταξύ τους, ολόκληρο το χωριό ασχολείται με τις καθημερινές του υποθέσεις (ζητιάνοι, ανάπηροι, ερωτευμένοι, τζογαδόροι), πιασμένοι σε μια πλατεία που είναι επίσης η χριστιανική ψυχή. Ο πίνακας δεν είναι μια σάτιρα κανενός πλευράς· είναι ένας χάρτης της ανθρώπινης καρδιάς το πρωί της τέφρας.

Τι να προσέξετε

Διαβάστε τη σύνθεση σαν ρολόι. Η κλίση του βαρελιού του Καρναβαλιού στην κάτω αριστερή πλευρά δείχνει προς την λεπτή πλατφόρμα της Σαρακοστής στην κάτω δεξιά· η διαγώνιος μεταξύ τους περνά μέσα από ένα πηγάδι στο κέντρο όπου δύο παιδιά παίζουν ανυποψίαστα. Ο Μπρούγκελ ζωγραφίζει πάνω από εκατό φιγούρες, αλλά προσέξτε τις μικρές λεπτομέρειες: ένας ζητιάνος χωρίς πόδια κοντά στη Σαρακοστή· ένας άνδρας που εμετεί δίπλα στο Καρναβάλι· ένα ζευγάρι που φαίνεται από πίσω που απομακρύνεται στο βάθος, ούτε γιορτάζοντας ούτε νηστεύοντας, απλώς φεύγοντας. Η ιδιοφυΐα του πίνακα είναι ότι αρνείται να σας πει ποια πλευρά κερδίζει. Ο θεατής καλείται να επιλέξει, ξανά, κάθε Τετάρτη της Τέφρας.

Βιβλική αναφορά

Ιωήλ 2:12

Domenico Fetti · The Penitent Magdalene (c. 1617–1621)

Θεολογικό πλαίσιο

Η Μαρία Μαγδαληνή έγινε, στη Δυτική ευλάβεια, η προστάτιδα του εσωτερικού της νηστείας, η μαθητής που γυρίζει και γίνεται αποδεκτή, των δακρύων της οποίας τα ευαγγέλια καταγράφουν χωρίς ντροπή. Ο Φέττι την ζωγραφίζει στη σπηλιά-κελί της ύστερης μεσαιωνικής παράδοσης, το χέρι της να στηρίζεται σε ένα κρανίο, ένα ανοιχτό βιβλίο της Γραφής δίπλα της. Το κρανίο δεν είναι μακάβριο· είναι το μνημόσυνο που απαιτεί η εποχή. Η νηστεία επαναλαμβάνει το θάνατο ώστε η απάντηση του Πάσχα να μπορεί να ακουστεί. Ο Φέττι, δουλεύοντας στην κληρονομιά του Καραβάτζιο, αφήνει μια μοναδική πηγή φωτός να βρει το πρόσωπο της Μαγδαληνής όπως η χάρη βρίσκει τον αμαρτωλό: από έξω από το πλαίσιο, ανώνυμη, επαρκής.

Τι να προσέξετε

Κοιτάξτε το χέρι της στο κρανίο: τα δάχτυλα χαλαρά, όχι σφιχτά. Ο Φέττι έχει ζωγραφίσει τον στοχασμό, όχι τον τρόμο. Το βιβλίο είναι ανοιχτό αλλά αδιάβαστο· το έχει αφήσει κάτω για να σκεφτεί. Προσέξτε πώς το φως εισέρχεται από την πάνω αριστερή πλευρά και δεν φωτίζει τη σπηλιά πίσω της: φτάνει μόνο στο πρόσωπό της, αφήνοντας τον κόσμο που έχει αφήσει σε σωστό σκοτάδι. Τα μαλλιά πέφτουν μπροστά χωρίς δεσίματα, το παραδοσιακό εικονογραφικό σημάδι της πρώην ζωής της τώρα επαναχρησιμοποιημένο ως το πανί που σκούπισε τα πόδια του Χριστού. Ακόμα και η χαλαρή τούφα κοντά στο μάγουλό της είναι θεολογική.

Βιβλική αναφορά

Λουκάς 7:36-50

Briton Rivière · The Temptation in the Wilderness (1898)

Θεολογικό πλαίσιο

Ο Ριβιέρ, ένας Βικτωριανός ζωγράφος γνωστός για τα ζωικά του θέματα, φέρνει αυτό το δώρο εδώ: η έρημος αποδίδεται ως πραγματικός τόπος, όχι ως θεολογική αφαίρεση. Ο Χριστός κάθεται μόνος σε μια ψηλή προεξοχή πάνω από μια χαράδρα όπου η νύχτα ακόμα συγκεντρώνεται, ο ανατέλλων ήλιος να φωτίζει μόνο το πρόσωπό Του και την άκρη του γκρεμού. Δεν υπάρχει διάβολος καθόλου στο κάδρο. Ο πίνακας υποστηρίζει, με αυτό που παραλείπει, ότι η βαθύτερη πειρασμός της ερήμου δεν είναι η θεαματική: να μετατρέψει πέτρες σε ψωμί, να πηδήξει από το ναό· αλλά η αργή διάβρωση της μοναξιάς. Η πειθαρχία της Σαρακοστής είναι να παραμείνεις καθισμένος όταν η επιθυμία να φύγεις από τη σιωπή γίνεται αφόρητη.

Τι να προσέξετε

Ακολουθήστε τη διαγώνιο της άκρης του γκρεμού: κόβει από κάτω αριστερά προς πάνω δεξιά, και ο Χριστός κάθεται στον άξονα του πίνακα, το βάρος του μπροστά, οι αγκώνες στα γόνατα. Η σκιά στα πόδια Του είναι το άβυσσο· η αυγή στον ώμο Του είναι αυτό που περιμένει. Προσέξτε τα μικρά μαύρα πουλιά που πετούν στην χαράδρα από κάτω: ο Ριβιέρ, ο ζωγράφος ζώων, δεν μπορεί να μην τα εισάγει, και διαβάζονται ως η ανησυχία της ερήμου. Η ρόμπα είναι τραχιά μαλλί, ξεθωριασμένη από τον ήλιο στους ώμους. Έχει μείνει εδώ πολύ καιρό.

Βιβλική αναφορά

Μάρκος 1:12-13

Juan de Flandes · The Temptation of Christ (c. 1500)

Θεολογικό πλαίσιο

Ζωγραφισμένο για την Ισαβέλλα της Καστίλης, αυτή η μικρή φλαμανδική-ισπανική πίνακας συμπυκνώνει τον πρώτο πειρασμό ("διατάξτε αυτές τις πέτρες να γίνουν ψωμί") σε μια ήσυχη ανταλλαγή σε ένα στιλιζαρισμένο τοπίο. Ο Χουάν ντε Φλάντες ζωγραφίζει τον διάβολο όχι ως τέρας αλλά ως μοναχό, ντυμένο και κουρεμένο, με τα πόδια του να είναι μόλις ορατά κάτω από το στρίφωμα. Η μεταμφίεση είναι η κατηχησία. Ο πειρασμός της Σαρακοστής, υπονοεί η ζωγραφιά, σχεδόν ποτέ δεν έρχεται να φαίνεται σαν αμαρτία· έρχεται να φαίνεται σαν λογική συμβουλή από μια οικεία φωνή. Η σαρανταήμερη νηστεία ζητά από τον χριστιανό να μάθει να αναγνωρίζει, εκ των προτέρων, τον μοναχό με τα πόδια.

Τι να προσέξετε

Κοιτάξτε τα πόδια του διαβόλου: ο Χουάν ντε Φλάντες αφήνει τα χωρισμένα πόδια μόλις ορατά κάτω από το μοναχικό ράσο, ένα ήσυχο οπτικό αστείο που θα ήταν βαθιά σοβαρό για την Ισαβέλλα που διάβαζε τον πίνακα με το κερί. Παρατηρήστε τις πέτρες στο δεξί χέρι του Χριστού: ο ζωγράφος τους έχει δώσει μια στρογγυλότητα ύποπτα κοντά σε μικρές φραντζόλες, ο πειρασμός ήδη μισοφαντασμένος. Το φόντο ανοίγει σε ένα φωτεινό μινιατούρα κάστρο: το δεύτερο πειρασμό "βασίλεια του κόσμου" ήδη περιμένοντας στην ίδια σύνθεση. Οι ολόκληρες σαράντα ημέρες είναι διπλωμένες σε ένα πλαίσιο.

Βιβλική αναφορά

Κατά Ματθαίον 4:1-11

Λειτουργικές Αναγνώσεις

  • Τετάρτη των Τεφρών · Ιωήλ 2:12-18; 2 Κορινθίους 5:20-6:2; Ματθαίος 6:1-6, 16-18
  • Πρώτη Κυριακή της Σαρακοστής · Γένεση 2:7-9, 3:1-7; Ρωμαίους 5:12-19; Ματθαίος 4:1-11
  • Τρίτη Κυριακή της Σαρακοστής · Έξοδος 17:3-7; Ρωμαίους 5:1-2, 5-8; Ιωάννης 4:5-42
  • Πέμπτη Κυριακή της Σαρακοστής · Ιεζεκιήλ 37:12-14; Ρωμαίους 8:8-11; Ιωάννης 11:1-45

Οικογενειακές Δραστηριότητες

Βάζο Ελεημοσύνης

Τοποθετήστε ένα βάζο στην αρχή της Σαρακοστής. Κάθε φορά που ένα μέλος της οικογένειας επιλέγει να παραλείψει κάτι μικρό (έναν καφέ, μια λιχουδιά), βάλτε το κόστος στο βάζο. Στην Ανάσταση, δώστε ό,τι έχει συγκεντρωθεί σε μια οικογένεια ή οργάνωση που έχει ανάγκη.

Λίστα Υπηρεσιών Σαρακοστής

Γράψτε 40 μικρές πράξεις καλοσύνης, μία για κάθε ημέρα της Σαρακοστής. Διαβάστε γεύματα σε ένα μικρότερο αδελφό, γράψτε μια κάρτα σε έναν παππού, βοηθήστε με τις δουλειές χωρίς να σας ζητηθεί. Διαγράψτε κάθε μία καθώς συμβαίνει.

Ψήστε νηστευτικά πρέτσελ

Φτιάξτε μαλακά πρέτσελ μαζί. Σχηματίστε τα με σταυρωμένα χέρια, όπως ένα άτομο που προσεύχεται. Μιλήστε για το τι προσεύχεται ο καθένας από εσάς αυτή τη Σαρακοστή ενώ στρίβετε τη ζύμη.