Eterniseed › Άγιοι & Εικονίσματα
Αγία Ελισάβετ
Μητέρα του Ιωάννου του Βαπτιστού
Η Ελισάβετ ήταν θυγατέρα της ιερατικής γενιάς του Ααρών, παντρεμένη με τον ιερέα Ζαχαρία, και ο Λουκάς της δίνει το σπανιότερο εγκώμιο στη Γραφή: εκείνη και ο σύζυγός της ήταν και οι δύο δίκαιοι ενώπιον του Θεού, πορευόμενοι άμεμπτα. Ήταν επίσης γέροι και άτεκνοι — μια θλίψη που στον κόσμο της έφερνε ντροπή που δεν είχε κερδίσει με τίποτα. Τότε ο Γαβριήλ στάθηκε στον ναό, και το αδύνατο συνέβη στο σώμα της, και η Ελισάβετ κρύφτηκε πέντε μήνες θησαυρίζοντας το.
Η μεγάλη της σκηνή είναι η Επίσκεψη. Όταν η νέα Μαρία έφτασε βιαστικά στην ορεινή χώρα, ο αγέννητος Ιωάννης σκίρτησε στη μήτρα της Ελισάβετ, και η Ελισάβετ — γεμάτη από το Άγιο Πνεύμα — έγινε το πρώτο ανθρώπινο ον που ομολόγησε τι είχε συμβεί στη Ναζαρέτ: Μακαρία είσαι μεταξύ των γυναικών, και μακάριος ο καρπός της κοιλίας σου! Και γιατί μου δόθηκε αυτό, να έρθει η μητέρα του Κυρίου μου σε εμένα; Η Μαρία της απάντησε με τη Μεγαλυνάρια. Η Εκκλησία ψάλλει από τότε τα λόγια και των δύο γυναικών — την ευλογία της πρεσβυτέρας και το άσμα της νεωτέρας, το πρώτο δίδυμο του Ευαγγελίου.
Η παράδοση αναφέρει ότι η Ελισάβετ και η Μαρία ήταν συγγενείς, καθιστώντας τον Ιωάννη και τον Ιησού ξαδέλφια. Μεταγενέστερη παράδοση λέει ότι κατά τη σφαγή του Ηρώδη η Ελισάβετ κατέφυγε με τον νήπιο Ιωάννη στην έρημο — μια σκηνή που η Ανατολή ζωγραφίζει με τον λόφο να ανοίγει για να τους κρύψει. Το ίδιο το Χαῖρε Μαρία είναι μισό Ελισάβετ: η δεύτερη γραμμή της πιο προσευχόμενης προσευχής στη Χριστιανοσύνη είναι ο χαιρετισμός της κατά την Επίσκεψη, λέξη προς λέξη.
Λείψανα που αποδίδονται στην Αγία Ελισάβετ τιμώνται σε αρκετές ανατολικές μονές, συμπεριλαμβανομένης της Μονής του Αγίου Ιωάννου στην ιορδανική παράδοση των ερημητηριακών ναών. Η μνήμη της τηρείται κυρίως στο Είν Καρέμ κοντά στα Ιεροσόλυμα, τον παραδοσιακό τόπο της Επισκέψεως, όπου στέκεται σήμερα ο Ναός της Επισκέψεως.
Παντοδύναμε Θεέ, που επέλεξες την Ελισάβετ, άγονη και προχωρημένη στην ηλικία, να γίνει μητέρα του προδρόμου του Υιού σου: δώσε μας χάρη, όπως εκείνη, να αναγνωρίζουμε τον Κύριο όταν πλησιάζει, και να ευλογούμε την έλευσή του με χαρούμενη και ταπεινή καρδιά. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.