← Άγιοι & Εικονίσματα

Eterniseed › Άγιοι & Εικονίσματα

Άγιοι & Εικονίσματα

Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

Θαυματουργός και ποιμένας των πτωχών

Εορτή: December 201829–1908

Ο Ιωάννης Σεργκιέφ ζήτησε να σταλεί ως ιεραπόστολος στον μακρινό βορρά· αντίθετα τοποθετήθηκε στην Κρονστάνδη, το ζοφερό ναυτικό λιμάνι έξω από την Αγία Πετρούπολη όπου η πρωτεύουσα εξόριζε τους ζητιάνους και τους πρώην κατάδικους. Έμεινε πενήντα τρία χρόνια. Μπήκε σε καλύβες που κανείς άλλος δεν θα έμπαινε, μοίρασε τα παπούτσια και τον μισθό του, και ίδρυσε ένα 'Σπίτι Βιομηχανίας' που τάιζε και απασχολούσε χιλιάδες — εργασία, σχολείο, κλινική και εκκλησία κάτω από μία στέγη, δεκαετίες μπροστά από την εποχή του.

Έκανε τότε κάτι σχεδόν ανήκουστο: τελούσε τη Θεία Λειτουργία κάθε μέρα, και προέτρεπε σε συχνή κοινωνία όταν κάποτε τον χρόνο ήταν το έθιμο. Η προσευχή του στο θυσιαστήριο ήταν τόσο έντονη που χιλιάδες γέμιζαν τον τεράστιο καθεδρικό του Αγίου Ανδρέα μόνο και μόνο για να σταθούν κοντά της. Οι μετανοούντες έρχονταν σε τέτοια πλήθη που καθιέρωσε δημόσια εξομολόγηση — χιλιάδες φωνές που φώναζαν μαζί τις αμαρτίες τους. Μέχρι το τέλος της ζωής του όλη η Ρωσία τον γνώριζε· τα τρένα πρόσθεταν ειδικά βαγόνια για προσκυνητές στην Κρονστάνδη. Το πνευματικό του ημερολόγιο, 'Η Ζωή μου εν Χριστώ', παραμένει ένα από τα πιο διαβασμένα ορθόδοξα βιβλία που γράφτηκαν ποτέ.

Αναρίθμητες θεραπείες αποδόθηκαν στις προσευχές του κατά τη διάρκεια της ζωής του — Ορθόδοξοι, Καθολικοί, Ιουδαίοι και Μουσουλμάνοι έγραφαν στην Κρονστάνδη ζητώντας τις. Λέγεται ότι όταν ένας συνάδελφος κληρικός τον επέπληξε επειδή έδωσε το ράσο του σε έναν ζητιάνο, ο Ιωάννης απάντησε μόνο ότι το Ευαγγέλιο δεν έκανε εξαίρεση για ράσα. Προείδε με θλίψη την καταστροφή που πλησίαζε τη Ρωσία, κηρύττοντας μετάνοια σε μια κοινωνία που ένιωθε να διαλύεται — εννέα χρόνια μετά τον θάνατό του, ήρθε η επανάσταση.

Τα λείψανά του αναπαύονται στη Μονή του Αγίου Ιωάννου της Ρίλας στην Κάρποβκα της Αγίας Πετρουπόλεως, την οποία ίδρυσε· το μνημειακό διαμέρισμά του στην Κρονστάνδη είναι τώρα τόπος προσκυνήματος.

Από το 'Η Ζωή μου εν Χριστώ'

Κύριε, είμαι έργο των χειρών Σου: μη με καταφρονήσης, αλλά στρέψον προς εμέ εν ευσπλαχνία, και μνήσθητι του ελέους Σου. Δώρησαί μοι το αγαπάν Σε εξ όλης καρδίας και ποιείν το θέλημά Σου εν πάσι, και μηδέποτε διαιρεθήτω η καρδία μου από Σού, Θεέ μου και ζωή μου. Αμήν.