Eterniseed › Άγιοι & Εικονίσματα
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ
Μοναχός, Ερημίτης, Στάρετς, Θαυματουργός πάσης Ρωσίας
Ο Σεραφείμ του Σάρωφ γεννήθηκε ως Πρόχορος Ισιδόροβιτς Μοσνίν στις 19 Ιουλίου 1759 στο Κουρσκ της Ρωσίας, σε οικογένεια εμπόρου. Ως παιδί επέζησε από πτώση από το καμπαναριό εκκλησίας χωρίς τραυματισμό, γεγονός που η μητέρα του και ο ίδιος θεώρησαν ως θαυματουργική προστασία. Εισήλθε στη Μονή Σάρωφ στην περιοχή Ταμπόβ το 1778 ως δόκιμος, εκάρη μοναχός με το όνομα Σεραφείμ (που σημαίνει «πύρινος» στα εβραϊκά, όνομα δοσμένο στα ουράνια όντα του Ησαΐα 6) και χειροτονήθηκε ιερέας το 1793.
Το 1794, ωθούμενος από πόθο για βαθύτερη ησυχία, αποσύρθηκε σε ένα μικρό ξύλινο καλύβι που είχε χτίσει στο δάσος πέντε χιλιόμετρα από τη μονή. Εκεί έζησε ως ερημίτης για δεκαέξι χρόνια, καλλιεργώντας μεγάλο μέρος της τροφής του, διατηρώντας σχεδόν συνεχή προσευχή και τρώγοντας με ακραία λιτότητα. Από το 1804 έως το 1807 εκτέλεσε το περίφημο κατόρθωμα της γονυκλισίας σε πέτρα προσευχόμενος για χίλιες ημέρες και νύχτες, σε μίμηση της προσευχής του Αγίου Συμεών του Στυλίτη. Επιτιθέμενοι τον ξυλοκόπησαν σφοδρά, αφήνοντάς τον μόνιμα κυφό· δεν έτρεφε μνησικακία και αρνήθηκε να διώξει τους επιτιθέμενους.
Το 1815, μετά από όραμα της Θεοτόκου, επέστρεψε στη μονή και άνοιξε το κελί του σε επισκέπτες. Τα χρόνια από το 1815 έως τον θάνατό του το 1833 αποτέλεσαν μία από τις πιο αξιοσημείωτες περιόδους ποιμαντικής διακονίας στην ιστορία της ρωσικής Εκκλησίας. Αποκαλούσε κάθε επισκέπτη «Χαρά μου!» και τους χαιρετούσε «Χριστός Ανέστη!» — κάθε ημέρα του έτους, όχι μόνο στο Πάσχα. Χιλιάδες προσέρχονταν: αγρότες, ευγενείς, κληρικοί, ο νεαρός Τσάρος Αλέξανδρος Α΄. Τους καθοδηγούσε με υπερφυσική γνώση των ψυχών τους, τους συμβούλευε με θέρμη και αμεσότητα και φημιζόταν ότι επιτελούσε θαύματα θεραπειών και προφητικής διορατικότητας.
Απεβίωσε στις 2 Ιανουαρίου 1833, γονατιστός ενώπιον εικόνας της Θεοτόκου, όπως είχε πει στους μαθητές του. Ήταν 73 ετών.
Η πιο διάσημη ιστορία για τον Σεραφείμ είναι η συνομιλία του τον Νοέμβριο του 1831 με τον Νικόλαο Μοτοβίλοφ, έναν λαϊκό ευγενή. Ο Μοτοβίλοφ ρώτησε τον Σεραφείμ ποιος είναι ο σκοπός της χριστιανικής ζωής. Ο Σεραφείμ απάντησε: «Ο αληθινός σκοπός της χριστιανικής μας ζωής συνίσταται στην απόκτηση του Αγίου Πνεύματος». Έπειτα, όπως κατέγραψε ο Μοτοβίλοφ, ο Σεραφείμ τον έπιασε από τους ώμους και ο Μοτοβίλοφ δεν μπορούσε να κοιτάξει το πρόσωπο του μοναχού — έλαμπε σαν τον ήλιο. Ο ίδιος ο Μοτοβίλοφ ανέφερε ότι γέμισε από θερμότητα, ευωδία και ανέκφραστη χαρά. Αυτή η συνομιλία, διατηρημένη γραπτώς και πιστοποιημένη από μεταγενέστερους ερευνητές, διαβάζεται από τους Ορθοδόξους Χριστιανούς παγκοσμίως ως οριστική δήλωση της μυστικής ζωής. Ο Σεραφείμ απεικονίζεται επίσης σε εικόνες και λαϊκή τέχνη να ταΐζει μια μεγάλη αρκούδα στο δάσος κοντά στο ερημητήριό του, μια εικόνα που — όπως η παρόμοια ιστορία του Σεργίου του Ραντονέζ — συμβολίζει την αρμονία του αγίου με την κτίση.
Ο Σεραφείμ ενταφιάστηκε στη Μονή Σάρωφ. Τα λείψανά του δοξάστηκαν (βρέθηκαν άφθαρτα) κατά την αγιοκατάταξη το 1903. Κατά τη σοβιετική κυριαρχία τα λείψανα εξαφανίστηκαν· ανακαλύφθηκαν το 1991 στις συλλογές του Καθεδρικού Ναού του Καζάν στην Αγία Πετρούπολη, ο οποίος είχε μετατραπεί σε μουσείο αθεΐας. Στις 30 Ιουλίου 1991 τα λείψανα μεταφέρθηκαν πανηγυρικά στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος της Μονής Σεραφείμ-Ντιβέγιεβο στο Ντιβέγιεβο, περιφέρεια Νίζνι Νόβγκοροντ, Ρωσία — τη γυναικεία μονή που ο Σεραφείμ είχε βοηθήσει να ιδρυθεί και την οποία καθοδηγούσε πνευματικά. Το Ντιβέγιεβο είναι πλέον σημαντικό προσκυνηματικό κέντρο· τα λείψανα του Σεραφείμ προσκυνούνται εκεί καθημερινά.
Ρωσία
Ένας από τους πλέον αγαπητούς αγίους της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, είναι ουράνιος προστάτης της ρωσικής γης και του λαού της.
Μοναχών και ερημιτών
Πέρασε δεκαετίες ως ερημίτης και δασοκατοίκος, προσευχόμενος χίλιες ημέρες και νύχτες σε πέτρα, και αποτελεί το πρότυπο της ορθόδοξης μοναχικής θεωρίας.
Ασθενών
Διάσημος κατά τη διάρκεια της ζωής του και μετά για θαυματουργικές θεραπείες· αμέτρητοι προσκυνητές έχουν αναφέρει ιάσεις μέσω της μεσιτείας του.
Εκείνων που ζητούν ειρήνη και πνευματική καθοδήγηση
Χαιρετούσε κάθε επισκέπτη με «Χαρά μου!» και «Χριστός Ανέστη!» ανεξαρτήτως λειτουργικής περιόδου και υπηρέτησε ως στάρετς (πνευματικός πατέρας) σε χιλιάδες που ζητούσαν καθοδήγηση και παρηγοριά.
Εκείνων που ασχολούνται με την προσευχή
Η κεντρική του διδασκαλία — «Απόκτησε το Άγιο Πνεύμα και χίλιες ψυχές θα σωθούν γύρω σου» — τον κατέστησε προστάτη όλων όσοι επιδιώκουν την εμβάθυνση της προσευχής.
Χριστὸν ἐκ νεότητός σου ἠγάπησας, μακάριε, καὶ τῷ μόνῳ ἐργάσασθαι ἐπιποθήσας, ἐν τῇ ἐρήμῳ τῇ ἀδιαλείπτῳ προσευχῇ καὶ πόνοις ἠγώνισω· κατανύξει καρδίας καὶ ἀγάπῃ πολλῇ πρὸς Χριστὸν εὐηρέστησας τῇ Θεοτόκῳ· διὸ βοῶμέν σοι· Σῶσον ἡμᾶς ταῖς πρεσβείαις σου, Σεραφεὶμ ὅσιε πάτερ ἡμῶν.